czy potrafiłybyście go pokochać nie za stan posiadania a za...

Tak:P

no ba ze tak:)

T A K  ))))

Hahaha,

ja takiego kiedyś pokochałam. Rozstałam się kulturalnie z obecnym partnerem, a jakiś czas później oficjalnie związałam z opisanym przez Ciebie mężczyzną. Tak bardzo nie miał kasy, ani chęci zarabiania, że sama utrzymywałam nas oboje (mieszkaliśmy razem) będąc studentką i mając 500zł alimentów + dorabiając jako kelnerka, kiedy on siedział i grał na komputerze. Cud, miód, malina: facet tak doskonale rozumiał potrzeby i problemy kobiet, że po 2latach romansików internetowych zdradził mnie z koleżaneczką z internetu

Niestety nie jestem kobietą, ale nie powstrzymałem się by tego nie skomentować, w swój jakże prostolinijny jak na mężczyzn przystało sposób...

Pytam, a któż z nas nie jest wyrozumiały, czuły i troskliwy? któż z nas nie rozumie kobiet? Jedni mają samochód, dom, dobrą pracę, a inni nie, ale pytam jakie to ma znaczenie ? ...

Większy problem mają niestety (niektóre) kobiety, które nie rozumieją samych siebie i nie wiedzą czego chcą. (sorry)

Jak facet jest miły, ciepły, bardzo wyrozumuały, jednym słowem daje im siebie na tacy... co robią kobiety?
-szukają twardziela, który będzie twardo stąpał po ziemi, czasem opryskliwego, miejscami nawet chamskiego.

Jak facet jest zaborczym twardzielem, zazdrosnym, nie pokazuje uczuć itd.. co robią kobiety?
- czują się samotne, brak im miłości i szukają mężczyzny czułego, wyrozumiałego...

Dlatego trzeba być sobą, mężczyzną z krwi i kości... twardo stąpać po ziemi, mniej więcej na pograniczu tych dwóch w/w typów facetów.

Mogę się założyć że większość kobiet odpowie na Twoje pytanie, że TAK,
jednak prawda jest taka, że kobiety nie wyobrażają sobie życia bez pieniędzy... niestety
Więc pytasz czy mogą kogoś takiego pokochać? powiem Ci że nie.. może zauroczyć, przeżyć krótki bądź dłuży romans, ale wydaje mi się że nie pokochają.

A przecież pieniądze, kariera, nowy samochód czy dom nie są w życiu najważniejsze.. prawda?

:-)

Ja odpowiem - Nie. Bo mam juz 30 lat na karku i wiem ze problemy finansowe/mieszkaniowe moga rozwalic niejeden dobry zwiazek. Wolalabym zeby miala kase i byl zaradny.

Znam pare, chlopak ma prace, auto byle jakie, ale sa razem szczesliwi, dom ? Mieszkaja osobno kazdy u siebie ale nie maja nic wspolnego. I sie kochaja, mocno. Kasa szczescia nie daje wiadomo dobrze ja miec, ona nie pracuje, jest na utrzymaniu rodzicow.  W sumie mozna by bylo zadac takie samo pytanie facetom czy by byli z kobieta ktora nie ma domu, kasy, pracy,auta. Ktos tu napisal ze panny leca na kase, a kolesie nie ? Znam przyklad, znajomi. Panna ma kase, bo ojce maja, a on zero nic a nic. I sumie mozna by bylo powiedziec sie kochaja, ale on nawet roboty nie szuka, jest jak pasozyt.

No właśnie - trzeba jeszcze rozróżnić człowieka, któremu się po prostu w życiu nie poszczęściło od tego, który jest patentowanym leniem. Moja przyjaciółka ma faceta, który ma prawie 25 lat i nigdy nie pracował, mieszka z rodzicami, którzy nie tylko płacą całkowicie za jego utrzymanie i przyjemności typu piwka z kumplami, ale i opłacają mu studia (zaoczne!). On pracy nie ma i nie szuka, bo jest mu wygodnie na garnuszku u mamusi - z kimś takim na pewno bym nie wytrzymała i w ogóle nie chciała być. Natomiast jeśli facet niewiele ma, ale jest pracowity i się stara - nie musi wiele mieć. Tu nie chodzi o faktyczny stan posiadania, tylko o pożądane cechy charakteru (zaradność, pracowitość, ambicja).

...prawie 2 lata bylam z facetem, ktory byl na utrzymaniu bogatych rodzicow - nie zamierzal podjac pracy, skoro mial wszystko od nich, niewiele tez umial i byl b. leniwy... natomiast niebogaty facet, ktory jest pracowity, ambitny, zaradny to zupelnie inna sprawa - z takim jak najbardziej...

tak...i jeszcze raz tak!!!

Pytanie: Ile to Chodzące Cudo ma latek?

Jeśli jest to młodzian powiedzmy dwudziestokilkuletni, uczący się i pracujący - to ja nie mam nic przeciwko. Jak najbardziej i bardzo chętnie.

Natomiast jeśli pan szanowny po 30, na garnuszku rodziców, bez aspiracji, skrystalizowanych planów na przyszłość, taki tuptuś międluś niezaradnuś - to sory - odpada. Chyba że tak zakombinuje, że będzie w stanie chodzić w ciąży, karmić piersią, zająć się domem, dziećmi, sprawami domowymi typu - porządki, pranie, sprzątanie, gotowanie, prasowanie, drobne prace remontowe (takie ktora przeciętna Pani Domu ma w jednym paluszku), słowem - marketing i zarządzanie zasobami ludzkimi głównie nieletnimi, etc - ja wtedy mogę zasuwać w robocie, dorabiać się samochodów, nieruchomości i ruchomości.

Coś trzeba jeść, paczka pieluch - 50PLN, schodzi w niecały tydzień. Chyba że Pan Szanowny trafi na damę pustelniczkę nie planującą założenia rodziny - nie widzę wówczas problemu w życiu samą miłością. I to jest piękne.

Podchwytliwe pytanie! Jak odpowiem "nie", to będę krwiożerczą, pragmatyczną materialistką (tfu!), a jak "tak", to słodką, naiwną idealistką? I tak źle, i tak dupa.

Powiem "nie", albowiem sama studiuję, pracuję, jestem całkowicie samodzielna. Tego samego oczekiwałabym od mojego faceta.

tak

zdecydowanie tak.kocham mezczyzne ktory jest dokladnie taki jak opisal autor.pracuje za granica zeby sie czegos dorobic ale obecnie nie ma nic.jest bardzo inteligentnym i ambitnym mezczyzna i napewno nie nalezy do leni.ja osobiscie obecnie tez niemam w sumie nic.robie kurs zawodowy i dorabiam sobie przy pracy sezonowej ale raczej do leni tez nie naleze.po prostu nie kazdemu udaje sie szybko cos osiagnac.ja jestem pewna ze czegos sie w zyciu dorobie tylko ja potrzebuje wiecej czasu i wysilku na to.i dlatego tez rozumiem mezczyzne ktorego kocham a on rozumie mnie:)

Tak, bo są ważniejsze rzeczy niż dobra materialne.
Niestety duża grupa osób, które odpisały, nie zauważyła, że Amadorek zaznaczył, iż chodzi o pracującego faceta i objechały go za bycie nierobem.

tak:)

TAK..............................co było by dalej..?

Nie wiem  coś takiego podobnego z facetem przeszłam i teraz nie wiem bo mieć pracę i nie mieć pieniędzy to nie dla mnie. ( Nie umie gospodarować swoimi pieniędzmi teraz przez to cierpię)

Pieniadz mozna szybko stracic jak prace .Nawazniejsze jest serce .

oczywiscie, ze tak

oczywiście, że tak

he he:))

Fajnie Kriss piszesz..moze bys cos zaczela z tym robic?:) Talent Ci umyka:))

Wracajac do pytania, ja dosc przekornie teraz zapytam..a dlaczego to ?pan" ma byc tym posiadaczem domu, Beemki i ew. konta typu zaskorniak w Zurichu najlepiej???
A szanowne panie to co? Ich zadaniem jest lezec i ladnie pachniec czy moze by tez szanowne 4 litery poslac do pracy i zaczac cos kumulowac?
Zyjemy w 21 wieku (chyba, bo czasami nie jestem tego pewna) i tak samo kobiety jak i mezczyzni maja dostep do edukacji, rowne prawa w firmach (wiekszosci) i nawet okres ciazy i wczesnego macierzynstwa (znaczy opieki nad niemowlakiem) nie musi oznaczac, ze ona bierze a on daje.
Rownouprawnienie dziala w obie strony i jesli dwoje ludzi kocha sie, szanuje, wspiera i jest im ogolnie bardzo dobrze razem ale to ona zarabia wiecej i szybciej jako prezes banku a on wiecej czasu spedza z dziecmi po pracy bo akurat dostal etat jako przedszkolanka badz instruktor aerobiku..to gdzie tu jest problem?

Moze bysmy tak wyszli z ciemnogrodu i przestali odsylac baby do garow i pieluch a chlopow na wojne albo do kopalni???

No wlasnie..sie zacietrzewilam troche, bo wlasnie mam takiego przejsciowego golodupca w domu:)) ale za skarby swiata bym go na innego nie zamienila.

Roznie w zyciu bywa, raz na wozie, raz pod wozem. Moj obecny partner jest po 30-tce, samochod ma ale niestety z domu oraz innych oszczednosci skutecznie wyczyscila go eks zona.. a raczej jej prawnik. Mogl walczyc, mogl dowodzic, prac wszelkie brudy - wybral droge boso ale w ostrogach, glownie ze wzgledu na ich wspolne dziecko, ktore tez musialoby w tych aktach oskarzen uczestniczyc. Zostawil jej praktycznie wszystko, na co wspolnie latami zarabiali. Chciala i samochod ale tu sie postawil.

Wyjechal za granice, tam pracowal przez rok, slal paczki malej i alimenty bylej. Po roku wrocil do siebie, znalazl dobra prace i wynajal ladne mieszkanie, zaczal kumulacje od nowa. I co dalej? Pech chcial, ze po paru miesiacach poznal mnie, przypadkiem, na targach, gdzie wspolnie sie "wystawialismy":). Kilka wspolnych dni, wieczorow i cholerny wulkan! Powaznie, wybuchl a ja bylam uziemiona:) zaproponowal, ze zawiezie mnie do domu..bagatela ok. 2000km. Trzy wspolne dni i noce polaczyly nas jeszcze bardziej, do tego stopnia, ze on po powrocie do siebie wytrzymal jeszcze tylko miesiac, wrocil do mnie z tym co mial i uskladal i tu jest do dzis. I nigdzie indziej nie chce byc:)

Teraz strona materialna..oboje mieszkamy za granica, ja tutejszy jezyk znam, bo jestem tu od 10 lat no i ex byl tubylcem, on jeszcze duka (mogl isc na kursy ale wybral prace zeby mi pomagac finansowo). Ja od kilku lat mam prace, dobrze platna i mieszkanie ktore wspolnie z eksem kupilismy a teraz splacam ja. On, ten obecny 30+ latek tez pracuje, cholernie ciezko i codziennie po wiele godzin, dyplomy chwilowo na nic sie zdadza, taki kraj i taki obyczaj ... obecnie moje zarobki sa o 2 razy wieksze, bo mam te przewage i jezyka i "zadomowienia sie". Czy to czyni z mojego partnera pierdole, nieudacznika czy po prostu jest na takim zyciowym etapie, kiedy znow musi starac sie budowac swoja i nasza przyszlosc od zera?

Moze i w oczach niektorych pan, on jest pierdola a ja idiotka utrzymujaca go (no bo ja wiecej wnosze finansowo do wspolnej portmonetki). Ale ta "pierdola" dala mi wiecej szczescia, wsparcia, ciepla i poczucia bezpieczenstwa niz moj rownolatek na pelnym dobrze platnym etacie. To ten obecny nieudacznik potrafi kupic "chleb i mleko", zabawke mojemu dziecku a mnie perfumy ze swoich skromnych zarobkow, on ze mna wspolnie planuje co nowego kupimy (wspolnie) do mieszkania, co odremontujemy, gdzie spedzimy wakacje, on mi przynosi kawe do lozka, on odrabia lekcje z moim dzieckiem, on dba o dom i dzieciaki kiedy jestem na wyjezdzie albo dluzej w pracy, on mi kupuje kwiaty na powitanie i caluje jak wariat cala noc do rana...moglabym tak pisac i pisac. Wszystko to co ON mi daje ze swych mniejszych zarobkow i wielkiego serca, a o czym moglam tylko wczesniej pomarzyc, dal mi wlasnie ten "nieudacznik".

I wiem, ze za lat kilka, jesli bedziemy razem, mina te obecne niewielkie klopoty finansowe, bo facet ma ambicje i zapal wariata..wierzcie mi, tu bez zapalu i uporu wielu obcych wykitowalo albo na socjalu od lat jada..wiem, ze razem zbudujemy nasz dom (ale juz nie tutaj;), syna raczej nie splodzimy ale za to caly sad obok domu posadzimy..moreli i czeresni:)

Fajna bajka?:)) tyle ze prawdziwa:)

Moim zdaniem udzielone odpowiedzi na: TAK lub NIE - nie do końca będą w tej przeprowadzonej "ankiecie" miarodajne.
Zarówno za TAK jak i za Nie idzie pytanie DLACZEGO byłabym w takim związku , a dlaczego nie.

Jeżeli facet, mimo że pracuje , a nie ma pieniędzy to musiałabym wiedzieć, co jest tego przyczyną:
- może jest hazardzistą,
- może spłaca jakieś długi, bo zaciągał pożyczki na "hulaszcze życie",
- może tylko tak twierdzi, a pieniądze chowa do "skarpety"

Gdyby, któraś z tych przyczyn była mi wiadoma i pomimo wszystko byłabym na TAK, czyli jestem z nim w związku ( zakładam), to rozumiem , że z miłości do niego musiałabym zapewnić mu wszelki byt materialny( codzienne papu, bo przecież samym powietrzem ani samą miłością nie wyżyje, jednym słowem "wikt i opierunek" oraz mieszkanie). Czyli rola "utrzymanki " i kochanki.
Taki układ, zdecydowanie by mi nie odpowiadał.

Rower też kosztuje, rozumiem że kupi mu go też ta kobieta , która zdecyduje się na związek z nim.
Czyli, jeszcze musi mu zapewnić jakąś formę miłego spędzania czasu...
A, jeżeli do pracy ma blisko i chodzi piechotką, to chyba w butach...raczej, każdy zakład pracy nie zapewnia takiego wyposażenia pracownika,więc...ja bym powiedziała, że w życiu sprawdza się zasada " mieć to być".

P.s.
Oczywiście są inne, wyższe przyczyny braku pieniędzy. Właśnie doczytałam historię Mussuki - pozdrawiam i życzę spełnienia wszystkich marzeń i pragnień.

Dlatego podtrzymuję to zdanie , które napisałam na wstępie, że odpowiedzi na: TAK lub NIE - nie do końca będą w tej przeprowadzonej "ankiecie" miarodajne, jeżeli nie dodamy " dlaczego".

Ale to przecież zależy. Są ludzie, którzy przeżywają chwilowe trudności, ale tkwi w nich ambicja, pasja, odrobina życiowego sprytu, który pozwoli na wyjście z opresji. Są też zwyczajni nieudacznicy życiowi, nieporadni, spod znaku "aaale jaaa nie wiiieem, weeź coś zróóób". I na tego drugiego nawet bym nie spojrzała, choćby był najbardziej czarującym i szarmanckim chłopcem pod słońcem.

Myślałam, że oczywistą oczywistością jest to, że obowiązkiem mężczyzny NIE JEST utrzymywanie kobiety? Stanowczo popieram ideę partnerstwa w związku, także jeśli chodzi o finanse. Czułabym się koszmarnie pasożytując i nie dając nic od siebie.

I wybaczcie, ale nadal nie rozumiem zdania "pracuje, ale nie ma pieniędzy". To znaczy, że jest wolontariuszem? Przewala pieniądze na hazard, czy jak?

Tak, bo to mnie spotkało. I nie, bo mam nadzieję, że nigdy więcej mnie to nie spotka.
I chociaż uczucie było piękne - trwało do czasu.
Na dłuższą metę prowadzenie wspólnego życia z kimś takim nie ma sensu. On nie ma wiecznie pieniędzy ( mój przykład pracował co prawda, ale wszystko wydawał na przyjemności i wręcz żądał finansowania jego kolejnych zachcianek) , jest niezaradny, leniwy, ale... kochający, troskliwy i wyrozumiały. Tylko co to da przy spłacie hipoteki, uposażaniu mieszkania, planowaniu wspólnych wakacji?

Bujamy w obłokach Panie, czasem wydaje się, że świetnie trafiłyśmy, a tu zonk. Po jakimś czasie, paru latach ceni się kwestie, które dopełniają całe uczucie i miłość. No i pozwalają żyć dalej...

TAK TAK TAK !

Juliette do tego samochodu to ja podeszłam dosłownie. Może nie mieć prawa jazdy bo np. padaczkę ma. Ale zgadzam się, żeby w wieku 30 lat nie mieć kompletnie NIC to coś musi być nie tak. Choć znam pewnego faceta, po 30-stce (dokładnie ma 31). I nie ma nic. Tzn. ma samochód - ale nie jest zarejestrowany na niego, nie ma mieszkania (żona go wyrzuciła) ale pracuje z tym, że ma mnóstwo długów. Ale zaradny jest jak cholera. Zerem bym też go nie nazwała. To świetny gość. Z tym, że po prostu w życiu mu nie wyszło. Zakopał się w alimentach. Ma czworo dzieci, jest po rozwodzie, kupe czasu nie płacił alimentów i mu cholernie wielkie sumy narosły. A teraz ciężko mu z tego wyjść.

Mussuka a może bardziej rozwiniesz swoją myśl?

Strzał w dziesiątkę. Jak to było w jednej piosence "Love is not enough". Ciężko znosić potem taką codzienną rutynę (ale w pozytywnym sensie), jeśli ktoś nie jest nawet w stanie jej udźwignąć. Nie można robić wszystkiego za dwóch.

Ośmieliłabym się nawet rzec, że z mądrym lepiej gubić i znajdować, niż chociażby z głupim jeden z tych elementów. Tragedia.
Czasem spotkanie kogoś takiego, o kim mowa, dla wielu kobiet i mężczyzn jest szczytem marzeń. Jest tylko ryzyko, że taki ktoś może się nie ogarnąć dla dobra związku i stać się przysłowiową kulą o nogi. Dla niektórych to i tak lepsze od alkoholizmu czy nadużywania przemocy. Ale już nie popadam w skrajności, bo znowu uruchamia mi się czarnowróżenie

Te bąbelki to czasem potrafią tak w głowie zawrócić, że możesz nie zwrócić uwagi na to, że pijesz zwykły cienkusz   A jak bąbelki znikną, zostaje tylko zwykła lura.
Moja pierwsza miłość należała do tego typu ludzi i jak dla mnie, to zbiór cech podlegających pod tę "młodzieńczą". Jak nie wydorośleje, to nic z niego już nie zrobisz