Romantyczność - konkretna dyskusja na jej temat

Zgadzam sie z tobą w 100% tyle, że jeśli para jest ze sobą to taką romantyczną kolację przy świecach i dobrym winie można traktować jako początek miłej nocy i nie widzę w tym nic złego. Sytuacja ta wygląda zupełnie inaczej jeśli na 2 spotkaniu przytrafia się coś takiego bo wtedy faktycznie wygląda to jak jakiś przetarg - ty mi miły wieczór, ja Tobie przyjemną noc

Bardzo lubię romantyzm w stylu komplementów, sporadycznych prezentów, spacerów w ciepłe wieczory, niespodziewanych buziaków itp. Nie lubię jak facet po 2 randce w ramach "zapłaty za romantyczny wieczór" zaczyna się dobierać do dziewczyny

Podobnie można zinterpretować podarowane kwiaty na początku znajomości. Zacznijmy w ogóle od tego, że w taki sam sposób można zinterpretować fakt, że w ogóle chcemy się z umówić z płcią przeciwną.

Przecież to oczywiste, więc co w tym sztucznego? Podrywasz, starasz się przypodobać właśnie po to, aby poznać, zdobyć zaufanie i odbyć seks, a potem się okaże co wyjdzie. Przecież nie poznajesz kobiety i nie mówisz sobie "o z tą właśnie będę do końca moich dni".

Przecież każdy wie o co w tym chodzi, co więc w tym sztucznego?

A ja nie cierrrpię ciętych kwiatów. Może się to wydawać śmieszne, ale dla mnie to są jakby trupy kwiatów, które w momencie ścięcia zaczynają już umierać i gnić. Nie widzę w tym nic romantycznego! Akceptuję tylko rośliny w doniczkach.

Za to powiedzenie "przez żołądek do serca" jest moim ulubionym. Najedzona busiu to zadowolona busiu. Dlatego zdecydowanie łatwiej okazać mi miłość dając mi dobre jedzenie!

Wierszy nie znoszę. Większość "romantyków" pisze albo żałosne gnioty, albo kicz. Oczywiście, niejedną dziewczynę rozczuli próba takiego "romantyzmu", ale jak widać- nie wszystkie.

[b]Zeref[/] podstawowa lekcja biologii: po co łączymy się w pary? Dla platonicznego związku czy też z chęci prokreacji?

To, że okazaliśmy się sprytniejsi i stosujemy antykoncepcję uprawiając seks dla przyjemności nie zmienia tej podstawowej reguły. Czy to zatem sztuczne zachowanie, że zabiegamy o względy partnerki? Sztucznym będzie jedynie wtedy, kiedy będzie to czyste i świadome wyrafinowanie.

Sposób w jaki piszesz o spontaniczności nasuwa jeden wniosek: ty chyba nie byłeś w poważnym związku. O ile w ogóle w związku byłeś. Czy ci się to podoba, czy też nie, to o sferę seksualną trzeba dbać. Trzeba umieć wprawić partnera w odpowiedni nastrój. Właśnie tymi kwiatami, komplementami, kolacją przy świecach itp. Trzeba też o seksie rozmawiać. Jak to sobie wyobrażasz, że wrócisz z pracy, twoja partnerka ze swojej i ot tak rozłoży przed tobą nogi? Pomachasz wackiem i będzie gotowa na seks z tobą? Życie to nie bajka, ani film porno. Codzienne problemy, rachunki, praca, brak czasu, stres, zmęczenie - to i wiele, wiele innych czynników sprawia, że nasze potrzeby zostają stłumione i przygaszone. Potrzebujemy wtedy odpowiednich bodźców, które z powrotem nas rozbudzą. Kobiety wymagają innych bodźców, a faceci innych.

Też tego nie znoszę Nie rozczula mnie to, ani trochę czasami nawet śmieszy

Ogólnie kolacje przy świecach też nie są dla mnie koniecznością, pamiętam jak po raz pierwszy zostałam na taką zaproszona, po prostu ogarnął mnie dziki śmiech, nie wiem dlaczego, nie mogłam się powstrzymać, ani zachować za grosz powagi. Szkoda mi było chłopaka, na szczęście okazało się, że ma poczucie humoru i mnie zrozumiał :)
Następnym razem poszliśmy na fast fooda i kręgielnie - było o niebo lepiej i też zabawnie

ja mam te same powody do nielubienia cietych kwaitów co busiu   Oczywiście mój mąż uwielbia kupowac mi kwiaty i tak zrobił- po prostu mi dawał cięte kwiaty i nie psioczyłam, dopiero po 1-2 spotkaniach powiedziałam mu, ze nie przepadam i OK teraz hodujemy doniczkowe

Co do romantycznych gestów, to ja bardzo lubię dla odmiany wiersze, czasem chłopak naskrobał coś dla mnie, nie ma znaczenia, że nie jest to super, jeżeli chodzi o względy artystyczne, dla mnie liczy się, że z serca. Ja także napisałam i nie były to wysokie loty, ale z głębi mnie . Oczywiście to nie jest na co dzień, bo za dużo "słodkości" też niedobrze. Z kwiatami, to jest tak, że też lubię, cięte czy doniczkowe- mi to obojętne . Dostaję zazwyczaj na okazje, ale nie tylko. Romantyczne kolacje przy świecach też uwielbiam, to nie ma znaczenia, że potem może być seks, dla mnie to przede wszystkim miły wieczór z ukochanym, który zbliża, pozwala sobie przypomnieć, co nas łączy. Jejciu, ja lubię chyba wszystkie te gesty . No, ale oczywiście one są bez znaczenia, jeżeli są same, bez czynów, bez troski o drugiego, bez rozmowy. Wiadomo, że nie byłabym z facetem, który by źle mnie traktował, "nawet" jakby pisał piękne wiersze. Wtedy to nie miałoby żadnego znaczenia. Dla mnie to po prostu bardzo miły dodatek .
Pozdrawiam .

A ja uważam, że kolacja przy świecach niekoniecznie musi zakończyć się w łóżku. Tu chodzi o miłe spędzenie czasu, a jeśli mamy jeszcze ochotę/siłę na seks: czemu nie? Ogólnie też nie przepadam za typową romantyczną otoczką, ale jeśli widzę, że facet jest szczery w tym co robi, to czemu nie? Nie chciałabym nigdy dostać kwiatów, "bo wypada", wolałabym dostawać je rzadko, ale dlatego, że facet o mnie pomyślał. Spotkałam kiedyś jednego Włocha, który właśnie tak stereotypowo myślał, więc zrobił dla mnie kolację przy świecach i winie, potańczyliśmy nawet i obejrzeliśmy film, po czym był strasznie zawiedziony, że nie chciałam uprawiać z nim seksu... No cóż, nie jestem typem, który się "kupi" kolacją (choć trzeba przyznać, że i gotować i tańczyć to on umiał ).

Generalnie prawidłowo mnie pocisnąłeś. Przedstawiasz w sumie realność i to jak sprawa wygląda w praktyce. Ja przedstawiłem marzenia. W praktyce jest też tak, że nie koniecznie musi być sam seks. Chodzi tu o to, że są pary które czekają z tym do ślubu (rzadko, ale bywają takie) ja również w takim związku jestem, nie mniej jednak nawet w takim "czystym" przez spory okres czasu związku muszą być chwile intymności, jakieś pieszczoty i niekoniecznie odwołujące się do właściwego seksu. Są związki gdzie seks jest traktowany jako normalna czynność, jak jedzenie czy picie, i nie jest tylko domeną facetów by inicjować sytuacje seksualne, robią to również kobiety, często w różnoraki sposób zapraszając do seksu.
Przedstawiłeś niestety brutalną prawdę, opieramy się na związkach w oparciu o prokreacje, dopiero po wielu, naprawdę wielu latach można przejść z poziomu miłości prokreacyjnej do tej platońskiej (najczęściej okres starości gdy już tracimy zainteresowanie seksem). Czemu brutalna prawda? Bo miłość oparta na prokreacji jest krucha jak cholera, albo inaczej. W marzeniach każdy by chciał platońską, czyli miłość która nie może zostać przez nic już zniszczona, jest to wierność gdzie nawet zazdrość znika, żadna osoba, żaden pieniądz nie może się przyczynić do jej zerwania. To taka miłość ostateczna. Zanim normalny związek do takiego etapu jest w stanie dojść, męczy się i "walczy" o więzi przez wiele lat, nie rzadko będąc zazdrosnym, i po prostu męcząc się że wszystko się rozpadnie jak klocki domino (co często się zdarza).

Czemu miłość gdzie jest seks jest gorsza? Dla mnie wcale nie. Mam i super seks z ukochaną osobą, i romantyzm, i zrozumienie, bliskość, dobrze się dogadujemy, dla mnie to super opcja. No, ale oczywiście jeżeli ktoś woli inaczej, to spoko.

No pewno, bzdury gadają ci, co mówią, że seks zbliża i buduje więź.
Trwalsze uczucie jest jak się o seksie tylko marzy. Z rozmową o seksie też lepiej nie zaczynać, bo i ona gotowa trwałość związku naruszyć.

Zeref, ja szanuje Twoje podejście, ale na prawdę pomyśl, czy Ty w jakiś kanał nie wpadłeś i nie zaczynasz za bardzo tego fajowego seksu demonizować?

No chyba, że ktoś Cię ze snu obudzi

Nie rozumiem co jest złego w kolacji przy świecach i winie. Może jestem jakąś "inną" kobietą, ale ja też po takim wieczorze liczę na seks, tzn. taka kolacja jest miłą zapowiedzią jeszcze wspanialszej nocy Nie odbieram tego w taki sposób - mój facet zaprasza mnie na kolację albo szykuje wspólną kąpiel a w zamian oczekuje seksu i całe te podchody służą tylko jednemu. Czasem po prostu miło jest celebrować takie chwile. Romantyczny wieczór zakończony gorącym seksem. Dla mnie coś wspaniałego.

Nie każda romantyczna kolacja musi skończyć się oczywiście w łóżku, ale zazwyczaj jednak tak jest. Oboje nabieramy wtedy jeszcze większej ochoty i nie jest to żadne wymuszanie na mnie seksu, czy dawanie czegoś w zamian z mojej strony. Po prostu oboje lubimy spędzać czas w taki sposób.

Odrobina romantyzmu jest zawsze u mnie mile widziana. Nie ważne pod jaką postacią - może to być kolacja przy świecach, może to być spacer nocą i podziwianie gwiazd a może to być po prostu jakiś bardzo miły gest, który ma dla nas jakieś "nasze" znaczenie.

Nie uważam, że romantyczność jest jakąś kartą przetargową w zdrowym związku. Jeśli facet musi uciekać się do takich sztuczek aby zaciągnąć swoją kobietę do łóżka, to znaczy, że coś nie gra...

Sprawy może nieco inaczej wyglądają na samym początku, na pierwszych randkach itd. chociaż sama nie wiem, czy jest coś złego w romantycznej pierwszej randce.

Ok, to ja teraz poproszę o wyjaśnienie na czym opierasz swoją tezę, bardzo mnie to ciekawi. Skąd stwierdzenie, że związek, w którym jest seks jest mniej trwały? Niby dlaczego? Co ma seks do rozwiązywania problemów? A jeśli chodzi o miłość platoniczną i realną: oczywiście, że platoniczna jest bezproblemowa, bo się od problemów ucieka i stara ich nie widzieć. Idealizuje się związek i daną osobę. A potem właśnie przychodzi rzeczywistość i psuje te nasze wszystkie misternie poukładane plany i marzenia odnośnie drugiej połówki, która nagle zaczyna mieć wady... Zwłaszcza po zamieszkaniu razem. Pytanie tylko po co się latami łudzić, że coś jest białe, jak jest czarne. Chyba, że planujesz być wiecznie platonicznie zakochany i nigdy nie zweryfikować swoich wyobrażeń z rzeczywistością

Nie przesadzałabym z tą rolą prokreacji w życiu człowieka. Ja nigdy nie umawiałam się z facetami dlatego, że widziałam w nich potencjalne byki rozpłodowe. Dzieci na obecną chwilę mieć nie chcę, a jeśli jakieś się trafią, to na pierwszym miejscu zawsze zamierzam stawiać szczęście swoje i partnera.

Natomiast moim zdaniem seks jak najbardziej wzmacnia więź w związku. W ogóle nie wyobrażam sobie związku bez seksu, który przecież jest przyjemny, radosny, dobry, zbliża i scala. Nie ma nic złego w seksie, a już szczególnie pomiędzy dwojgiem kochających ludzi.

Miłość platoniczna wydaje mi się sztuczna, płytka, trochę dziecinna, wyidealizowana. Dla mnie na prawdziwą miłość (wg teorii Sternberga) składają się 3 czynniki- intymność (szeroko rozumiana przyjaźń), namiętność (seks, silne emocje) i zaangażowanie (decyzja o kontynuowaniu związku).

Oczywiście wyborów dokonujemy świadomie, niemniej jednak kwestia prokreacji jest kwestią biologicznie zaprogramowanego działania.

tu się zgodzę z yoghurt007:  nie jestem za prokreacją, ale tak został człowiek zaprogramowany i podświadomie dokonuje pewnych wyborów. chocby kobiecie piersi...... [duże: wykarmią potomstwo], lśniące włósy i zeby u faceta [zdrowy, dobry material genetyczny].....tylko jakoś facecci nie lubia kobiet o szerokich  biodrach a to przecież też jest genetycznie zaprogramowane by się dobrze rodziło ...

Tak, teoria Sternberga jest dla mnie jak najbardziej trafna. Akurat podałaś przykład na miłość doskonałą, Sternberg oprócz tego opisuje różne formy miłości, warto poczytać

Ja bym się zastanowiła dwa razy zanim bym powiedziała "zawsze", życie bywa przewrotne.

Uważam że ludzie łączą sie w pary nie tylko dla prokreacji, ale też żeby zaspokoić swoją potrzebę bliskości, gdyby chodziło tylko o rozmnażanie, nie bralibyśmy ślubów, nie zawierali przyjaźni, nie utrzymywali kontaktów z rodziną, tylko zdobywali/rozsiewali materiał genetyczny. Człowiek jednk jest stworzeniem stadnym i ma też wyższe potrzeby.
Romantyczność może mieć różne oblicza, co dla jednych będzie grubą przesadą, dla innych naturalną rzeczą. Nie lubię jak facet przesłodzi, nie lubię jakiś amatorskich wierszy, ale lubię jak postara się żeby sprawiś mi przyjemność, zrobić jakąś niespodziankę. Nie po to żeby zagwarantować sobie seks, bo takie zagrywki to raczej na początku znajomości a nie w stałym związku. Myślę że obie strony powinny przynjmniej od czasu do czasu się trochę postarać i zaaranżować cos co wykracza poza ich utarty schemat spędzania wspólnego czasu, nie mówię tu o sztucznym romantyzmie ale o bezinteresownej chęci sprawienia drugiej osobie przyjemności, a czasem też o stworzeniu odpowiedniego nastroju.

Mnie się wydaje,że wszystko zależy od człowieka i jego potrzeb.
Ja osobiście nie lubię mężczyzn nazbyt romantycznych i rozwlekłych w wyrazie.
Tzn. Wiersze, wspólne oglądanie gwiazd czy słodkie przymiotniki określające drugą połówkę mnie bawią.
Dla mnie facet ma być konkretny aczkolwiek szarmancki (otwieranie drzwi,noszenie siat, dbanie o komfort kobiety itp.)
Romantyk do łóżka by mnie nie zaciągnął;-)

Chciałabym też zwrócić uwagę na to,że w związku sama też "dążę" do seksu bo jest to dla mnie ważna sfera życia.
Jeśli chodzi o gesty w stylu kwiaty,czekoladki są przeze mnie mile widziane i w sumie nie uważam aby mój facet gdy mi taki upominek robi "za każdym razem kombinował czy będzie seks czy nie będzie".

Poza tym sztuczność się wyczuwa. Takie moje zdanie;]