Obowiązki, wspólne życie

Nie mogę się powstrzymać, żeby co do skarpetek nie napisać zdania i moim Wyobraź sobie, że On nie zwraca uwagi, którą stroną je ubiera. Najczęściej jedną ma na lewo, drugą na prawo - a gdy już ma dwie na lewo to mu zwracam uwagę, że dziś chyba ma pecha
Co do sprzątania to ja jestem większą bałaganiarą niż On

Swinka ma racje. Dogadajcie sie najpierw odnosnie pieniedzy. Zalecam ci zebys mimo wszystko postarala sie byc finansowo niezalezna od faceta. Nic lepszego niz wlasna kasa z ktorej nie trzeba sie spowiadac.
Mysmy rachunki domowe podzilili miedzy siebie. Ja wzielam to na czym mi bardziej zalezalo Telewizje, internet. W wiekszosci to ja kupuje jedzenie bo wiem czego brakuje. Ale wiadomo ze jak braknie mleka czy chleba to kupuje ten kto jest akurat w sklepie. Przeciez nie bede dzielila takich glupot na pol
Gotuje w wiekszosci ja ale nie codziennie. Nauczylam meza gotowac. Jak? Dalam mu przepis (latwy na poczatek) i powiedzialam ze 5-latki w przedszkolu ucza sie takich podstaw. Niczego nie spalil, nie zniszczyl. Efekt jego kucharzenia byl wspanialy. Kilka razy dobral zy garnek albo wsypal czegos za duzo ale w koncu ja tez nei zawsze robie wszystko idealnie. Grunt to nie krytykowac od samego poczatku, nie wydzierac facetowi z reki w przeswiadczeniu ze "ja zrobie to lepiej". Moj maz w sobote zrobil taki sernik ze w niedziele o 15.00 juz go nie bylo bo byl taki smaczny. Dodam ze sernik robil pierwszy raz w zyciu.
Jedyne co musialam przewalczyc to onoszenie kubkow po kawie do zlewu. Bo na poczatku bywaly zostawiane na lawie a potem ja je musialam skrobac. Ale  porozmawialam z nim i poszlo. Wytlumaczylam mu ze ja tez nie zawsze mam ochote na to czy tamto ale w zyciu rzadko kiedy mamy tak jak chcemy i skoro ja moge prac jego majtki to on moze swoj wlasny kubek zaniesc do zlewu w kuchni.

Wszystko to kwestia dogadania. Przykładowo: mamy wspólne konto i przelewamy tam część swoich pensji na życie lub jedno wspólne konto. Kto pierwszy przyjdzie do domu, ten gotuje, drugi sprząta. Pranie wstawić, to żadna filozofia, nawet dziecko by umiało.
Tak więc życie razem to nie horror, a perspektywa budzenia się i zasypiania obok ukochanej osoby, wynagrodzi porozrzucane skarpetki.;)

pig-headed - z pieniędzmi niestety nie da się u nas łatwo podzielić, ponieważ oboje będziemy studiować. On dostaje rentę w wysokości 500 zł plus jakieś własne zarobki, z których będzie dawał 200 zł a reszta na paliwo do Jego samochodu i opłacanie telefonu. Ja mam 1tys, które zostanie pewnie na mieszkanie i opłacenie wody, prądu i gazu. Jeszcze dokładnie nie wiem jak to będzie, bo szukamy tańszego mieszkania. Na razie mamy za 700 zł mieszkanie -> duży pokój, duża kuchnia, jakiś przedpokój i łazienka + z 200 zł na media. Prosto nie będzie, ale tak będzie puki nie znajdziemy pracy i nie skończymy studiów.
Co do tego kto będzie pieniądze trzymał to ciężko, bo u nas nie ma kogoś kto dominuje. A na zakupy chodził będzie on, bo: ON - 20 min, Ja - 2h wiadomo :0)
aggy - co do prasowania.. moje rzeczy trafiają do szafek zaraz z prania a więc wymięte, On zaś musi mieć wszystko poprasowane w poukładane hm chyba będę zmuszona do przestawienia się na Jego styl. Niby mówi, że sam będzie prasował, ale jak już prasuje to moje też może? Pewnie ułożymy kolejność: pranie -> prasowanie -> szafka. Obym tylko po paru miesiącach sama nie musiała tego robić

Edit: A ile wydajecie miesięcznie na jedzenie? Zakładam, że gotowanie i przywożenie od rodziców jest tańsze niż jedzenie na mieście lecz ileż też można xD
I jak często robicie zakupy? Idziecie po wypłacie i kupujecie za jakieś 200 zł wszystko na miesiąc, potem dokupując brakujące, czy może innym systemem? Bo tak właśnie jest u mnie w domu.
Słyszałam jeszcze o wyjściu oszczędzającym: czyli zaplanowanie na tydzień obiadów - kupienie produktów potrzebnych i standard do kanapek, niby nie kupuje się wtedy niepotrzebnego żarcia.

ja nie mam rodzicow w tym samym kraju, tesciowie nie zyja wiec nie ma mi kto dac jedzenia na tydzien ale i owszem od zaprzyjaznionej rodziny ze wsi czasem dostajemy smakolyki jak wracamy od nich z weekendu. ale to nie ma nic wspolnego z oszczednoscia.
i co do podzialu u mnie nie ma zwiazku partnerskiego, moj maz jest bardzo dominujacy i chcialby brac udzial planowaniu wiekszosci czynnosci domowych. nie narzuca mi ich ale stara sie tak rozplanowac wszystko, zebysmy sie o to nie sprzeczali. Tak bylo od poczatku i jestem z tego bardzo zadowolona bo nie jestem domatorka i nie lubie domowych obowiazkow, mam ich malo a jak sobie nie radze to i dostane od niego wsparcie bezwzglednie.

jedyny problem jaki w tej chwili mam z mezem to jego podejscie do recyclingu. jesli ja nie widze albo nie ma mnie w domu jemu nie chce sie segregowac smieci i wynosic ich do garazu (zeby je wywiezc do centrum recycylingu). w kraju w ktorym mieszkamy nie bylo zbyt duzej edukacji pod tym wzgledem, system recyclingu dopiero raczkuje i dlatego ciezko mu sie przestawic co gdzie idzie i jak to mozna uzyc. oboje natomiast nie lubimy marnowac jedzenia wiec jesli cos nie zjemy teraz to zamrazamy o ile to jest mozliwe i probujemy przetworzyc pozniej.
robimy zakupy raz na tydzien ale warzywa i owoce kupujemy z organicznych farm czy od znanych sprzedawcow z targowiska. mieso tylko od sprawdzonego rzeznika. naprawde na jedzeniu nie mozna oszczedzac bo na zdrowiu potem mozna wiele stracic. ja ostatnio mam wene do gotowania wiec lubie duzo i dobrze ugotowac, czesto mamy znajomych, ktorzy wpadaja z wizytami i takie zamrozone albo schowane na pozniej potrawy sa super. swieze jak najbardziej tez. dlatego my wydajemy strasznie duzo na jedzenie.

_________________________________________________

Wieczne Miasto BG

no to widzisz bo ja nie rozumiem haha. ja mam fiola na punkcie recyclingu. ale to mi nie przeszkadza az tak. poprostu sprzatam za niego. tak jak on mi uklada na poleczkach. i jest po rowno

uwazasz, ze moj uklad z mezem jest czysto proarabski? to chyba nie wiesz co mowisz.
maz nie moze utrzymywac ciezarnej zony i dbac o to, zeby z jego wyplaty szlo na zycie?

jakbys byla sprytna juz wiedzialabys gdzie mieszkam. oboje z mezem jestesmy ochrzczeni

Co do sortowania.. ja dalej się nie łapię xD za to moja mama ma do tego głowę

aggy - jesteś w ciąży? Gratuluję jeśli tak! Ah i nie denerwuj się ja bym chciała, aby mój chłopczyk zarabiał kiedyś tyle, żebyśmy mogli utrzymać się tylko z jego wypłaty.. Nie martwić się o rachunki, czasami poszaleć na zakupach.. nie martwić się czy moim przyszłym dzieciom nie będzie nic brakować ohh ! zazdroszczę!

ja uwazalam ze poznalam cudownego faceta,mam 2 dzieci z bylym mezem i facet z ktorym BYLAM byl moim mazeniem,idealny dla dzieci,mowil ze kocha je i mnie,nie bylis my razem dlugo,2 miesiace,ale nigdy z zadnym facetem nie bylam taka szczesliwa jak z nim przez ten czas,uwielbialam z nim rozmawiac,cieszylam sie ze czas ktory spedzalismy razem spedzal z dziecmi na zabawie z nimi i nauce,kupil im tyle zabawek,spedzalismy z soba kazdy weekend,a ostatni tydzien spedzilismy caly,moj synek mial tydzien wolnego od przedszkola,klucilismy sie o jakies glupoty,nie chcial sie ze mna kochac, tlumaczyl ze dzieci pochlaniaja cala nasza energie i nie ma sily a pozniej powiedzial ze specjalnie spedzal czas z dziecmi i bo nie chcial isc do lozka ze mna po sprzeczce,np ,mielismy razem za pare miesiecy zamieszkac i powiedzialam mu ze nie zycze sobie aby jego kolezanka z ktora sie bzykal jak mial ochote przychodzila do naszego domu do niego na kawe,nie podobalo mi sie to powiedzialam mu jak bym sie czula,powiedzial ze jak nie dam rady z nimi siedziec to moge isc na gore i ich samych zostawic,i ze niczego mu nie bede zabraniala i bedzie mowil i robil to na co ma ochote.dla mnie to nie normalne zeby zdrowy facet nie mial ochoty na seks ze swoja piekna kobieta,bolalo mnie to rozmawialam z nim na ten temat,to ciagle mowil ze stwazam problemy,w czoraj sie rozstalismy.powiedzial ze do mojej przeprowadzki do niego mam robic wszystko co mi kaze to bedziemy szczesliwi,nie moglam sie z tym zgodzic,np,budzilismy sie rano,8 godzina ja nie mialam prawa wstac 5 min puzniej,bo robil jakies wyzuty ze sie go nie slucham,chcial zebym sie go sluchala we wszystkim co powie,czul sie jak bog i uwazal ze wie wszystko najlepiej,wiem ze nie powinien taki dla mnie byc jesli mnie kochal na prawde tak jak mowil,ale tak mi jest zle przez niego,2 dzien nic nie jadlam bo mysle ciagle..jak mam zapomniec i normalnie zyc?

Lady252 to nie ten watek. tutaj raczej mialysmy na mysli wspolne zycie i podzial obowiazkow a nie zlamane zycie.

bardzo ci wspolczuje, naprawde nie wyobrazam sobie bycia samej z moim dzieciatkiem.

A ja jestem za mieszkaniem przez ślubem. Bo ludzie mają możliwość poznać się i zaakceptować w stu procentach i się po roku rozwodzić nie będą 9ale to tytko moje skromne zdanie).

Jak wygląda u nas podział obowiązków? Ja jestem typowym leniwcem. Nie lubię sprzątać, gotować, pracować, ale wiadomo że tak żyć się nie da.

Ogólnie to nie mamy typowego podziału. Nie należymy do pedantów, więc sprząta zazwyczaj ten, któremu pierwszemu zacznie przeszkadzać bałagan.

Jedynie z takich wyraźnych podziałów?
Ja gotuje, więc mój mąż zmywa.
Ja rano przed pracą wyprowadzam psa, więc mój mąż robi mi kawę i śniadanie do pracy.
Do tej pory mieliśmy rozkładane łóżko, więc na wieczór mój mąż rozścielał, a ja rano składałam.
Ja robię przelewy i pilnuje terminowych spłat, ścieram kurze.
Mój mąż prasuje i odkurza częściej ode mnie.

Mieszkamy razem 6 lat ( a od dwóch tyg. jesteśmy małżeństwem) , ale chyba nigdy nie przestanie mi przeszkadzać, jego kładzenie po pracy skarpetek na grzejniku, a ubrań na fotelu.
Ale ja tez nie jestem idealna i wiecznie hoduję stertę ubrań na pralce w łazience i zostawiam kubki po kawie tam gdzie skończyłam pić.

Czego nie da się zmienić, trzeba zaakceptować, a przynajmniej starać się.

Na pewno warto na początku ustalić pewne zasady. Żeby każdy wiedział, czego od niego oczekuje druga strona.

A jak radzimy sobie z monotonią? Idziemy do kina, jedziemy na spacer z psem, do znajomych, czy połazić po sklepach, na basen. A i tak czasem bywa nudno No takie to życie już jest.

Cieszę się, że nie tylko ja odchodzę od pojęcia "kura domowa", u mnie w domu ono istnieje i to mocno.

A co myślicie na temat robienia zakupów przez faceta? Mówi się, że to rola kobiety, bo niby kobiety po sklepach lubią biegać.. Mnie spożywka przeraża! Wolę ubrania ;D Pozwalacie robić zakupy swoim facetom?

Oczywiście, że pozwalam mu robić zakupy! Nawet wolę, gdy robi to sam. Wie co się do czego nadaje, umie gotować, po co ja miałabym dźwigać?

Co do mieszkania: od początku było OK, nawet nie mieliśmy czasu "docierania się", po prostu spasowało, a na takie rzeczy jak skarpetki porozrzucane czy nieumyte kubki po prostu nie zwracałam uwagi i nie zwracam bo musiałabym oszaleć. Aczkolwiek na samym pocżatku fakt, zrobiłam raz tak jak Gojka a mianowicie zapakowałam mężowi do teczki wszystkie skarpety które znalazłam na podłodze  

Na jedzenie wydajemy miesięcznie około 500 zł-i to nie jest żadne szaleństwo, życie jest drogie, po prostu. Na zakupy jeździmy wspólnie, sprzatamy wspólnie, dbamy o dom wspólnie. 

dostaje białej gorączki jak mój facet nie zamyka szafek i szuflad,te skarpetki to też raz wrzuci do kosza, raz nie, ale najbardziej wkurza mnie jak wychodzi spod prysznica i cała łazienka pływa,zapomniałam o garach które ciężko wstawić do zlewu
czasami żartuję i mówię mu że jak posprząta w samochodzie to ja polecę i nabrudzę,żeby wiedział jak to jest gdy ktoś się narobi i nasprząta a on po prostu przychodzi i robi sajgon

Moj nie jest jakis okropny ale jakos koszule nigdy nie moga wyladowac w koszu, a za to koncza na podlodze w lazience. Dziwne to, bo jakos skarpetki zawsze do niego trafiaja

Kubki z kawa tez jakos nigdy miejsca nie moga znalezc w zlewie, a siedza sobie godzinami na pianinie czy na stole.

Och, i jak gotuje, to gorzej niz Sajgon. To jakby Hiroszima i Nagasaki razem wziete! Nigdy nie widzialam, zeby ktos uzywal tylu garnkow i tyle balaganu dookola siebie robil.

Na szczescie, te koszule mi nie przeszkadzaja, kubek wymyc moge a on zawsze po swoich kulinarnych przedsiewzieciach sam sprzata.

Jedyna rzecz jaka mnie naprawde denerwuje to Jego prasowanie koszul. Upiera sie przy tym, a robi to tragicznie. Przynajmniej mam mniej roboty

Póki co on gotuje, a ja sprzątam. Mówi, że i tak mam gorzej