Brak chęci do życia .. !

Brakuje Ci tego co mi samej ale wiedz, że jeśli Ty sama w siebie nie bedziesz wierzyć, to nikt w Ciebie nie uwierzy. A nie pomyślałaś może, że to wszystko przez tą pogodę na zewnątrz? To tylko jesienna depresja, wszystko minie i znowu zobaczysz, że warto jest żyć. Masz miłość a ja jestem po rozstaniu, zobacz jak masz wiele!

Koteczkaaa,
jak myślisz, dlaczego tak się czujesz?

Co do tej pory zrobiłaś, żeby coś zmienić - zmienić swoje myślenie?

a byłaś u psychiatry???
Ja męczyłam się sama z sobą kilka dobrych lat zanim wykryli u mnie BDP.
Może i Ty masz jakieś zaburzenie?! Albo depresję?!
Przejdź się do psychiatry- nie zaszkodzi, a może pomóc.
Pzdr.

Koteczkaaa,
obawiasz się spotkania z psychologiem (zupełnie niepotrzebnie) i deklarujesz, że chcesz sama poradzić sobie ze swoją trudnością. Na moje pytanie, co sama zrobiłaś do tej pory, jakie próby zmiany podjęłaś - nie odpowiedziałaś. Jaka jest więc Twoja motywacja i jak oceniasz swoją siłę do podjęcia działania?

BDP (zaburzenie osobowości) jest jedną z wielu możliwości. Przyznam, że prawdopodobną tak samo jak każda inna - czyli mało. Postawienie diagnozy po krótkiej wymianie wiadomości na forum internetowym nie jest możliwe.

Nie bój się, Koteczkaaa, spróbuj, a nic nie stracisz!
Ja też uważałam 2 lata temu, że po co mam do kogoś takiego iść, na pewno mi nie pomoże, a tylko będą na mnie dziwnie patrzeć że chodzę do psychiatry... W końcu ciocia znalazła mi adres dobrej psychoterapeutki, okazało się że mam depresję, i ta babeczka mi naprawdę pomogła wyjść z tego fatalnego stanu, w którym się znajdowałam.. Dla mnie wtedy to było piekło, ale nie chciało mi się początkowo nic z tym robić. Dopiero po kilku rozmowach dotarło do mnie, że to zależy ode mnie czy ja chcę coś zmienić, zrobić coś dobrego dla siebie. Sama nie dałabym rady, teraz to wiem, jak bardzo potrzebni są inni ludzie...
Odwagi, naprawdę warto!

nie wiem co mam z soba zrobic, wyjechalam, bo myslalam, ze bedzie lepiej. Sa pieniadze a ja nie jestem szczesliwa ..
chodze do pracy ktorej nienawidze, widze ludzi ktorych nie trawie .. Potrafie poplakac sie tam, z bezsilnosci, jakas glupia sytuacja w pracy, nieporozumienie, a ja placze, i sumie do konca nie wiem czy do z tego, czy tak naprawde jzu wszystko wywoluje u mnie strach, zlosc, lzy .
Kiedys tyle nie plakalam, cieszylam sie zyciem.
Mam faceta, kocham Go i jestem z nim szczesliwa, ale czasem jakby Go nie bylo, potrzebuje jego wsparcia, przytulenia, jak placze, a On chyba nie rozumie, za duzo placze i Go to meczy.

Kobietko
tak na prawdę wyobraź sobie :

zamykasz oczy wydajesz ostatni dech, ostatni raz patrzysz na ludzi którzy stoją dookoła Ciebie :
mama, tata , rodzeństwo i facet którego kochasz ostatni raz na nich patrzysz zamykasz oczy i ...
i koniec nie ma nic. Nigdy więcej nie zobaczysz ich. Zostaje Ci tylko pustka, tak naprawde nikt nie wie co się czuje po śmierci nikt nie wie co się z nami dzieje. Wiem tylko jedno przyjdzie taki czas kiedy osttani raz rzucimy spojrzenie na "coś" co kolwiek i to bedzie ostania rzecz jaką zobaczymy bo potem jes ciemność i nicość. to jest nieuniknione stracimy wszystkich których kochamy Kobietko wszystkich !
Łatwo jest powiedzieć nie chce im się już zyć do jasnej cholery czy zdajemy sobie sprawę z tego że SMIERĆ  jest nie odwracalna nie da się jej cofnąć, zmienić zdanie ...

Droga Kobietko życie jest za krótkie żebyś traciłą czas na to czy nadajesz się do życia czy nie.
Urodziła się masz wspomkniania proszę Cię zacznij żyć pełnią życia bo i tak czy chcesz czy nie kiedyś życie stracisz nie odwracalnie...