moja nie śmiałość

A ile masz lat? A co z ludźmi z klasy,ze szkoly?

witam.

skoro uważasz, że jesteś beznadziejna, niska, gruba, bezużyteczna i piszesz tonem jakbyś w jakąkolwiek zmienę nie wierzyła, po co piszesz?
wiem, jak takie rozmowy wyglądają, my Ci radzimy, Ty masz ale, ciągle ale ale ale, a my Ci mamy słodzić.
posłuchaj.
ciesz sie, ze nie masz jakiegoś schorzenia które atakuje skórę, że nie masz deformacji.
jesteś gruba? to albo zjedz kolejnego pączka i się lituj nad sobą, albo do roboty!
ja zawsze ćwiczyłam sama w domu, czytałam w  Internecie porady by robić to poprawnie i schudłam i wyrzeźbiłam ciało jak chciałam.
albo narzekasz, albo coś robisz.
po drugie,a  propos psyche, nie wiem skąd ta nieśmiałość, czy od zawsze, czy masz rodzeństwo które Cię przytłaczało, czy od zawsze byłaś biedniejsza et cetera i czułaś się gorsza-nie wiem.
ale wiem, że najgorzej się użalać.
rób to, co lubisz, ekstra rysujesz? nakup sobie pasteli, farb i twórz. lubisz czytać? sama coś napisz.
cholera, po szkole jesteś, coś ze sobą zrób, chyba masz pewne możliwości prawda?
nikt nie będzie chciał panny, która bedzie miała wyryte miną 'jestem zerem' która niczym się nie interesuje.
musisz zakręcić się gdzieś, gdzie będą ludzie których rajcuje to, co Ty, nie da rady,z  kimś się zgadasz.
żaden facet nie będzie chciał zakompleksionej laski.
zadbaj o siebie i rozwijaj, nie ma rady.
jeśli jest aż tak źle, odsyłam do psychologa.

Nic się nie zmieni dopóki nie zmienisz nastawienia do samej siebie. Jeżeli zaczniesz siebie postrzegać inaczej, będziesz pewniejsza siebie i odważniejsza to ludzie też zaczną cię jako taką postrzegać. I nie ma tu znaczenia, że jesteś gruba. Jeżeli źle się z tym czujesz - zacznij ćwiczyć. Jeśli nie to akceptuj samą siebie i nie przejmuj się innymi.