Transpłciowość-niebezpieczna fanaberia czy model nowoczesnej rodziny?

Uważam, że to nie jest sposób. Ukrywanie płci dziecka? Biologicznie chłopiec jest chłopcem a dziewczynka dziewczynką. Jest to normalne, że ludzie się różnią chociażby płcią, więc co tu ukrywać? Ale co do wybierania zabawek uważam, że nie ma nic złego w tym, że dziewczynka bawi się samochodzikami a chłopiec lalkami, czyli czymś, czym nie "powinno" wg stereotypów właśnie. A rodzic powinien umożliwić poznanie "zabawek dla obu płci". I to, że chłopiec pobawi się czasem lalką nie przyczyni się do tego, że wyrośnie on na zniewieściałego mężczyznę Widzę po moim bracie, chociaż na razie jest jeszcze malutki, ma 14 miesięcy, ale ma on w swoim otoczeniu i zabawki typowo "męskie" i również te "żeńskie" (np. lalki siostry). I bawi się i jednym i drugim (lalki na razie służą do oglądania, jest zafascynowany tym, że lala też ma oczko tak jak on ). Autami częściej, ale wynika to z jego osobistych preferencji a nie z tego, co mu podsuwamy. Swoją drogą to ciekawy temat do dyskusji i przemyślenia, ciekawe co inne Netkobiety o tym sądzą

Dziewczynka jest dziewczynką i nie widzę powodu, aby nie nosiła spódniczek. Jednak te wszystkie stereotypy np. pokój dziewczynki na różowo, ubranka dla chłopczyka niebieskie. To przegięcie. Nigdy nie miałam różowego pokoju, ani też ubrań. Bawiłam się z bratem samochodami. Później z kuzynami biegałam z pistoletem Jednak zawsze utożsamiałam się z własną płcią.
Ale takie całkowite ukrywanie płci wydaje mi się przesadą. W końcu jak Guniaczek wspomniała jest to biologia. Może dziecko będzie miała później problem z określeniem własnej tożsamości. Będzie się czuło po części dziewczynką i chłopczykiem (jak to głupio brzmi - problemem stanie się wtedy ciało. Operacje zmiany płci pojawiałyby się częściej.
Uważam, że dziewczynce nie można zabraniać bawić się samochodami z racji jej płci. Czy też chłopczykowi bawić się w dom itd. Dziecko powinno się rozwijać wszechstronnie, a nie tylko w jeden ukierunkowany sposób.

No tak, ale problem jest znacznie szerszy niż kolor ścian czy wybór zabawek. Nasze społeczeństwo ma bardzo sztywny podział na rodzaj płci. Czytałam pewien artykuł, w którym rodzina wychowuje w ten sposób swoje dzieci.  Rodzice byli strasznie oburzeni, gdy ekspedientka nie chciała sprzedać synkowi różowego boa, ponieważ jest chłopcem.

Takich zachowań jest znacznie więcej.  Prawie na każdym kroku ?życzliwe? nam osoby sugerują, co jest lepsze dla naszego dziecka.  Tłumaczą chłopcom, że płacz im nie przystoi, że muszą być dzielni. Dziewczynki są przymuszane do ?babskich? zajęć takich jak sprzątanie, gotowanie. Od dzieciństwa kształtowana jest nasza osobowość i narzucane są pewne wzorcowe zachowania. Dziewczynki nie jadą na ryby, bo to męskie hobby. Chłopcy nie stoją przy garach, aby przypadkiem nie wychować syna na pantoflarza.

Nawet dzieci w przedszkolu wyśmiewają się z ?odmieńców? np. chłopców, którzy bawią się lalkami. Co jest dla chłopców to dla chłopców, co dla dziewczynek to dla dziewczynek.  Zasady są proste. Jeśli się wychylisz zostaniesz pośmiewiskiem.  A takie odrzucone dziecko zaprzestaje uczestniczyć w życiu społecznym, zaczyna myśleć, że nie pasuje do danej grupy i nie jest w stanie identyfikować się z "ogółem" tudzież zatraca swoją tożsamość na rzecz poczucia przynależności i odrzuca swoje upodobania, bo "tak trzeba".