Staropolskie tradycje weselne - Netkobiety.pl

Dołącz do Forum Kobiet Netkobiety.pl! To miejsce zostało stworzone dla pełnoletnich, aktywnych i wyjątkowych kobiet, właśnie takich jak Ty! Otrzymasz tutaj wsparcie oraz porady użytkowniczek forum! Zobacz jak wiele nas łączy ...

Szukasz darmowej porady, wsparcia ? Nie zwlekaj zarejestruj się !!!


Forum Kobiet » WIECZÓR PANIEŃSKI, ŚLUB, WESELE » Staropolskie tradycje weselne

Strony 1

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Posty [ 4 ]

Temat: Staropolskie tradycje weselne

Nasze polskie tradycje weselne mogą pomóc w spełnieniu marzeń wielu par o cudownym, niezapomnianym i przede wszystkim udanym weselu. Wiadomo czasy się zmieniają, ale wiele par nadal czerpie garściami z tych tradycji. Postaram się opowiedzieć Wam o najważniejszych elementach tradycji weselnych.

Oświadczyny
Na wstępie przyjrzyjmy się oświadczynom, które obecnie bardzo często mylone są z zaręczynami.
Dwoje zakochanych w sobie ludzi powinno wspólnie podjąć decyzję o związaniu się ze sobą na zawsze. W tym aspekcie panuje spora dowolność form. W zasadzie zależy to jedynie od kreatywności młodzieńca, który może wymyślić oryginalny sposób oświadczenia swej wybrance. Jednak prawdziwa ceremonia oświadczyn, to skierowanie prośby o rękę wybranki do jej rodziców (to oni powinni zaakceptować związek i wyrazić na niego zgodę). Oświadczyny powinny odbywać się w domu przyszłej panny młodej.
Rodzice pani młodej wyrażają zgodę, lub nie akceptują przyszłego ich związku (dawniej na znak odmowy podawano czarną polewkę). W przypadku akceptacji cała czwórka może podjąć kolejne rozmowy podczas wspólnej kolacji lub obiadu.

Zaręczyny
W dzisiejszych czasach mylone z oświadczynami. W dawnych czasach zaręczynami nazywano spotkanie młodych i ich rodziców podczas uroczystego obiadu lub kolacji. W trakcie tego spotkania młody zwracał się z oficjalną deklaracją miłości do swojej wybranki i w przypadku zgody swojej wybranki ofiarowywał jej pierścionek zaręczynowy. Dziś zaręczyny w dużej mierze wyglądają podobnie z tą różnicą że co raz częściej młodzi przeżywają tą chwilę tylko we dwoje.


Przyjrzymy się teraz przygotowaniom do samej ceremonii. Według tradycji weselnej zaleca się aby ślub brać w miesiącu w którego nazwie występuje litera ''r'', w Boże Narodzenie, w Karnawale czy w Wielkanoc. Zdecydowanie odradza się branie ślubu w maju i listopadzie, 1 kwietnia, a także w Adwencie i w Wielki Post.

Zaproszenia
Skoro termin ślubu został już ustalony, powinno się sporządzić listę gości, a następnie przystąpić do zamawiania zaproszeń.
Zaproszenia powinny być wydrukowane na papierze dobrej jakości, niezbyt kolorowym i powinny dotrzeć do gości co najmniej na trzy tygodnie przed uroczystością. Zaproszenia powinny mieć następującą formę:
pierwsza strona: informacja dla zaproszonych z jakiej okazji otrzymują zaproszenie
druga strona zaproszenia powinna zawierać dodatkowe informacje dotyczące np. wymaganego stroju lub konieczności potwierdzenia przybycia
trzecia strona: imiona i nazwiska narzeczonych oraz ich rodziców, dokładna data i godzina ślubu oraz adres urzędu i kościoła
czwarta strona pozostaje wolna lub można na niej naszkicować plan dojazdu do lokalu, w którym odbywa się wesele
Koperta do zaproszeń powinna być zaadresowana ręcznie. Członkom najbliższej rodziny i gościom wyjątkowo dostojnym listy z zaproszeniami powinny być dostarczone osobiście przez narzeczonych. Wówczas jest okazja do przedstawienia wybranki lub wybranka (o ile takowe nie nastąpiło wcześniej).
Świadkowie
Świadkowie powinni być osobami nie tylko bliskimi dla narzeczonych, ale także powinni być dobrze zorganizowani. Na nich bowiem będzie spoczywać wiele obowiązków takich jak towarzyszenie podczas uroczystości ślubnej, pomoc przy odbieraniu kwiatów i prezentów, opieka nas gośćmi. Dawniej do obowiązku świadków należało również wskazanie miejsca przy stole zaproszonymi gościom. Informacja o wyborze danych osób na świadków powinna dotrzeć do nich dwa miesiące przed uroczystością. Rola świadków to wielki zaszczyt, ale i duży obowiązek. Wybrane osoby mogą odmówić, należy to uszanować, dlatego ten wczesny termin poinformowania jest tak istotny.
Obrączki
Obyczaj nakazuje, aby przyszła panna młoda nie uczestniczyła w kosztach zakupu obrączek. Obrączki kupuje narzeczony, ale nie musi ich sam wybierać. Na wewnętrznej stronie obrączki powinno być wygrawerowane imię i data ślubu młodych. W Polsce, w przeciwieństwie do większości krajów europejskich, obrączki nosi się na serdecznym palcu prawej ręki.

Suknia
Wybór sukni ślubnej należy wyłącznie do panny młodej do momentu ceremonii ślubnej, pan młody nie powinien widzieć kreacji swojej przyszłej żony. Oglądanie kreacji, a także pomoc w jej wyborze przez narzeczonego, wróży niezgodę w małżeństwie. Narzeczona musi wiedzieć, że strój ślubny może zakładać przed uroczystością tylko wtedy, gdy zachodzi taka konieczność. Paradowanie w sukni ślubnej tylko dla samej przyjemności niesie złą wróżbę. Według wierzeń przymierzanie sukni przez dziewczynę grozi staropanieństwem.
Kompletując kreację ślubną panna młoda powinna pamiętać, aby nie zbrakło następujących elementów:
czegoś białego (symbol czystości uczuć)
czegoś niebieskiego (gwarancja wierności wybranka)
czegoś pożyczonego (gwarancja przychylności rodziny męża)
czegoś starego (by w trudnych chwilach nie zabrakło pomocy krewnych i przyjaciół)
czegoś nowego (symbol dostatku)
Warto również pamiętać, aby, idąc do ołtarza, zaopatrzyć się w następujące drobiazgi:
w szwie sukni panny młodej powinien znaleźć się kryształek cukru i okruszek chleba
do buta należy włożyć pieniążek
w kieszeni pana młodego nie powinno zabraknąć drobnych monet - zapewni to dostatek rodzinie

Przygotowania do ceremonia
Jeżeli Panna Młoda chciałaby przejrzeć się w lustrze, nie powinna tego robić w pełnym ubiorze. Wystarczy zdjąć na przykład pantofelek. Ubierając się do ślubu należy uważać, aby się nic nie rozpruło i nie rozdarło - wróży to łzy i nieszczęście. Jeżeli jednak zdarzy się nam taki "wypadek" nie należy popadać w panikę tylko spiąć rozdarcie szpilką bądź agrafką.

Bukiet
Bukiet ślubny powinien składać się z ulubionych kwiatów Panny Młodej, ale tradycja nakazuje, aby nie były to róże - miłość nie lubi cierni. Jeśli jednak chcemy mieć bukiet ślubny z róż powinniśmy dokładnie obrać łodygi z kolców.

Kwiaty w bukiecie ślubnym mają swoją symbolikę:
Fiołek symbolizuje wierność
Floks symbolizuje bycie razem
Goździk - czystą miłość
Irys - zdrowie
Konwalia - szczęście
Lilia - czystość
Róża - cnotę i piękno
Kamelia - wdzięczność
Dzień przed
Tradycyjnie dzień przed uroczystością odbywał się wieczór panieński oraz kawalerski. Wieczór panieński organizowany był się w domu Panny Młodej przy skromnym poczęstunku. Uczestniczyły w nim przyjaciółki, czasami matka i babcia Panny Młodej. Wieczór kawalerski organizował na własny koszt Pan Młody. Z męską bracią spotykano się w karczmie lub piwiarni. Pito piwo, wódkę, żartowano z Młodego, uświadamiano mu, że to ostatni dzień jego swobody, zachęcano go do korzystania z ostatnich chwil wolności.

Dzień ślubu
Dzień weselny rozpoczynał się od przybycia do domu Panny Młodej orszaku Pana Młodego. Błogosławieństwo Pary Młodej odbywało się w specjalnie przygotowanym pokoju przy cichym chórze druhen. Pobłogosławiony orszak weselny ruszał zaprzęgiem albo pojazdem przed kościół. Warto również pamiętać, że według tradycji powinno się jechać do kościoła i z kościoła inną drogą, tak, aby drogi się nie krzyżowały. Z drogi do kościoła nie należy zawracać, ani nie powinno się zatrzymywać na dłużej. Uważano to za znak nieudanego związku. Uważano również, że szczęście i dobrą przyszłość związkowi wróży przekroczenie progu kościoła prawą nogą, a drogę do ołtarza powinno przemierzać się z uśmiechem na ustach. Przed ołtarzem Panna Młoda nie powinna oglądać się za siebie dowodziło by to, że wychodzi za mąż niechętnie. Łzy Panny Młodej to znak, że nie będzie płakać z powodu męża. Równy płomień świecy w czasie uroczystości wróży trwały i zgodny związek. Nieporozumienia zaś wróżą świece, które migocą i gasną. Szczególną uwagę należy zwrócić na obrączki. Gdy zdarzy się, że obrączka upadnie na podłogę pod żadnym pozorem nie wolno jej podnosić samemu. Zły los może odwrócić tylko ksiądz lub ministrant i wtedy już nic nie stoi na przeszkodzie, by włożyć obrączki wybrance. Obrączki powinno się zakładać na serdeczny palec prawej ręki. Panna Młoda powinna uważać, by partner nie wsunął jej obrączki do samego końca. Oznacza to bowiem, że będzie on rządził w małżeństwie. Kto jako pierwszy położy pod stułą rękę na dłoni partnera lub w drodze do ołtarza okręci partnera wokół siebie - będzie przewodził w małżeństwie. Na koniec ceremonii Pan Młody powinien złożyć na ustach ukochanej pocałunek, który zapewni jego wierność. Nie należy się martwić jeśli wypowiadając słowa przysięgi małżeńskiej pomylimy się i przekręcimy słowa przysięgi, wróży to bowiem szczęście. Po wyjściu z kościoła Młodzi obsypywani są przez gości drobnymi monetami, by we wspólnym życiu niczego im nie brakowało. Tradycja mówi, że kto nazbiera więcej monet będzie w przyszłości zarządzał domowym budżetem.  Po ceremonii zaślubin Młodzi przyjmują życzenia i gratulacje od zaproszonych gości. Obyczaj nakazuje, aby zachowana była przy tym odpowiednia kolejność. Najpierw powinni sobie złożyć życzenia wzajemnie Nowożeńcy, następnie składają je w kolejności: świadkowie, rodzice Młodych, dziadkowie, bliżsi i dalsi krewni, przyjaciele i znajomi. Jeżeli do życzeń przyłączy się także zupełnie obca osoba będąca akurat w kościele to w myśl starego przesądu taki przypadek to widomy znak powodzenia w małżeństwie. Po zakończeniu ceremonii składanych życzeń następuje przejazd Nowożeńców i gości z kościoła do domu weselnego. W dzisiejszych czasach jest to najczęściej wynajęta sala restauracyjna. Spod kościoła najpierw odjeżdżają rodzice, potem Nowożeńcy i reszta orszaku.

Wesele
Piękny staropolski obyczaj nakazuje powitać Młodych małżonków chlebem i solą. W niektórych regionach Polski dodatkowo wita się Młodych również kieliszkiem wody i wódki. Powitania dokonują rodzice Młodej i Młodego. Rodzice wychodzą na powitanie Nowożeńców ze specjalnie upieczonym na tę okazję chlebem, ozdobionym motywami roślinnymi ? Młodzi powinni oderwać kawałek chleba (aby ułatwić to zadanie wcześniej z bochenka wykrawa się kawałek). Oderwany kawałek chleba należy umoczyć w soli i zjeść, a następnie dokonać wyboru kieliszków. Zawsze jako pierwsza wyboru kieliszka dokonuje Panna Młoda, a następnie młodzi wypijają napoje i rzucają kieliszkami przez prawie ramię nie odwracając się do tyłu. Osoba, która trafi na alkohol w myśl starych przesądów będzie rządziła w rodzinie.  Rozbicie się szkła ma wróżyć szczęście w rodzinie. Gdyby jednak zdarzyło się tak, że któryś z kieliszków nie uległby zbiciu nie należy się martwić, a świadek Pana Młodego powinien rozbić go nogą. Podczas powitania Pary Młodej przez rodziców chlebem i solą Panna Młoda może zostać zapytana o to co woli "Chleb, sól, czy Pana Młodego?". Prawidłowa odpowiedź powinna brzmieć: "Chleb sól i Pana Młodego, żeby pracował na niego". Pan Młody na rękach przenosi żonę przez próg "Aby jej życie przy boku męża lekkie było". Para Młodych następnie wchodzi na salę weselną, a za nimi pozostali goście. Wejście na salę odbywa się przy dźwiękach Marsza Weselnego. Po drodze Nowożeńcy jak i pozostali goście witani są przez obsługę lokalu kieliszkiem szampana. Orkiestra wita Młodych, gości i wznosi pierwszy toast za Państwa Młodych. Toast ten wypija się na stojąco. Jest to dobry moment, aby Młodzi dali wyraz zadowolenia i podziękowania za przybycie gości na ich uroczystość. Po wypitym toaście goście są zapraszani do zasiadania do stołu.

A jakie inne staropolskie tradycje weselne przychodzą Wam do głowy moi drodzy.

"To, co za nami, i to, co przed nami, ma niewielkie znaczenie w porównaniu z tym, co jest w nas."O.W.Holmes

"Pamięć serca unicestwia złe wspomnienia, wyolbrzymiając dobre i dzięki temu mechanizmowi udaje nam się znosić ciężar przeszłości."G.GMarquez
Zobacz podobne tematy :

2

Odp: Staropolskie tradycje weselne

zastanawia mnie jedno. Skoro katolicy, czy tam ludzie wierzący biorą ślub przed Bogiem, to dlaczego do diaska wierzą w te wszystkie kocopoły i zabobony? Przecież kościół to potępia.

''Bo wszystko czego chcę
Całe życie być przy Tobie
Niech nie zgaśnie nigdy ogień, który płonie w Tobie''

3

Odp: Staropolskie tradycje weselne

Wynika to często z tradycji przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Tak się utarło dla wielu, że jeśli coś się zrobi nie tak jak nakazuje tradycja to małżeństwo będzie nieszczęśliwe. Ale sądzę że bardziej niż kwestią wiary w te ''zabobony'' jest to raczej kwestią urozmaicenia przygotowań do ślubu jak i samego wesela. Mi na przykład takie małe bzdury jak szukanie czegoś starego czy pożyczonego pomogło się odstresować w dniu ślubu i zająć się czymś innym.

"To, co za nami, i to, co przed nami, ma niewielkie znaczenie w porównaniu z tym, co jest w nas."O.W.Holmes

"Pamięć serca unicestwia złe wspomnienia, wyolbrzymiając dobre i dzięki temu mechanizmowi udaje nam się znosić ciężar przeszłości."G.GMarquez

Posty [ 4 ]

Strony 1

Zaloguj się lub zarejestruj by napisać odpowiedź

Forum Kobiet » WIECZÓR PANIEŃSKI, ŚLUB, WESELE » Staropolskie tradycje weselne

Zobacz popularne tematy :

Mapa strony - Archiwum | Regulamin | Polityka Prywatności



© www.netkobiety.pl 2007-2018