Córka bierze kredyty

Nie rozumiem rodziców , którzy biora na siebie problemy swoich dorosłych już dzieci , które założyły rodzinę. Wiem , że szkoda Ci wnuków . Na Twoim miejscu zostawiłabym wnuki w domu a ją wyrzuciła aby sama sobie dawała rade. Wkońcu masz swoje życie

Zamiast żyć swoim życiem to żyjesz problemami córki, która zwyczajnie to wykorzystuje. Wiem, że pewnie pęka Ci serce, gdy na to wszystko patrzysz, ale musisz być silna. Dopóki nie dowiesz się czemu córka ma takie długi nie pomagaj jej! Bo to może być o wiele bardziej poważna sprawa niż Ci się mogło wydawać...

Świetne odpowiedzi, dzięki. Ale prawda o zięciu jest inna. Został usunięty z domu za znęcanie się nad rodziną, a prawda była taka, że chłop już nie wytrzymał brania pożyczek przez żonę i po prostu przestał łożyć na rodzinę a córce dawał po 20,- na papierosy, za resztę kupował jedzenia do domu. Dom przepisałam córce, ale mam dożywocie zamieszkania. Komornik z pensji nic nie bierze, bo córka zarabia najniższą krajową - 1500,-zł. Mam mieszkanie w mieście, duże, 3-pokojowe,stoi puste, ale jak zniosę samotność? Do tej pory moją ostoją był śp. Mąż. Niestety, gdy zostałam sama, nie potrafię się odnaleźć. Szczęśliwe są te kobiety, które mają rodziny, znajomych. U mnie to nie istnieje. Być może kurczowo się trzymam córki w obawie przed samotnością i ona to wykorzystuje. Może należy mi się kopniak abym oprzytomniała?

To mi przypomina sytuację mojej mamy z jej bratem. Mama ma syndrom opuszczonego gniazda, bo nie tylko poszłyśmy z domu, ale na dodatek obie wyjechałyśmy za granicę i rzadko się z nią widujemy. Oboje jej rodzice od dawna nie żyją, z moim tatą się rozwiedli, więc jest zupełnie sama: został jej tylko brat-alkoholik. I on ją non stop na wszystko naciąga, a ona nie ma serca mu odmówić. Czasem do niej dzwoni w nocy, że chce się zabić etc, a potem się okazuje, że jest pijany i chciał zwrócić na siebie uwagę. Mama stała się nerwowa, także w pracy, przełożeni są niezadowoleni... On jej zatruwa życie, a ona nie potrafi nic z tym zrobić, no bo "tylko on jej został". Masakra. Musisz się odciąć od córki i pokazać jej, że nie będziesz ponosić za nią konsekwencji jej decyzji. Inaczej ciągle będzie się Tobą podpierała.

Na moje nieszczęście mieszkam na wsi, gdzie panuje środowisko klanowe, tzn. pół wsi jest ze sobą spokrewnione a drugie pół wsi to pociotki. Ja jestem obca, jak mówią górale "ceper". Kilka lat temu mieszkałam w dużym mieście, tam mam mieszkanie. No cóż, łatwo radzić, jeszcze łatwiej przyznać że macie rację. Opuszczone gniazdo, została sama - to prawda. Najgorsze jest to, że nie ma woli na zmianę tego. Trzeba mieć charakter, silną wolę by powiedzieć "dość". Wczoraj zrozumiałam, że to ja jestem wszystkiemu winna. Za bardzo poczułam się odpowiedzialna za utrzymanie rodziny córki. Powinnam się odsunąć, stanąć z boku, nic nie mówić, nie dawać, żyć swoim życiem. Ale tego nie potrafiłam. I w efekcie córka nie poczuła się odpowiedzialna za swój dom, za dzieci, bo przecież byłam ja, która wszystko za nią robiła, myślała. Teraz postaram się to zmienić, mam nadzieję, że z powodzeniem. Trzymajcie kciuki i dzięki.

i jak sprawy sie potoczyly ? dalej.