Rozstanie- co zrobić aby go uniknąć

Monicy : wszystkie przesłanki o tym mówią mi o zdradzie, ale ja się nadal łudzę, że to nieprawda.......wiem głupa jestem.... Kilka dni temu intuicja kobieca podpowiedziała mi: sprawdź jego telefon, i tak zrobiłam, niestey wszystkie smssy były wykasowane, ale znalazłam historię połaczeń i okazało się ze wysyła smsy do jednej kobiety, jak zapytałam co to, to stwierdził ze to tylko kolezanka z pracy z która ustala służbowe sprawy - chce w to wierzyć bardzo, ja go nadal kocham i to bardzo....chcę uniknąc rozstania, nie chcę go stracić, chociaz ostatnio zyjemy jak dwie obce osoby. Zastanawia mnie tylko jedno, jeśli faktycznie kogos ma, dlaczego sie nie wyprowadzi? dlaczego twi w tej chorej relacji jeśli mnie juz nie kocha?

wrócę jak pozwolicie do tytułu pojego postu jak uniknąc rozstania?
Na razie jest bardzo źle, żyjemy jak obcy, jak mu powiedziałam żeby sie wyprowadził to stwierdział że ja moge sie wynieść. Po tym jak sprawdziłam telefon zaczął ostentacyjnie zostawiac go na moich oczach, do czasu kiedy przeczytałam kolejnego smsa, tym razem od innej panienki, która użalała się nad jego losem, jak to mu jest źle i jak ona mu wspóczuje bo przecież jest taki wspaniały. Jak się dowiedzieł że przeczytałam to wybuchł, zrobił mi aferę i znowu zabierał telefon. Moze to ja przegiełam? Juz sama nie wiem. Ale tak jak piszecie wszystkie przesłanki wskazuja na zdrade i moja intuicja tez to podpowiada. Nie chce rozstania, chociaż on o tym mówi non stop...ale z drugiej strony cały czas jest...tylko ze mnie ta niepewnośc dobija...to jest chore...kocham go bardzo i nie mogę znieść ze jest obok mnie ale nie mogę go przytulić, dotknąć (on tego nie chce)...

Ewidentnie robi Cie w balona.. bawi sie twoimi emocjami i ma Cię za nic..
Dziewczyno, przejrzyj na oczy...
Ratuj swoją psychike bo on Ci ją zrujnuje...

dzięki za odpowiedzi. Chciałabym tak zrobic jak piszecie, chciałabym byc silna, zacisnac zęby i olać wszystko, ale nie potrafię. Juz raz przezyłam taka sytuację ale wtedy tamta osoba nie była moim mężem i nie mieliśmy dzieci. Teraz jest inaczej. Wiem, ze on mnie niszczy, ale po tym co mi powiedział ja chyba też go niszczyłam, więc teraz  za to płacę podwójnie. Czy zawsze jeśli się komus mówi przykre słowa to tak się myśli? Ja też czasami mówiłam za duzo, ale jak emocje opadły to tak nie  myśłałam, więc łudze się ze tym razem może mówi to po to żeby mi dopiec, upodlić....tak się tez czyję, jak śmieć..... Wiem że najlepiej byłoby wyrzucić go z domu (chociaż nie wiem czy by sie dał) i iść dalej, ale nie wiem czy zniose pustkę, synek bardzo go kocha i to tez mnie powstrzymuje.
czasami wydaje mi się ze sie miota, bo z jednej strony nie chce mnie wiedzieć (to usłyszałam), a jednak nadal jest...........

wiesz co-jedno zdanie z życia wziete-
on może zrobić Ci przysługę, jeśli teraz to wszystko legnie.
za jakiś czas byś zobaczyła plusy.

Wiecie nie mam zaufania do mężczyzn , którzy daja mam rady jak mamy postępowac , nie skreślam wszystkich bo są wspaniali faceci i w swoim zyciu znam wielu ,ktorzy sa wspanialymi partnerami dla swoich wybranych traktuja je z szacunkiem i okazuja milosc z calego serca, latwo doradzc chociaz w zyciu sami nie mozemy sobie pomoc.Estymasiwy czy zdolowana dusza zapomni o prawdziwej milosci ona zawsze bedzie w nas tkwic jestes facetem czy zdajesz sobie sprawe ,ze kobieta przezywa to inaczej .Ten jedyny zawsze bedzie w jej sercu nawet gdy jego miejsce zajmnie ktos inny. Badz silna pomysl o sobie ,pomysl czego tak najbardziej pragniesz ,uwierz w siebie .realizuj sie czemu musimy cierpiec i nas nie doceniaja. Czytam posty i widze wypowiedzi panow . zapomni o niej, daj sobie luz a tak naprawde tylko tu piszemy nie znany sie nie wiemy o sobie prawdy , krzywdzimy sie na wzajem nie ma osob ,ktore powiedza ja robilam wszystko dobrze skrzydzil mnie . To nie tak gdzies tez popelnilysmy blad albo za chwile slabosci skreslamy ukochana na zawsze lub ukochanego.Nie potrafimy sobie wybaczac,podawac dlon i pomagac,Nienawisc nas oddala od siebie tak nie powinno byc .Kochajmy sie bo jak mozna nienawidziec kogogos kogo sie kochalo, mozna miec do niego zal ale w sercu to zwsze ktos kto jest bliski.Ja roztalam sie z swoim partnerem teraz po roku znow jestesmy razem jest znow dobrze nigdy nie okazlismy sobie nienawisci mimo , ze odszedl do innej .Wiedzialam , ze popelnialam bledy wiec jak moglam go nienawidziec.Wrocil bo stwierdzil ,ze nie zastapi mnie zadna inna ,kocha mnie taka jaka jestem i to ja jestem ta jedyna a wiecie dlaczego bo ja nie szukalam innej milosci nie ludzilam sie ,ze on wroci poprostu on byl w moim sercu i jest i bedzie.Dajcie sobie czas ,serce wam podpowie co macie robic .Czas to naprawde dobry doradca . Nie pawajcie nienawiscia ,zemsta pokazcie ,ze potraficie kochac

dzięki za rady, dziękuje natalia 22, dałaś mi troche otuchy... ja nie nienawidzę, chociaz takie słowa padły z moich ust. Oczywiście, że ja też swoje zrobiłam. Zawsze uważam, ze winne sa dwie strony. U nas to był cały proces. Tak jak pisałam to juz trwa około 3 lat. Raniliśmy się przez ten czas oboje, oboje moglismy powiedzieć dość, ale to on zrobił, ja chyba bym się nie odważyła, za bardzo go kocham. Wiem, ze przychodzi taki czas że coś w nas pęka...
Idę jutro do prawnika aby sie dowiedzieć tak naprawdę na czym stoję, nie chcę rozwodu ale chcę wiedziec czego moge się spodziewać. Mój mąż chce rozwodu, ale on w tym kierunku nic nie robi, boję się również tego ze będziemy tak tkwić w tych samych czterech ścianach, dwoje obcych sobie ludzi (bo tak teraz zyjemy) Muszę na niego patrzeć, a patrze z miłością, on natomiast z nienawiścią, nie rozmawiamy ze soba wogóle. Musze patrzeć na to jak non stop wysyła smsy, nosi telefon przy sobie, co jakiś czas na parę minut wychodzi z domu - wiem czego to są przesłanki i boli jeszcze bardziej. Nie wiem tylko dlaczego jeśli mnie nienawidzi i kogoś ma cały czas tkwi w tym związku, domu...podejrzewam, że robi to dla synka, wykrzyczał mi ostatnio ze nie zostawi mi dziecka i dlatego się nie wyprowadzi. Zastanawiam się czy jest aż tak cwany i ma juz ułozony plan w głowie aby mnie zniszczyć czy nadal ma wątpliwości. I tkwimy w tej chorej relacji. Nie moge go wyrzucić bo to również jego dom, nie moge sama odejść bo wtedy moze to wykorzystać przeciwko mnie. Płakac mi się chce....

Mysle, ze musisz sie pogodzic z jego decyzja. I zajac sie formalizacja podzialu majatku. Miej rozum i walcz o to by  nie puscil cie w skarpetkach. Ludzie czesto sa bezwzgledni jesli chodzi o podzial majatku, zwlaszcza faceci.

A on sie jeszcze nie wyprowadzil, z tego samego powodu co ty sie nie wyprowadzials, boji sie ze jak wylezie z domu, to bedzie na przegranej pozycji, lub szkoda mu kasy na wynajem itp.

Jesli to u was trwa 3 lata, to raczej nie ma szans by cos z tego jeszcze dalo sie sklecic. Im szybciej sie rozstaniecie tym lepiej dla Ciebie.

"Oczywiście dobro dziecka jest najwazniejsze,ale nie mozna przez to na "siłe" z kimś byc"

Wydaje mi się że ze względu właśnie na dobro dziecka powinniście się rozejść. Myślisz że dziecko nie czuje że coś jest nie tak? Im będzie starsze tym więcej rzeczy będzie zauważać. Będzie wyrastać w takim domu, to przeniesie potem swoje doświadczenia z dzieciństwa na swój jakiś tam dorosły związek, bo na przykład dla niego będzie normalne że tatuś traktuje mamę jak zero!

Im dłużej jesteś w tym związku tym dłużej męczysz się nie tylko Ty ale też dziecko. Im szybciej się rozejdziecie tym szybciej będziesz miała szansę otrząsnąć się po tych wydarzeniach, tym szybciej będziesz miała szansę na zapewnienie sobie (i dziecku) normalnego życia. Być może, za jakiś czas, z nowym partnerem.

chyba szukasz pretekstu do podjecia decyzji, "ulatwienia". Chcesz, zeby sie to samo zrobilo, zeby Ci cos pomoglo ( ta jego zdrada , czy ktos z forum ). A to przeciez TY sama powinnas wiedziec. TY -nikt inny.

Amen!

Właśnie to chciałam napisać, ale mnie wyprzedziłaś

Mozesz to zrobic droga oficjalna? Zloz pozew o separacje i alimenty.
I nie zalamuj sie. I nie blagaj go juz wiecej. Badz chlodna i  nie ulegaj emocjom. DASZ RADE. ZObaczysz

Powinnaś poważnie porozmawiać  mężem!Brak konwersacji w związku powoduję że dochodzi do rozstań!
Musisz się dowiedzieć czy ma kogoś i co dalej planuje!Nie oszukuj się że jakoś to będzie, zwłaszcza że dzieci czują i widzą złą atmosferę panującą w domu , a na siłę podtrzymywanie rodziny to błąd!Szczera rozmowa musisz wysłuchać męża, jeśli oboje chcecie ratować związek to czeka Was ciążka praca!W każdym związku jest różnie!
Kiedyś też nie dopuszczałam do siebie iż mój partner ma kogoś!
Związek to partnerstwo i ciągłe dbanie o siebie nawzajem!

Powiem Wam, że ja już nie wiem czego on chce. Jedno jest pewne, że zatraca się w swojej nienawiści do mnie. Byłam u prawnika. Wiem generalnie na czym stoję i szczerze mówiąc jestem w nienajgorszej sytuacji tylko niestety to potrwa. Próbowałam podjąć rozmowę z moim mężem, jednak  znowu potwierdza sie to, że nie da rady z nim rozmawiać. Chciałam porozmawiać o tym co będzie, że najlepiej by było abysmy większość rzeczy ustalili sami, wtedy rozwód będzie szybszy, ale jak "grochem o ścianę", on zaczał sowje rozpamiętywania, jaka to ja zła jestem, jak to ja mu zycie zniszczyłąm i ze "z godnościa powinnam się wynieść" Powiedziałam mu również o swoich podejrzniach zdrady, to mnie wyśmiał i powiedział ze jestem głupia. Ja normalnie zwariuję - jak prosiłam zebyśmy byli razem i spróbowali to prosił zebym tego nie robiłą, więc przestałam, jak powiedziałam mu że już nie będę walczyć, że ok chce rozwodu to mu go dam (mówił że sie wyprowadzi i zostawi mi dziecko) to wtedy stwierdził, że to ja mam się wynosić. jak prosiłam zebyśmy juz sie nie sprzeczali tylko pomysleli o przyszłości to stweirdził że mnie zniszczy i będzie walczył ze mną. jak ja zaczełam grać w jego grę i powiedziałam ze również będę walczyć ( bo teraz wiem że mogę) to on na nowo zaczął rozpamiętywać przeszłość. To jest jakaś masakra. najgorsze jest to że nawet jak ja złoze pozew to i tak to jeszcze będzie trwało. Niszczymy się nawzajem, mimo ze ja tego nie chcę. Godziłam się na wszystko czego chciał a w końcu nie wynikneło z tego nic. Może  podpowiecie mi co w tej jego głowie siedzi bo ja już nie wiem. Zaczyna mnie to przerastać, czuje się jak w jakimś Matrixie.

Witam Was ponownie i znowu proszę o radę. Duzo sie zmieniło przez ostatni czas, mój mąż sie wyprowadził (raczej ja mu w tym pomogłam), znalazłam kolejne dowody zdrady, rzuciłam mu nimi w twarz, on oczywiście sie wyparł ( jak za rękę bym go złapała, tez by się wyparł), ale byłam nieugięta, kazałam mu sie spakować i wynosic. Zrobił to bez szemrania, zabrał wszystko. Oczywiście, wyszłam na najgorszą, bo męża z domu wyrzuciłam, ale mam to gdzieś, juz nie miałam siły. Synek od momentu kiedy go nie ma jest spokojnieszy i tylko to mnie cieszy. Niestety nadal nie złozył pozwu o rozwód, zastanawiam się czy sama tego nie zrobić, ale tyle czasu mi groził, ze złozy pozew i się ze mna rozwiedzie, więc chyba poczekam. Poraddzie proszę czekać czy złożyc, o żadnych powrotach nie ma mowy, za daleko wszystko poszło. Z tego co wiem on układa sobie nowe życie, nami sie już nie interesuje wogole i to najbardziej boli, ze w tak krótkim czasie potrafił przekreslić całe dotychczasowe zycie, jedna kreską i juz. Najśmieszniejsze w tym wszystkim jest jeszcze to, ze oprócz nas odciął się od wszystkich naszych znajomych, całe zycie zostawił z tyłu. Co kieruje takimi dupkami?