problem oczywiście z mężem

Cześć, nie czytałam regulaminu bo mam doła . Co wy o tym sądzicie. Mam 34 lata, mąż 37, dwie fajne córki i kota który daje mi najwięcej miłości w tym porąbanym życiu. Przed ślubem chodziłam z moim teraz mężem prawie 5 lat, jestem 8 lat po ślubie. Był najbardziej czułym facetem i spokojnym jakiego widziałam, chociaz rodzce mówili mi że ma trudny charakter.  3 miesiące po ślubie wszystko się wywróciło z dnia na dzień  do góry nogami, twierdzi że innej nie było Raz znalazłam obrączkę w kieszonce, wytłumaczył się samochodem- uwierzyłam bo chciałam, były głuche telefony przez dwa tygodnie ( czasem trudno wmawiać sobie że to przypadek, chociaż tłumaczenia męza są przekonujące) tylko czemu mam wierzyć, gdy traktuje mnie jak powietrze. Powiedział że mi się władza włączyła, a on władzy nienawidzi i to jest przyczyna. Ale czy to władza? teściowa rozpieściła swoje dzieciaki, że aż smiech bierze.Przykłady sobie daruję  To ja jestem francą, bo się czepiam jestem nerwowa, a mąż spokojny Np.: Mieliśmy się przeprowadzić do jego babci i trzeba było zrobić remonty, ale prosić mogłam za każdym razem godzinami, jak koło drugiej mordy nie wydarłam to się nie ruszył.  Wszystko robi z łaski i po łebkach, minimum Był zresztą mężem wekendowym- żołnierz. Przepracowany to on nie był, o nie. Wszystko potrafi tylko mu się nie chce i już, mówi to wprost i co mu zrobisz. Miałam chore drugie dziecko, nie spałam w zasadzie wcale przez 9 miesięcy,nie miałam wodu bieżącej w kuchni, centralnego,  na początku pomagała mi trochę sąsiadka, a mąż przyjeżdżał w piątek i oglądał telewizor, a jak ktoś zapytał to nie może pracować bo się za dziećmi stęsknił, haha.O ironio, dzieci go uwielbiają, bo na wszystko pozwala.  i tak się ciągnie do dzis, teraz ma kolejne zajęcie- gierkę farmeramę na kompie- porazka. Przedtem był zawsze obojętny, teraz jest zimny gnojkiem , który cieszy się jak mi zrobi przykrość, jest zimny wredny,warczy na mnie zamiast mówić , parę razy mną potrząsnął nawet jak jest coś do zrobienia- to się ze mną pokłóci żeby mieć spokój- kazdy sposób jest dobry żeby du.. miała spokój.Przerabialiśmy już pakowanie się wiele razy, rozmowy, które nic nie dawały. On ciągle wymaga spokoju w domu, ja się staram ale nie dostaję nic w zamian.Mężowi wystarczy metr kwadratowy do życia i żeby tam najlepiej nikt nie wchodził. Zamiast seksu od lat jest pańszczyzna z jego strony raz w miesiącu, bo nalegam.  Wiecie jak się czuje kobieta, która ma męża- deskę do prasowania -teraz  nienawidzę samej siebie, nie akceptuję a chyba  jestem taka nienajgorsza z wyglądu.Stałam sie strzepkiem nerwów, o terapi mąż  nie chce słyszeć.  Generalnie jest zadowolny z życia , bo nie stał się pijakiem jak jego ojciec, pracuje w wojsku, zarabia i na wszystko ma czas.A pracuje pewnie przez 8 dni w miesiącu. I w ogóle ma zadowalający status życia. A ja widzę to tak: Mamy dwa gruchoty samochody, odmawiające posłuszeństwa i może ze dwa lata pożyją jeszcze, kolosalną ratę kredytową, bo w końcu kupiliśmy kawałek domu na kredyt, wokół domu chwasty po 170cm. i mnóstwo roboty, żeby to wszystko ogarnąć. A MÓJ MĄŻ NA WSZYSTKO MA CZAS. Tylko żona ma zapier...bo chce Właściwie dla mnie nie jest największym problemem jego lenistwo do ntej potęgi, tylko ta lodowatość, unika mnie jak ognia, specjalnie przesiaduje po nocach przy kompie  nie daj boże jak bym pochwaliła za coś to tez źle. Parę razy powiedziałam mu wprost, że największy błąd jaki zrobił, to to że w ogóle wziął ślub, on się męczy a ja wylewam potoki łez, dzieci na to patrzą.... łzy tez go nie ruszają, nawet dzieci- wręcz wnerwiają.  Nawet nie zaprzeczył. Po prostu mnie olał, jak zawsze bez słowa Nie powiem- nie raz go uraziłam, wyzywałam- bo próbowałam rozsądnie zapytac dlaczego ze mną nie śpi,odp.-  jemu jest tak  dobrze.Mimo wszystko go do tej pory nie zdradziłam, chociąz czasem ogarnia mnie pusty śmiech.Ja chciałabym trochę miłości, czy to tak wiele- ostatnio myślę o rozwodzie, bo nie widze żadnych chęci współpracy z jego strony- jemu jest dobrze i już.Kompromis-takie słowo nie istnieje wg niego  Ale mnie nie jest dobrze.!! Ja mam tylko jedno życie i co tylko dla dzieci mam siedzieć z facetem który jest okropny i z każdym dniem gorszy. Dzieci widzą odwrotnie -wiecznie wnerwioną czepiająca się matkę- ja tak nie chcę. Czuję się strasznie samotna, chociaz mam rodzinę, odrzucona, okropnie jako kobieta. Wiem, że teraz jestem ogólnie  niemiła, ale ja po prostu nie cieszę się takim życiem. Co ja mam zrobić, nie chcę podejmować pochopnych kroków, ale ileż to można czekać az się mąż obudzi. Rozsądek mi mówi, ze po prostu mnie nie kocha, skoro nie przeprasza, nie łagodzi konfliktów, wie że mi przejdzie z czasem. Mam dosyć biegania za jasnie narcyzem. Co byście zrobili, żeby ratowac to małżeństwo, ... chociaz to walenie grochem o ścianę, a sciana ani drgnie.