Jak to zakończyć?

Dziękuje : )
Szczera rozmowa odbędzie się jutro. Zobaczymy co z tego wyjdzie.
Nie wiem tylko czy, prosto z mostu, powiedzieć to koniec.
Czy próbować wyjaśnić co nieco.

Te dwie informacje wiem od jej przyjaciółki która mnie prosiła żebym nic nie mówił o tym że wiem.
A powiedziała mi z racji tego że nie mogła patrzeć na to jak jestem okłamywany.

Wiem że najszczersza rozmowa jest najlepsza, zawsze rozmowa jest najlepsza.

Problem jest natomiast w kilku rzeczach.
1. Normalny człowiek, posiadający odrobinę godności bez zastanowienia skończył by ten związek wiedząc to co ja.
2. Nie wiem tego z pierwszej ręki, mogę ją zapytać w czym jest problem, gdzie popełniliśmy błąd. Może sama mi powie. Z drugiej strony dziewczyna która mi to powiedziała jest najlepszą przyjaciółką więc pewnie to prawda.
3. Czemu sama mając kogoś na oku, źle się czując w związku, nie powiedziała mi tego? Tylko "męczy" się ze mną.
Zawsze szczerze rozmawialiśmy, znajomi dziwili się, że tyle o sobie wiemy i niema tematów tabu. A teraz? Totalne milczenie, strasznie to przygnębiające. Gdy osoba którą kochamy staje się obca. Ameryki nie odkryłem. Niemniej jednak okropne uczucie.

Drogie Panie co wami kieruje ?

Dziś szykuje się rozmowa, jakieś porady? 
Wspomóżcie człowiek.

Dziękuje bardzo,
zaczyna mi się w głowie już układać scenariusz.

Napiszę jakie będą rezultaty.

No i już.

Więc wszystko trwało pół minuty.
Zapytałem ją czemu przez miesiąc nic nie zrobiła, w odpowiedzi usłyszałem że próbowała sobie wszystko ułożyć i naprawić.
Ale już wiedziałem że chce płynnie przyjść do rozłąki,miała ścięte włosy, z bardzo bardzo długich, do ramion, a co to oznacza? Oczywiście zmiany i nowy etap,nowy rozdział itd. nazw jest wiele, i w zasadzie równocześnie powiedzieliśmy, "trzeba to skończyć".
Zabawnie to wyglądało. Widać że było jej ciężko.
Na koniec rzuciłem drżącym głosem : "Ładnie Ci w tych włosach"
Uśmiechnęła się i oczy jej napłynęły łzami, obróciła się, powiedziała pa i poszła. Pocieszające jest to że jednak coś dla niej znaczył ten związek.
Z początku miałem ochotę wejść na pasy nie patrząc na nadjeżdżające samochody.
Ale im dłużej szedłem tym lżej mi się robiło, emocję zaczęły opadać i zacząłem czuć się coraz lepiej. Czas pokaże czy nie dostanę doła.

Nie wiem też czemu mam wrażenie, że to jeszcze nie koniec. I nasze drogi jeszcze się zejdą, może to normalny objaw rozstania. Zobaczymy.

Jeszcze raz dziękuje tym którzy mi pomogli i okazali wsparcie. Jeśli będziecie chcieli kiedyś pogawędzić albo będziecie nie daj Bóg w trudnej sytuacji piszcie. : )

Nie łudź się na powrót-odrazu nastaw się ,że to koniec bo możesz się grubo rozczarować.

Pozdrawiam i powodzenia