załamana

Pomiędzy katem i ofiarą zawsze jest interakcja.
Twój luby się nie zmieni-to jest fakt oczywisty. Czy będziesz płakać, i łykać tabletki,Czy będziesz myśleć nad skróceniem swojego żywota->ON SIĘ SAM Z SIEBIE NIE ZMIENI.
A dlaczego? Bo nie musi. Wie,że zawsze będziesz Ty przyjmująca kolejne ciosy,wyzwiska,upodlenia. On może się bezkarnie wyżyć. Bo mu pozwalasz.
Jak pisałam na początku "pomiędzy katem i ofiarą jest interakcja".
Kat nie istenieje bez ofiary ,tak jak ofiara nie istenieje bez kata.

Co robić?
Przerwać ten łańcuch. Gdy on wraca i zaczyna rzucać wyzwiskami możesz:
1 Dzwonić na policję
2 dzwonić na niebieską linię
3lecieć do teściów
4 wyjść z domu (wcześniej załatwiając nocleg u chociażby koleżanki).

Jesli Cię pobije rób obdukcję.

Niestety(albo stety). Nikt Cię nie uratuje. Musisz uratować się sama.

Powiedz mi na co czekasz, aż pobije Cię tak że zrobi z Ciebie kalekę? Nie macie dzieci, więc nierz się jak najszybciej za rozwód, bo facet jak bije to nie przestanie. Weź sie w garść i zacznij działać.

Gabrysia, podziwiam cię, że wytrzymujesz to, ale nie mogę zrozumieć, dlaczego ciągle tkwisz w tym związku ?. Przecież tyle się dzisiaj mówi o kobietach bitych przez mężów i formach pomocy dla nich. Nie wiem jaka jest twoja sytuacja, czy masz rodziców i mieszkacie w tym samym mieście, ale powinnaś o wszystkim powiedzieć rodzicom i poprosić ich o pomoc. Przed wszystkim powinnaś odejść od męża mimo iż kochasz go nadal. Lepiej nie będzie, a wręcz przeciwnie. Tacy ludzie się nie zmieniają nigdy. Musisz wziąść się w garść i zacząć myśleć o sobie, a nie o tym co będzie jak mąż wróci pijany. Nie pozwól odebrać mu resztek godności. Jesteś młoda i na pewno ułożysz sobie życie na nowo, nie od razu, ale czas leczy rany. Mój ojciec taki był i wiem co przechodzisz, ciągłe kłótnie o byle co, awantury. Matka nie raz miała podbite oko, bił mojego brata. Matka bała się go jak ognia. Ja nienawidzę go do dzisiaj mimo iż mieszkam jeszcze z nim. Teraz jest chory i potrzebuje naszej pomocy, zapomniał jaki był. Mam żal do matki, że zgotowała mi takie dzieciństwo i w porę nie odeszła od niego, pomimo krzywdy. Jeśli masz dzieci to pomyśl o nich, żeby później jak dorośnie nie miał żalu do ciebie o dzieciństwo lub by nie stał się taki sam jak ojciec i poniżał cię jak on. Często tak jest, że chłopcy wychowujące się w rodzinie, gdzie ojciec pije, naśladują  go bo nie mają innego zdrowego modelu kochającej rodziny. Czas pomyśleć o sobie Gabrysiu, czy jesteś gorsza od męża, nie. Jesteś takim samym człowiekiem jak on i zasługujesz na szacunek i godne życie. Zbierz siły i zrób pierwszy krok, nie ma na co czekać, szkoda czasu. Ten związek i tak nie przetrwa próby czasu. Poszukaj w swoim mieście jakiś organizacji dla kobiet maltretowanych, możesz udać się do MOPSU, pójść do adwokata. Wyprowadzić się, cokolwiek zacznij robić, ale zakończ to i nie wstydź się o tym mówić. Ten problem dotyczy wielu kobiet. Powodzenia

Niestety, widze tylko jedno wyjscie z takiej sytuacji: jak najszybsze wniesienie do sadu sprawy rozwodowej i probe ulozenia sobie zycia na nowo z innym czlowiekiem.

Szkoda zdrowia dla chama.

tak na prawdę to nie mam nikogo oprócz siebie. Moi rodzice nie mogą chyba pogodzić sie z tym dlatego też twierdzą,że wina leży po obu stronach. ja nie czuje sie winna wogóle, zawsze robie wszystko zeby nie dopuścić do kłótni ale jestem tylko człowiekiem czasem powiem coś do samej siebie cicho nawet i z tego już jest awantura, że narzekam. Nie wiem jak mam się zachowywać przy nim. Nie chce już oklamywać wszystkich wkoło, wszędzie, na każdą imprezę z mojej strony jeżdże sama i się tłumaczę za Niego. Coraz częściej myśle o rozwodzie, ale jestem osobą wierzącą i nie wiem czy w tej sytuacji ślub kościelny może być unieważniony. Szczerze mówiąc to tylko to mnie trzyma przy nim. Długo łudziłam się On się zmieni nawet odeszłam już od Niego w ubiegłym roku. Mialam nadzieję że w ciągu tych sześciu miesięcy coś do niego dotarło, ale kolejny raz sie zawiodłam. Tak bardzo chciałabym żeby ktoś mnie zrozumiał choć troche i czasem przytulił.

Witaj Gabrysiu rozumiem przez co przechodzisz,sama to kiedyś przeżyłam. Tacy faceci się nie zmieniają,ja rozstawałam się z moim byłym mężem kilka razy. Schodziliśmy się i było ciągle tak samo źle;prosił żebym wróciła ,a jak mówiłam że to definitywnie koniec to mnie wyzywał. Jestem już kilka lat po rozwodzie, mamy córkę i syna. Z biegiem czasu nawet się nie zmienił jest taki jaki był,nie ułożył sobie życia z inną kobietą. Widzę że jest wściekły że ja ułożyłam sobie życie z innym,cały czas jestem dla niego najgorsza. Jestem po ślubie 6 lat i teraz mogę powiedzieć że żyje(nie jestem wyzywana,bita i mój mąż się nie upija i nie robi awantur) Normalne że są złe i dobre dni...ale teraz mogę powiedzieć że w końcu żyje. Skończ z tym tyranem na pewno znajdziesz kogoś ,,normalnego,,kto cię pokocha i przytuli. Zmień swoje życie na dużo lepsze póki jeszcze czas i uwierz że są jeszcze ,,normalni,, faceci. Trzymaj się, weź się w garść i napisz co dalej...

witam! Zrobiłam tak jak mi radziliście. odeszłam z policją odebrałam swoje rzeczy osobiste. Oczywiście nie obyło się bez obelg i wyzwisk ale nie ze strony męża tylko jego rodziców. Wyrzucili mnie z domu nie on tylko oni. Poczułam sie jak śmieć i wtedy dopiero zrozumiałam że wszyscy są przeciwko mnie. Poniosłam ból za to że po prostu byłam. Boli to niesamowicie ale wiem że kiedyś uda mi się spotkać kogoś kto bedzie mnie szanował i kochał tak jak ja potrafie kogos drugą osobę.

Witam! jutro mam pierwszą sprawę rozwodową choć nadal kocham tego tyrana, to wiem ze nie chce z nim juz byc. Boli samotnośc pustka i rozdarte serce, ale wiem ze tak bedzie lepiej. Nie moge pogodzic sie z tym ze ludzie których sie kocha potrafią byc tak podli. Mam tylko nadzieje ze kiedys zapłacą za to co mi zrobili za ból, jaki mi sprawili i za cierpienia które przeszłam. Chce prosic wszystkie kobiety, które spotkało to samo zeby nie pozwalały na to dla siebie samych. Róbcie obdukcje, wzywajcie policje do każdej awantury jaką wywołuje kiedy jest pod wpływem alkoholu. Nie popełniajcie tego błedu co ja.

A czy przeczytałaś chociaż posta wyżej? Czy tylko pierwszego?

Gabrysiu, gratuluje!:)

gratuluję decyzji! co do ślubu kościelnego, to Kościół uznaje separację i istnieje również unieważnienie ślubu. Poczytaj trochę o tym, bo na pewno uda Ci się trafić na kapłana, który pomoże Ci się odnaleźć w tej sytuacji, bez strat dla Ciebie! ;*

Teemu pożal się boże małżonkowi przydałoby się małe manto.
Aq ja nienawidzę damskich bokserów.Są zwykłymi nic niewarftymi śmieciami.

Witaj, Gabrysiu. Jesteś wspaniałą Kobietą, silną i mądrą. Wiem że Ci teraz ciężko, ale przynajmniej nie musisz się obawiać potwora. Poszukaj pracy, idź do pośredniaka i nękaj ich o kursy, staże - wszystko. Znajdź w swoim mieście grupę terapeutyczną dla ofiar przemocy. Poznasz nowych ludzi i przepracujesz temat. Będziesz umiała pokazać facetowi gdzie jego miejsce. Jeśli będzie ok, pozwolisz się zbliżyć, jeśli cokolwiek Ci nie zagra, kopniesz w tyłek z rozmachu.

Znalazłam mojego Kochanego dopiero gdy uwierzyłam, że jest gdzieś dla mnie mój książę. Dopiero, gdy byłam tego absolutnie pewna i spokojna - że poradzę sobie sama, a jeśli on istnieje, spotkamy się.

Przytulam Cię.