Kryzys albo nie kryzys? Oto jest pytanie...

To nie kwestia docierania, jak emocje opadają to potrafimy porozmawiać, ale keidy coś mnie naprawde zdenerwuje (np jak to kłamstwo) to emocje działają i krzyczę. Zapewne zresztą jak wiele osób.

Ty, przez zbyt wczesną ciążę musiałaś szybko dorosnąć. Inaczej patrzysz na życie i masz inne priorytety. A Twój chłopak? To nastolatek, który całe życie ma przed sobą, mnóstwo pokus, rzeczy, które chce przeżyć, kolegów, imprezy, itp. I tak, z tego co piszesz, to ma nerwy ze stali i cud, że jeszcze drzwiami nie trzasnął. Musisz go zrozumieć, on jest młody, ma prawo do kolegów, ma prawo do obijania się i ma prawo do swojego życia. On nie musi utrzymywać rodziny, nie musi utrzymywać Ciebie. Odpuść mu. Wiem, że jesteś sfrustrowana, ale nie możesz oczekiwać od niego, że stanie się głową rodziny, mężem i ojcem. Moja rada, odpuść, uspokój się popatrz na to z perspektywy i wyciągnij wnioski.

też się zgadzam z Teo, on ma dopiero 19lat, niestety nie będzie się na razie zachowywał jak dorosły facet, ja mam chłopaka w wieku 23 lat i widzę że on nadal nie zachowuje się poważnie, faceci później psychicznie dojrzewają, i tak wspaniale że akceptuje Cię z dzieckiem i zamieszkaliście razem, to świadczy o jego uczuciu, ale niestety wieku nie da się przeskoczyć

Hmmm trochę to sprostuję. Oboje jesteśmy młodzi, oboje chcemy się też bawić. Owszem ja musiałam szybko dorosnąć, on (ze względu na własną sytuację rodzinną) też. Mamy czas na znajomych, imprezy, wyjścia itp. gdyż moją małą często podkradają moi dziadkowie więc jest trochę odpoczynku. Jeśli chciałby wyjść to nie byłoby problemu, więc po co kłamać. Inna rzecz owszem on musi też nas po części utrzymywać, gdyż mieszkamy razem i razem musimy na rodzinę zapracować, on doskonale wiedział na co się pisze i zgodził się na to. Ba on tego chce. Że się kłócę, cóż jeśli są powody to bywają i kłótnie, to się zdarza w każdej parze. On nie potrafi zrozumieć, że sprzeczki i spory są i będą tak to jest jak się mieszka ze sobą. Co więcej to nie są kłótnie raczej gdzie  np go wyzywam czy on mnie, to raczej wytykanie sobie nawzajem błędów. To, że on nie wrzeszczy nie znaczy, że siedzi cicho też swoje potrafi dowalić i wytknąć. Nie ukrywam mamy fajne życie, bo wspólne zajęcia i zainteresowania, są wspólne wyjazdy, wyjścia jak mówiłam, ale jest i odpowiedzialność wychowywanie  dziecka itp. Wiem, że mu zależy na zastąpieniu małej ojca którego niestety nigdy nie miała, sam mi to mówił. Ba były rozmowy o zaręczynach, o ślubie itd. Tylko nie możemy dojść do tego jak się porozumieć bez emocji, bez oskarżania się i wytykania sobie nawzajem błędów. Dokłądnie na to odpowiedzi szukam.

A tak btw. McMiodek: On wyszedł, bo zaczęłam się wkurzać o to, że chciał mnie okłamać miałam do tego pierdzielone, święte prawo. A on odwrócił kota ogonem i wywalił swoje żale twierdząc do tego, że przecież nic takiego nie zrobił. Dziekciem go nie szantażuje sam się pytał to odpowiedziałam co więcej, nie zarzucaj mi, że nakręcam dziecko, bo musiałam nieźle się nagimnastykować aby coś wymyśleć. Młoda sie zdenerwowała, bo M. nacodzień w domu jest a ona jest do niego przywiązana. I wybacz ale wychodzenie z domu z fochem, będąc akurat tej sytuacji winnym to wg mnie jest cios poniżej pasa do tego potem takie wywracanie do góry dupą. Kłócę się o to, że nie chce mu się skończyć gimnazjum i znaleźć pracy. Nie muszę go zmieniać na swoją modłę, bo znam go doskonale i wiedziałąm kogo biore, akurat jego charakter odpowiadał mi w stu procentach. Jeszcze jedno, facetów szukać nie muszę. Byłam wcześniej w związku który niestety się rozpadł. Mam prawo kogoś mieć, a wiek akurat jest mi obojętny. Ba, nawet nie myślałam, że zejdę się z młodszym od siebie chłopakiem ale cóż, jak to mówią, serce nie sługa. I nie kołuję dziecka, nie jeden, drugi, trzeci jak to mówisz. Jakby nie patrzeć ja szukam stałego związku, to że mam dziecko tego nie skreśla. A nic nie poradzę na to, że córka tak się zżyła z M. zresztą z wzajemnością. Mnie to akurat cieszy, że on chce być dla niej kimś więcej niż tylko "facetem mamusi". Dodam, że mała zna go od urodzenia dosłownie.

Ah kobiety... Pozwólcie że rzucę trochę "męskiego" spojrzenia na tą sytuacje mimo że mam 21 lat.

Byłem w podobnym związku. Nieraz miałem podobne sytuacje. Zapytam tylko tak, Czy jakby spytał się czy może iść do qumpla pozwoliła byś ? Czy dajesz mu przestrzeń życiową ? Swoją zazdrością możesz to wszystko zepsuć. Jest młody, racja podjął dość odważną decyzje - nie było mu łatwo. Zazwyczaj są tutaj opisywani skończeni palańci, tutaj nie mogę tego powiedzieć. Wytykanie sobie błędów to najgorsze co możecie zrobić. Pamiętam to po sobie, gdy ja się żaliłem zamiast ciepłego słowa zostałem zaatakowany. Sam też nie jestem bez winy. Musisz trochę inaczej do tego podjeść. Nie wypominajcie sobie błędów przeszłości tylko myślcie o przyszłości. W tak poważnym związku nie ma miejsca na zazdrość. Oczywiście jej szczypta jest potrzebna ale nie taka jak opisujesz. Wszystkie tu dziewczyny zmieszały go z błotem jaki to on młody, Racja młody jest, ale podjął dorosłą decyzje, sam, nic go do tego nie zmuszało.
Jako ta "dorosła" musisz ustąpić. Może wtedy przestanie wytykać błędy Tobie i zaczniecie się dogadywać. Mi w związku właśnie zabrakło tego odpuszczania, wyrozumiałości i zrozumienia drugiego człowieka. Zazwyczaj wytykanie tego co kiedyś się zrobiło kończy się tym że druga strona robi to samo i kłótnia gotowa. Oczywiście edukacje skończyć trzeba, porozmawiaj z nim co sprawia mu w tym trudność, może ma jakiś problem ? Nie może sobie z czymś poradzić ? Tylko konstruktywna rozmowa do czegoś prowadzi a nie obrzucanie się mięsem. Chłopak jest spokojny to wielki plus doceń to.

Proszę, jednak rozmowa z facetami jedynie coś daje. Jakbym chciała słuchać bab to bym zgłupiała do reszty. Dzięki Beznadziejny za jakąś konkretną radę i brak durnych pytań i oskarżeń;) Zresztą, po dłuższej rozmowie na ten temat doszliśmy do właśnie takiego porozumienia o jakim piszesz

Hmmm na forum męskim nie muszę się logować. Od tego mam kumpli. Ale czasami zastanwiam się czy może jednak kobiety doradzą mi coś sensownego.. póki co punkt dla mężczyzn za trzeźwe logiczne myślenie i nie oskarżanie drugiej. Zresztą facet jako jedyny zrozumiał sytuacje dokladnie tak jak w rzeczywistości jest a nie uczepil się upierdliwie wieku. Gdybym nie napisała ile mamy lat ciekawe jak by wszystkie Panie do rpbolemu podeszły... zapewne poleciałyby oskarżenia na faceta jaki to on  nieodpowiedzialny itp. Ehh.. jeszcze trochę a doszukam się w tym tematu pracy magisterskiej...