Psychiatra męża....?

Psychiatre tak jak innego lekarza obowiazuje tajemnica lekarska.Pacjent,ktory jest leczony zostaje poinformowany o mozliwosc ''zaznaczenia'' w karcie czy lekarz ma prawo komus z rodzinny czy komu kolwiek udzielac informacji na temat stanu zdrowia pacjenta.Jesli maz nie wyrazil zgody na informowanie Ciebie o jego stanie zdrowia to lekarz nie ma prawa udzielac Ci zadnych informacji

Autorka wyraźnie napisała, po co jej te ewentualne informacje, Vuk.

Generalnie chodzi mi o moje i córki bezpieczeństwo.
Kiedy składałam pozew o rozwód nie wiedziałam, że mąż jest chory a jego matka nie raczyła mi powiedzieć, kiedy ją pytałam czy z nim wszystko w porządku.
Tak na prawdę obecne życie mojego jeszczemęża z ową panią w ogóle mnie nie interesuje, bo tą są zli ludzie i tyle.
Własciwie 15 lat małżeństwa dojrzewałam do rozstania z ex, bo dla mnie to psychopata, piotruś pan itp.
Stany depresyje mój małżonek miał po samobójstwie męża jago kochanki, po tym jak postanowili wynająć pokój w mieszkaniu w którym ten nieszczęśnik mieszkał.
Moje obawy wynikają z tego, że mój mąż mi groził, że mnie zniszczy a po za tym jeśli bierze jakieś leki na depresje, to raczej nie powinien wozić córkę samochodem - tak mi się wydaje.

Rozumię, że w takim wypadku wizyta u lekarza mojego ex nie ma sensu.
Dziękuję za odpowiedzi
Pozdrawiam

Vuk, nie chcę, żeby wyszło, że obrałam sobie Ciebie za obiekt czepiania się ale czy kiedykolwiek miałeś coś wspólnego z antydepresantami? W ulotce prawie każdego z nich jest informacja, że należy unikać prowadzenia auta (albo chociaż zachować ostrożność). Dla każdej matki informacja, że ktoś, kto wiezie jej dziecko, może mieć zaburzone funkcje psychoruchowe, jest wystarczająca, by do tego wożenia nie dopuścić.

Nie rozeszłam się jeszcze z moim mężem, bo jestem przed pierwszą sprawą rozwodową.

To mąż wyciąga na sprawie o alimenty swoją chorobę, aby jak najmniej płacić za swoją córkę. Pominął jednak przed sądem fakt, że stany depresyjne ma nie po rozstaniu z rodziną (5 m-cy wcześniej), tylko po samobójstwie męża kochanki...

Ja nie grzebię kijem... to on zaczął i nie wiem czy jest tak perfidny i zły czy na prawdę chory.

Odciełam się od mojego męża w dniu kiedy odkryłam jego zdradę i od ponad roku mieszkam z córką. To ona uświadomiła mi jak złym człowiekiem jest mój jeszczemąż.
Ja nie będę już z moim mężem, bo go nie kocham i tyle. Czy to tak trudno zrozumieć?

Tak dużo złości jest we mnie tylko wtedy jak widzę jak moja córka cierpi przez tego drania, który widzi się ze swoją "kochaną" 16 letnia córką raz w tygodniu, gdy odwozi ją do swojej matki. Tak zła jestem jak pisze sms w których sugeruje córce, że jest jej źle bo matka... Tak zła jestem...

A jak np stwarza osoba zagrożenie dla reszty otoczenia? Też nie ma prawa nic mówić a jak by się nie daj Boże coś stało co wtedy?

Vuk przykro mi, ale Twoje komentarze są bezwartościowe i do tego beznadziejne.
To ja złożyłam pozew o rozwód i to ja wyrzuciłam męża z mojego życia w dniu kiedy dowiedziałam się o jego zdradzie.
A jeśli boli Cię to, że są na świecie kobiety silne i niezależne, mające swoje zdanie, to już Twój problem:)

Vuk Nie ma we mnie agresji, bo jestem oazą spokoju:) Mam wszystko o czym marzyłam przez 15 lat małżeństwa.
Nie wiem dlaczego twierdzisz, że jednocześnie kocham i nienawidzę mojego jeszczemęża. Nie jesteśmy ze sobą od ponad roku, to dużo czasu na przemyślenia. Moja decyzja o rozwodzie nie była podjęta pochopnie ale jest bardzo przemyślana. To, że teraz zastanawiam się czy z moim mężem jest wszystko w porządku wynika z tego, że dopiero teraz dowiedziałam się (przy apelacji od wyroku o alimenty), że mąż był chory. Wcześniej mimo zapytań teściowej o stan jego zdrowia psychicznego, nie uzyskałam odpowiedzi, tylko szyderczy śmiech. 
Mąż miał depresje dokładnie kilka dni po informacji o samobójstwie męża kochanki. Dwa tygodnie wsześniej kochanka meża dała ogłoszenie w internecie o wynajęciu pokoju w mieszkaniu swojego męża - czy to nie jest zastanawiające?
Mąż twierdzi, że niestać go na płacenie alimentów, bo zaciągnął kredyt na remont mieszkania swojej ciotki oraz dwie pożyczki gotówkowe na spłatę innych kredytów, które rzekomo musiał zaciągnąć by spłacić zobowiązania powstałe w trakcie małżeństwa.
Pełnomocnik mojego męża jest beznadziejny, bo zwolnienia od psychiatry wykorzystał w apelacji do tego aby pokazać, że jestem złą żoną, bo nie interesowałam się mężem, gdy on biedny był chory - najwyraźniej pomyliła sprawę o rozwód ze sprawą o alimenty. Mnie niestać na pełnomocników ale jak na razie nieźle sobie daje radę:)

To prawda, że bardzo przeżywałam rozstanie ale mój mąż nigdy mnie nie kochał i nie szanował, więc łatwiej było mi zrozumieć i pogodzić się z tym, że w końcu odszedł.

Też się nad tym zastanawiałam zwłaszcza, że w jego bliskiej rodzinie (babcia i ciotka) były przypadki schizofreni - o czym wcześniej nie wiedziałam. Po za tym mój mąż był wychowywany tylko przez matkę i ciotkę. Teraz wiem, że to był chory układ wiecznie chora matka i jej syn.
Tak czy inaczej nie będę z moim mężem, bo po prostu już go nie kocham, martwię się tylko o jego zdrowie, w końcu to ojciec mojego dziecka. Nie wchodziłam i nie będę wchodzić w jego życie, które sobie zgotował. I to nie wynika z mojej nienawiści do niego, tylko zasad które mam, po za tym przez lata małżeństwa nieźle dostałam w skórę od męża, jego matki i ciotki, więc nie jestem im nic dłużna i najnormalniej w świecie odciełam się od nich na zawsze, zresztą nie utrudniali mi tego, bo tak naprawdę nigdy nie należałam do ich rodziny/układu. 
Moje zainteresowanie mężem i emocje jakie mi towarzyszą wynikają z tego, że dopiero teraz po złożeniu pozwu o rozwód dowiedziałam się o jego problemach z psychiką. Nikt z jego rodziny nie raczył mnie poinformować. To ja jestem tą złą nie on mimo iż zdradził i porzucił swoją rodzinę. Nikt z nich nie wie jak długą i kręta drogę musiałam przejść, aby być w stanie normalnie funkcjonować. Nikt z nich nie wie, że chciałam dwa razy umrzeć, bo nie widziałam sensu życia bez niego. Tak jest we mnie dużo emocji i złości ale nie do niego, bo chyba zawsze tak zostanie, że będę go usprawiedliwiać, jestem zła na teściową, bo to ona zniszczyła mi rodzine i życie synowi. Zawsze go uzależniała od siebie a jemu było tak wygodnie. Moja teściowa wolała gnieździć się w 5 osób w kawalerce (30 m kw) przez 15 lat niż odciąć pępowine z synem i w końcu dać mu dorosnąć.
Zawsze dziwiłam się dlaczego siostra mojego meża zrezygnowała z 3 roku psychologi i wyjechała na drugi koniec Europy, odcinając się na kilka lat od matki - teraz wiem...