Jak sie odbić finansowo?

Ja kończe szkołe. Mieszkamy u moich rodziców pomagaja nam i jedni i drudzy... Nie nie pobralismy sie bo dziecko,
Poznalismy sie i to bylo to cos... byl wspanialy, czuly ... BARDZO sie  pokochalismy. I zaczelismy starac sie o dziecko...
Pragnelismy tego! Az w koncu wybily na tescie te 2 kreski...
Bardzo pragnelismy sie pobrac! A ze bylismy bardzo mlodzi dziecko bylo pretekstem do tego aby na nasze malzenstwo zgodzili sie nasi rodzice Teraz mamy wspaniala coreczke..

Zapragneliście starać się o dziecko w wieku 20 lat bez przyszłości i perspektyw?! Nooo to bardzo dorosłe i dojrzałe podejście...
Zacytuję tutaj wyświechtany, ale jakże zawsze trafny tekst w takich chwilach "widziały gały co brały". Trzeba było myśleć wcześniej.

Podsumujmy...
On chce robic kariere w koszykowce- ty nie chcesz zeby on byl wiecznie poza domem.
Chcesz zeby mial lepszy kontakt ze swoim dzieckiem- on z tymi swoimi 21 wiosnami wcale nie jest taki dojrzaly jakby to jego dowod osobisty sugerowal.
Dla ciebie cala sytuacja sie zmienila- on do tych zmian szczerze powiedziawszy nei dorosl.
Dziecko to powazne wyzwanie dla par o dluzszym niz wasz stazu i wiekszym niz wasze doswiadczeniu.
Powtorze za Teo widzialy galy co braly.
Powtorze za Impercostam Nie zakochal sie w koszykowce wczoraj czy dzien po slubie. Musialas wiedziec ze takie sa jego plany.
Na jego miejscu czulabym sie troche oszukana. Skoro wiedzialas i ci to nie przeszkadzalo to czemu nagle teraz "trujesz dupe" jak to sobie on pewnie mysli

jest strasznie za pieniedzmi lubi sobie pograc w maszynki np...
taki wlasnie sie stal po slubie...
a za koszykowka do dzis nie jest, idzie bo idzie na trening.
DLatego jestem przeciwna.
Bo to wszystko przez ojca...

Czyli Twój mąż wiąże przyszłość z koszykówką i chce robić w ten sposób karierę, a zaczął ją trenować mając 21 lat? Kiepsko to widzę, delikatnie rzecz ujmując - szczególnie, kiedy mówisz, że "nie jest za koszykówką". Bo to nie jest taki zawód jak, dajmy na to operator wózka widłowego, że nie masz serca do pracy, a kasa i tak leci. To jest sport. Kasę zarabiają najlepsi, a najlepsi są nie Ci, którym tata każe, tylko Ci, którzy mają pasję. Z drugiej strony skoro Twój facet jest tak "samodzielny" w podejmowaniu decyzji, to jak rozumiem ojciec mu podpowiedział, że fajnie będzie sobie zrobić dziecko, a potem przestać się interesować? I jeszcze te "maszynki" - masz na myśli hazard?

tak mam na mysli hazard

Sama mam ogromny problem w związku (różnica charakterów, oczekiwań i podejścia do bycia w związku), poczytałam troche na forum, wzięłam do serca wypowiedzi forumowiczów, byłam u psychologa, żeby sobie pomóc. Ale, nawet jeśli wiem, że chciałabym już załozyc rodzine (mamy po 27 lat) to przepraszam bardzo, ale w gre wchodzi trzecia osoba - dziecko. I to już nie są nieporozumienia pomiędzy dwiema dorosłymi osobami, ale wzięcie odpowiedzialności za całkowicie od nas zależną ( przez X lat) istote. Do czego zmierzam, otóż do tematu podeszłam brzydko mówiąc "praktycznie". Z chłopakiem jestem ponad rok, mieszkamy ze sobą od miesiąca, mamy różne perturbacje i jasne zdanie w tej kwestii: on kończy aplikację radcowską w przyszłym roku, ja kończę studia podyplomowe w przyszłym roku, pracujemy nad "dograniem się" w związku i najwcześniej za rok wracamy do tematu. MIMO że ja czuję już dzisiaj, że z nim chciałabym mieć dziecko i czuję instynkt macierzyński ...

Wybacz, kompletnie nie rozumiem jak bez stałych dochodów (!), ty ucząca się decydowaliście się świadomie (!) na dziecko, żeby przyspieszyć (!) ślub.
My z chłopakiem mamy od dłuższego czasu stała, myślę dobrze płatną pracę, ale nie można decydować się na dziecko nie mając pokończonych pewnych tematów - szkoła, praca, wykształcenie, zadbanie o jakieś perspektywy, mieszkanie ...

Co teraz? Ciężko powiedzieć, nie rozumiem po to trenuje skoro mu to satysfakcji nie przynosi?
Może warto pomyśleć o poszukaniu jakiejś pracy w związku z powyższym? On teraz, ty jak skończysz szkołę? A do opieki nad dzieckiem zaangażować dziadków, którzy wybacz, że to powiem i tak okazują dużo wsparcia pomagając Wam finansowo (myślę, że nie zdają sobie sprawy, że trochę ich w tą pomoc "wrobiliście").

Dziecko pretekstem do ślubu ....

stylle, nie dodawaj postów jeden pod drugim. Używaj opcji "Edytuj" w prawym dolnym rogu Twojego posta.

I jestem bardzo dojrzała emocjonalnie również! Znajoma psycholog też mnie w tym fakcie potwierdza.
Tutaj bardziej mi chodzi o to ze ojciec Tomasza nakłania go do koszykówki... poprzez kase... a  sama widze ze on sie do tego nie nadaje...
I jeszcze ten hazard...

stylle może nad gramatyką najpierw popracuj...

Wszystko w każdym wieku może się udać jeśli ma się odpowiedniego partnera. Ty jak widać go nie masz. Rozmawiałaś z nim? Razem rozmawialiście na temat wszej przyszłości? Czy każdy sobie?

Wybacz, ale decydowanie się świadomie na dziecko bez stałego dochodu, o własnym lokum już nie wspominając, nie jest dowodem na dojrzałość.  Przed podjęciem tak poważnej decyzji należy przeanalizować z czego się utrzymacie, kto będzie się dzieckiem opiekował, gdzie będziecie mieszkać teraz i w dłuższej perspektywie. Wygląda na to, że poszliście na żywioł. Twój mąż też nie wygląda na super dojrzałego - hazard, brak pracy, branie pieniędzy od rodziców. Naważyliście piwa, a teraz zdaje się tobie przyszło je wypić. Wyprowadzka od rodziców jest niezłym pomysłem, tylko z czego się utrzymacie, za co opłacicie mieszkanie? Znowu będziecie liczyć na rodziców? Toż to strasznie nieodpowiedzialne, a rodzice utrzymując was zamiast skłonić do samodzielności, robią wam krzywdę.
Może zmień szkołę na zaoczną i idź do pracy, nawet słabo płatnej, ale choć trochę się usamodzielnij. Masz rodziców pod bokiem, może zajmą się dzieckiem w tym czasie. Pogadaj z mężem spokojnie, ale konkretnie jak zamierza utrzymać rodzinę teraz i w przyszłości.

1. Co to znaczy, że znaliscie się bardzo długo?
2. Żyjecie w małej miejscowosci?
3. Chcesz wyjechać sama czy z mężem?

A co do pytania zadanego w temacie - jak się odbić finansowo, to trochę za późno zaczęłas o tym mysleć. Cóż dziecko do żłobka (akurat możesz zacząć szukać pracy, dziecko skończy 4 miesiące i będziesz mogła je oddać do żłobka) albo do dziadków a sama musisz isc do pracy - innego sposobu uniezależnienia się finansowo nie widzę. Wiem, że żłobek kosztuje, że trudno znaleźć dobrą pracę ze srednim wykształceniem i będąc mamą ale to są wszystko konsekwencje waszego swiadomego i dojrzałego wyboru.

Btw mam koleżankę która urodziła dziecko w wieku 17 lat tylko, że to była wpadka. Rodzice pomogli im kupić mieszkaniem, ona , jak dzieciak był mały, robiła zaocznie kurs na kosmetyczkę, jej facet poszedł na zaoczne studia i w ciągu tygodnia normalnie zarabiał na dom. Pomoc rodziców w tym wypadku była minimalna.
No ale wszystko zależy od dojrzałosci małżonków i ich rodziców, bo szczerze to dziwię się, że ojciec Twojego męża daje mu kasę za chodzenie na treningi, zamiast tego powinien porządnie go opie... ochrzanić, że założył rodzinę, ma dziecko a nie robi nic żeby się usamodzielnić

Nie no później, jak już się zaczęli sami zarabiać na swój dom.

Hehe, koszykówkę zaczął trenować w wieku 20+, której nie czuje i robi to głownie dla ojca, a raczej dla kasy za treningi od papy - i to niby ma być jego źródłem zarobku w przyszłości!?

To może rośnie tu nam najbardziej fenomenalny przykład kariery sportowca, nie tylko w skali Polski! Żeby odnosić jakiekolwiek sukcesy w sporcie (czyli choćby ten poziom "wyżycia"), trzeba zaczynać jego uprawianie w wieku kilku lat, jak takie siostry Radwańskie (bodajże 4 latka). Ponadto nawet takie wczesne rozpoczęcie kariery i ciężka praca, nie jest gwarantem sukcesów, bo jeszcze wiele innych czynników ma na to wpływa. Za to późne (a w tym wypadku baaardzo późne!) rozpoczęcie kariery jest gwarantem braku tychże sukcesów.

Ten tatuś ma jakieś urojenia...

A kobiety wypowiadające się w tym wątku aż miło czytać:)

On był w jakiejś szkółce koszykarskiej w wieku 15 lat i ojciec zapłącił za to kupe kasy....
Noi teraz go do tego namawia. Wbrew jego woli.
(chociaz moze nie do konca, bo jak dostanie kase,  toi na trening chce mu sie isc)
Moze i macie racje to nie odpowiedzialne bylo!
Ale juz po fakcie...
co teraz...

Nie NIKT MI nie powiedział Sama sobie to powiedziałam.

Czyli sytuacja wygląda tak:
Rozpieszczona córunia bogatych rodziców znalazła rozpieszczonego synunia drugich bogatych rodziców i postanowili pobawić się w dom. Na niby dojrzali, wzięli ślub bo a co! Wolno im. Spłodzili PRAWDZIWE dziecko, a teraz rozpieszczona królewna ma problem, bo książę nie za bardzo chce się w to już bawić. Jej problem właściwie jest metaforyczny, bo o co właściwie chodzi? O to, że mąż gra w koszykówkę i... co? Gra bo mu ojciec płaci. Ona siedzi w kieszeni u rodziców, którzy przystają na to i aprobują jej pomysły. No. W wyimaginowanym królestwie powstał wyimaginowany problem.

uwielbiam posty Teo- nic dodać, nic ująć

TEO jest śmieszny/lub smieszna
Gdybym była rozpieszczona nie chciałabym się odbic finansowo!
Pomagam rodzicom w zakładach jak juz mówiłam!!
ROzumiesz?
Z tego wzgledu ze studiuje rachunkowość,wykonuje swoja prace w domu.
Jesli masz pisac tu obelgi w moim kierunku to nie pisz nic. Bo nie Tobie oceniac mnie.
Post jest po to aby ktos wyrazil swoje zdanie co robic! a  Nie  stwierdzal co bylo i jak JEST!

a mnie zastanawia co obraźliwego jest w słowie "znalazła"...

No ja nie wiem jak Ty tą rachunkowość studiujesz to może zmień kierunek, bo jak do tej pory nie zorientowałaś się w mojej płci to ja bym Ci rachunku za zakupy nie dała policzyć...

Yyy, ale ja nie widzę związku. I rozpieszczone dzieci chcą mieć swoje pieniądze tylko jak je chcą zarobić, a raczej je mieć to już inna bajka.

Rozumiem, ale to o niczym nie świadczy. No jedynie o tym, że rodzice Ci pomagają bo bez nich zginęłabyś śmiercią tragiczną.

Znowu bez związku.

Ależ jakie obelgi? Ot, fakt stwierdziłam na podstawie Twoich własnych postów i słów. Boli? Cóż, prawda boli, a proces uświadamiania sobie jej jest najgorszy, ale przyzwyczajaj się, bo potem będzie już tylko gorzej
Wyprzedzam oskarżenia, nie jestem starą zgorzkniałą panną z 10 kotami, bez grosza przy duszy
I nie ucz zatwardziałej forumowiczki co wolno na forum wypowiadać, a czego nie

stylle.... EDYTUJ to taka funkcja żeby nie pisać posta pod postem! Chyba eksternistycznie tą rachunkowość studiujesz, bo już nawet nie zaocznie... I czytać ze zrozumieniem nie umiesz, bo nigdzie nie napisałam, że szukałaś bogatego faceta.

Nie wcinam, tylko trafnie komentuje A to, że jesteś szczęśliwa, że masz rodzinę to się nie dziwię, ale masz na myśli rodziców, którzy nie pozwolili Ci zginąć, czy męża, który z dnia na dzień ma Cię w nosie?

Stylle: mnie Teo również "objechała" w moim wątku. ALE - jest to forum dla wszystkich, my z własnej nieprzymuszonej woli opisujemy tutaj problemy, więc należy się liczyć zarówno z radami, uznaniem ale i krytyką, ponieważ każdy ma prawo wyrazić swoją opinie. Ja jestem wg Teo " przewrażliwiona i rozhisteryzowana" (chyba tak to szło), ale wiesz - dane zachowanie może być przez różne osoby różnie interpretowane, nie ma się co obrażać tylko uznać, że nikt tutaj nie będzie tylko pocieszał, przytakiwał i mówił jakie założycielki wątku są biedne i to świat jest "be" a nie one, forumowicze i forumowiczki są również od tego, zeby solidnego kopniaka w cztery litery zadsadzić, ponieważ to w przypadku niektórych osobników jedyny sposób dotarcia.

Nie ma się co obruszać i wytykać kto powinien się udzielać a kto nie, bo wyjdzie na to, że nikt w Twoim  przypadku nie powinien się wypowiadać, ponieważ chyba nie znalazłam jednej przychylnej odpowiedzi...

To ja już nie rozumiem - kocha ale jest oschły i Cię obraża, jestes bardzo szczęsliwa ale masz jakis problem- tylko jaki? bo jesli problemem jest to, że on trenuje koszykówkę i przez to spędza mniej czasu z Tobą i z dzieckiem no to nie jest żaden problem! A co będzie jak zacznie pracować? Też będzie Ci to przeszkadzało? no bo przez pracę też będzie miał mniej czasu dla Was.

Przecież ona MIESZKA u rodziców, oni oboje u nich mieszkają. Pracuje w firmie rodziców, a rodzice zastanawiają się nad otworzeniem dla niej prywatnego gabinetu kosmetycznego. A ona uczy się cały czas, nic nie przerwała, dzieckiem zajmują się dziadkowie. Jedyny zgrzyt w królestwie to niesubordynacja męża i jego coraz mniejsza chęć do zabawy w dom.

hahah Sadie jak się uspokój? Ja się w ogóle nie denerwuję. A chodzi mi o życiowe role. Ona teraz nie jest czyjąś żoną czy córką, tylko przede wszystkim matką i zamiast rozkminiać koszykarską karierę męża powinna zajmować się dzieckiem. I tyle. Taka  jest rola matki.
A swoją drogą może dbać o siebie, nie mówię, że nie przecież. Nie karzę matkom się splugawić, zburaczyć i być nikim. Niech sobie robi kąpiele w piance, peelingi, parówki, makijaże permanentne, nie wiem co jeszcze... Ah głupia solara!!!! I zakupy obowiązkowo, choć 80% matek w polsce nie stać na kupienie czegoś dla siebie, ale co tam;)
i Teo właśnie miałam na myśli to, że niech sama się zajmie dzieckiem, niech sama zajmie się sobą i swoim życiem, nie licząc na kasę starych, tylko na pracę własnych rąk i rozsądek własnej kurde łepetyny.
Czy dla niektórych to niemożliwe?

No jak to co teraz poszukaj pracy co dwie pensje to nie jedna a i może mąż zrozumie coś jak ciebie zabraknie w domu i będzie zmuszony podzielić swój czas tak byś mogła iść do pracy.