wspólne mieszkanie

przygotuj się, ze codziennie będziesz się z nim widywać, na początku będzie miło, wesoło, nowe doświadczenie, wszystko wspólne.
nie boisz się jakiegoś znudzenia, wypalenia, monotonii? macie 20 lat. nie będzie już elementu zaskoku, wyczekiwania na spotkanie, intymność, czas dla siebie-już nie będzie tak jak kidyś.
nie chcę Cię źle nastawiać, ale przemyśl obie strony. (chyba , że z osobistych, domowych powodów chcesz np koniecznie odejść  z domu.)

ale dość negatywnego
mam nadzieję ktoś inny przedstawi Ci lepszą wizję
fakt faktem, życzę Ci podjęcia dobrej decyzji i złamania dość znanego schematu-> wspólne mieszkanie za młodu=nuda po paru latach.
pozdrawiam

Nie mieszkam jeszcze z Partnerem, ale myślę, że skoro tak długo razem i jesteście pewni tej decyzji, to czemu nie ?   Może niebezpiecznie byłoby zamieszkać po roku, dwóch, a tak znacie się już dobrze, chyba niewiele Was zaskoczy i to normalne, że każdy w końcu wyprowadza się i zaczyna żyć na swój rachunek, to dużo lepsze niż wiecznie mieszkać z rodzicami , taka kolej rzeczy   Na pewno nauczycie się samodzielności, będziecie razem na codzien.
Życzę powodzenia !

To jest taki test dla związku, jak dacie radę mieszkać ze sobą przez powiedzmy 4 lata (jak ja z moim a też zaczęliśmy młodo) to już chyba będzie wszystko jasne - tzn. czy się kochacie i czy możecie próbować tworzyć rodzinę. Mieszkając razem nie ma się żadnej maski, wychodzą wszystkie wady itd. Polecam taki krok z całego serca.

Odswieżam starocia

Jestem z chłopakiem nieco ponad rok, od dwóch miesięcy mieszkamy w jego mieszkaniu. Miało być tylko na chwilę, na tydzień, na dwa, na miesiąc...ale nie mogłam znaleźć mieszkania i tak siedzę u niego już od listopada. Mimo, że mieszkanie jest małe (kawalerka, 40m), dobrze nam się żyje, nie kłócimy się, jako tako dzielimy obowiązkami (sprzątanie u niego bardzo kuleje, ale jak poproszę żeby coś zrobił, to nie ma problemu), i po prostu dobrze czujemy się razem. Zaproponowałam więc wspone zamieszkanie w większym mieszkaniu (3 pokoje- wspólna sypialnia i osobne pokoje), na co on przystał. Finansowo sobie poradzimy, bo za kwotę, którą on teraz wydaje na mieszkanie i ja bym wydawała na moje, możemy znaleźć trzypokojowe.
Mimo to mam pewne wątpliwości- co, jesli się rozstaniemy? Znowu przeprowadzka, szukanie mieszkania, stres.
A jeżeli jednak to nie jest dobry krok? Z drugiej strony już mieszkamy razem i jest ok, chociaż teraz było wiadomo, że to tylko chwilowe.

Jakie Wy macie doświadczenie w poczatkach wspólnego mieszkania, co możecie mi doradzić?
Po jakim czasie i z jakiego powodu wspólnie zamieszkaliście?

Ale chcecie wynająć 3 pokojowe? Moim zdaniem bez sensu. Lepiej zostać w kawalerce i odkładać na kupno mieszkania.