Lepszym kochankiem chudy czy otyly mezczyzna?

Miałam do czynienia z dwoma szczupłymi i dwoma przy kości. Generalnie z tymi przy kości było mi lepiej, przyjemniej (nadal jest, ponieważ jeden z tych przy kości to mój mąż ). Odnoszę jednak wrażenie, że to zależało od mojej tuszy. To znaczy... hmm... po prostu ja jestem duża (w sensie - niezbyt drobna) i mam wrażenie, że tych bardzo chudych "przytłaczam" No, i moje poczucie własnej wartości - w sytuacji intymnej z bardzo chudym mężczyzną czuję się wielorybem... Przez to bardziej koncentruję się na swoich wadach. Skutek, jak się można domyślać, opłakany. Natomiast, kiedy kocham się z mężczyzną "większym", jestem zdecydowanie bardziej spontaniczna, a seks jest radosny.

Nie sądzę, żeby to miało aż takie wielkie znaczenie Chyba co innego się w tym liczy, a nie tusza No wiecie

Ale dokładnie tak, jak koleżanka marynata odkąd stałam się hmm "większa" (mój partner jest bardzo szczupły, wręcz chudy) też mam czasem wrażenie, że go przytłaczam i czasem to mnie blokuje. Ale na szczęście tylko czasem

Nie wiem jak waga (jeśli nie wykracza poza normy zdrowotne) może wpływać na jakość seksu... Mi jest co prawda przyjemniej przytulić się do czegoś więcej niż tylko kości, a i sama czuję się psychicznie lepiej, jeśli mój facet też do wychudzonych nie należy, ale poza tym nie widzę związku.

Mój facet jest bardzo sczuply, ja za to trochę okrąglejsza, a mimo tego w łóżku świetnie , kochamy się i świetnie rozumiemy swoje potrzeby .
Ale bez przesady kości mu liczyć nie mogę, chudy nie jest.

Ha ha ha Dużo o tym nie wiem, ale coś być może w tym jest

ja mam faceta miśka przy kosci i taki mi najbardziej odpowiada, nie lubie chudych wogole mi sie nie podobaja a seksu to juz wogóle nie widze z takiim chudzielcem, moze dlatego że sama jestem bardzo szczupła i mi sie to nie podoba i żeby moje kości wbijały sie w niego.... o nie to By nie było miłe zreszta przy duzych facetach czuje sie bezpieczniej jakoś tak nie wiem takie chudzielce wogóle mnie nie pociągaja

ogólnie to mysle że najlepszy seks jest wtedy kiedy to są przeciwieństwa wagowe lub równowaga ale tak mi sie tylko wydaje

Ciemnooki tak to juz z nami kobietami jest

Ale widze ze jednak to panowie przy kosci obrali prowadzenie..

Cóz, moj facet jest prawie jak anorektyk - 185cm wzrostu i az 60kg wagi widac mu zebra itp, nogi to ma polowe z moich, aż wstyd! ale w lozku swietnie sie dogadujemy, nie mamy z niczym problemu. I nie powiedzialabym, że ma az tak duzego penisa, jak murzyn
Dla mnie nie ma większego znaczenia waga faceta. Mogę pokochac i chudego i bardziej przy kosci.

Tutaj akurat i na ten moment Nie martw się

Ja wole,zeby facet mial troche wiecej cialka niz troche mniej. A mialam okazje sprawdzic, jak to jest z chudszym i z grubszym.
Z chudym wiele razy zdarzylo sie, ze zostawaly mi siniaki na ciele. Poniewaz jego kosci obijaly sie o mnie, albo raczej to ja obijalam sie o jego kosci.
Z facetem przy kosci? Gdy on byl na mnie, jego brzuch mnie przygniatal i prawie nie moglam oddychac.
Facet nie moze byc ani za chudy, ani za gruby. Choc sklaniam sie ku opcji "wiecej cialka do kochania"... ale to 'wiecej' nie oznacza nie wiadomo ile

JA stawiam na szczupłych facetów. Otyły odpada. Otyli sa otłuszczeni na podbrzuszu i przez to mają mniejsze fajki i mniej moga..to tak przy okazji . Poza tym sa ocięzali strasznie. Ja wole szczupłych.

No to teraz widzicie same drogie Panie, ze tak jak Wy chcecie miec sie do czego przytulic i pare kilo ekstra u waszego partnera nie stanowi tragedii a jest wrecz zaleta, tak samo i oni na nas patrza. Tylko my same sobie wmawiamy, ze im chudsza tym ladniejsza. Moze i tak, tylko dla kogo?:)

Kochanego cialka nigdy zbyt wiele

Wolałabym grubszago (takiego misiowatego a nie strasznie otyłego), chudzi mężczyźni w ogóle nie pociągają mnie seksualnie. A jeśli nie muszę wybierać w skrajnościach to wybieram zawsze tych atletycznych, szczupły ale nie chudy, z rozbudowanym torsem i mięśniami

Dokładnie chciałam to samo napisać. Chociaż może niekoniecznie wysportowani i umięśnieni, tylko tacy normalni. Tzw "miśki" niestety ale nie przypadają mi do gustu. A miałam do czynienia z chudzielcem, wysportowanym, chociaż nie tak nadzwyczajnie, czasami basen to wszystko (taki "normalny") i miśkiem. To zdecydowanie ten "normalny" pomiędzy miśkiem a chudzielcem.

Mnie osobiście więksi mężczyźni odpychają, może dlatego, że mam 160cm. ale mam wrażenie, że duży facet by mnie.. zdusił. Nie jestem idealna (tyłeczek jest) i chyba tu tkwi problem - mężczyźni przy kości mają tłuszcz, którego ja nie lubię, a szczupli mają go o wiele mniej - przeciwieństwa do siebie przyciągają, nie jestem jakaś wielka, ale wolę szczupłego mężczyznę. a przytulam się do jego mięśni - lubię, gdy mężczyzna coś tam ma (nie chodzi o to że musi zaraz setkę na klatę wyciskać ). Jest mi czasem dziwnie, kiedy dotyka mnie szczupły mężczyzna i myślę o tym co on może myśleć, ale potem wychodzę z założenia, że i tak dobrze wie jak wyglądam (ubrać można się dobrze, ale i tak widać mniej więcej jakiej kto jest postury) i gdybym mu się nie podobała taka, jaka jestem, to by się ze mną nie spotykał
Rozumiem dziewczyny, które piszą, że lubią dużych mężczyzn - przyznaje, to daje poczucie bezpieczeństwa, sama miałam tak z tym jednym dużym, ale niestety był na tyle duży, że jak doszło do tych spraw to zaczął mnie odpychać, a że nic do niego nie czułam to szybko się wycofałam.
ale jakbym zakochała się w większym mężczyźnie to kto wie.. kobiety zmienne są!

Ja akurat wolę facetów przy kości. Myślę, że przy odrobinie dobrej woli,po trosze fantazji i zaangażowania i każdy jest się w stanie wspiąć na łóżkowe wyżyny. Mój facet jest sporym misiem i jest mi z nim dobrze.

"Otyły mężczyzna" odpycha mnie samym brzmieniem tej frazy. Ale chudy to też nie mój ideał. Stanowczo szczupły, ale umięśniony (tylko nie "paker", bo to zupełnie nie moja bajka - mówimy o naturalnej sylwetce, ale wysportowanej). Umiarkowane miśki w zasadzie też nie są złe, ale dziwnie się czuję jak facet ma bardziej krągły tyłek ode mnie.

mój facet jest bardzo szczupły (75 kg przy wzroście 187 cm). ja również nie należę do najgrubszych (56 kg przy wzroście 170 cm). czasem obijamy się wystającymi kościami biodrowymi, ale zazwyczaj nas to po prostu bawi. ja wolę szczupłych mężczyzn. wtedy przynajmniej nawet w momencie, kiedy on jest na górze i napiera na mnie swoim ciężarem nie przydusza mnie.

Ja oddaję głos na szczupłych. Faceci z brzuszkiem zupełnie mnie nie pociągają,  myślę że taki facet przy kości nie jest taki sprawny i pewnie mniej aktywny w łóżku.

Ja wolę szczupłych nawet bardzo chudych

a to myślę, że nie zawsze i tak samo w drugą stronę, ja otyła, a aktywna w łóżku
mój partner ma za to 80 kg przy 185 cm wzrostu i jest bardzo szczupły, niektóre części ciała ma wręcz chude
ale oczywiście jest świetny w te klocki
choć z drugiej strony pewnie wydaje się, to dziwne, że ja dużo kg za dużo i zgrałam się z nim.. a jednak

W tym wątku to jest trochę takie ze skrajności w skrajność chudy/otyły.A są co najmniej ze 4 typy figury: chudy ( bez tłuszczu i mięśni)/umięśniony/ umięśniony ale też z tkanką tłuszczową/otyły.
Jak dla mnie 1 typ odpada,jest aseksualny dla mnie,bo nie rajcują mnie mniejsi ode mnie faceci,siadam przy nim ,a tu chuda nóżka ,chudsza od mojej (jestem raczej normalnej budowy,ani wychudzona,ani grubsza),to mnie to odpycha pod względem seksualnym.

Ja wolę przy kości facetów. Chudzi mnie jakoś obrzydzaja. Zreszta glupio bym sie czula gdyby facet wygladal szczuplej ode mnie:) ja waze 57kg a moj mezczyzna 108 i jest idealnie:)

Wole wiekszych mezczyzn.
Nie rozmiarow slonia ale napewno koscisty na mnie nie podziala.
Wole wiekszych...pod kazdym wzgledem

to tak samo jak ja. Wylacznie podobaja mi sie szczupli i z wysportowana sylwetka faceci i moj wlasnie taki jest. I jest oczywiscie wspanialy pod tym wzgledem:). Otyly facet kojarzy mi sie z takimi wlasnie kluchami powolnoscia i takim dyskomfortem. Osobiscie wole przytulic sie do miesni niz tłuszczu...

Mój facet jest po prostu szczupły. Silny i naturalnie umięśniony, ale bez tłuszczu. I przy okazji baardzo wysoki jak dla mnie (ja 150 cm, on 190.) Ale czuję się przy nim dobrze i bezpiecznie. A przy okazji wysportowany jest w miarę, więc w łóżku idealnie nam się układa.

Ciekawa lektura. Potwierdza się, że aktualnie w modzie są typowe nalane samce. A jeszcze 20 lat temu prym wiedli wychudzeniu intelektualiści. Te zmiany mody nie biorą się z kosmosu, to efekt lansowanych wzorców. Proszę popatrzeć na bajki dla dzieci. Pełno w nich wojujących dziewczynek. Skutek? Większość młodych dziewczyn konkuruje z chłopakami w ordynarnych zachowaniach. Ciekawiej było by poczytać na ile Wasi partnerzy pod względem fizycznym i psychicznym przypominają Wam Waszych ojców.

Ja preferuję dobrze zbudowanych, mmm... Natomiast, jeśli mam odpowiedzieć na pytanie zawarte w temacie, to kurcze - naprawdę nie wiem. Kiedyś spotykałam się z bardzo szczupłym facetem, wręcz chudym - ważył trochę mniej ode mnie będąc 20 cm wyższym. Dziwnie się przy nim czułam, miałam wrażenie, że jestem mega olbrzymia, choć przecież mam normalną budowę. W dodatku, kiedyś siedząc obok mnie na ławce, położył mi głowę na ramieniu - poczułam się jak facet! Z kolei z otyłym facetem nigdy nie miałam do czynienia w relacji d/m, więc nie wiem, jak by to było. Ale być może nie miałam nigdy do czynienia - bo się nigdy takim mężczyzną nie zainteresowałam. Dlatego też, mimo wszystko, chudy.

Bulitt, nie widzisz związku? Poczytaj co panie piszą. Chcą się czuć małymi dziewczynkami bezpiecznymi w ramionach dużego faceta. Przecież to kontynuacja dzieciństwa. Kiedyś dawał im to ojciec a teraz szukają kogoś kto też będzie im to dawał. Im bardziej facet będzie im przypominał ojca tym bardziej będę wierzyć, że to dostaną. Prawidłowość znana od dawna opisana x razy.

1. Co w tym zlego?
2. Kobiety z zalozenia sa mniejsze niz mezczyzni (przynajmniej w wiekszosci przypadkow) wiec teoria lekko upada. Bo co na sile sobie mniejszego chlopa szukac zeby obalac mity i legendy?

Podałeś przykałd swojej matki jako wzoru elegancji i Twoim przełożeniu tego faktu na swoje partnerki. Moja żona i moja matka to również elegantki do przesady ale mentalnie to jak woda i ogień. Ja nie wierze w te analogie. Owszem masz pewien zasób wzorców zachowań wyniesiony z domu ale to Ty sam decydujesz na ile o ile w ogóle z tego korzystasz.