Normalne relacje matka - syn?

Absolutnie nie jest czymś normalnym, raczej wręcz patologicznym. Ta kobieta niewyobrażalnie krzywdzi swojego syna, czyniąc go nieprzystosowanym do samodzielnego życia.

Matka mojego byłego męża do tej pory utrzymuje takie relacje ze swoim synem. Jedna różnica - nie śpi z nim i nie kąpie go (niektórzy mają podejrzenia, ze tak). Z chłopca już nic nie bedzie. Zadna kobieta poza matką go nie zechce

Kim jest dla Ciebie ta kobieta?
Jeżeli siostrą - wywal jej kawę na ławę.
Jeżeli partnerką - tu jest potrzebna poważna rozmowa...zdecydowanie i konkretnie powiedz jej, że krzywdzi siebie i syna. Powinna siąść z synem i ustalić jasne zasady postępowania.

Najpierw niech mu kupi samodzielne łózko!!!

Koszmar!!!!!!12 lat i jedyne co potrafi to wysługiwanie się matką niestety ale to jej wina..Jeżeli szybko nie spadną jej klapki z oczu to nic z tego dziecka dobrego nie wyrośnie.Nawet gdy matka zrozumie,że go krzywdzi i robi źle(co wcale nie będzie łatwe by to zauważyła)chłopak nie podporządkuje się z dnia na dzień nowym zasadom.Myślę,że trzeba zacząć od normalnej spokojnej rozmowy z matką chłopca,wyjaśnienie jej,że usługiwaniem nie robi dobrze..Ciężko będzie tą sytuacje naprawić..przykre

Rady dobre ale może spróbowałbyś pogadać z chłopakiem? Czy aby na pewno jemu to odpowiada? Może marzy o samodzielności ale jest osaczony przez toksyczną mamusię? Zabierz go na męską wyprawę, pokaż że bycie samodzielnym jest fajne:) A kobieta jest do zupełnego przestawienia ale jeśli to Twoja partnerka to czarno widzę efekt rozmowy na temat jak traktuje syna, bo może to odebrać jako atak na ukochanego jedynaka, bo przecież mamusia chce dobrze, bo przecież go kocha i wie co najlepsze najlepiej na świecie:P Może jakaś wspólna koleżanka albo kup jej książkę Doroty Zawadzkiej cz. I i II chociaż pierwsza traktuje o maluchach:) może jakaś psychologiczna lektura da jej do myślenia:)

Miłość a bycie zidiociałą służącą, to duuuuża różnica. Na pierwsze bzykanie też mamusia pójdzie z synkiem, żeby mu udzielać instrukcji?..
Przepraszam, ale ręce mi opadły z wrażenia. Takie zachowanie matki nie ma nic wspólnego z miłością.

A fe 'Agatko997', a fe........bo jak naprawdę było, to Ty tego wiedzieć nie możesz.
To są jedynie plwociny wyrzucone w kierunku eks.... przez Twojego obecnego.

Co do opisanego w wątku zachowania matki, to ja także uważam, że jest to chore.
Jak można spać z 12 latkiem?...... kąpać go?......nadskakiwać jak służąca?
Chore i to bardzo.
Mam znajomą, którą tata kąpał do któregoś roku jej życia.
Znajoma musiała przejść dłuuuugą terapię, by odnaleźć się w życiu.

Oby ten chłopiec terapii nie musiał mieć.
A może by z pedagogiem szkolnym porozmawiać panie 'irex' i zadziałać puki nie stało się jeszcze
za wiele złego?

Kąpanie dwunastolatka jestem w stanie zrozumieć tylko wtedy, gdy dzieciak jest obłożnie chory lub niepełnosprawny w stopniu uniemożliwiającym mu wykonywanie samoobsługowych czynności. Tutaj natomiast mamy do czynienia z sytuacją patologiczną. Z tego, co wywnioskowałam, kobieta samotnie wychowuje syna i istnieje duże prawdopodobieństwo, że próbuje uczynić go czymś na wzór "mężczyzny swojego życia". Dlatego dąży, być może podświadomie, do uzależnienia go od siebie. Jeśli uczyni go niesamodzielnym i uzależnionym od służącego, to większe prawdopodobieństwo, że od niej w pewnym momencie nie odejdzie, że jej nie zostawi (bo przecież będzie mu potrzebna). Dlatego ona jest szczęśliwa, że może mu usługiwać, a on jest szczęśliwy, że ma się kim wysługiwać. Problem w tym, że chłopak niedługo zacznie dojrzewać. Pojawi się chęć zaimponowania dziewczynom i dojrzewanie płciowe. I co wtedy? Mamusia, zazdrosna, będzie chciała zastąpić synkowi nie tylko służącą, ale również kobietę (wiem, że to wstrętne, ale takie sytuacje też niestety się zdarzają)? A jeśli nie, to czym on zaimponuje jakiejś dziewczynie, skoro nawet wokół siebie zrobić nie potrafi? Może w którymś momencie zrozumieć, jak wielką krzywdę mu wyrządzono i obrócić swoją złość przeciwko matce.

Skoro subtelne sygnały nie pomagają, trzeba postawić sprawę jasno. Wziąć znajomą na stronę i urządzić długą, poważną pogadankę. Uświadomić ją, co robi i czym może to grozić. Zaoferować swoją pomoc (może kobieta ma ze sobą jakieś problemy i nie potrafi sobie z nimi poradzić). Młodego wziąć, jak ktoś wcześniej już doradził, na mały obóz przetrwania - niech poczuje, że fajnie jest zrobić coś samemu i niech poczuje choć odrobinę dyscypliny. Jeżeli to nie pomoże, dobrze byłoby skierować sprawę gdzieś indziej, bo na dobrą sprawę szkoda zarówno kobiety, jak i dzieciaka.

Co Wy mówicie?! Jakiego maminsynka? To by było super. Wychowa zbója, gwałciciela, mordercę. Jeśli on odnosi się do niej niegrzecznie i jest za to premiowany, tego będzie oczekiwał od partnerki i od innych.

Myślę, że kobieta jest kompletnie niewydolna wychowawczo i należy jej dziecko zabrać. Bo go ie wychowuje, tylko niszczy jego człowieczeństwo. Wzmacnia najniższe instynkty. Hoduje potwora.

Jak czytam ten post to jakbym widziała siebie parę lat temu. Robiłam dokładnie tak samo z synem ponieważ chciałam mu wynagrodzić to że nie ma,, normalne,,j rodziny. Ale powiedziałam sobie STOP i teraz jestem bardziej wymagająca, pod nos nie podstawiam, nie sprzątam choć bałagan w pokoju syna  już 2 tygodnie, w końcu jak nie zrobi tego o co poproszę zabronie kategorycznie przyjemności jakichkolwiek. Wprowadziłam obowiązki domowe i są rezultaty. Powiem krótko jeszcze jest szansa na uratowanie tego dzieciaka tylko trzeba kobiete przekonac i powiem od razu nie bedzie lekko . Im szybciej to przerwie tym lepiej dla niej i dla niego .