Proszę o wskazówki.

słowiańska_duszyczka napisał/a:

Być może za chwilę zrugają mnie jakieś miłośniczki diet i chudnięcia, ale wiesz co? Według mnie Twoja waga i wzrost idealnie ze sobą korespondują i niczego zmieniać nie trzeba. Z tego, co napisałaś, wnioskuję, że przechodzisz na iście drakońską dietę. Powiem Ci, że nie warto. Nie warto głodzić się, ryzykować swojego zdrowia dla głupich 4 kilogramów, które nie sprawiają wcale, że jesteś otyła, gruba, czy jak to tam sobie nazwiesz, a, znając życie, na zrzuceniu 4 kilogramów się nie skończy... Potem będą następne i następne, zaczniesz znikać w oczach, aż w końcu będziesz miała problem z zatrzymaniem tego. Wiem, bo otarłam się o anoreksję. Zaczęło się właśnie od chęci schudnięcia trochę - dla siebie, dla lepszego samopoczucia - a potem popadłam w obsesję na punkcie niejedzenia, liczenia kalorii i spalania ich. Jakoś wygrzebuję się z tego bagna, ale obsesyjny lęk przed przytyciem i paniczne liczenie kalorii towarzyszą mi przez cały czas.
Twoja waga jest jak najbardziej prawidłowa i nie warto popadać w paranoję związaną ze stereotypem atrakcyjnej i szczupłej kobiety, jaki serwują nam media.
Ale zdrową (nie głodową!) dietę i trochę ruchu jak najbardziej polecam. Trzeba tylko zachować umiar...

Pytanie -gdzie jest ten umiar? Nie sądzę abym małozjadła. Jestem pełna. Jadłospis (cały) na dzisiaj to:
- jajecznica z 1 jajka,4paluszki krabowe, pol  kromki ciemnego pieczywa, pol papryki, activia do picia,
- banan,kilka winogron,
- miska zupy jarzynowej,
- kromka pieczywa pelnoziarnistego z wedzonym lososiem
- miska kaszki mleczno - ryzowej dla niemowlat. (nie wiem,ona zdrowa w ogole jest?Warto ja jesc?)