Studia - zdobycie dobrej pracy, czy sztuczne przedłużenie młodości? - Netkobiety.pl

Dodałabym jeszcze jedną opcję. Niektórzy idą na studia, bo to podobno jedna wielka impreza
Ja znam przynajmniej kilka osób, które zdecydowały się na studia właśnie z tych powodów. Każdy ma inne priorytety w życiu i czym innym się kieruje podejmując decyzję o studiowaniu.
Ja poszłam na studia z myślą o swoim rozwoju i jak na razie udaje mi się to realizować.

ja myślę, że tylko studia, po których otrzymuje się tytuł inżyniera, są w stanie zapewnić dobrą pracę. dyplom w tej chwili niewiele znaczy, zwłaszcza kierunków humanistycznych, pracodawcy zwracają uwagę przede wszystkim na doświadczenie; pracowałam chwilę w HR i wiem, co tam się działo.
mam znajomych, którzy nigdy nie studiowali i posiadają ogromną wiedzę i doświadczenie w obszarach, które ich zawsze interesowały, którymi zajmowali się, chodząc jeszcze do szkoły - i przez to dobrą, stałą pracę, którą lubią. nie są to jednak nauki humanistyczne.
co do samych studiów: myślę, że są takim pomostem między dzieciństwem a dorosłością. potrzebne do samorozwoju, zdobycia szerszej wiedzy i chyba też sprawdzenia siebie. niektórzy idą na studia, bo chcą po prostu mieć jakiś papierek. nawet jeśli nie pomoże im w zdobyciu lepszej posady. ja jestem na studiach, które wiążą się w moimi zainteresowaniami, wiążę z nimi plany zawodowe, ale jednocześnie pracuję, biorę udział w różnych szkoleniach, praktykach - zdobywam doświadczenie.

prawdziwym słowem-kluczem nie są więc "studia" tylko "doświadczenie" i dorzuciłabym jeszcze zaraz obok "znajomości"

Hmm u mnie na uczelni to było takich kilku co sobie młodość studiami przedłużali, bo nie kończyli ich nawet 3 lata po terminie, ale płacili więc niech sobie płacą i siedza jak im pasuje. Problem ze studiami, prawie wszystkimi kierunkami, jest to, że brakuje tam praktyki. Poza tym te obiecanki uczelniane typu "dział praktyk i karier" gdzie wysyłają człowieka na III roku studiów do xerowania i parzenia kawy ... no niestety bardzo nie fajnie to wygląda i nie mowie tylko ze swojej perspektywy, ale wielu znajomych z różnych uczelni i kierunków. Dla mnie istotne jest, aby zdobywać doświadczenie w trakcie studiowania, aby po 5 latacah magisterki nie wylądować na rynku pracy jako "czysta karta" ... w CV tylko z datą studiów i nazwiskiem bo będzie problem.

Moim zdaniem studia a już w ogóle tytuł mgr nic nie znaczą. Moi rodzice powtarzali mi "idz na studia, ucz się, zdobędziesz pracę". I co? Po studiach mgr musiałam stale się dokształcać, chodzić na kursy, szkolenia na których powtarzano mi wciąż tą samą wiedzę, uczono mnie pierdół i głupot. A jak już byłam w pełni wyedukowana najpierw nie mogłam znalezć pracy w zawodzie a jak ja już znalazłam to zaproponowali mi najniższą krajową podczas gdy na swoją edukację wydałam przez studia ok. 15tys. Przez to wszystko praca którą kochałam zbrzydła mi tak bardzo,że już nie mogłam z sercem się jej poświęcić...
Zawsze moim marzeniem był kierunek technik usług kosmetycznych a moi rodzice śmiali się,że na takie kierunki idą głupole którym nie chce się uczyć i że nie wypada iść na technika. Teraz moje koleżanki które są "tylko" technikami mają pracę którą kochają a w dodatku przemysł kosmetyczno-usługowy w tych czasach bardzo szybko się rozwija i jest na nie zapotrzebowanie.

A ja? Ja nie pracuję w ukochanym zawodzie pracownik socjalny/kurator sądowy mimo wielu kursów i świadectw no i mgr i s.podyplomowych, w sklepie spożywczym mnie nie chcą bo twierdzą,że nie umiem obsługiwać kasy fiskalnej (fakt, nikt mnie tego na studiach nie uczył ale to chyba nie jest filozofia?) i jestem bezużyteczna. Żeby godnie zarabiać musiałam starać się o dotację i teraz mam własną firmę