przyjaciel potrzebny od zaraz...

Hej lilio miło mi cie poznać ,przeczytałam to co piszesz .to smutne stracić przyjaciela, wiem coś o tym.Przyjaciele są jak anioły,podnoszą nam kiedy nasze skrzydła zapomnimy jak latać.Musiało ci być bardzo ciężko ,wiem z doświadczenia ze taka strata boli.Przyjaciel to nie byle kto,wolałabym stracić chłopaka niż przyjaciółkę bo chłopaka można mieć innego a prawdziwą przyjażń trudno spotkać .Mówią, że prawdziwa przyjazń przetrwa wszystko,kiedyś tez tak myślałam.Ja mam 26 lat męża synka moja przyjaciółką była kuzynka, która była dla mnie jak siostra przyjażniłam się z nią od jakiś moich 19 lat ona jest ode mnie starsza o 6 lat .Znałyśmy wszystkie swoje sekrety,wiedziałyśmy wszystko byłyśmy razem na dobre i złe była ze mnę w chorobie .No właśnie była! ! ! już wszystko się popsuło odkąd w jej kamienicy zamieszkali jej znajomi na dole zamieszkał tez brat poznała przyszła bratową mniejsza oto że dzieli ich różnica ponad 10 lat .Zaczęły się imprezki wspólne wyjścia na miasto dyskotekę o mnie już zapominała tłumaczyła się tym że myślał że z mężem nie pójdziemy bo mamy 2 letniego syna .świetne wytłumaczenie .Czułam się strasznie odtrącona gdzieś na boku teraz spotykamy się na imieninach urodzinach i imprezach synka bo to jest jego chrzestna,bo jak by inaczej .I tak mi głupio bo nawet nie mamy już tematu .Nie raz pisałyśmy co sie z nami stało ale ona zgania winę na mnie ze się zmnieniłam ale nie wiem pod jakim względem . Wszystko jest jak dawniej, ino teraz więcej czasu spędzam z nasza  drugą  kuzynką bo cóż mi pozostało .Człowiek musi miec kogoś z kim pogada spędzi czas bo inaczej by sfiksował.I tak wyglądał moja przyjazń która jak u ciebie się wypaliła i nic nie został ino gorzki posmak.Tez czuje się samotna,rozdarta.Ale cóz takie jest życie .Raz żyjemy na różach raz na pokrzywach.Ale pisze się na twoja przyjazń internetową jeśli tylko masz ochotę.A. . . .

Nie wierzę w przyjazń tak w realu,za bardzo się już zawiodłam.Mi to nie jest potrzebne.Owszem mam bliskie koleżanki ale tak w zasadzie one nic o mnie nie wiedzą i nie chce tego zmieniac. Dla mnie takie jest życie po prostu.

bardzo serdecznie wam moi drodzy  dziekuje.dokkladnie  rozumiem ,ze  wszyscy potrzebujemy bratniej duszy-ale fakt  ze  owa osoba jest ci bliska ,zna kawał "twojej nzawijmy to historii"nagle odwraca sie i znika ,boli jak cholera!
nie naleze do wylewnych osob,ale mozliwosc porozmawiania  gdy jest zle lub dzielenie radosci to chyba najprostsza rzecz.
jednak ttyle razy sie juz  sparzyłam ,ze zdecydowalam sie zajrzeć tutaj!

i prawde mowiąc bardzo pomogly mi wypowiedzi forumowiczów i ich obiektywne spojrzenie.znalazłam sie tutaj w kiepskim momencie mojego  zycia ,ale  codziennie  dyskusje daly mi duzo i sparwiły ze  znowu sie podnosze i chce wierzyćw ludzi.dziekuje za propozycje maila i chetnie z tego  skorzystam.pozdrawiam i raz jescze dziekuje.!!!!!!!!!!!!!!!