Nie kochany DOM

NIKT nie chce nic powiedzieć? Zero opinii?

Mi się też wydaje, że za dużo chcesz, a za mało możesz, za mało masz. Chcesz się gospodarzyć nie na swoim terenie, a nawet nie jesteś jeszcze żoną. Pomyśl z agroturystyką sam w sobie nie jest zły, ale nie na cudzym terenie nie w cudzym domu. Wybuduj swój własny i tam zakładaj agroturystykę, a nie teściom na głowę cały majdan zwalisz, a sama bedziesz cieszyć się świętym spokojem. Jak człowiek chce mieć własny kąt i nie chce żeby mu ktokolwiek przeszkadzał to idzie, zarabia pieniądze i mieszka sam, na swoim. Może zacznij od tego, a dopiero potem twórz wielkie plany.

Zgadzam się z dziewczynami, nie masz prawa dyktować komuś co ma robić w swoim własnym domu, choćby był to najbardziej dochodowy biznes na świecie. Moim zdaniem wspólne mieszkanie z teściami wcześniej czy później doprowadzi do konfliktu. Jeśli chcesz mieć udane małżeństwo to ustal wszystko przed ślubem, bo potem może się okazać, że twoje wizje nie są zgodne z wizjami męża.

Przepraszam, ale przecież ja nie mogę sama nic zbudować skoro dom i to wszystko należy do mojego narzeczonego. I jeżeli agroturystki nie będzie, nie mam najmniejszych szans na budowe domu ponieważ narzeczony nawet o tym nie mysli, ba nawet kiedyś powiedział ze jak bedzie dysponował pewną kwotą drugiego domu nie zbuduje bo on ma ten i możemy mieszkać z jego rodzicami. Fakt jestem egoistka, mogłabym go rzucić, i przeprowadzić sie do miasta, i kiedyś samemu kupić sobie jakieś mieszkanie. Nie ja go głupia Kocham, i staram się wymyśleć coś zeby było dobrze, żeby nie musiał sprzedawać domu, nikomu go oddać, żeby rodziców też miał obok, bo będzie im zawsze pomagał, bo ma całe gospodarstwo. A ja wredna ... na górze która była by nasza wymyśliłam sobie agroturystyke. Teściowa nigdy by nie chciała żebyśmy sie wyprowadzili, tak samo jak teść. Ona strasznie chce być potrzebna. Jak jej kiedyś wspomnieliśmy że sie wyprowadzamy to aż zbladła. Narzeczony ciągle mi powtarza ze to Nasze, itp itd. Czy to źle że chce mieć swój dom? Czy to naprawde taki egoizm?? Przecież ja nie mówie że on sam ten dom zbuduje, przecież to proste że ja będe mu pomagała na tyle ile będe mogła. Pozatym narzyczony kiedyś powiedział że to dlaniego zaden problem?? Więc co jest w tym takiego nieetycznego?

Fakt plułam na babcie? Jaka jestem podłam, ona mogła szperać w moich rzeczach, wyłaczać mi prąd w pokoju gdy byli znajomi, drzeć ryja na mnie przy nich, wyzywać mnie od róznych chociaż nigdy nie miała powodu, krzyczeć ze nie moze sie doczekać keidy sie wyprowadze, kazała mi wyp**ierdalać, ale ja egoistka plułam na nią, przeprowadziłam sie do narzyczonego po jego namowach, a babcia nagle miła kochana. A ja teraz sie szaro gęsze u P.

Ale to nie jest teściów, to jest narzyczonego. Ma to przepisane, ma po prostu w zamian zając sie gospodarka, a oni mają tam dożywotnio mieszkać. Mamy mieszkać oddzielnie Oni na dole My na górze? Więc co nie moge mieć żadnych planów przed ślubem? Musze czekać jeszcze rok żeby móc coś oficjalnie powiedzieć? Co jezeli on sam chce?? Kurcze mamy włożyć kupe kasy w remont całej góry i strychu? gdzie praktycznie tyle samo wyniesie nas zbudowanie domu w stanie surowym i powoli wykonczenie go.

Ale przecież wam tłumacze że ten dom, ze te wszystkie pola i działki są narzeczonego! Odpisali mu to u notariusza, pieczęcie pieczątki wszystko jest. Oni mają tam tylko dożywotnie i nieodpłatnie mieszkać, tzn mają pół domu. Ale wszystko jest jego. Praktycznie jakby on chciał mógłby to wszystko sprzedać i iść w holere. Ale nie, ani ja tego nie chcę ani on, ba nie zgodził by sie na to nigdy.

nie wiem jak to będzie po ślubie, chodzi o to że on zgodziłby się na to, że nawet chciałby mieć tą agroturystykę, nie widzi w tym problemu, przecież to dla Rolnika dodatkowy dochód. Ale widzę że ja chyba powinnam to sobie odpuścić?? Bo Kurcze zostalam tak skrytykowana ze masakra. A jeżeli narzeczony chciałby tego, a rodzice nie? To co mamy zrobić? On sie przeciez nigdy z tamtąd niewyprowadzi, pogodziłam się z tym ze będe mieszkała tam gdzie będe, to źle że moge mieć szanse oddzielnego domu?

Nie skrytykowałam pomysłu gospodarstwa agroturystycznego, ani też budowy drugiego domu.

Napisałam, że decyzję powinni podejmować właściciele. Skoro Twoi przyszli teściowie przepisali i działkę, i dom swojemu synowi w zamian za tzw. dożywocie, to maja prawo również uczestniczyć w podejmowaniu decyzji. Nie znam prawa tak dobrze, by napisać, jak w takim przypadku stanowi prawo.

Ale informacja, że majątek Twego narzeczonego (czyli dom i działka) po ślubie nie stają się Twoja własnością jest zgodna z prawem.

Namawiam więc do planowania, rozmawiania, wysuwania argumentów. Odradzam jednostronne (Twój narzeczony i Ty) podejmowanie decyzji.

Jedno to uregulowanie prawne własności, a życie życiem. Nie będzie tak, że skoro przepisali to nie będą mieli nic do powiedzenia i będą godzić się na wszystko. Prędzej to Ty nie będziesz miała nic do powiedzenia, bo oni na to pracowali, dorabiali się i stworzyli. Tak jak Ty nie chciałabyś, aby ktoś w Twoim domu robił co chce, tak samo oni mają prawo decycji co się dzieje u nich.

Nikt nie chce podcinać Ci skrzydeł i atakować Cię, tylko realnie mówimy jak prawdopodobnie to będzie.

Zdecydowanie jestem za mieszkaniem na swoim, bo nawet na górze, nie będziesz nigdy czuła się jak u siebie.

możesz walczyc o marzenia, ale musisz ustalić to przed ślubem, bo po ślubie będzie za późno, uwierz mi, że "jakoś to będzie" to tylko pusty frazes. Nie wierzę, że Twój narzeczony postawi sie w Twojej sytuacji i zrozumie co czujesz, bo jego życie się nie zmieni, tylko Twoje przewróci się do góry nogami, on będzie żył tak jak dotychczas. Troszkę niepokoi mnie, że jemu wszystko "obojetne, jemu jest dobrze" skoro tak, to może nie chcieć zmienić tego co jest. Obym się myliła.

Bella.. Ty jesteś jeszcze młoda i głupiutka.. przestań tak złorzeczyć na przyszłych teściów i nie odseparowuj się od nich, bo tak naprawdę nic ci nie zrobili. Tobie po prostu przeszkadza fakt, że oni są. Skoro przepisali wszystko na twego narzeczonego, to najlepiej żeby wystrzeliło ich w kosmos albo coś w tym stylu. Żeby Ci nie przeszkadzali, żeby się nie wtrącali.. Naucz się najpierw z nimi rozmawiać i bądź trochę bardziej pokorna, bo to Ty wchodzisz w ten dom, nie oni w Twój. Nawet jeśli formalnie wszystko należy do twojego narzeczonego, to dalej jest ich dom.
Spróbuj dogadać się ze swoim przyszłym mężem. Rozmów się z nim co do przyszłości. Może macie zupełnie inne oczekiwania. Znajdźcie jakiś kompromis, najlepiej przed ślubem. Bo po ślubie rozwiązanie samo się nie znajdzie.

Czasem się gada na teściowe, że są takie i owakie, że się wtrącają i zatruwają życie.
Ale często jest też tak, że to synowe mają muchy w nosie i wiecznego focha i wszystko im przeszkadza...

Zawsze jak czytam to forum to wszędzie widze "nigdy w życiu mieszkania z teściami".
    Ja po prostu nie lubię jak ktoś się wtrąca w moje życie. Nie chce żeby przychodził ktoś i mi mówił co mam robić i jak mam robić, bo w tym momęcie zaczynam się denerwować. Dlatego pierwszym warunkiem bylo to że nie będzie żadnej wspólnej kuchni, ze po prostu ma być oddzielnie. Tak, ja pójde do pracy, w przyszłym roku kończe szkołe, w przyszłym roku jest nasz ślub. Moja siostra mieszka teraz z teściami, zbudowała dom, powoli go wykańcza. Wiek jaka jej teściowa jest kochana, chociaż przed slubem to praktycznie była do rany przyłóż. Moja druga siostre ma takze kochaną tesciową, i też musi z nią mieszkać. Ja wiem że moje teściowa przyszła jędzą nie jest, ale komentarze w stylu nigdzie nie idźcie, siedzcie w domu, gdzie byliście, o której wrócicie? Nie mam wcale ochoty im o tym mowić. Nie pyskuje do teściów, jestem miła, staram sie grzecznie odpowiadać na pytania, jak nie chce to staram sie mówić omijakiem, ale ja naprawde nie chce sie tłumaczyć, jak narzyczonego wypytują to on na nich nakrzyczy zeby sie nie interesowali, a ja? Co mam zrobić? Mamy iść do koscioła, bo to bo tamto, sami wiemy że trzeba iść, ale czasami nam się nie chce. Chociaż wczesneij w ogóle nie chodziliśmy, ale chcemy to idziemy. Ale oni swoje. Ja po prostu nie chce żeby oni dawlai mi rady na życie. Ja po prostu jestem całkiem inaczej wychowana niż ich córki, nie lubie jak ktoś mi mowi co mam robić, życie nauczylo mnie być samodzielnym, wziełam sobie za cel że będe nie zależna, że będe miała swój dom, że nikt mi na głowe nie wejdzie. Ale przecież ja sama bez zgody narzeczonego nic nie zrobie. Chcemy być razem, On chce tego, Jego brat i jego żona także chcieli to robić, mieliśmy we czwórke to zrobić (temat chyba nie był bardzo taki wazny bo znikł). Ale mysle że damy rade we dwójke. Staram się żeby mimo tego że żyjemy na wsi, żeby wpić do mojego narzeczonego żeby to wyglądało, tam jest bardzo dużo pracy, chce się tego podjąć, ale nie chce mieszkać z teściami. Przeciez my nigdy ich nie zostawimy, jeżeli nie będą domagali. Ja po prostu chce mieć coś swojego, gdzie nie będzie krzyków z dołu, gdzie nie będe musiała chodzić na palcach żeby nie stukać żeby im nie przeszkadzało Przecież my mamy możliwośći i to jest najwazniejsze moim zdaniem.

Kochana mój interes nie zamierza opierać sie na tym że ja będe siedziała w domu i będe czekała na gości. Dogadałam sie z narzeczonym że jezeli góre wynajmiemy powiedzmy góra rok przemęczymy sie na dole w pokoju, jest jeden wolny, w sumie to sie jeszcze dokładnie okaże, na pewno nie będziemy prowokowali tych kłótni. (Jeżeli teście się nie zgodzą zostaniemy na górze z jednym pokojem) Ja bym sama chciała otworzyć swój gabinet, mam na niego bardzo ciekawy pomysł, dlatego też jak skończę tą szkole, pójde do pracy i na studia zaoczne. Narzeczony sam oddzielnie pracuje, + mamy (on ma) dochód za rolnictwo, nie mały + mielibyśmy ta agroturystykę, myślę że cena będzie ciut wyższa, bo nię bedzie się ona oferowała głównie na wynajęciu pokoi, ale biznes planu jeszcze nie mamy, ale napewno będziemy mieli w swoich usługach masażystę na telefon i kosmetyczkę. Tak naprawde powiedziałam dla narzeczonego o tym, on na to w sumie tak naprawde przystał, widzi że tego pragne, w sumie kiedyś na początku naszej znajomości obeicał mi że zbudejemy taki dom jaki będziemy chcieli, ale potem wiadomo, Jaki Dom?? A teraz, rozmawiałam z nim szczerze, wszystkie za i przeciw, i myślimy że damy rade. Na pewno najpierw będzie ślub, dopiero po ślubie będziemy po woli kręcili się i rozkręcali w sprawie agroturystyki. Ogólnie myślalam żeby zacząc z tym za jakieś 5 lat, jak skoncze studia bo chciałam studiować dziennie w warszawie, ale nie utrzymam sie i stwierdziłam ze pojde zaocznie. Dlatego uważam że jeżeli sie dobrze zgramy, to reszta jakoś pójdzie.

Nie stać mnie żeby uczyć się dziennie w warszawie i wynajmować tam mieszkanie to chyba proste. Póki co jeszcze się uczę, mam alimenty ale rodzice sami teraz nie maja pieniedzy więc chwilowo dają mi pieniazki na raty, ale dużo tych pieniedzy na mam bo to jakies 500 zł, chce skończyć szkołe i iść do pracy, tylko nie wszystko od razu. Mało jakiego studenta btw. osobe uczącą sie stać na wynajęcie mieszkania i uiczenie sie, przeciez proste ze musi czekać na pomoc rodzicow. Jak pójde na swoje tzn zbuduje dom (kupie mieszkanie bo na zbudowanie domu raczej szybko nie będzie mnie stać, działka itp) powiedzmy za lat dziesięć, to jaki ma sens mój związek z moim narzeczonym? Skoro on sie nie odnajdzie, on ma tu prace, ma gospodarke, nie zostawi tego. Co on by robił w miescie? Dletego chce pogodzić te dwie rzeczy zwlaszcza że możemy je pogodzić.

P.S. Masazystka na telefon, nie mam pojęcia o czym myślisz, widać masz niejednoznaczne myśli. To znaczy że jeżeli będzie potrzebny masaż, ja mam swój sprzęt, wsiadam w samochód i jadę, wykonuje masaż. Ale to by się odnosiło moich mieszkańców. Ogólnie mam zamiar pracować w miejscowości oddalonej 30 km, albo 10 km

Wiem są bardzo idealistyczne że aż nierealne Ale po prosty chce w to wierzyć, a mam nadzieje że wiara czyni cuda
Mieszkam jakieś 150 km pod warszawą, niechce zdradzać za bardzo jaka to miejscowość bo jest bardzo mała. No tak masażystki na telefon w warszawie to bardzo możliwe Niestety nie bywam w warszawie, swego czasu bardzo mi sie marzyło pomieszkiwanie tam na studiach, ale stwierdzam że dla P. odpuszcze to sobie i pojde zaocznie. Z jego względu i ze względu na to że bedzie ciężko mi sie tam utrzymać.

Mieszkałam w miejscowości Biała Podlaska Ostatnio strasznie w mediach brzydko wypada , ciągle jakieś morderstwa, wypadki wrrr

wcześniej była opcja ze bede studiowała dziennie, na upartego bym jakoś sobie poradziła, w tym momencie mąż musiałby wytrzymać, jeżeli mnie kocha, musiałby zaczekać, bardzo chciałabym studiować psychologie, i uważam że nie powinnam rezygnować z marzeń, nigdy wcześniej nie wyznaczałam sobie celów, teraz jest coś do czego chce dążyć. Przecież kwestia gospodarstwa agroturystycznego to nie jest kwestia miesiąca, przecież żeby to otworzyć muszę być ubezpieczona w krusie przez 12 miesięcy, musze wyremontować góre, chociażby do stanu pewnej normalności, mamy już mniej więcej w jakim stylu będzie to urządzone, potem walka o dotacje, to przecież jest kwestia minimum 2 lat... więc myśle że spokojnie sobie z tym poradze, ponieważ są to tylko weekendy. Myśle że dam rade, jak nie dam, odpuszcze w wróce do tego pare lat później.
       Mi się wydaje że malżeństwo mi sie nie odwidzi, chociaż mam czasami wątpliwości, to jednak wiem z kim chce spędzić reszte życia, w zdrowiu i chorobie, na dobre i na złe. Nie potrafiłabym zyć bez mojego ukochanego. Więc wydaje mi sie że to jest kwestia dogadania się, kewstia rozmowy. A to potrafimy.

A może inaczej....
Można zbudować obok mały parterowy domek, dwa pokoje z kuchnią i łazienką. Może być dla gości, ale może też być dla rodziców narzeczonego. Dwoje starszych ludzi nie potrzebuje piętrowej chałupy. Wy wtedy zostajecie w dużym domu i na piętrze robicie pokoje dla gości. Rodzice są u siebie i Wy też u siebie. To chyba lepsze niż robienie agroturystyki teściom nad głową i budowanie drugiego dużego domu dla rodziny, którą zakładacie. I lepsze niż dwie rodziny w jednym, nawet dużym domu.
Doskonale Cię Bella rozumiem, że nie chcesz mieszkać z teściami. Ja nie chciałam mieszkać z synem i synową. Taka wspólnota zawsze prowadzi o konfliktów. Twój narzeczony nie rozumie tego, bo to JEGO rodzice. Jest do nich przyzwyczajony, ma do nich śmiałość. Ty to co innego.
Porozmawiaj z narzeczonym o tym pomyśle. Że zostaniecie tu gdzie jesteście, że agroturystyka będzie  na Waszej głowie i nad Waszymi głowami, że budowa małego domku to niewielkie przedsięwzięcie i pieniądze też nie takie jak przy budowie dużego domu, że rodzice będą u siebie, a jednocześnie tak blisko, że codzienna pomoc nie będzie uciążliwa. Jak go już przekonasz, to on przekona rodziców. Ten mały domek przyda się też kiedyś w przyszłości, gdy rodzice odejdą. Zostanie dla dziecka, które będziecie kiedyś mieli, albo dla Was, gdy się zestarzejecie. To daleka przyszłość, ale....