Jestem zazdrosna o szwagierkę bo jest piękną kobietą a ja?

Nie masz powodu czuć sie gorsza i brzydsza. Po pierwsze to jak wygladamy w większej cześci zalezy od naszych genów, reszty dopełnia to jak dbamy o siebie. Może Twoja szwagierka jest bardziej konsekwentna w swoich postanowieniach. Ona zapusciła włosy, Ty odpuściłaś. Podobnie mogło być ze schudnieciem. Ponadto, nie ma jednego kanonu piekna, to co jedemu się podoba, drugiemu już nie.
Pamietaj, że najwiecej zalezy od Ciebie samej - to jak odbierasz siebie i jak wyglądasz. Jesli podobaja Ci się, jak chodzi w butach na obcasach, to poćwicz i też będziesz chodziła. Zmiana stroju równiez zależy od Ciebie. Pamietaj, że najważniejsze, abyś jej nie naśladowała, tylko sama czuła się dobrze ze sobą. Wypracuj własny styl bycia, ubioru i fryzury.

Nie poddawaj się  uczuciu zazdrosci, bo to z różnych powodów jest  bezsensowne
Jeżeli tak bardzo zależy Tobie na atrakcyjnym wyglądzie, to popracuj nad nim. Osobiście nie znam nikogo, kto zachowuje atrakcyjny wygląd bez wysiłku. Chociaż na pierwszy rzut oka,  tak mogłoby się wydawać... Trochę pracy, systematyczności oraz konsekwencji i nie musisz wyglądać "gorzej" Piszesz, że ze szwagierka łączą Cię dobre relacje. Przecież ją również, możesz poprosić o pomoc np. przy wyborze garderoby. Myślę, że szwagierka  z przyjemnością coś Ci doradzi

Witaj Madzialenka .   

Dlaczego chcesz być kopią szwagierki, jej klonem?
Wyglądać na wzór i jej podobieństwo?
Podobasz się swojemu mężowi, taka jaka jesteś? Bo to też bardzo istotne.
Po co Twój mąż ma widzieć w Tobie lustrzane odbicie swojej siostry.

Nie umiesz chodzić w szpilkach, to włóż buty na płaskim obcasie, nawet adidasy.
Może jesteś bardziej typem sportowca, więc odpowiednio do tego dostosuj swój wygląd - strój, fryzurę, makijaż...
Musisz stworzyć swoją zewnętrzną osobowość i przez nią być rozpoznawalna, a nie porównywana do szwagierki.
Wtedy w lustrze zobaczysz tylko siebie...i powiesz: ale ze mnie fajna dziewczyna/kobieta! 

Działaj!

Zgadzam się z komentarzami powyżej chcesz być jej klonem ?
Może znajdź sobie wzorca , ale w zachowaniu a nie w wyglądzie.
Chyba lepiej jak ludzie wyglądają różnie a nie podobnie.
Nie każda kobieta jest taka sama i jesli ścinasz często włosy one będą rosły do pewnej długości a później juz bardzo wolno , wiem to po sobie.
A co do figury kiedyś chciałam być mega szczupła odchudzałam się na różne sposoby , ale niestety mam szeroki rozstaw kości biodrowych i nawet jakbym chciała tyłek zawsze będę miała większy niz bym chciała więc sama polubiłam swoje ciało;)

Najpewniej człowiek się czuje, będąc sobą. I to jest najlepszy przepis bo wiesz co? Twoje bycie sobą nie jest gorsze od jej bycia sobą. A co jesli i ona kogoś udaje? Tego nie wiesz.
Spójrz na Angelinę Jolie na jej prywatne fotki: chodzi tylko w płaskich butach co wielokrotnie w wywiadach mówi- że lubi czuć się wygodnie. Ale mniejsza z butami: skoro Twój narzeczony nadal nie zamienił Cię na inną, to znaczy ze kwestia Twojego wyglądu jest dla niego sprawą drugorzędną!

Powiem tak, na szpilkach można nauczyć się chodzić co nie zmienia faktu, że są piekielnie niewygodne.

Włosy, hmm... Może masz za mało witamin? Stan naszego włosa odzwierciedla stan organizmu, spróbuj pobrać jakies suplementy diety na włosy i paznokcie tego jest teraz mnóstwo.

49kg a 54 to różnica 5 kg czyli jakiś 3 cm w talii może 4... Serio? To Cię martwi? To że na szwagierkę wołają "chudzielec" nie oznacza, że jest atrakcyjna, a rzeczywiście wychudzona i wcale tak ładnie nie wygląda jak jej się wydaje.

Schudnięcie, rozstępy i celulit po ciąży są to rzeczy, na które nie potrzebne jest magiczne zaklęcie dla wtajemniczonych Każda z nas po ciąży jest w stanie zrzucić kilogramy, jest w stanie pozbyć sie celilitu i jest w stanie nie dopuścić do rozstępów tylko trzeba chcieć

Także głowa do góry, mocno przesadzasz, ciesz się życiem, młodością i miłością chłopaka, a nie wymyślasz ^^

No i tu, moja kochana, pierdzielnęłaś takiego farmazona, że ledwie nie uderzyłam głowa w blat. Rozstępy to nic innego jak rozciągnięta skóra, która nie ma własnej elastyczności. Jak sparciały balon - nowy po nadmuchaniu wraca do stanu pierwotnego zaraz jak się z niego spuści powietrze, stary i sparciały rozciąga się i w końcu pęka, to samo jest ze skórą. Wystarczy zadbać o jej elastyczność i nie popęka kiedy przytyjemy i wróci do stanu pierwotnego jak schudniemy. Proste jak budowa cepa

Witam.

Teo, to i całe Twoje szczęście...bo trzeba by wzywać pogotowie internetowe.        
Jeżeli skóra u danej osoby jest mało elastyczna, to w przypadku jej rozciągnięcia rozstępy pozostają. Najbardziej narażone są na to kobiety wskutek przytycia w okresie ciąży.
Widziałam takie kobiety, którym pozostały rozstępy nie tylko na brzuchu, ale  na piersiach i udach.
Tak, że o wypowiadanie "farmazonów" raczej można posądzić Ciebie.:/

Szczerze powiem, że długie włosy nie wszystkim dodają urody. Wiele zależy od jakości włosów i kształtu twarzy a nawet proporcji sylwetki. Niektórzy fantastycznie i intrygująco czy elegancko wyglądają we włosach krótkich lub średniej długości. Dobrze jest czasem w takich kwestiach zaufać specjaliście np. umówić się na wizytę w dobrym salonie fryzjerskim. Nigdy nie miałam problemów z wagą ale wydaje mi się, że obsesyjne myślenie o schudnięciu nie jest dobrą motywacją. Motywacją powinno być zdrowie np. zacząć więcej pić wody mineralnej (=mniejszy głód), jeść więcej warzyw i owoców (=mniej kalorii, więcej witamin)i zacząć się gimnastykować np. 15 minut dziennie. Lepiej stawiać sobie malutkie cele i osiągac je niż wielkie i tylko o nich ciągle marzyć, zamiast je realizować. Muszę jeszcze dodać, że szpiki są fatalne dla nóg - cierpi kręgosłup, mogą się zrobić żylaki i challuksy - specjaliści radzą, żeby nie nosic ich dłużej niż 4 h dziennie. JAk ładnie chodzić na wysokich obcasach można się nauczyć z filmów na youtube. Polecam ogromnie kanał użytkowanika Urbanogcom's. Tam znajdziesz i porady jak dbać o włosy, żeby pięknie rosły. Jak się ubrać modnie np. tej wiosny i lata a nawet super ćwiczenia i porady odnośnie odżywiania oraz chodzenia na obcasach. To wszystko po angielsku ale naprawdę warto - jestem wielką fanką Spankie Valentine:)

Jeszcze odnośnie dyskusji o rozstępach - moim osobistym zdaniem to są one powodowane wahaniami hormonów przede wszystkim np. w okresie dojrzewania i w ciąży. Owszem kosmetyki bardzo pomagają np. podczas ciaży ale niektóre kobiety i tak mimo ich stowania nabawią się rozstępów a inne nic nie będą stosowały i nie będą ich miały. Z czasem rozstępy bledną a jeśli do pielęgnacji włączy się dobre, apteczne kosmetyki to stan skóry poprawia się dość szybko i udaje się znacząco zlikwidować ich widoczność. Poza tym rozstępy na biodrach ma nawet supermodelka Anja Rubik czy Halle Berry a i Kate Beckinsale, Salma Hayek, Reese Witherspoon...- to nie jest jakiś mega defekt a dość typowy dla kobiet każdej rasy, postury czy statusu materialnego. Można nie przytyć ani grama i nabawić się rozstpów w okresie dojrzewania albo podczas przyjmowania określonych leków. Rozstępy mogą się pojawić w sprzyjających okolicznościach dosłownie w przeciągu kilku godzin.  Po prostu w pewnych, określonych warunkach kolagenowe włókna ulegają osłabieniu i wtedy może dojść do powstania rozstępów.

Nie pisz, proszę, posta pod postem, a jeżeli chcesz coś dopisać użyj opcji "edytuj", o czym mówi 12 punkt Regulaminu Forum.
Dziękuję za dostosowanie się do prośby i pozdrawiam, Moderatorka Olinka

troszke dziecinnie napisałas tego posta, `ona ma a ja nie. ja tez to chce.. `
NIestety kazdy czlowiek jest inny, kazdy organizm jest inny. Trzeba pokochac sie taka, jaka sie jest. i chciec dzialac i starac sie zmieniac swoje zycie na lepsze mimo przeszkod. Jak to mowia raz na wozie, raz pod wozem. NIe kazdy moze miec wszystko i nie kazdy moze byc pod kazdym wzgledem piekny. kazdy jest piekny i nadzwyczajny na swoj sposob.    

P.S. : 54 kg to według Ciebie duzoo? waga super

Tak, przez brak elastyczności skóry też, ale genetyka ma też swój wkład, hormony. Gdybym nie przytyła, to prawdopodobnie byłoby tak samo i tak dużo. Nawet w praktycznie każdym artykule jest napisane, że na rozstępy ma jakiś tam wpływ genetyka, ja w to wierzę, wątpię, by naukowcy i lekarze się mylili. Co oczywiście nie znaczy, że nie warto się starać dbać o skórę.

Witam.

Teo nie tłumacz mojej wypowiedzi z polskiego na swoje. W przeciwieństwie do Twojej wypowiedzi, moja jest poparta wiedzą medyczną w tym zakresie, powszechnie udostępnioną dla zainteresowanych. Prawda jak zwykle leży pośrodku, bo o wytrzymałości skóry decyduje zarówno jej elastyczność jak i genetyka.

Specjalnie dla Ciebie, skopiowałam z netu fragment wypowiedzi pierwszego z brzegu artykułu dot. rozstępów na skórze. Poczytaj.

"Powodem pojawiania się rozstępów jest niewspółmierność między wytrzymałością skóry i siłami rozciągającymi. Kwestia ta dotyka w równym stopniu kobiety jak i mężczyzn. Rozstępy to wrzecionowate pasma, wyglądem przypominające linijne, delikatne blizny. Pokryte są atroficznym, czyli cienkim naskórkiem. Powstają ona pod wpływem szybkiego i gwałtownego rozciągania się skóry, na skutek np. szybkiego wzrostu kości, pojawiania się tkanki tłuszczowej lub podczas nagłego powiększania się mięśni, poprzez stosowanie środków anabolicznych. Innymi słowy mówiąc, powodem pojawiania się rozstępów jest rozchodzenie się nieuszkodzonej mechanicznie skóry właściwej wywołane jej rozciąganiem. Za wytrzymałość skóry odpowiedzialne są włókna kolagenowe, które znajdują się wraz z włóknami sprężystymi i retikulinowymi, w warstwie skóry właściwej. Włókna te nadają skórze znaczną odporność, elastyczność i są odpowiedzialne za odpowiedni jej wygląd.
Rozstępy pojawiają się najczęściej na brzuchu, udach, pośladkach, pachwinach, pod pachami, rzadziej na klatce piersiowej i ramionach. W przypadku, niektórych osób rozstępy wynikają z pewnej genetycznej predyspozycji. Dochodzi wówczas do zwiększonej produkcji kortyzolu. Jest to hormon kory nadnerczy, który upośledza funkcję fitoblastów, co spowalnia odnowę komórkową i syntezę kolagenu. Efektem wtórnym tego procesu jest atrofia, czyli zanik skóry i rozstępy. Pojawianie się rozstępów na skórze wskazuje na patologię fibroblastu i pękanie kolagenu. Kiedy fibroblast choruje, dwa podstawowe białka strukturalne (kolagen i elastyna) odpowiedzialne za dobrą kondycję skóry są zmienione, co powoduje ich kruchość.
Rozwój rozstępów przebiega w dwóch etapach. Stadiom pierwsze to faza zapalna, podczas której występują ubytki w tkance miękkiej. Zmiany na skórze są niebieskawo-czerwone. Jest to moment, kiedy stosowanie odpowiednich środków kosmetycznych może przynieść pożądane efekty, a rozstępy mogą całkowicie zniknąć. Stadium drugie to faza zanikowa. Podczas tej fazy następuje zbielenie, zmniejszenie, a czasem nawet zanik rozstępów. Sądzimy wówczas, że problem mija sam, podczas gdy on tworzy się w postaci blizny zanikowej. Leczenie rozstępów w fazie zanikowej może zmniejszyć defekt skóry i poprawić jej wygląd. Nigdy, niestety, nie przywrócimy jej stanu poprzedniego."

Pozdrawiam.

Witajcie!
Właściwie nie spodziewałam się tylu pozytywnych odpowiedzi, każda z Was pisała praktycznie to samo. Dziewczyny, dziękuje Wam, czytam Wasze wypowiedzi po kilka razy aby wbic sobie to wreszcie dosadnie do głowy!
Nie mogę byc kopią szwagierki, to jest fakt. Postaram się odrzucic na bok moje zazdrosne spojrzenia w jej strone i zając się sobą. Naprawdę się postaram. Zacznę od spraw takich najbardziej prozaicznych choc dla mnie bardzo ważnych.
1. Kupię sobie jakiś suplement diety na włosy, i skórę, co mogłybyście polecic dobrego w przystępnej cenie? Może Capivit?
2. Postaram się jesc dużo owoców i warzyw i obiecuje pic więcej wody mineralnej
3. I wybiorę się na zakupy, kupię jakieś fajne, kolorowe ciuchy, może torebkę, i kupię jakieś cienie do powiek  w innym odcieniu niż zwykle jak pisała Olinka:)

Zaczynam od dziś. Wczoraj Justyna gdzieś jechałą, chyba na zakupy, założyła sweterek kimono, spódniczkę obcisłą z takim zameczkiem w złotym kolorze przez całą długosc, ciemne rajstopy i szpilki. Niby nic ale wyglądała naprawdę ładnie, kobieco. Ale ok, nie będę jej kopiowac, nie kupię takich samych rzeczy, ale postaram się kupic sobie coś bardziej kobiecego. A szpilki, przyznaje że ciężko było by mi w nich chodzic na co dzień bo nie mam jeszcze samochodu, muszę ciągle biegac na autobusy i tramwaje więc muszę miec wygodne obuwie. Ale może chociaż kupię sobie jakieś ładne balerinki?

Jeśli chodzi o Wasz spór odnośnie rozstępów to nie znam się tak dobrze na tym, jeśli chodzi o Justynę to ona nie ma ani jednego ale wiem że na początku ciąży stosowała jakiś drogi krem z apteki a potem smarowała brzuch zwykłą oliwką dla dzieci ale czy to rzeczywiście pomogło czy po prostu jej skóra taka jest to nie wiem, za to moja koleżanka która ma tendencje do tycia, ma bardzo dużo rozstępów na ciele po ciąży, został jej nawet dosc duży, obwisły fałd skóry na brzuchu, tego się też bardzo boję bo moja mama miała tendencje do tycia...

Ja mam rozstępy na udach po wewnętrznej stronie, na szczęście mało widoczne, zrobiły się już bardzo dawno temu.
Piszecie że moja waga, 54 kg jest ok. No może jest ok bo nie mam nadwagi według wskaźnika BMI ale gdybym Wam posłała moje 2 zdjęcia sprzed kilku lat i teraźniejsze, to zobaczyły byście wyraźnie jak bardzo powiększyły mi się ramiona i nogi.
Ale zrobię jak mi radzicie, małymi kroczkami do celu, do lata zostało jeszcze trochę czasu więc może się uda:)
Od wczoraj zaczynam małe cwiczenia w domu na brzuch, nogi i pośladki.

Biorę się za siebie chocby dla własnego samopoczucia

Ale muszę Wam jeszcze napisac że choc nie czuje się pięknością to jakoś mam w sobie mnóstwo energii! Chyba dzięki waszym postom poczułam że mogę coś zmienic!

Catwoman dziękuje:)
Masz rację, sam wygląd to nie wszystko, muszę pomyślec też co we mnie jest naprawdę dobre, dołuje mnie też fakt że nie mam żadnych zainteresowań, żadnego hobby, żadnych dodatkowych zajęc... tylko szkoła, dom, wolontariat. i tak wkółko.

Studiuje Pedagogikę i w wolne dni chodzę na wolontariat do Szkoły Podstawowej, pomagam uczniom mniej zdolnym, czasem prowadzę samodzielnie zajęcia lub wf. To jedyne moje dodatkowe zajęcie które mam:)

Tak, chcę pracowac z dziecmi i naprawdę bardzo mi zależy na tej pracy więc staram się jak tylko mogę by ją dostac, dlatego też chodzę do szkoły, i pomagam i mam nadzieję że kiedyś przyszły pracodawca to doceni:)

Ależ, Catwoman to autorka podjęła między innymi temat rozstępów skóry.
Pomimo porodu szwagierka ich nie ma, a dla niej już jest to problemem.
Zatem nikt nie wybiega tutaj poza problem Madzialenki ...a, wiadomości nigdy nie za wiele w danym temacie.

Vinnga, nie wiem czemu odnosisz do mnie tę uwagę?
Ja nie wypowiadałam się w tym temacie tylko Teo .
 

Jak jest w mojej rodzinie? Moja mama nie ma rozstępów, siostra też nie i ja też.
Żadna z nas nigdy nie stosowała jakichkolwiek, jak to nazwałaś "odpowiednich smarowideł".
Po prostu nie było/nie ma takiej potrzeby.

To ja tak jeszcze na szybciutko wtrace o tych rozstepach...
"Są również przyczyny, na które nie mamy wpływu, których nie możemy wyeliminować. Mowa tutaj oczywiście o źródłach genetycznych. Problem tego typu dotyka zwłaszcza kobiet, które obdarzone delikatną skórą, cieńszą niż to jest w przypadku innych osób, są niezwykle podatne na pojawienie się rozstępów."

To jest czesc artykulu ale zalacze linka. Moderki prosze nie wycinajcie
http://www.biomedical.pl/uroda/rozstepy-przyczyny-zapobiegania-dieta-577.html

Tu jest calosc. Przepraszam za offtopa i juz mnie nie ma

Vinnga niby masz rację, ale patrz, mam też PCOS, które też jest prawdopodobnie kwestią genetyczną, a nikt u mnie tego nie ma. Podobno,czasem może być tak, że mama, babka nie choruje, lecz jest gdzieś wadliwy gen i dotyka np córkę. Co do kortyzolu ja miałam straszne wahania, jak miałam badany,. ale pewnie przez to, że nieregularnie sypiałam, a wtedy poziom jego może fiksować. Bo potem miałam badane w kierunku nadnerczy i było OK.Ja teraz na pewno będę jeszcze bardziej dbać o siebie, bo teraz nie tyję, a zauwaźyłam, że jakieś kolejne , wprawdzie małe, pojawiają mi się koło kolan, a nie tyję , mam teraz dietę! No cóż, widocznie muszę mieć więcej ruchu, bo teraz było za mało. Bo mam już bardzo dużo ,dużo więcej niż niektóre kobiety w ciąży, kurczę widać moje z daleka, dlatego trzeba się postarać by nowych nie było! Także ja bym chciała tak jak ?Ty autorko mieć parę ledwo widocznych! U mnie jest dużo gorzej. U mnie są tak wyraziste i tak duże, że z daleka widać tę mozaikę : na udach, pupie, trochę boczkach i na piersiach (choć tu mniej na szczęście).

Aaa, i jeszcze co do tematu, nie wspomniałam o tym wcześniej, bo skupiłam się tylko na tym, by uświadomić Tobie, że nie ma sensu się tak porównywać.. ale teraz, gdy przeczytałam dokładniej to mogę Ci jeszcze dodać (całkiem szczerze, nie dla pocieszenia):
1. Ja tam nie chciałabym ważyć 49 i być nazywana chudzielcem. Co jak co, ale dla mnie ma to wydźwięk pejoratywny. A Ty ważysz 54 kg, jeżeli masz 145 cm cz 150 cm wzrostu to jest to lekka nadwaga, ale zakładam, że tyle nie masz więc masz pewnie minimum 160 cm wzrostu, a więc jest to waga bardzo dobra dla Ciebie. Jeżeli nie jesteś z niej zadowolona, to zawsze można zrzucić. Jeżeli jednak masz np 165 cm wzrostu czy 170 cm wzrostu, to zupełnie nie rozumiem Twoich narzekań . Ja sama mam 170 cm i dążę do 60- 65 kg. Wiem, że wtedy wyglądam OK i żadna raczej kobieta przy takiej wadze i takim wzroście grubą nazwać się nie może. Inna kwestia to oczywiście to, że np jednej kobiecie więcej idzie tam czy tam..-ale to jest sprawa normalna i fgura na tym nie traci   ale Twoja waga jest super i wątpię, byś cokolwiek musiała zmieniać. Ale na pewno sport, wizyta u fryzjera pomaga poprawić samopoczucie wielu kobietom, więc może i Ty spróbujesz? ;-)
2. Zgadzam się też, że niektórym kobietom nie pasują długie włosy. Ja mam wrażenie, że mi bardziej pasują krótkie, choć niektórzy twierdzą, że i takie i takie Ja jestem zdania, że naprawdę można wyglądać pięknie, seksownie w krótkich i budzić zainteresowanie facetów.
3. Co do szpilek jeszcze, to jeśli naprawdę chcesz je nosić, to spróbuj się nauczyć. Ja tam jak tyle lat mam, to nie mam żadnej pary szpilek i w nich nie chodzę . I mam się dobrze, nie sądzę, by to ujmowało kobiecości. Choć nie przeczę, partner przebąkuje, że fajnie jakbym założyła (oczywiście czasem, choćby do sypialni), więc o tym pomyślę . Jednak nie widzę np sensu katować się i często chodzić w szpilkach, tym bardziej, jeżeli tego się nie lubi. Jest tyle fajnych , eleganckich i na płaskim obcasie butów, że naprawdę..
4. Sukienki i spódniczki to możesz i nosić i Ty- tak jak ona. Tylko to Ty musisz wiedzieć czy tego chcesz. I wtedy uśmiech na ustach i tyle ;-)

Co do suplementów, to ja nie jestem im zbyt przychylna. Czasem czytam jak wiele różnych suplementów naraz łykają ludzie, to łapię się za głowę. Dlatego nie przesadzaj z tym. Ja osobiście suplementów nie stosuję, po prostu teraz lepiej się odżywiam i mimo że zawsze jednak coś tam wyskoczy itp, to na pewno jest poprawa. Ale czytałam, że generalnie Capivit jest OK i belissa.

Skoro będziesz jeść więcej owoców i warzyw, to super. Ja też tak czynię . Dziś na podwieczorek np było jabłko i pomarańcza. Najlepiej jedź te warzywa i owoce w miarę różnorodne, wtedy dostarczysz sobie jeszcze więcej witamin. Polecam też soki robione w sokowirówce, my mamy sokowirówkę i naprawdę można tak zrobić zdrowy sok, my często tak nie robimy, bo wtedy jednak dużo tego schodzi , ale raz na jakiś czas tak i np piłam z tego sok z buraka (bardzo zdrowy), z marchwi. Podobno sok z selera też jest bardzo zdrowy, będę musiała wypróbować. Jedne ze zdrowszych owoców i dobrych dla figury to na pewno "grejfruty, pomarańcze, maliny, truskawki, jagody, czarne porzeczki, agrest, ananas . Możesz robić sałatki z tego itp, na pewno będzie smacznie. Czytałam gdzieś, że dla dobrego nawilżenia skóry warto zrobić takie domowe spa, może i Ty zrób? Z tego co wiem wielu kobietkom poprawia to nastrój ;-) Na przykład: weź długą kąpiel z jakimiś aromatycznymi olejkami, nałóż na twarz maseczkę, po wyjściu nasmaruj się balsamem, zjedz sobie przy tym sałatkę owocową ;-) Zobaczysz, jak humorek będzie lepszy   I takie coś dobrze nawilży Twoją skórę, bo są razem : owoce, balsam, aromatyczna kąpiel .

Jeżeli chcesz zmienić trochę swój styl ubierania się, to jak najbardziej idź do sklepu, poprzymierzaj, pocuduj, poprzeglądaj jakieś magazyny, może coś Ciebie zainspiruje. Jest tam wiele porad, może znajdziesz coś dla siebie.

Mnie w ludziach interesuje tylko jedno:  co robią ze swoim życiem. wewnętrznym.

Droga Olinko, hm...
Myślałam nad tym co napisałaś i Powiem tak szczerze że od jakiegoś czasu czuję się gorsza i właśnie może to też jest spowodaowane tym, że mój narzeczony nie mówi mi zbyt często miłych komplementów. Nie czuję żeby mnie nie akceptował albo coś takiego, nie mówi mi też przykrych rzeczy (nikt nie mówi), ale mam wrażenie że już nie podobam mu się tak jak kiedyś. Nie ma zachwytu w jego oczach, nawet wtedy kiedy się naprawdę wystroję. Komplement słyszałam z jego ust w sierpniu 2011 roku, dokładnie to pamiętam bo byliśmy na uroczystości rodzinnej i założyłam wtedy eleganckie, takie trochę szersze u góry spodnie z kokardą (na pewno wiecie o jakich mowa) i koszulę z krótkim rękawkiem, no i oczywiście buty na obcasie czółenka. Był wtedy zachwycony moim wyglądem i nawet nie miałam wtedy spódnicy na sobie tylko spodnie... Ale ja czasem mam ochotę założyc spódniczkę, pokazac nogi...

Jeśli chodzi o sferę duchową Catwoman to też miałam czas że czułam się trochę gorsza pod tym względem że Justyna skończyła trudne dla mnie studia a ja wybrałam kierunek prostszy, wiem że to głupota bo każdy wybiera to co lubi i w czym czuje się dobry ale wiesz... boję się czasem porównań, że Justyna to skończyła ekonomie a ja taką "głupią" pedagogikę. Bo już wiele razy słyszałam wyśmiewanie że poszłam na beznadziejnie prosty kierunek i że nie znajdę pracy

No wiesz co? Ludzie tak gadają i będą gadać, ale nie mają racji. Moja przyjaciółka studiuje pedagogikę i to jedna z bardziej lotnych osób jakie znam. Talent do języków, dużo zapału do nauki, nauka jest dobrze wchodzi, z powodzeniem mogłaby też inne rzeczy studiować, ale wybrała ten kierunek! I ma do tego pełne prawo, tak chce się realizować. Dla mnie to niczemu jej nie ujmuje. Co do ekonomii to też można się przyczepić, bo tak się mówi, że każdy na to idzie. No więc czy Justyna jest taka wyjątkowa? No sama widzisz, jak ktoś chce się przyczepić i człowieka zgnoić, to może.

Co do Twojego narzeczonego, to do facetów najlepiej mówić wprost. Tak samo jak do kobiet. Nikt nie jest jasnowidzem. Pewnie dla niego to drobne niuanse, które nie mają znaczenia i uważa, że skoro jesteście już jakiś czas razem, to Ty wiesz, że kocha Ciebie, podobasz mu się i że nie musi Ciebie o tym zapewniać. Jednak, jeżeli zaczniesz rozmowę, że brakuje Ci takich komplementów, to myślę, że na pewno załapie ;-).

a jak wiesz na przykład, że w twoim wymarzonym zawodzie nie potrzeba specjalistycznej wiedzy, to idź po prostu na takie studia które Cię interesują.

Postanowiłam napisac:)
Tak Olinko, dokładnie jest tak jak piszesz, teraz w czerwcu mam obronę i będę miała licencjata z pedagogiki no a potem oczywiście chcę isc na magisterskie ale tym razem myślę o oligofrenopedagogice, zobaczymy:)

Duużo myślałam o tym o czym pisałyście. Starałam się przez ten czas myślec o sobie bardziej pozytywnie, nie sugerowac się wyglądem Justyny. A zresztą Wy jesteście wszechwiedzące normalnie:) bo któregoś dnia mąż Justyny powiedział jej że jest ZA CHUDA, i że wygląda brzydko. Ja nadal uważam że ona wygląda super, i że nie jest wcale za chuda ale macie rację, nie będę się przejmowac tym że ja jestem grubsza od niej. Ostatnio trochę było słońca to załapałam super brązową opalenizne i aż moja buzia rozpromieniła się:D
Z chłopakiem też byliśmy ostatnio na grillu u znajomych, na basenie. i stwierdziłam że wcale nie wyglądam źle czy grubo w stroju kąpielowym. Mam tylko problem taki bardzo osobisty i indywidualny bo po lewej stronie na udzie mam taką grubszą bulwę, nie wiem co to jest, w każdym razie wygląda to nie za fajnie, nie wiem jak się tego pozbyc:( to samo kiedy na przykład siedzę w krótkich spodenkach to widac mi cellulit. Muszę jakoś z tym powalczyc. Na wakację chciała bym również znalezc pracę, będę przynajmniej zajęta i nie będę miała czasu na zamartwianie się wyglądem:)

Moja droga, cały czas piszę że tu nie chodzi o ideał. Zresztą ideałów nie ma. Dla mnie zawsze ważny był wygląd i jeszcze kilka lat temu byłam z siebie zadowolona. Zero cellulitu, byłam szczuplejsza, włosy w lepszym stanie. A teraz po prostu wiem że to moje zaniedbanie doprowadziło do takiego wyglądu i wiem też że mogę to zwalczyc. Jeżeli tego chcę, chcę bardziej dbac o siebie to dlaczego nie? Czy to jest aż takie złe? Studiuje, chodzę na wolontariat. Jestem dosc zabieganą dziewczyną. Nie spędzam przed lustrem zbyt wiele czasu. Ale chcę się trochę poprawic, czy to naprawdę złe? Mówimy tutaj oczywiście o sferze wyglądu, nie o tej duchowej.
Nie chcę byc idealna! Wystarczy mi jeśli zgubie 3 kg, i zadbam trochę o moje uda które są zaatakowane przez cellulit. Wiem że to są bardzo przyziemne sprawy ale skoro poprawi mi to nastrój to czemu nie? Nic nie poradzę też na to że gdy widzę szwagierkę to czuje zazdrosc. To bardzo brzydkie uczucie i chcę z tym walczyc. Nie chcę się do niej upodobnic, już to pisałam. Chcę po prostu błyszczec taką pewnością siebie jak ona ale żeby miec tą pewnosc siebie muszę najpierw siebie bardziej polubic.

Wiem, powinnam zacząc życ tak naprawdę a nie użalac się nad sobą. I wiem też że krytyka może wpędzic w niezłe kompleksy, tak jak to było u ciebie, ale mnie nikt nie krytykuje, to ja sama zaczęłam krytykowac siebie. Ale dzięki waszym podpowiedziom już idę w dobrym kierunku. Kiedy zakładałam ten temat aż mnie gniotło w środku że Justyna jest taka ładna, że tak udało jej się schudnąc. Teraz jest już inaczej, już lepiej. i jestem zmotywowana do zmian:) Piję więcej wody mineralnej, jem więcej owoców. I trochę cwiczę w domu. I nie chcę byc idealna jak to pisze catwoman, ja chcę się po prostu dobrze czuc ze sobą.