jak odzyskać zaufanie do męża

Witaj
Jeśli intuicja i różne sygnały podpowiadają, że coś jest nie tak to najprawdopodobniej tak jest. Niestety zdradzający mężowie często mówią "przesadzasz" albo "histeryzujesz". Możesz sama poszukać wyjaśnienia, ale to wiązałoby się ze sprawdzeniem jego telefonu czy skrzynki mailowej. Wiem, że wiele osób wzdraga się przed takim "szpiegowaniem" partnera ale pomyśl: skoro istnieją uzasadnione obawy, że on jest wobec Ciebie nielojalny to dlaczego miałabyś na to pozwalać? Też tak miałam: obiecałam mężowi, że nie będę grzebać w jego telefonie i honorowo dotrzymałam obietnic. On oczywiście w tym czasie korespondował z kochanką... A najlepsze jest to, że po jakimś czasie, kiedy jego romans wyszedł na jaw i kiedy nie udało się uratować naszego małżeństwa, on mi zarzucił, że powinnam być bardziej stanowcza w poszukiwaniu dowodów na jego romans, bo może wtedy wcześniej by go przerwał i coś dałoby się zrobić! Dobre, no nie?

Ok wiem że pisanie z innymi znajomymi to nie jest zdrada ale jeśli robi to ktoś jawnie a nie jeśli ktos chowa tel ukrywa cały czas w samochodzie jak chce zobaczyć to twierdzi że mu się psuje albo nie wzioł ze sobą i tak jest już od jakiegoś czasu

Nie bardzo rozumiem...W co brnąć dalej? W małzeństwo? Dopóki się nie dowiesz o co chodzi, to chyba nie ma sensu rozważać co dalej.

Moze tak dla odmiany zajmij sie soba?
Moze swoim zachowaniem prowokujesz takie sytuacje a fantazja ci reszte podpowiada?
Oczywiscie jestem zdania ze to on powinien sie starac o twoje zaufanie, jak by nie bylo to on je zniszczyl.
Pozatym mam wrazenie ze on nie zdaje sobie sprawy z konsekwencji swojego postepowania i napewno nie wierzy ze moze doprowadzic do rozpadu malzenstwa.
Przykre ze z wlasnym mezem nie mozna sie dogadac, wspolczuje...mam to za soba.

boże  jak bym czytała o sobie  Jestesmy razem  od prawie 4 lat ,oboje  po  przejsciach więc  ostrożni.Przeszliśmy  sporo , sporo mu wybaczyłam  bo dał mi poczucie spokoju i bezpieczeństwa.
Ale  od jakiegoś czasu  widze  ze  coś  sie dzieje  a ja nie umiem  zachowac  sie z klasą i honorem ...Sprawdzm  mu tel i pocztę......wiem  to żałosne  (tak jak by  to  coś mialao  zmienic) Jestesmy razem  ,codzienne wraca  do  domu  , wekenty  spedzamy tez  razem ..a  mimo to  nie  wierze  mu  Zdradzil  mnie  juz  kiedyś , postanowilam  wybaczyc  ale  nie umiem  zapomniec.Napewno  bardzo  sie zmienilam Na każdym  kroku  boję  sie ze to sie  powtózy... od jakiegos  czasu  dostaje sms od  dziewczyny  ktora  wie  ze  jestesmy  razem,  Powiedzialam  mu  ze nie podoba mi sie to  i nie  chce tego  On  że  to tylko  znajoma i nie spotyka  się  z  nia  .....a  mimo  to  nie  czuję się  bezpieczna ,,Wczoraj  wieczorem  dostal  sms  ....od  niej  ze jest samotna  i zaluje  ze  go  z nią  nie ma  i ze  nie obrazi sie  jesli  nie  odpisze  , Przeczytal  go wrócił  do lużka  przutulił mnie i zasna  ....Dzis  rano  nie  wytrzymalam  i zapytalam  co to  znaczy  a  on  ze  to moja  wyobraznia ,zebym  zajela  się  soba  ,ze  ciagle  go  kontroluje  ..Boże  to  wszystko prawda  nie  umiem  myslec  o niczym  innym jak o tym  ze  on odejdzie

czasem mam ochote  zadzwonic  do niej......i wygarnac  ale wiem ze  to obruci  sie  przeciwko mnie.A  On  reaguje  zloscia  i caly czas mowi  ze musze sie soba  zając  i zaczac  myslec  o sobie  Pewnie ma racje  Mowi  ze  to pomoże naszemu związkowi....TO fakt  jestem zaborcza  i  nie wiem  co  robic  Naprawde  boje sie ze  zwariuje  Pozostaje mi tylko czekac  na to co sie  stanie.Powiedzialam mu ze ma  z nią  skończyć  bez  względu na to  kim ona jest  Milczal....

A ja poczytałabym sms'y.. Może to nie fer ale wole wiedzieć czy jestem oszukiwana i zdradzona. W ogóle nie rozumiem dlaczego wiele par za argumenty używa słów: nie wierzysz mi? nie ufasz? Według mnie powinien Ci szczerze powiedzieć co myśli i dobrowolnie dać przeczytać skrzynkę maile, sms'y z miesiąca - bez ściemniania i kasowania. To też pewne budowanie zaufania.. nie ślepe ufanie drugiemu ale pokazanie twardych dowodów i racji.

maszmal - według mnie dziwnie się zachowuje Twój facet. Ja zawsze wiedziałam od Mojego, że jakaś taka czy inna do niego pisze i śmialiśmy się z jej upartego pisania oboje. Czasami odbierałam od niej telefony, a ona się rozłączała.. dziecinne wiem ale kto tu się zachowuje nie fer. Według mnie jak już taka sytuacja była On powinien bardziej zadbać o zaufanie.

Na pocieszenie mogę napisać tylko pewne zdanie, którym zawsze się pocieszałam w złych chwilach: Jeśli jesteśmy sobie przeznaczeni to chociażby jak było źle - przetrwamy, jeśli nie to nie ma sensu tracić czasu na kogoś kto nie jest dla mnie. Powodzenia!