bajki bez przemocy

Bajki bez przemocy...ciężko podać przykład...teraz wszędzie się biją...:P
Ja jak byłam mała uwielbiałam "Króla Lwa" wzruszająca bajka i znów wróciła do kin:)

napewno " Kajtek", "Reksio", Miś Uszatek", "Teletubisie", rano na tvp 1 lecą jakieś też bez przemocy. małe dzieci to lubią.
co do wypowiedzi wczesniej "muminki" też nie są takie bez przemocy , poza tym ta czarownica co jest postrachem dzieci

Ojej, ja miałam podobnie Buka wydawała mi się taka smutna i samotna.... Do dziś uwielbiam tę bajkę i wracam sobie do niej czasem.... na przykład kupując kolczyki z Włóczykijem heheheh

A ktoś mi doniósł że do kin wchodzą niedługo właśnie Muminki. Ktoś coś wie?

Jak dla mnie to w bajkach mogą być złe akcenty albo pokazywane jakieś zagrożenia bo taki jest świat. Ale lepiej jak to będzie jakieś zło nieokreślone np choroba gdzie bohaterzy się wspierają albo złą pogoda kiedy trzeba szukać schronienia. Gorzej jak bajka dzieli na złych i dobrych ludzi albo powiela jakieś stereotypy pokazując schemat walki jakiś grup ze sobą- a to jest chyba we wszystkich amerykańskich bajkach
Hm psychologiczne studium Buki?:) Ona właśnie nie była zła, po prostu sobie chodziła. Tak samo te tajemnicze hatifnaty. W całych muminkach chyba tylko bobek był zły tzn robił psikusy:) W pszczółce Mai była zła pajęczyca której się bałem tak jak filip- konik polny:). To była Tekla albo Klementyna już nie pamiętam.

Markizik Tekla .

A takie "kukiełki" to o ila dobrze pamiętam polski serial był. Daj linka to zobaczę.

Ja tak nie odbieram Muminków. I szczerze mówiąc nie kojarzę momentów, które były wulgarne .

Na mini mini jest sporo fajnych bajek...
Tylko połowa czasu antenowego mini mini to reklamy piorące dzieciom mózg. Franklin jest super, ale ten Clifford, to mi się fruedowsko kojarzy..."duży, czerwony...pies" 

Muminki sa bajką, w których wartością nadrzędna jest rodzina i za to je cenię, a jeżeli pojawiło się podobne zdanie, to dobrze, dzieci też muszą wiedziec, że świat nie jest różowy i nie wszyscy się rozpływają na widok małych stópek ;p -A to chyba była Mała Mi?? Moja mam ją uwielbia

No niestety tak jest... Ja bym w ogole zakazala reklam w kanałach dla dzieci, bo maluchy są bardzo podatne na sugestie i przynosi to wiecej złego niz dobrego...

A wracając do Miminków... Jako dziecko oglądałam ekranizacje książek Tove Jansson (leciały jako dobranocki), ale ich nie czytałam. Należy on bez wątpienia do klasyki światowej literatury dziecięcej. Został napisany cos około czasów II wojny swiatowej, w Polsce opublikowany chyba dopiero w latach 90. A ja od czasów studiów (mieliśmy zajęcia z ?Literatury dla dzieci i młodzieży?) bardzo lubię sięgać po książki pisane dla dzieci, których nie czytałam w dzieciństwie. Dzięki temu dostrzegam rzeczy, które zazwyczaj umykają młodszym czytelnikom. Tak jest też z Muminkami, można je odczytywać symbolicznie. Np. ?Małe trolle i duża powódź? to historia mamy i dziecka, którzy wyruszają w podróż, wkraczają ?w ciemny las?, by odnaleźć bezpieczny, nowy dom. Ojciec jest nieobecny, odszedł w niejasnych okolicznościach. Spotkany po drodze Zwierzaczek (w drugiej części zwany Ryjkiem) zgubił się i dlatego czuje się przygnębiony i samotny. Przyłącza się więc do Muminków i dalej idą razem. Później ich przewodniczką zostaje dziewczyna o jasnoniebieskich włosach ? Tulippa. Nie będę tutaj opowiadać wszystkich ich przygód, ani wielkiej powodzi, ani odnalezienia ojca i szczęśliwego końca. Dodam tylko, że z powodu sytuacji, w której się znaleźli, bohaterowie nieraz płaczą czy czują smutek, jednak idą dalej i pomagają sobie nawzajem.
Ta historia, tak jak inne o Muminkach, bardzo mnie oczarowała. Mam już na półce tom drugi przygód Muminków ? ?Kometa nad Doliną Muminków?

No ja do ekspertów bajkowych nie należę, miewam czasami tylko jakieś przemyślenia. Za to wiem że w tej animowanej serii z lat 90 pomagali japończycy (chyba stąd wielkie oczy włóczykija):)
Pamiętam też taką postać czarownicy z dwoma kitami i jej wnuczką. Pamiętacie? To jeden z niewielu odcinków które zapadły mi w pamięci bo tam  babcia miła bardzo niemiła bo sama wpadła w stereotyp że wiedźmy powinny takie być. Z czasem jednak okazała się w porządku mimo różnych przygód z muminkami. W naszym bloku mieszkało wielu starszych ludzi których w dzieciństwie porównywałem to takich wiedźm i chyba trochę mi to pomagało oswoić się z tym tajemniczym towarzystwem dam w beretach:)
Pamiętam też że wiedźma od razu przypadła do gustu Małej Mi i ta chciała się przelecieć na jej miotle:)

Ja mam w domu książkę "Kometa nad Doliną Muminków" z 1977 roku. Po polsku. Chyba na jej podstawie jest ten nowy film.

Ja znazłam stronke w sieci Muminków z grami dla dzieci Bardzo fajny pomysł

Tylko nie pisz o czym dokładnie bo już sobie w domu zęby ostrzymy na ten film:) Dajcie spokój jest taki mróz, że kino to ostatnio jedyna opcja żeby wyjść z domu.
Ciekawe czy te książki są w ogóle do dostania. Ja tylko serial oglądałem a mam ochotę ostatnio się odstresować z jakąś bajką.

Uwierz,że dzieci pięcioletnie czy sześciolatki nie mają skojarzeń freudowskich przy oglądaniu Clifforda.Ocena bardzo powierzchowna,widać,że nie oglądałaś Clifforda.
Co do wartości rodziny jako wartości  nadrzędnej w Muminkach:Muminek wraz Ryjkiem albo jakimiś innymi swoimi przyjaciółmi często wypuszczają się na długie samotne wędrówki ( w Komecie nad Doliną Muminków na przykład),chwilami jest bardzo niebezpiecznie.A rodzice? Mamusia coś tam przebąknie o tym,żeby się ciepło ubrali czy coś w tym stylu.Jednak głównie zajęta jest sprzątaniem i gotowaniem.Nie rozmawia z dziećmi,nie próbuje się nawet z nimi bawić.Tatuś Muminka albo pisze swoje wspomnienia i wtedy nikt nie może mu przeszkadzać albo znika w niewyjaśnionych okolicznościach.Rodzice Muminka prawie ze sobą nie rozmawiają,nie rozmawiają też z dziećmi- najwyżej je o czymś informują.
A akcja jak rodzice Muminka występują sobie w jakimś przedstawieniu? A dzieci gdzie są? Docierają po wielkich trudach.Ale to rodzicom nie przeszkadza.
A co do kwestii, "że świat nie jest różowy i nie wszyscy się rozpływają na widok małych stópek"- to jasne ale moim zdaniem chodzi tu raczej o pokazanie- ja jestem dorosła a to są smarkacze- nie trzeba więc w związku z tym mieć do nich szacunku.Uczenie braku szacunku do kogoś dlatego tylko,że jest młodszy albo pokazywanie swojej wyższości( Filifionka- tak się chyba nazywała) nie jest dobrą metodą wychowawczą.
Bajka podtrzymuje nie akceptowane przeze mnie stereotypy rodziny: z dziećmi się nie rozmawia,tatuś jest zawsze zajęty i żaden problem dziecka nie jest tak ważny by można mu przeszkodzić.Mamusia jest od sprzątania i też nie ma czasu na rozmowy.
Nie wiadomo czy Muminek jest dzieckiem czy nastolatkiem- mama traktuje go jak dziecko ale jednocześnie pozwala na samotne niebezpieczne wyprawy.
Do tego w bajce wszystko dzieje się baardzo powoli,jakby była robiona dla bardzo małych dzieci,no a chyba treść jest z tym w kontraście.Nie da się tych dłużyzn oglądać z zainteresowaniem.A bajka dla dziecka musi być także interesująca a nie tylko bez przemocy.

O tak! Takie bajki kształtują naprawdę dobrze psychikę dziecka!  Piękne bajki Disneya i inne bajki bez przemocy:) pokazują dobre wartości i dzieci są naprawdę nimi zaciekawione;)) Popieram, powinno w ogóle zakazać się emisji tych bajek z zabijającymi się potworkami://

ja to wszystko rozumiem Markizik.Partnerstwo- jasne- inny krąg kulturowy- nie ma sprawy.Dla mnie dziecko jest kimś więcej niż partnerem i nie wyobrażam sobie,żebym mogła je po partnersku traktować,szczególnie małe dziecko.
Nie chodzi o grzeczne bawienie się mamusi z dzieckiem( nie wiem czy wiesz ale z dzieckiem można jeździć na nartach z dwutysięczników,jeździć z pionowych zjeżdżalni w aquaparku,pływać kajakiem i nocować w namiocie) ale mówienie o tym jak to wpaja rodzinne wartości jest chyba lekką przesadą.Już sensownej byłoby napisać,że mówi takich wartościach jak przyjaźń czy zaufanie....
Nie zmieni to jednak faktu,że niektóre dialogi albo są nieumiejętnie przetłumaczone albo po prostu taka jest tendencja(fińska?:)),żeby o dzieciach mówić "bachory" i trzymać je "krótko"
Moja córka próbowała oglądać Muminki jak trzylatka i jako pięciolatka i stwierdziła,że są to nudne dłużyzny a bohaterowie wyglądają"brzydko" i są odpychający.

Kolczyki znalazłam z warszawskiej galerii Las Rąk na Hożej 41, lokal 100. Są śliczne )))

Kochana, nierozumiana Buczka, czyż każda z postaci muminkowych nie odpowiadała różnym charakterom ludzkim?

Akurat atmosfera w domu muminków to po prostu "ciepłe kluchy". Raczej kojarzył mi się z rozpieszczonym dzieckiem bo muminki miały w końcu wypasioną chatkę:).
Albo oglądaliśmy inne muminki albo już nie wiem. Po prostu nie widzę w tamtym świecie niczego złego. Ani w relacjach u muminków czy ich przyjaciół.
Pamiętam scenę gdzie tatuś muminka wzdychał gdy siostra Małej Mi powróciła do doliny aby się nią opiekować. Powiedział wtedy "w końcu będę mógł usłyszeć własne myśli". No i teraz można naskoczyć na tą postać albo pogodzić się z faktem, że czasami są chwile kiedy mamy dosyć wrzasków dzieci i marzymy o kieliszku wina z ulubioną muzyką. Lepiej żyć naturalnie i nie tłumić w sobie takich rzeczy bo inaczej to i tak wyjdzie ale bokiem.

Jak tak postawisz sprawę wprost to ok- u muminków jest stereotypowy model. Na szczęście na mnie nie podziałał i również  z takim modelem się nie zgadzam. Raczej spoglądam na ten aspekt z dystansem bo muminki powstawały już jakieś pół wieku temu a sam dom muminka to przecież wycinek bo ciekawsze było co robili po za domem. A większości tradycyjna rodzina jest w smak więc nawet nie zwrócą uwagi.

Ja też nie widzę ich

A co do podziału na role kobiece i męskie - nie przesadzajmy z interpretacją. To, że mama Muminka siedziała głównie w kuchni nie oznacza, że robiła to wbrew woli i że tego nie lubiła. Tam nie było żadnych szowinistycznych tekstów ani relacji...

Markizik uważam, że sprzątający faceci są bardzo sexy i zawsze to mojemu powtarzam

A wracając do tematu tak sobie myślę, że gdyby z tymi Muminkami było rzeczywiście coś niehalo, to skandynawskie społeczeństwo z ich podejściem do tych spraw już dawno umieściłoby je na liście lektur zakazanych. Chyba trochę popadamy w paranoję.

Amen!

Ale Gigi był strasznie zboczony. Po nim u mnie w klasie wszyscy chłopcy zaglądali dziewczynkom pod spódniczki.

Zauważam pewną prawidłowość- ktoś kto nie ma pojęcia o bajkach jakie obecnie są puszczane na kanałach dla dzieci twierdzi,oglądnąwszy pewnie parę skretyniałych bajeczek,że bajki są głupie do bólu i takie tam ogólniki w stylu- "oni wszyscy kradną".Jakie bajki są głupie do bólu?Wszystkie oczywiście współcześnie puszczane!A jakie są mądre? Oczywiście bajki z dzieciństwa piszących- Muminki,Miś Kolargol,Bolek i Lolek.
Po tych tekstach można stwierdzić ,że Wy,kochani nie macie bladego pojęcia jak wiele wartościowych bajek mogą oglądać dzieciaki.
No ale nie musicie wiedzieć jeśli na przykład nie macie dzieci.
Podrzucę parę tytułów,które są naprawdę świetne,żeby nie być nie być gołosłowną:
Marta mówi,Clifford,o którym wspominałam,Dinopociąg,Franklin,Kamyczek,Gwiazdka Laury,Literkowe chochliki,Piękna i Bestia,Król Lew,Piorun,Biała i Strzała,Dora poznaje świat,Małe Zoo Lucy,Opowieści Mamy Mirabelle,Pomocnik Swiętego Mikołaja.Tyle pamiętam ale z pewnością jest ich o wiele więcej.Warto się z nimi zapoznać,że swoje teorie o tym jak to beznadziejne i głupie są obecnie bajki czymś poprzeć:),tudzież ewentualnie odwołać:)
Z bajkami jest tak jak ze wszystkim: są restauracje świetne i są ohydne,są dobre filmy,książki i są słabe i głupie,są ciekawe miejsca i całkiem nudne.Wybór należy do nas.

Sorry- jesli chodzi o filmy O Muminkach- są nudne,wszystko jest zatrzymane w czasie a do tego wkurzają mnie te stereotypy na siłę wtłaczane do dziecięcych główek.Ja tak to widzę jak opisałam- kto chce widzieć co innego- zapewne zobaczy.Co mnie obchodzi ile reklam leci na minimini? I skąd to stwierdzenie,że u mnie na okrągło włączam bajki? Czy ja coś takiego zasugerowałam czy to kolejne uogólnienie- "bo w rządzie wszyscy kradną"?Moja córka zaczęła oglądać Tv jako trzylatka,wtedy mogła pół godziny,teraz gdy ma siedem ogląda dwa,trzy razy w tygodniu przez 15-20 minut.Ma zapewnione,inne,ciekawe zajęcia.
Aha- i żeby była jasność- cztery z wymienionych bajek moja córka oglądała na minimini.A wymieniłam ich około trzynastu.:)
Jestem złym rodzicem bo nie lubię Muminków i nie zaszczepiłam w córce miłości do nich.Co prawda ona jako pięciolatka wolała sobie  czytać książki,baśnie,wiersze polskich i zagranicznych pisarzy dla dzieci,ale jakie to ma znaczenie,skoro śmiem podrywać autorytet rodziny dziwnych,nudnych stworków...

No i super! Każdy pokazuje dzieciom to co uważa za ciekawe i warte pokazania.Dla mnie Muminki nie są tego warte.
Po prostu pięknie się różnimy,ot co:))

A czy teraz są takie bajeczki,w których nie ma przemocy? Nawet w Wilk i zając jest przemoc,chociaż zło jest pokonane. Ale zawsze ten biedny zajączek jest prześladowany. Pszczółka Maja jest okey,ale o niej już dawno słuch zaginął. Pewnie,że w każdej bajce zawsze dobro zwycięża,ale najpierw jest ta niestety przemoc.Król Lew piękna bajka,a ile w niej nienawiści,chociaż wszystko dobrze się kończy.Ale przeważnie tak bywa,że dziecko zapamiętuje te złe chwile pokazane na ekranie.

Natolinka,sierpniowa oczywiście,że przemoc jako taka jest w bajkach ale nie bezsensowna naparzanka tylko sytuacje osadzone w kontekście.I tu kontekst jest najważniejszy oraz to,że jednak warto być dobrym,uczciwym bo w to procentuje i ma wartość.

W życiu wilk przecież zjada słodką malutką kozicę czy sarenkę,wielki włochaty pająk zjada małą złotooką muszkę.
I to jest sensowny kontekst w przeciwieństwie do naparzania się bezsensownego jakichś plastikowych potworów i ich mało zrozumiałych motywów albo walki kreskówkowych gangów...

Natolinka- Wilk i zając to raczej nie jest bajka,którą dzieci teraz oglądają:)A jak chcesz pooglądać bajki bez przemocy to polecam coś z listy,którą umieściłam w jednym z postów.

Wilk i zając to taki odpowiednik Toma i Jerry'ego, a to na pewno nie jest bajka bez przemocy .

Ja nie lubiłam Wilka i Zająca. Czekam na relację z kina!

Sama nie mam dzieci, ale sądzę, że dobre są dla dzieci i sama bym włączyła:
-"Muminki"
-"Kucyki pony" (sama to uwielbiałam, oglądałam prawie non stop na kasetach VHS)
- większość dobranocek, tych starszych (np "Bob budowniczy") , nie wiem jak z nowszymi.
-"Smerfy"
-"Kopciuszek" "Śnieżka" itp
-"Epoka lodowcowa"
- "Wilka i zająca" pewnie bym puściła, bo jak pisaliście dziecko musi poznać różne bajki, ale tłumaczyłabym wszystko
-natomiast na pewno nie puściłabym małemu takich typu "Dragon ball" czy "Pokemony"
- puściłabym "Alicję w krainie czarów" tę standardową wersję, myślę, że świetnie rozwija wyobraźnię
i na pewno wiele innych naprawdę dobrych bajek dla dzieci
-natomiast była taka bajka, której jak byłam mała to się bałam-- chyba "Todi" pewnie dlatego, że były tam takie straszne krasnale czy coś takiego, nie pamiętam ^^
zgadzam się, że Clifford to wartościowa bajka, ja to widziałam właściwie już nie jaKo dziecko (duże dziecko ze mnie hehe)
itp

To wszystko jest takie indywidualne.Niby Miś Uszatek jest bezstresowy a moja zaprzyjaźniona  3 letnia dziewczynka, która go uwielbia zasłania oczy rączkami albo wychodzi z pokoju przy niektórych odcinkach.Jest taki odcinek o Uszatku, który zabłądził w lesie. Ja w dzieciństwie uwielbiałam straszne bajki.Pamiętam koszmarną bajkę o czarnej łapie,którą opowiadały mi starsze siostry.Teraz bardzo lubię Stacyjkowo.

Czarna łapa to koszmarna bajeczka, która może śnić się po nocach.Lepiej nie będę jej przypominać bo nie chcę Was straszyć.

Czarna łapa? Hm .. ja pamiętam tylko coś z niewidzialną ręką ... straszcie, chętnie sobie przypomnę :-)