Kompleks dotyczący inteligencji

W każdym społeczeństwie jest trochę osób o niskim IQ, trochę osób o bardzo wysokim IQ, a najwięcej średniaków. Poza IQ są ludzie o dużej empatii, wrażliwości, kreatywności,... ludzie są po prostu różni. Znajdź sobie coś, co będzie Ci przynosić satysfakcję - zbieranie czegoś, uprawianie sportu, coś co po ciężki dniu w pracy, pozwoli Ci zrelaksować się i nie myśleć o tym, poza ilorazem inteligencji masz na pewno wiele ciekawych cech.
Kiedyś czytałam książkę, gdzie był przytoczony przykład człowieka, który postradał zmysły, wydawało mu się, że jest jakimś ministrem (było to w dawych latach w Jemenie). Ludzie tłumaczyli sobie to tak, że skoro Allach stworzył go takim, to nie można sprzeciwiać się Jego woli i oddawali temu "ministrowi" honory, pozwali mu nawet bywać na obradach, czy innych ważnych uroczystościach, jak gdyby rzeczywiście był kimś ważnym.

Dzięki za odpowiedzi:) faktycznie, jestem mocno roztrzepana, nie skupiona.. plus brakuje mi kreatywności, logiki itp.

nie zauważyłam żebyś robiła błędy ortograficzne więc to w tych czasach połowa sukcesu i dobrze o Tobie świadczy:) a małymi porażkami się nie przejmuj, ja tez jestem zakręcona i zdarza mi się palnąć coś głupiutkiego:) a komentarze ze strony innych poprostu olej, jestem pewna że jesteś wartościową kobitką:)

loveaellie, chociaz masz ten intelekt, to więcej znaczy odnośnie dalszego życia niż wiedza o fizyce albo historii:) może powinnaś przebywać w innym towarzystwie?:P

Nie chcę się tu bawić w psychoanalityka, ale wydaje mi się, że ten cały rzekomy brak inteligencji wynika z tego, że kiedyś niezbyt dobrze wyszedł Ci jakiś durny test iq i zapadło Ci to w pamięć. Teraz, gdy wiesz, że ktoś będzie oceniał Cię przez pryzmat intelektu, zaczynasz się stresować i stąd Twoje problemy w pracy. Zauważ, że napisałaś, że w środowisku znajomych masz najmniej takich sytuacji, gdy możesz być posądzona o brak inteligencji - bo przy nich czujesz się swobodnie i się nie denerwujesz. Im więcej myślisz na temat swojej inteligencji, im bardziej się tym martwisz, tym bardziej będziesz ograniczona przez swoje spięcie du...y . Pokaż światu jaka jesteś inteligientna

Zresztą totalną bzdura są wszelkie normy, które mówią o tym, czy ktoś już zalicza się do inteligentnych albo ewentualnie nie. Przecież nie ma jednej inteligencji! Precz z testami iq!

popieram! bardzo trafnie napisane, jestem tego samego zdania.

Mnie się wydaję, że stres powoduje u Ciebie brak logicznego myślenia, pewnie zanim coś zrobisz albo powiesz to się zastanawiasz czy to jest mądre, logiczne i czy ktoś Cie nie wyśmieje. Gdy mój szef mi mówi, że - cytuje " Ewa co to ma być? no na przyszłość to trzeba myśleć a nie tak bezmyślnie coś wpisywać" to ja się z tego śmieje w duszy bo pomyłka każdemu się może zdarzyć, już nie wspomnę jakie paradoksalne błędy wali właśnie mój szef inteligentny, wykształcony i bardzo wpływowy człowiek - a dlaczego? bo to tylko człowiek

Testy na inteligencje nie są wiarygodne. Badają z reguły jeden rodzaj inteligencji, a człowiek jest istotą która posiada kilka jej rodzajów Więc wynikiem testu nie przejmowałabym się. Wyobraź sobie że często ci naprawdę wybitni w testach na inteligencję wypadają miernie - przykładem może być Einstein.
A co do tych błędów w pracy - po prostu pewnie jesteś osobą która za bardzo się przejmuje, nie lubisz gdy patrzą ci na ręce, to cię stresuje i właśnie wtedy popełniasz błędy których w normalnych okolicznościach nigdy byś nie popełniła.
Głowa do góry, ci co się z ciebie śmieją na pewno do Mensy nie należą

Wow, dzięki za podbudowujące posty fakt, stresuję się bardziej niż powinnam i wtedy popełniam więcej głupot. Blokuję sie tak jakby. Można powiedzieć że to głównie praca( a wcześniej pewna osoba) spowodowała że zaczełam o tym mysleć. Jeszcze inny przykład, nigdy nie uslyszałam od drugiej osoby( czy też koleżanki czy chłopaka) że jestem inteligentna czy mądra, podczas gdy koleżanka, która ogólnie zgrywa troche pustą osobę, dostała nie raz takie komplementy ze strony facetów i o co tu chodzi?

Zrobiłam sobie taki test na typy inteligencji, ogólnie każdego typu jest mało..przeważa nieznacznie fizyczna. Ale ogólnie wyszło mi...19/90. Masakra system aż mi polecił gimnastykę umysłu..wstyd.

No to powiem Ci, że próbowałam wiele xx podejść do testu IQ na necie, ale polegałam na drugim pytaniu
Za to jestem świadoma swojej inteligencji językowej, inter- oraz intra- personalnej i nikt mi nie wmówi, ze jest inaczej:)

Na Twoim miejscu nie przejmowałabym się takim wskaźnikiem jak IQ. Być może jesteś osobą zamyśloną i dlatego właśnie masz często problemy w pracy, skupiasz się na czymś innym, jesteś jakby gdzieś indziej. Zawsze jest tak (u każdego z nas), że w czymś jesteśmy lepsi, a w czymś innym gorsi. Być może Twoja dotychczasowa praca trafiała akurat w tą Twoją gorszą część, być może powinnaś usiąść i przeanalizować swoje mocne i słabe strony

Zgadza się, nie musimy, ale już niestety taka nasza natura , że często to robimy Czasem z dobrym dla nas skutkiem, czasem nie. Najważniejsze żeby się tym nie przejmować, ale łatwo tak powiedzieć trudniej zrobić. Myślę, że każdy z nas musi odkryć coś w czym jest dobry, coś co lubi i starać się tego trzymać, choć wymaga to często dużo pracy i wysiłku by do takiego punktu dojść.

Ja zwykle rewelacyjnie wypadam na tego typu testach i co z tego? Nie uważam się za geniusza i zapewne nigdy nim nie zostanę. Na studiach zdarzali się wykładowcy, którzy twierdzili, że wszyscy leworęczni to geniusze i zawsze ode mnie wymagali więcej niż od innych. Momentami było to przytłaczające.

Chociaż, gdy byłam mała mówiłam mamie, że jak będę dużą to będę wiedziała wszystko;p Dziś wiem, że to niemożliwe.  Człowiek całe życie się uczy, a i tak u jego schyłku nie wie wszystkiego.

Nie przejmuj się tym, bo za bardzo bierzesz to do siebie.
Uszy do góry;)
Pozdrawiam!

Ja nie zdawałam sobie sprawy z mojego geniuszu ... dopóki bliskie osoby mi tego nie uświadomiły podając konkretne przykłady. Ba! Okazało się, ze wiele osób podziwia we mnie pewne cechy, zdolności- ja zawężyłam moje myślenie o sobie skupiając się na tym co mi nie wyszło, a te osoby zaczęły wymieniać jednym tchem konkretne sytuacje, w których utwierdziły swoje zdanie na mój temat i temat moich pozytywnych cech.

Inną kwestią jest, jak wykorzystamy to, co mamy:) Można mieć naprawdę niewiele, IQ = 50 ....ale zrobić z niego lepszy użytek niż osoba która jest postrzegana za bardzo inteligentną, bystrą ale "zdolnego lenia" (jak się to lubi określać dzieci w szkole) ...którym zostanie do końca życia, jeśli niczego z tym nie zrobi.

Jeezu, myślenie na etapie polowań na czarownice. Smutni ludzie

Dziś jest i tak lepiej (wiem, z relacji siostrzeńca, który też jest leworęczny i nikt się go nie czepia). Kiedyś leworęcznych przestawiali w szkole (mój dziadek, brat) na prawą rękę. Moim zdaniem było to niepotrzebne. Za to w podstawówce moja nauczycielka matematyki nie rozumiała moich zdolności ścisłych, no bo u leworęcznych pracuje bardziej prawa półkula. Mam zdolności plastyczne to mi powinno wystarczyć najwyraźniej;) W ogóle niektórzy nauczyciele stawali nade mną i patrzyli, jak piszę. Było to dla nich dziwne, a dla mnie to codzienność.

Wiesz coś w tym jest. Języki to jeszcze, ale dzisiaj nie wyobrażam sobie zakupowania "masy" ustaw, a na studiach jakoś szło. Napisałabym starość, ale do nie jeszcze daleko. Najwyraźniej czas najwyższej wydajności mózgu minął;)

Z językami i pamięcią też mam problem ;] muszę się mocno skupić, żeby przypomnieć sobie co robiłam wczoraj xD więc wolę żyć chwilą.. Słyszałam kiedyś powiedzenie, że "inteligencję ma się po matce" - na rozweselenie dodam, że współczuje moim dzieciom jak będą jeszcze głupsze
kate1234 - A na serio nie ma czym się przejmować liczy się efekt czyli to jaka jesteś a nie jakieś mało znaczące elementy, które nie zawsze są doskonałe

zawsze łapiesz mnie za słówka grr xD

No staram się, ale nie wiem co ten chłopak np. we mnie widzi. Ale zdążyłam zauważyć, ze ogólnie sprawiam wrażenie osoby inteligentnej, ale później wychodzi szydło z worka ;p Eh.

Catwomen, pewnie że te mądrość i inteligencja to dwie różne sprawy, ale niestety ja się czuję głupia (mało mądra), która sądzę że ma związek z inteligencją (słaba pamięć).
Ojoj

Widzisz, słaba pamięć to coś zupełnie odmiennego od kwestii mądrości czy inteligencji. Chociaż zgodzę się z Tobą, że faktycznie częste zapominanie różnych rzeczy może nam przywodzić na myśl taką opinię, że często czegoś nie wiemy i czujemy się gorsi, ale to nie to A może warto byłoby popracować nad poprawą pamięci? Jakieś ćwiczenia na pamięć i koncentrację, coś co pomogłoby ten problem zmniejszyć, a tym samym mogłoby pozytywnie wpłynąć na Twoje poczucie odnośnie swojej inteligencji.

ja też:) i jednak zyję, ba, nawet siebie lubię- aczkolwiek pracuję ...

Właśnie dlatego chcę iść na tę filologię romańską raz że poćwiczę pamięć przez naukę masy słówek i dwa zawsze chciałam nauczyć się francuskiego Przyjemne z pożytecznym!

Świetna sprawa z tym testem na 8 typów inteligencji. Wyszło mi, że mam przeważającą inteligencję twórczą i logiczną, specjalizuję się jako copywriter, więc zawodowo się chyba wstrzeliłam.

Również mam kompleks inteligencji, moja siostra była ode mnie dużo inteligentniejszą, później przyjaźniłam się z bystrą dziewczyną, teraz mam faceta, którego IQ i wynik teksty który wykonaliśmy przed chwilą jest prawie dwa razy wyższy. Znalazłam jednak swoje mocne strony, uświadamiam sobie że wartość człowieka nie na samej inteligencji polega, ale również na pracowitości, dobroci, empatii itp. Ponadto uwielbiam czytać, to podobno rozwija inteligencję

Skoro nie masz problemów w wypadku relacji ze znajomymi to ewidentnie jest Twoje problemy na gruncie zawodowym wynikają głównie z braku pewności siebie, praca nie jest jakimś super środowiskiem dla osób mających chwiejne poczucie wartości i też raczej nie ma co liczyć na to  ze ktoś tam się o Ciebie zatroszczy. Jeśli chodzi o kwestię samego przetrwania to generalnie ludzie odbierają Cie na podstawie tego co im pokazujesz, jeśli jeszcze nim zdarzy Ci się  zrobić coś głupiego już jesteś przekonana że to nastąpi to środowisko pewnie to zauważa. Nie twierdzę, że jest łatwo super momentalnie stać się pewnym siebie, ale możesz zacząć od prób powstrzymywania ruminacji - negatywnych myśli o sobie i zastępowania ich pozytywnymi, na początku pewnie będzie Cie to kosztowało trochę pracy ale z czasem powinno stać się automatczne....

jaki charakter ma twoja praca? ja np nie mógłbym wykonywać zadań księgowej, bo chyba by mnie to odmóżdżyło kompletnie, niecierpię tabelek, cyferek, liczb (no chyba że wzrasta liczba zer na moim koncie he he). dlatego może ty też wykonujesz pracę która powoduje że idziesz pod prad a nie z pradem, przez co odczuwasz stres. w stresie człowiek nie wykorzystuje swoich możliwości i po prostu głupieje. studiowałem na PW ale nie lubiłem cholernie zajęć więc wycofałem się bardzo szybko, na szczęście, bo te studia zamiast wykształcić by mnie tylko zniekształciły umysłowo. mimo wysokiego IQ w testach, nie trawię matematyki bo jej po prostu nie lubię. wolę robić rzeczy wizualne, im więcej piękna wokół mnie tym lepiej się czuję. kreatywność nie jest mierzona chyba żadnymi testami IQ, dlatego uważam że sa ogólnie "gupie"

a to powyższe to jest oczywiście żart anechorety, typowo wymóżdżajacy tekst, po przeczytaniu go IQ czytelnika spada o 23,6 punkta.

Moim zdaniem mądrość nie daje się połączyć z niską inteligencją. Nawet debil może posiąść wielowiedzę, tylko że wielowiedza w posiadaniu debila czyni same szkody i nic nie ma wspólnego z mądrością która wymaga widzenia związków przyczynowo-skutkowych. Bez inteligencji się ich nie dostrzega.

Mylisz inteligencję z zupełnie innymi rzeczami.

Tylko dureń i polityk zawsze twierdzi że wie.

Co się zaś tyczy charakteru inteligencji. Człowiek który ma IQ powiedzmy 120 albo 140 bez trudu rozpozna osoby które są bardzo, przeciętnie albo mało inteligentne. Nie znaczy to jednak że sam będzie brylował w towarzystwie. Po pierwsze osobniki głupsze nie będą potrafiły często go zrozumieć i w swej głupocie uznają go za idiotę, pod drugie jeżeli ma IQ 140 to może mieć problemy z innymi umiejętnościami i słowem się do nikogo nie odezwie.

Podobny problem może być z osobą dosyć inteligentną i wykształconą w pewnych kierunkach. Pomimo tego że starożytnej Grecji często wysyłano dzieci na nauki do filozofów, to zdarzało się także często że żałowano tego, bo wyedukowany potomek np. doprowadzał wszystkich do szału zadając pytania o rzeczy które wszystkim wydawały się oczywiste albo samemu udzielając niezrozumiałych dla rodziny odpowiedzi.

Nie przejmuj się aż tak. Pewnie jesteś z typu ludzie, których myśli błądzą czasami nie tam gdzie trzeba i stąd te "wpadki". Właśnie brak koncentracji na zadaniu. A testy jak ci piszą ignorować. Można robić z ciekawości ale nie brać tego do serca. Ja kiedyś taki test oblałem sromotnie. Po kilku miesiącach zrobiłem inny i wypadłem ponad przeciętnie. Jak był test w TV to wyszedłem na geniusza. Bratanek przyniósł mi test ze szkoły i wyszedłem na idiotę Może też się zamyślam.
Głowa do góry. I najważniejsze. NIE DOŁUJ SIĘ.

Z tego mnóstwo wynika, ale po prostu nie to że się bryluje w towarzystwie...

Cornflower a co to dokładnie znaczy, że wyszedł Ci tragiczny wynik?
Wygląda na to, że w pracy czujesz się niepewna swojej wartości i tak się zaprogramowałaś, zupełnie niepotrzebnie. Żebyś Ty wiedziała, jakie ja robię głupstwa w pracy i jak mi czasem brakuje elementarnej wiedzy o świecie, mimo że skończyłam studia. No i jeszcze ta błyskotliwość, której zazdroszczę moim znajomym, ja celne riposty mam tylko po dogłębnym przemyśleniu (a i to nie zawsze). Za to jestem bardzo empatyczna, a to pomaga ponoć bardziej w życiu niż wysokie IQ

Ja ogólnie przy ludziach, w pracy itp zachowuję sie nieraz jak małe, tępe dziecko. Gdy jestem sama i rozmyślam albo piszę wirutalnie jest inaczej..że sie stresuję to fakt, często bywam zablokowana, nie czuje sie pewnie,swobodnie..ale nie wybijam sie, w pracy nigdy mnie nie doceniają, poza nią również nie słyszę pochlebnych slów, że ejstem wyjątkowa, fajna,miła, nie mówiąc już że nigdy nie słyszałam że ejstem mądrą osobą, już prędzej że głupią.

Czytając wypowiedzi innych, także zgadzam się, że inteligencja i mądrość to dwie inne rzeczy.
Testy są tym bardziej mało wiarygodne. Jeśli teraz ci kiepsko wychodzą, to rozwiąż ich 100 i zrób kolejny, okaże się, że twój poziom IQ podskoczył o co najmniej 20, a przecież nic się nie zmieniło. Poznałaś tylko zasadę - jaki element będzie następny itp. Tak to mniej więcej działa.
Nie mam znajomych, którzy uważają się za nie wiadomo kogo, ale mam też i takich, którzy rozmawiają o malarstwie flamandzkim w XVI wieku i wcale na mnie krzywo nie patrzą, że nie wiem, o czym mówią. To jest ich pasja, ja mogę im o swoich poopowiadać i też niewiele zrozumieją. Tu nie chodzi o przechwalanie się wiedzą, ale nikt mnie nie uważa za gorszą, że nie mam pojęcia o ekonomii w Stanach, ani tym bardziej za głupią.