Którego wybrać?

Cześć dziewczyny.
Nazwałam tak ten post, choć może nie jest to do końca adekwatny tytuł.
Mam ogromny problem, być może sama ze sobą i liczę, że coś mi podpowiecie.
Jestem osobą przygotowującą się do zawodu malarki, ogólnie robię wszystko, co związane jest ze sztuką. Zawsze marzyłam o mężczyźnie, który będzie nadawał na tych samych falach. Około 2,5 roku temu poznałam T. Szybko polubiliśmy się, ba! Nawet pokochaliśmy. Przez jakiś czas byłam szczęśliwa. Później zaczynałam sobie przypominać o moich "pierwotnych instynktach" i marzyć o jakimś artyście. T. to człowiek zupełnie przyziemny i praktyczny. Zawsze, gdy czułam się przygnębiona, wydaje mi się, że wmawiałam sobie, że jestem szczęśliwa. O T. można powiedzieć, iż jest ideałem. Wszyscy mówią, że do siebie pasujemy. A my przez ten cały czas byliśmy nierozłączni. Jest inteligenty, odpowiedzialny, troskliwy, szanuje mnie i jesteśmy ze sobą w jakiś sposób złączeni. Czuję, że go kocham. Czasem jednak mieliśmy ostre kłótnie, ostatnio wystawił mnie i zostałam w nocy sama na mieście. Takich sytuacji było już kilka u nas w związku. Byłam bardzo zraniona i zerwałam. On oczywiście wtedy zaczął przepraszać itd. Później przez dwa dni się nie odzywał. Było mi bardzo źle. Wtedy napisał do mnie mój znajomy, który (jak myślę) odbiera na tych samych falach. Właściwie mogę powiedzieć, iż jest moim ideałem. Zaproponował mi spotkanie. Nie myśląc wiele, zgodziłam się (byłam już wolna). Następnego dnia T. przyjechał do mnie i przepraszał, płakał i znowu przepraszał. Właściwie płakaliśmy obydwoje. Następnego dnia to samo. W końcu powiedziałam, że się umówiłam. Zdenerwował się, ale później znowu prosił, żebym wróciła. Teraz ciągle dzwoni i mówi, że mnie kocha. Poprosiłam o trochę czasu, aby się nie odzywał. Ale on mówi, że nie potrafi, bo byłam z nim dzień w dzień przez 2,5 roku.
Jest taki dobry, kocha mnie, ale gdy byliśmy razem, czasem wykazywał brak troski (np. kiedyś jakiś dureń powiedział "troszkę" nieprzyjemne słowa do mnie, a gdy T. go spotkał, nawet nic mu nie odpowiedział). Jednak nawet moje przyjaciółki wiedzą, że to dobry człowiek.
Teraz jestem w kropce. Za kilka dni mam umówione spotkanie. Owszem, to tylko niezobowiązujące spotkanie, ale wiem, że ogromnie zranię tym T. Nie wiem co mam robić. Napisał do mnie facet-marzenie, a z drugiej strony facet, który mnie kocha błaga, żebym wróciła. Wiem, że rzadko się to zdarza, aby mężczyzna był tak dobry, ale z jakiegoś powodu przecież zerwałam. A teraz nie wiem: czy iść na spotkanie, czy nie. Czy być z T., czy nie. Czy może odwołać spotkanie i odrzucać T. A jeśli znowu będę miała wątpliwości w naszym związku, jeśli wrócę? A jeśli będę żałować, iż odwołałam spotkanie? Nie wiem, co mnie trzyma. Czy to miłość, czy straszny lęk przed zranieniem T. Proszę, udzielcie mi jakiejś rady
Pozdrawiam Was dziewczyny