Grupa Wsparcia dla Mężczyzn kochających za bardzo

Ciekawy pomysł chętnie poczytam

Mysle ze sä wyjätki, ale ogölnie faceci bardzo cierpiä, ale do momentu az ktöras rozlozy nogi...wtedy zapominajä, jak sie spodoba przestajä cierpiec, jak nie wyjdzie cierpiä dalej az znajdä nastepne ukojenie.

Ech! To jednak na stałe raczej ta Twoja żyrafa? Jakaś zmiana od wczoraj?

Tak ... czas zmienia ludzi. Teraz to zaczynam rozumieć. Zawsze mi powtarzano "tego kwiata jest pół świata". Warto jednak spróbować zrobić wszystko co możliwe jak się kocha.

No i proszę, jak u panów to co nas zabija,szybko się rehabilituje....

smutnamonia a nie wiem zobacze, jak mi sie znudzi to sobie wymienie na inny model, live is brutal, a jak narazie to poczatek wiec wszystko sie moze zdarzyc

No proszę Cię...tu nie o dziewicy mowa
A raczej o dość nazwijmy to pozerskiej pozie ot co.

Martyrs! O mało się nie pojszczałam, jak cię zobaczyłam na tym wątku

Martyrs Mężczyzną Kochającym Za Bardzo!!!!
Gotowy scenariusz do komedii-nieromantycznej.
Bo czyż to nie komiczne? Ślepa nie jestem a zdawało mi się, że jeszcze wczoraj przeczytałam, jak to Martyrs sławił uroki a to jednej pani a to wielu pań.
Chyba słabo ci szło, Martyrs, czytanie ze zrozumieniem, czym jest kochanie za bardzo. Jakoś trudno mi je dopasować do kogoś, kto pisuje takie kluchy:

Grunt to konsekwencja.

Ale zostawmy Martryrsa, naszego pokładowego, wielowątkowego clouna.

Witamy, Was, Panowie. Ciekawe, czym u Was przejawia się ten syndrom? Miałam przyjemność spotkać w życiu kilku prawdziwych MKZB. To złe wybory, czy jednak coś Was ciągnie do nieodpowiednich partnerek?

Wspieram wszystkich facetów kochających za bardzo!To wymierający gatunek. Właściwie nie przypuszczałam,że jeszcze tacy są na świecie.Szanuję Was i trzymam kciuki.

Ach tuuuu boli martyrsa To się, proszę Państwa, nazywa projekcja - przerzucanie na innch swoich dysfunkcji. Jakiś problemik, kotku? To po to ta zdrowa żywność i odstawienie węglowodanów? Nie martw się, są na to lekarstwa.

Trochę się poduczyłeś interpunkcji ale czytać ze zrozumieniem nadal nie potrafisz. Nie jestem wiecznie skrzywdzona, tylko skrzywdził mnie jeden śmieć i tyle. Całkiem z klasą z tego wyszłam, co nie każdemu (jak widać na załączonym obrazku) się udało i dość pewnym krokiem mknę do przodu.
Sęk w tym, że weszłam na ten wątek, żeby poczytać, co mają do powiedzenia mężczyźni w znajomym mi temacie kochania za bardzo (a pisałam o autentycznych MKZB a nie o niczym innym) a zamiast tego natknęłam się tu na ciebie - który z tym problemem nie masz nic wspólnego i tylko zaśmiecasz kolejny wątek swoimi kłamliwymi wywodami.

Dopóki będziesz na kolejnych wątkach łgał jak pies a ja tam w dobrej wierze wejdę - napiszę, co zechcę. Wystarczy więc przestać łgać i strugać pozy kogoś, kim nie jesteś. I możesz sobie życzyć albo nie życzyć, martyrs. Mało mnie to interere.

Martyrs, ale nie denerwuj się, weź nam żyrafę przybliż, opisz jaka z niej niunia jest dokładnie. Może się okazać że znowu jakaś Cię skarbeńku skrzywdzić chce. A Ty taki kochający za bardzo jesteś - to i z definicji podatny na zranienie okrutne. Napisz słonko, napisz, my Ci tu pięknie pomożemy.

A nie wchodź po necie na byle fora, bo jeszcze na homoseksualne trafisz, jak tam walniesz żeś Mężczyzna Kochający za Bardzo, to kto wie co się stanie. Po IP (Aj!Pi!!) Cię wyniuchają i dopiero będziesz miał!

P.S. To DLATEGO Cię żona zdradzała? Aaaa.... Chodź. Przytulimy.

Dziewczyny zignorujmy martyrsa... znudzi sie...   ja bardzo jestem ciekawa czy wątek sie rozwinie.. bardzo bym chciała poznać męski punkt widzenia w tej tematyce.. może uda się  wyciagnac jakiś wspólny mianownik.. ? kto wie? Panowie... dyskutujmy ...

A FE - moje drogie jak możecie tak jeździć po naszym forumowym Supermenie. Ja już dawno napisałam że
martyrs to albo świetny bajkopisarz  który na użytek własny produkuje kolejne podboje albo zakompleksiony mały facecik który tak dostał po uszach od żeńskich modliszek że teraz sam nie umie się pozbierać a jego samoocena sięgnęła dna i potrzebuje się dowartościować strugając Tulipana. Więc może dla odmiany trzeba by mu trochę po współczuć, posłodzić a może wtedy jak dostanie od tego mdłości to zacznie pisać jak człowiek zgodnie z prawdą a nie tworzyć nadal science fiction z nim w roli głównej.

Akurat tak się składa, że w moim przypadku jest zupełnie odwrotnie. Cierpie, choć moja płeć blokuje mnie przed okazywaniem tego, a moja była kobieta jest pelna życia i uśmiechu bo jest z nią inny facet który pociesza ją po tym co się stało. Widzisz, jak życie bywa przewrotne ?

Dotkliwie, dotkliwie. Cierpie jak cholera a kobietą nie jestem. Ale to już temat na inny wątek. Zresztą opisałem to tutaj

Przychylam się do lukrecji - Nie flamujmy tylko dyskutujmy otwarcie.

Jak to co, Lukrecja? Wyrywa. Na różne wizerunki chłopina próbuje (tak jak napisała atinasarz i Kriss). A to miś zraniony przez słe kobiety, a to lowelas, a to kochający za bardzo, a to pan psycholog (chociaż z niejasnych przyczyn za ladą sklepową terapie klientkom robi a nie na kozetce). Na coś z pewnością wyrwie i to mnie właśnie oburza. Nie powinno się, Malwina, pomijać milczeniem wejść faceta, który co do zasady kłamie i na przestrzeni miesięcy nic istotnego na poszczególnych wątkach nie wnosi, jak tylko swoje narcystyczne, miotmańskie opowiastki. Mam szacunek do tego forum i dziwię się (już po raz kolejny), że moderacja toleruje takich krążowników. Wchodzi tu wielu przyzwoitych facetów, ale niestety też samo hasło "netkobiety" przyciąga wielu miłośników "netzabawy" z łatwą zdobyczą, jaką są kobiety osłabione psychicznie po róznych przejściach. Łatwy łup i łatwa grupa docelowa.

Dziewczyny i Chłopaki. Pochwalę sie Wam, że byłam na liście mailingowej martyrsa i dostałam jego zdjęcie (pewnie chciał sie pochwalić ale nie wyszło). No, nie ma się nad czym rozwodzić. Ale może to tylko nie mój typ - za dużo żelu, za mało tego czegoś w oczach, a raczej tylko ślady potężnego kaca.

Martyrs, do twojej wiadomości. Tak więc twoje zdjęcie widziałam i rozumiem - trudna rada, trza na forach (w ciemno) wyrywać. Swoją żonę, która cię kopneła (już druga) tez na czacie wyrwałeś -  wiesz, że to działa więc działaj dalej ale jak się na te twoje posty będę natykać w poważnych wątkach, to nie zdzierżę. Gdybyś natomiast, martyrs, zobaczył moje zdjęcia (których nie zobaczysz) to twój mitomański jęzor wypadłby ci na chodnik. Będę nieskromna, ale musze ci w sekrecie powiedzieć - jestem piękną, dobrze zakonserwowaną, wysportowaną, kobietą 45 i pół o klasycznej figurze klepsydry ze znaczną przewagą góry nad dołem. Do tego posiadam gruntowne wykształcenie, wygadaną jadaczkę, bystry umysł, bardzo dobrą pracę i mój nawiększy kapitał - mojego syna, który nawet jeśli będę sama (w co, wziąwszy pod uwagę powyższe i drobne męskie zamieszanie wokół mojej osoby, wątpię), to i tak juz jestem wygraną.

Możesz się więc czuć zwolniony z obowiązku martwienia sie o moją przyszłość i moje noce, bo, widzisz, ja wcale (w przeciwieństwie do ciebie) nie muszę zmieniać co i rusz wizerunku, żeby owe nocki sobie zapełniać. Źle trafiłam na chorego gościa, który w rzeczy samej mistrzowsko manipulował kobietami i byłam ofiarą emocjonalnej przemocy, ale inteligentna kobieta nawet z goovna potrafi ukręcić pączki, wyciągnąć wnioski, wprowadzić korekty i wyrwać do przodu. Nie robią na mnie wrażenia twoje nlp-owskie zagrywki i między innymi to uważam za swój sukces - rozpoznaję krętaczy.

Jak zawsze twoja - Tarantella

Rany boskie, Tarantella, agencie w spodnicy! Czy jest ktos na tym forum, kogo nie znasz osobiscie?:))

Co potwierdzam bo widziałam niejednokrotnie na żywo w okolicznościach przeróżnych w tym w plenerze. Opis nie oddaje perfekcji ideału. Dla porównania miałam również okazję inne ciekawe foty oglądać i jak mi Bóg miły - tylko ślepa i kulawa. Nie będzie szybko uciekać, a wiadomo - krótkie nóżki muszą mieć fory.

No i widzicie moje drogie trochę słodyczy i jak na razie nasz Supermen forumowy zaniemówił, chyba trochę jest w szoku że takie Harpie jak my też mają ludzką twarz.
Co do zdjęcia naszego obiektu "zainteresowań" to nie umiem się otrząsnąć!!!
fuorviatos - jak najbardziej jesteśmy w temacie ponieważ "rozkładamy na czynniki pierwsze" osobnika płci męskiej który dziwnym zrządzeniem losy znalazł się na tym forum jako jeden z przedstawicieli mężczyzn kochających za bardzo!

Masz rację.
Przeczytałam Twój poprzedni wątek. Bardzo dużo informacji, ale mam wrażenie ze Wasz związek trochę przypominał uzależnienie - jak myślisz? Wiedziałeś że jest toksyczny i że tak naprawdę to nie powinien tak wyglądać, czy dopiero jak się skończył to odniosłeś takie wrażenie?

I tak naprawdę - co Ci dawał ten związek? Albo jeszcze konkretniej - co Ci dawała ta dziewczyna? Nie mówię o miłości albo intymności. Inne uczucia jakbyś mógł wymienić.

Pozdrawiam.

Zainteresowanie moje wzbudziły zacytowane wyżej zdania.
Myślenie stereotypowe, jak zawsze, szkodzi.

Wielokrotnie byłam świadkiem, gdy dorośli, dojrzali mężczyźni płakali, również z powodu kobiety, z powodu jej odejścia lub jej zachowania względem nich. Nigdy nie uważałam tych mężczyzn za mazgai, za mięczaków. Za osoby, które nie ukrywają swych trudnych uczuć - owszem. Nieukrywaniem uczuć budzili i budzą mój szacunek.

Nie lubię zaś użalania się nad sobą, biadolenia, i to niezależnie od płci użalającej się osoby.

Ciekawe zdania Malwina i wielokropek, ale widząc Wasz wiek, dostrzegam też pewną dojrzałość.
A co z innymi Kobietami?

Masz racje, przyznaje.

Chętnie - tam gdzie sobie życzysz. Gdybyś jednak odpowiedzial na te pytania - wyszłoby czy "masz predyspozycje" do kochania za bardzo. Bo to jedno z drugiego będzie wynikało. Tak po sznurku. Ty decyduj.

Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia a ja myślę że wszystkie emocje i uczucia wynosimy z własnych domów rodzinnych. Według mnie paradoksalnie tam gdzie była sielanka i wszystko poukładane tam jest brak okazywanych emocji w zrozumiały sposób dla obojga płci, i na odwrót to moje zdanie
wielokropek

Jak by niektóre Panie to nazwały "wymarły gatunek"
Każdy z nas jest inny inaczej wszystko okazuje przeżywa, inaczej chłonie i przyswaja nauczki życiowe, każdy jest indywidualny i każda tu przedstawiona historia na forum jest indywidualna,przedstawiamy swoje opinie pokazujemy po części nasze przeżycia i wskazujemy innym kierunek. Po to jest chyba stworzone to Forum nie zabronione dla mężczyzn więc pojechanie po ambicji takiego czy innego forumowicza jest trochę nie na miejscu. Każdy z nas widzi wszystko co chce zobaczyć a nie co pokazują inni tacy naprawdę jesteśmy My LUDZIE bez rozkładania na płeć. To moje zdanie

To zależy - moim sposobem jest oczywiście zamiecenie sprawy pod dywan i odreagowanie stresu poprzez ćwiczenia fizyczne. Z ostatnim jednak ostatnio cienko, ze względu na zdrowie, więc i gorzej znoszę rozstanie....

A co ze zwierzaniem się? Bardziej twierdzicie że to niemęskie i "rżniecie twardzieli" czy bierzecie kumpla na piwo i wypłakujecie się w rękaw? A może który pisze? Poważnie pytam. W sensie "wylania" problemu na papier.

Dopiero teraz po kilku tygodniach, zaczynam sobie uświadamiać jak bardzo to że tak długo byliśmy przyjaciółmi stworzyło we mnie taką wielką
więź z nią. Aż tak silną że chyba przerodziła się w to o czym mówisz.
Każdy najmniejszy problem między nami kruszył w mojej głowie obraz nas i naszego "porozumienia". Chwiała się moja wyobraźnia i mówiłem "chce to naprawiać. Napewno damy rade" Bralem wolne. Wsiadałem w samolot, leciałem..
Jej jazdy tolerowałem, bo to przeciez była ona. Nie starałem się krzyczeć, choć czasami miałem stanowczy głos.
Nie widziałem toksyn. Widziałem jak coś co budowaliśmy zaczyna się walić, wszystko było tym przesłonięte.

To jest narazie bardzo świeże. Wydaje mi się że mogłem mieć kogoś kto był dla mnie ważny, czuć że mogę coś dla kogoś zrobić.
Ona miała dosyć poważne problemy ze sobą. Głównie kiedy odzyskała kontakt z ojcem dowiedziawszy się że jest za granicą.
Stała się dla mnie takim niejako projektem wyciągnąć ją z tego. Czułem że coś dla kogoś robie, że coś razem tworzymy.
Z biegiem czasu. Kiedy zaczela mnie odwiedzać spodobało mi się to że tak wróciła do ludzi, zaprzyjażniła się z moja mamą, często się uśmiechała, rozładowywała moje nerwy.
Była na początku bardzo niesmiała w sprawach łózkowych. Zacząłem jej powoli na to wszystko otwierać. Ceniłem że nie jest taka jak inne panny które od razu wskakują na Ciebie. Wtsyd się przyznać, ale czasami ją nawet myłem, najpierw z troski a pózniej już z przyjemności..
Ona to bardzo lubiła.
To wszystko gdzieś składało sie na jakieś poczucie że coś mi się w zyciu udało, że stworzyłem coś ważnego, coś co przetrwa wszystko.
Niewiem, może to po części model mojej rodziny - Matka z ojcem byli w separacji choć mieszkali ze sobą. Brakowało ciepła.
Kiedy odszedł mój ojciec w szpitalu, ona była ze mną. Mówiła "chwyć się mnie jeśli nie masz się czego chwycić"
Może to że mogłem coś dla niej zrobić, chciałem być jej opoką ostoją wynikało z tego braku w rodzinie.

I do jakich wniosków doszłaś? Że powinienem się leczyć?

Tak jasne!
Nie ma to jak bujna wyobraźnia!
Miłego smażenia!

Kriss, dzięki za dobitną wypowiedź. Chyba przyda mi się "zimne wiadro" na głowe.
Jakbyś chciała się przenieść do oryginalnego wątku, napisałbym coś więcej.
Dziś mam wizyte u psychologa i staram się właśnie spojrzeć na to w ten sposób,
ale chciałem coś więcej dodać o niej (tej kobiecie). Tylko że to nieodpowiednie miejsce.

Wypłakiwanie w rękaw nie wchodzi w grę. Nie jestem sobie w stanie pozwolić na taką słabość nawet przed samym sobą, a co dopiero przed kumplem? Raczej zwykła konstruktywna rozmowa przeprowadzona w dość agresywny i wulgarny sposób, choć bez obrażania i wieszania psów na drugiej połowie.

W moim przypadku odskocznią, aby otrzeźwieć i dowiedzieć się co nieco jak to jest z innego punktu widzenia było i jest to forum. To ciekawy prysznic nie tylko w dyskusji o własnym problemie, ale również o problemach innych osób, aby mieć prawidłowy gradient ciężkości problemów. Pomogło mi to spojrzeć na swój związek z troszkę innej perspektywy, że jednak inni mają gorsze problemy lub też skarżą się i żalą (i znajdują uznanie dla problemu) na coś, co dla mnie problemem nie było, bo darzyłem dane zachowanie pokładem zaufania i zrozumienia choć jak się okazuje powinienem był działać wtedy bardziej zdecydowanie.

Jest tutaj kilka kobiet, które podziwiam za zrozumienie dla partnerów, za dojrzałość w pojmowaniu związku i potrzeb - również seksualnych. Niestety mają one najczęściej ok +10/+20 lat wobec mnie. Piszę "niestety" bowiem czekać tyle czasu, aż połowica zrozumie jak jej zachowanie wpływa na mnie i na związek to ździebko długo. Podziwiam i zazdroszczę, bo samemu czegoś takiego nie doświadczyłem. Choć to przecież ja jestem tą stroną mniej rozwiniętą emocjonalnie, niedojrzałą, nieodpowiedzialną i głupiutką.

Myślę, że jest wiele mężczyzn KZB i pewnie męczą się podobnie do kobiet KZB... Nawet na tym forum można znaleźć wątki takich osób.
Różnica jest w wyrażaniu swojego cierpienia.

Mnie tam alkohol pomaga zacząć się smiać z tego wszystkiego, ale forum i opinie konstruktywnych osób są nieocenione.

Tak, maska, niestety trza ją nosić.

Niech każdy powie sam za siebie. KZB to coś jak mieć tendencje dawać więcej niż dostawać, ale mówię to przez pryzmat mojego związku i chyba nie jestem tutaj zbyt obiektywny. Poczytam..

Masakra, zacząłem czytać tutaj (kobieceserca.pl) i osłupiałem - Dokładnie tak jak ze mną. Cholera, może ja jestem kobietą a o tym nie wiem -:)