Co jest Grane

Ech...to wygląda jak ucieczka przed bólem,jak klin...
Może warto by było najpierw rozliczyć się z przeszłością?

Serce zawsze powie co innego niz rozum.
Piszesz zona odeszla i nie wroci,wybrala kase i lepsze zycie,tamten zdradzil swoja zone.
U Ciebie jasne bo nie ma o co walczyc.
Zostawcie emocje z boku,namietnosci rowniez i poznajcie sie lepiej,na tyle lepiej aby podjac sluszna decyzje.Nie bedzie latwo ale zazwyczaj serce wygrywa .

A najlepszym sposobem zrobienia bilansu od dawien dawna jest kartka i olowek .

Jestem osobą racjonalną i zasady wyższej logiki(łacznie z tą matematyczną) mam w małym paluszku.
Jednak jeśli chodzi o uczucia to one już z samego założenia bytowego nie są racjonalne i rozpatrywanie ich od tej strony mija się z celem.

Nie mówię aby iść za instynktem(zwierzętami jednak nie jesteśmy). Jednak jeśli ma się jasność co do tego,który obiekt westchnień jest tym kochanym obiektem to nie ma co się milion razy zastanawiać.

W sumie to popatrz na to tak: rano możesz się nie obudzić,albo zginiesz przejechany przez tramwaj. Po cholerę tak się rozdrabniać,żalić,jęczeć i analizować.
Zastanów się chwilę czego TY SAM chcesz od życia i jeśli masz możliwość to po to sięgnij.

Nie to nie tak, zakochał się ? Oh już chyba nie tak prędko dam się złapać o ile w ogóle (nigdy nie mów nigdy).
Problem polega na tym że ja chcę żeby wróciła do męża, żeby walczyła o ten związek,wiem wiele ale tak naprawdę nic. Od samego początku tłumaczyłem i prosiłem żeby dali sobie szansę, tylko że ostatnie dni jakoś tak dziwnie zmieniły klimat i temat rozmów,

Shiva

Ja chcę żeby żona (jeszcze) zrozumiała i wróciła banał ale z serca .... sięgnąć .... za krótkie ręce (portfel)
Owszem nie akceptuję samego siebie za to że nie potrafiłem utrzymać żony przy sobie, długo będę się za to nienawidził, ale taki wybrałem los, a może to los tak zdecydował nie wiem, nie użalam się nad sobą, już nie na początku tak, teraz nie, biorę życie takim jakie jest.
I tu właśnie to branie życia w czystej postaci stawia przed takim problemem, bo w sumie możemy (czy chcemy?) stać się tacy sami jak nasi partnerzy życiowi, czy dać czas i naprawdę dobrze zastanowić się czy warto gasić ten ogarek świeczki z naszych małżeństw i dać się ponieść czemuś nowemu.
Wiem jedno że ta "Osóbka" sprawiła że przestałem myśleć o tym co było ...  i jest mi tak dobrze ......

Dor akurat wróciłem z nocnej zmiany.   stąd ta godzina wpisu, Nie wiem, zgubiłem się gdzieś w jakimś cholernym lesie i nie potrafię z niego wyleźć, drzewa , krzaki,krzaki ,drzewa ,zero jakiejś polany żeby się rozejrzeć i zastanowić w którą stronę iść, a może wybudować szałas tu i zostać "leśnikiem"

Stanęło na tym że spotykamy się na Kawie (na polance w lesie bo szałas nie zbudowany jeszcze)

Tak naprawdę chodziło o sex w czystej postaci, a jeśli idzie o nowy związek to żadne z nas nie jest gotowe  na podjęcie żadnych decyzji.

Widzę, że się Panu polepszyło samopoczucie:-) skoro inne kobiety w głowie i plany "kawowe":-) pisze to bez ironii, jeśli oboje tego chcecie i czujecie, ze nikogo tym nie skrzywdzicie to miłego spotkania życze, rozmów, kawy i przytulania:-)

No i chyba zrobiłeś błąd.....ja na Ciebie wcale "nie krzyczałam"....nie miałam takiego zamiaru
Chodziło mi o to,żebyś zawierając "nową" znajomość "wylazł z kokona przeszłości".....nie zauważysz szczęścia,bo gdzieś tam w środku jest "miłosna rana" i nadzieja,że jedynym lekarstwem na jej zagojenie jest powrót żony.
A ta pustka,z która jest Ci czasami dobrze a czasami źle.....hmmm....nie wypełniaj jej tylko "czystym seksem" ....to nie jest sposób na "lepsze" życie.
Jest już wiosna,więc wyjdź "z tego swojego ciemnego lasu" na jakąś "wieeelką zieloną i pełną kwiatów" polanę i korzystaj z jej uroków zanim kolejna jesienna słota zmrozi Ci serce.:):):)