kiedy zamieszakć rzaem?

Edzik może głupio to zabrzmi,ale dlaczego nie spróbować teraz? Ja z moim facetem zamieszkałam po trzech miesiącach bycia razem stwierdziłam,że co ma być to będzie jeśli się nie ułoży to się wyprowadzę i póki co pfu pfu wypluć mieszkamy ponad rok razem i jest nam cudownie ! Może i Ty spróbuj? Jeśli czujesz opór to do niczego się nie zmuszaj,człowiek musi być przekonany do takiej decyzji,ja absolutnie nie żałuję do dnia dzisiejszego i mam nadzieję,że żałować nie będę !

z jednej strony chciałabym już z nim zamieszkać, a z drugiej strasznie się tego boję. Że coś nie wyjdzie, że się nie dogadamy, nie wiem. teraz jest dobrze i nie chciałabym, żeby się popsuło...  Juz raz zostałam zraniona przez faceta, złamał mi serce, nie chcę przechodzic tego znowu...  Wiem, że to bez sensu takie martwienie się na zapas, ale obawy są...

Już mu to zaproponowałam, żeby się wprowadził (mam własne mieszkanie, więc w razie gdyby nie wyszło, nie ja się będę wyprowadzać ) i wtedy zaczęłam mieć wątpliowości. Że może nie jesteśmy na to jeszcze gotowi, że za wcześnie... 
Są rzeczy, które mnie w nim denerwują, bo on ma takie swoje durnowate teksty, czasami marudzi, krytykuje moje wybory w TV ale ogólnie jest mi z nim dobrze, jest czuły, dobry, kochany. A jak wiadomo nie ma ideałów i chyba chcę zaryzykować

Wiecie czego jeszcze się boję. Że on sobie myśli, że przy mnie się ustawi. Bo ja mam mieszkanie, w pełni wyposażone, dużo pomagają mi rodzice, brakuje mi tylko auta, ale to tylko kwestia czasu. A on nie ma nic. Pochodzi z biednej rodziny, wynajmuje pokój, przyjdzie do mnie na gotowe. Nawet prawka nie ma, dopiero robi...

zgadzam sie z tym, choc ja tez bym chciala by moj zamieszkal ze mna to musi byc nasza obopólna decyzja

On ma 28 lat. Jest 4 lata młodszy ode mnie. Pracuje, zarabia, więcej ode mnie, ale materialnie nie posiada nic, prócz laptopa. Wcześniej, jak mieszkał z mamą, dokładał się do wydatków domowych. Lubi markowe ciuchy, więc właściwie wszystko wydaje na nie. Lubi sie dobrze ubrać.
Prawka jeszcze nie zrobił, bo jak był młodszy, zmarł mu ojciec, ma 6 rodzeństwa, więc nie było im lekko, jak zaczął zarabiać sam na siebie, podchodził do egzaminu na prawko kilka razy, jak nie wychodziło, rzucił. Teraz do tego wrócił.
Rozmawialiśmy o wspólnym mieszkaniu, pytałam jak on to widzi w kwestii finansowej, mówił, że się dzielimy. Jedna wypłata idzie na rachunki, jedzenie, wspólne wyjścia, drugą odkładamy. Niby ma sens.

Z tego co napisałaś teraz, pokazuje się że chłopak raczej nie należy do "zielonych ptaków" o co się wcześniej obawiałam, pomagał rodzinie, to pokazuje poczucie obowiązku, oczywiście nikt nie da 100% gwarancji że się chłopak nie zmieni na gorsze,ale myślę że nie. To,że lubi markowe ciuchy jest zrozumiałe, przypuszczam że w dzieciństwie donaszał ubrania po kuzynach, jak większość dzieci z wielodzietnych rodzin,teraz sobie to rekompensuje. Nie znalazłam już większej"dziury w całym" Jakieś decyzje już podjęliście, więc już wspólnie będziecie się "docierać", może się okazać że razem będzie wam dobrze, sprzeczki wprawdzie będą się stawać,jednak wasz sposób na ich łagodzenie będzie barometrem waszych uczuć. Życzę wam jak najmniej sprzeczek i "kłótni o pilota" a przyczepię się o ten podział, moim zdaniem,oszczędzanie i opłaty powinny być z obu wypłat, unikniecie w ten sposób nowych powodów do sprzeczek: ja cię utrzymuję bo<opłacam gaz, prąd, telefon czy internet, albo: dlaczego kupiłaś jogurt za 9,90 jak mogłaś kupić"clevera"za 5,90 < to przejaskrawione przykłady pierdół które zatruwają stopniowo związek. Przemyślcie to

A co powiecie na to, że on mi powiedział, że jak już będziemy razem mieszkać i kasa będzie wspólna, to on jak będzie chciał dać pieniądze mamie, to da. Bo jak to powiedział: nie wszyscy mają tak dobrze jak ty, a wiem, że tam się nie przelewa. Ma dobre serce, wiem. Ale mama mieszka z 2 dorosłymi synami i córką i nie przymiera głodem.

zamieszkanie razem to trudna decyzja. jeśli masz jakiekolwiek obawy to może warto poczekać? jednak z drugiej strony jak ktoś już wspomniał, zamieszkanie pokazuje w pełni jaka est druga osoba.
co do dawania pieniędzy mamie. myślę, że jeśli Ty nie masz nic przeciwko żeby czasem ją wesprzeć to nie ma problemu (o ile nie chce jej oddawać całej pensji)

Czerwony sygnal mi sie w glowie zaswiecil. Wspolnie postanawiacie stworzyc cos w rodzaju wspolnoty majatkowej (mam na mysli ze cala zarobiona kasa idzie do jedngo kotla), wspolnie dzielicie sie wydatkami (teoretycznie) a tu nagle deklaracja ze "jak on bedzie chcial to..." Bo jak dla mnie to jest tak ze jak on bedzie chcial to zrobi co chce ze swoja wyplata a ty sie mozesz wypchac trocinami i tluczonym szklem. Czyz nie lepiej np zgodzic sie ze raz na 2-3 mce zrobicie mamie wieksze zakupy do domu? Proszek, troche artykulow spozywczych czy chemicznych. Jesli tak bardzo chce pomagac to prosze bardzo to tez jest jakies wyjscie.
Znajduje rowniez luke w rozumowaniu ze jedna wyplata idzie na wydatki a druga odkladacie. To znaczy ktora odkladacie? JEgo czy twoja? Bo jak jego to znowu "to jest moja wyplata wiec jak bede chcial to sobie kupie 20 markowych koszul/dam mamie 1000zl/przepije." JA juz bym wolala sytuacje: podsumowac wszystki rachunki domowe pt gaz, woda, prad,czynsz, telefon. Wszystkie takie stale miesieczne wydatki i podzielic je miedzy siebie. Przykladowo: na stale oplaty miesiecznie idzie 500 zl. wiec ty ze swojej wyplaty dajesz 250 i on 250. Zycie kosztuje im szybciej to sobie facet uswiadomi tym lepiej. A z reszta robicie cokolwiek wedle uznania. Tym sposobem zawsze masz troche swojego grosza dla siebie. A jedzenie...nie wiem. Ja tam tego nie dziele. No bo jak jestem w sklepie i wiem ze nie mam mleka to sama je kupie a nie bede czekac na meza bo "dzisiaj jest jego kolej".

Ja tez zamieszkalam ze swoim facetem po 3 miesiącach zwiazku. Mieszkamy razem juz ponad rok. hmm to że nie podobają mu się filmy ktore wybierasz o niczym nie świadczy. Faceci zazwyczaj nie lubią romantycznych filmow. Moj oglada jak musi .  Co jeszcze krytykuje?