Witam 
jest to mój pierwszy post więc proszę o cierpliwość ponieważ będzie to historia nie krótka ;/
Mam pewien problem z moją dziewczyną ale najpierw chciał bym wam opisać nasze relacje i osoby.
Ja mam 24 lata ona 19 lat. Jak na swój wiek jest bardzo porządną i wychowaną dziewczyną. Zakochaliśmy się w sobie niemal od pierwszego wejrzenia
Nasze role w tym związku są odwrotne. To ona nosi spodnie ja jestem typem romantyka ;/
Jesteśmy z dwój różnych "światów" oraz "kultur". Lecz nie przeszkadzało nam to
Nie zacząłem dobrze z jej mamą ponieważ bardzo się pokłóciliśmy na samym początku. Z jej mamą się koleguję ponieważ pracowaliśmy w jednej firmie 
ale kłótnia się ucichła i po długich przeprosinach wybaczyła mi
Z moją dziewczyną dużo się kłóciliśmy ponieważ byliśmy inaczej wychowani wiec nam dużo rzeczy nie pasowało, ale dochodziliśmy zawsze do konsensusu i było dobrze ale postanowiłem się dla niej zmienić i nie czepiać się o pierdoły (teraz rozmawiamy) uważam ze to wielkie poświęcenie zmienić się, ale udało mi się
teraz jesteśmy już ze sobą rok. Jakiś miesiąc temu bardzo się posprzeczaliśmy. Jak już wspomniałem jestem typem romantyka wiec chyba zaczeło ją to troszke juz męczyć. Zapytałem czy chce przerwy żeby mogła sobie odpocząć, odpowidziała ze tak (nie spodziewałem sie tego) ale nie wytrzymaliśmy długo jak i ja tak i ona ponieważ bardzo się kochamy.
Spotkaliśmy się i rozmawialiśmy. Usłyszałem parę bardzo przykrych dla mnie wiadomości 
mianowicie, że mama od niej nadal ma do mnie żal o te kłótnie, oraz ze porównuje mnie do jej byłego chłopaka bardzo mnie to zabolało zapytałem a jaki był ten jej były chłopak. Odpowiedziała ze bezproblemowy ze nigdy sie nie kłucili ale denerwował ją ponieważ to była taka "ciepła klucha" dlatego jest ze mną. Niby to miłe ze chce być ze mną choć sie bardzo różnimy ale zabolało mnie to.
Teraz gdy już się wszystko uspokoiło jest dobrze ale boję się ze to może się skończyć bardzo ją kocham i naprawdę mi na niej zależy.
Zmieniłem swoje nastawienie. Więcej rozmawiam z mamą z jej braćmi i jest naprawdę dobrze
jej mama inaczej ze mną rozmawia
Ona jest bardzo rodzinną osobą lubią razem spędzać czas. Często na weekend wyjeżdżają do cioci , wcześniej jeździłem z nimi i zostawałem ale musiałem się prosić. (teraz mi sama mama zaproponowała zebym jechał z nimi) ale ona tak choćby niechętnie teraz i tłumaczy się że ma naukę bo sesja na studiach a nie chce doprowadzić do tego że nie będzie miała dla mnie czasu.
Boję się i powiedziałem jej to, ona mi odpowiada ze nie mam się czego bać, że bardzo mnie kocha i wszystko się ułoży, tylko ona potrzebuje trochę czasu, mówi ze bardzo chce ze mną być ale trochę się namieszało i musi sobie wszystko poukładać
poradzcie co robić w takiej sytuacji?
czy mój związek się sypie?
