brak tęsknoty w 4-letnim związku

Sama jestem z narzeczonym 4 lat i wiesz co Ci powiem? Nigdy nie  było lepiej. Widzimy się codziennie, seks też codziennie i jak tylko narzeczony idzie do pracy na cały dzień, to tęsknimy. To nie przyzwyczajenie, które myślę, że w Waszym przypadku tak to można nazwać.
Zastanów się, bo ja z taką dziwaczką bym nie wytrzymała. Teraz nie chce seksu, to co będzie za 10 lat? A uwierz mi, to kwestia bardzo ważna w związku. I dziecko, bo masz dobre geny i kasę? Człowieku, wiej od niej jak najdalej!

Ja tez uwazam, ze nie jest normalne. Ja i moj facet odczuwamy tesknote; bedac w pracy sie kontaktujemy chociaz raz dziennie. Mieszkam z nim i nie wyobrazam sobie niecheci do niego, jak wyjezdza. Mysle, ze po prostu w Waszym zwiazku brakuje milosci. Wypalila sie i stad takie mysli. Przyzwyczailiscie sie do siebie, trwacie razem, ale uczucia w tym nie widze.

.............kiedyś wszytsko się zwyczajnie wypala.......po roku, po 5, po 10, po 15 latach......itp

Witam, ja jestem z moim chłopakiem 3 lata i nasza rozłąka najdłuższa trwala tydzień. Fakt faktem nasz związek jest burzliwy bo się ciąglę kłócimy a nawet zrywamy na 1 albo 2 dni po czym wracamy do siebie bo przyciąga nas niewidzialna siła. Mówiliśmy już sobie że jakby myśleć rozumem to powinniśmy się rozstać bo te kłótnie nerwy itd to bez sensu na dłuższą metę, ale serce i nasze uczucie jest silniejsze, nie możemy długo bez siebie wytrzymać, nie wiem czy to dobrze czy źle nawet...

To jest dziwne a nawet powiedzialabym ze bardzo dziwne jak m?j wyjechal na 4 dni to nie wiedzialam co mam ze soba zrobic dzwonilismy do siebie kilka razy dziennie a plakalam z tesknoty kiedy kladlam sie spac jejku jak pomysle o tym to az mi sie niedobrze robi jak tylko wrocil to powidzielismy sobie ze juz nogdy wiecej takiej tesknoty...

Ja z moim jestem juz  3lata i 8 miesiecy i pomimo ze mieszkamy razem to ciagle jest malo dla nas dzien jest za krodki o 12 godzin chociaz nie powiem bo sa dni kiedy klocimy sie nie ziemsko ale to szybko mija .

U mnie czasem bywa tak, że wyjeżdżam do domu na tydzień, dwa czasem dłużej i początkowo jest jakaś tęsknota, później nawet się cieszę, że jestem sobie sama i mogę odreagować, następnie jakiś dziwny rodzaj złości i obojętności, a później znowu pojawia się tęsknota... Może ta tęsknota nie jest tak mocna- mogę wytrzymać z nią bez problemu i nie przeszkadza mi w funkcjonowaniu, ale jest mi tak dziwnie bez Niego obok
Co do seksu- dziewczyna się boi? Boi się ciąży? Jeśli tak to chyba warto pomyśleć o zabezpieczeniu. I może trochę mniej kłótni- u mnie to ja jestem głównie tą, co wiecznie się wykłóca, ale on jest prowokatorem, więc nie potrafi przestać kiedy widzi, że już jest do wybuchu blisko. Może warto, abyście porozmawiali ze sobą szczerze o tych wszystkich emocjach jakie wam towarzyszą będąc blisko siebie, obok siebie i z daleka. Szczera rozmowa to podstawa.
Ja osobiście się tej rozmowy jeszcze muszę nauczyć.