Kończy mi się świat

Witaj Korba nie potrawie opisać jak bardzo Ci współczuje i jak nędzne są moje głupie problemy przy Twojej męce .Mam nadzieje ,że wszystko skończy się dobrze i Twój synek wróci do zdrowia,mój chłopczyk ma 8lat i nie wyobrażam sobie życia bez niego.Trzymaj się Kochana .Jak Ci będzie źle to pisz tu każdy Cie wysłucha.

Korba mysle że twoj mąz poprostu się przestarszyl.nic więcej nie przychodzi mi do glowy...Nie ma innego wytlumaczenia.Miejmy nadzieje i modlmy się za to żeby w porę ochłonąl ,wrocil i stawil czola problemowi.Co do synka wierze że nie wszystko jeszcze starcone.nie padaj duchem Korba!Zycze wiele sily i niech Opatrznośc nad Wami czuwa.Pisz kochana....

Przyszala mo do głowy pewna myśl...może metoda niekonwencjonalna...ostatnio czytalam o wpływie cieciorki na nowotwory...

Brak mi słów...jeśli chodzi o postawę mężczyzn !!!!
Ojciec, a zachowuje sie jak ostatni s#$@$^&wiel !!!
W jaki sposób można ci pomóc czy inni dawcy szpiku,z poza rodziny (nie znam się na tym) są również możliwi ??
Napisz coś więcej...być może ktoś zupełnie obcy mógłby pomóc? Choćby Ja ....oddając swój szpik ?? Gdzie jak i co należy zrobić?

no właśnie napisz jakieś konkrety jak można pomóc może jest ktoś kto mógł by pomóc ja sama jestem gotowa

Nie rozumiem kompletnie Twojego męża...
Przede wszystkim trzymam kciuki i powiem tak - nie możesz przestać wierzyć. Zaciskaj zęby i wierz z całych sił, że będzie dobrze. Zrób to dla synka, nie dla siebie. On wyczuwa Twój nastrój, musi widzieć, że i Ty wierzysz.
Poza tym dodam tak, jest możliwe całkowite wyleczenie. Moja kuzynka chorowała na białaczkę jak była nastolatką. Niektóre momenty bywały tragiczne, ja tego nie pamiętam, bo byłam mała, ale moi rodzice pamiętają i nie raz wspominali tę historię. Długo nie było dawcy, jej stan się pogarszał, powoli w głębi duszy wszyscy tracili już nadzieję, choć starali się tego nie okazywać. Przez jakiś czas wydawało się, że nawet gdyby znalazł się dawca, to chyba już jest za późno na cokolwiek... A jednak. Dawca znalazł się i przeszczep się udał. Teraz kuzynka ma 35 lat i jest zdrowa! Nie ma nawrotów. Niedawno zaadoptowała córeczkę (gdyż niestety nie mogła mieć własnych dzieci) i jest prze szczęśliwa. Mam nadzieję, że ta prawdziwa historia jakoś Cię pocieszy i uświadomi, że nigdy nie można tracić nadziei.
Trzymam kciuki i pozdrawiam ciepło!

sama jestem matka i strasznie Ci wspołczuje , jesli jest jakas szansa by Ci badz synkowi pomoc napisz

A ja napiszę - ojciec Twojego dziecka to potwór. To, co robi jest najgorszym świństwem jakie można zrobić... Nie pomóc własnemu dziecku... Za takie coś powinni wsadzać do więzienia...

Trzymaj się i walcz o swoje dziecko. Świat nie o takich cudach słyszał. Dla Małego na pewno znajdzie się dawca! Głowa do góry i walcz!

Witaj. Nie będe porównywac historii mojego synka do Twojej...bo ja mojego nie zdażyłam nawet przytulić...  Chcem Ci powiedzieć, że doskonale rozumiem Twój strach i lęk o dziecko. Wiem, jak to jest, jak nie ma się w tak ciężkiej sytuacji męza obok . Doskonale znam to uczucie. Doskonale znam Twoją bezradność... wiem jak to jest jak chce się pomóc dziecku a nie można pomimo szczerch chęci i starań. Mogę pocieszyć Cię tylko jednym: NIE JESTEŚ SAMA. Nie możesz się załamywać. Musisz być jeszcze silniejszą kobietą niż dotychczas. Musisz zrobić wszystko abyś nic sobie nie mogła zarzucić,że o czymś zapomniałaś.Skup się nad swoim synkiem. Pokaż mu że i z Tobą świetnie może pograć w piłkę, że z mamą też jest fajnie. Pokaż mu że ma przy swoim boku silną i odwarzną mamusię z wielkim sercem. .  .

Wlasnie zmawialam za ciebie i synka modlitwy . Wiara czyni cuda ! Bede ciagle sie za was modlila a za ojca by mu rozsadek powrocil! Uwazam ze powinnas synka uspokoic ze tata jest kocha by jego stan psychiczny poprawil sie sa przypadki ze dzieki walce psychicznej poprawialy sie stany zdrowia. Wierze ze uda sie i skonczy sie ta historia szczesliwie

Witajcie. Dziękuję wam. Słów mi brakuje, bo nie wiem, co napisać...

Miki się poddał. Pożegnał się ze mną i swoim tatą i zgasł. Czuję straszną pustkę. W domu są jego rzeczy, zabawki, nie wiem, co mam zrobić z nimi, ze sobą...

Nigdy nie byłam jakoś bardzo wierząca, małemu tylko w formie ciekawostek opowiadałam o niebie, aniołkach... Zanim...zasnął, zaczął się o to pytać. Musiałam mu wszystko dokładnie wytłumaczyć. Straszne to było.

Mam wrażenie, że zaraz wyjdzie z pokoju i zapyta, czy może dostać lizaka... Nie wierzę, że on... Nie umiem nawet w głowie powiedzieć tego strasznego słowa na u.

Przepraszam, że zawracałam wam kobietki głowę. Macie tyle swoich problemów...

Z mężem się chyba rozwiodę. No bo po co to ciągnąć dalej... Tam u siebie ma inną kobietę, ze zdrowym, śmiejącym się dzieckiem.

Tak chyba miało być. Tylko szkoda, że synek musiał się nacierpieć. Kiedy rozmawiał z tatą przez telefon powiedział mu, że dobrze, że go nie widzi, bo bez włosów tak śmiesznie wygląda...

Nie umiem płakać. Nie umiem krzyczeć. Chcę tylko spać.

kochana tak mi przykro tak strasznie przykro nie wiem co pisać nie umie i nie potrafię ale łącze się z tobą w bólu to niewyobrażalny ból wiem ale może kiedyś choć trochę zmaleje najgorsze że nie masz wsparcia ale pisz ja tu jestem są inni będziemy wspierać

Dziękuję za wsparcie. Czuję się taka... pusta. Myślałam, że będę całymi dniami płakać, ale nie umiem. Wstaję, wszystko robię mechanicznie - jem, rozmawiam... Cały czas mam wrażenie, że to wszystko mi się śni, że jest to tak nienaturalne... Ale płakać nie umiem. Był pogrzeb... Patrzałam na moją rodzinę, wszyscy płacząco-zawodzący, a ja tam stałam i nie wiedziałam, co robić... Może to kwestia leków... Nie wiem... Mam wrażenie, że jestem nienormalna, ludzie myślą, że nie przejęła mnie śmierć małego... A ja po prostu nie mogę cały czas uwierzyć... Śmieszne, nagle bliscy sobie  o mnie przypomnieli, chcą pomagać... Ale czemu mi ?! To jemu, Mikiemu potrzebna była pomoc... To wszystko jest takie niesprawiedliwe...

Korba właśnie przeczytałam resztę wątku. W mojej rodzinie pół roku temu również zmarło dziecko, dlatego wiem że żadne słowa nie pomogą. Aż mi się łezka w oku kręci. Pamiętaj że Miki już nie cierpi i na pewno jest pięknym aniołkiem, który nie chciałby aby jego mamusia tak strasznie cierpiała. Za Twojego synka będę się modliła i za Ciebie abyś miała siłę do dalszego życia. Ściskam mocno.

O Boże tak mi przykro Korba..
Przeszukuję forum w celu znalezienia informacji na temat oddawania szpiku a znalazłam Twój temat....
Dlatego powinno się namawiać jak najwięcej osób,uważam że my zdrowi mamy obowiązek pomóc tym chorym - to my mamy szczęście że nie jesteśmy na ich miejscu i powinniśmy im pomóc przecież nam nic nie ubędzie a innym damy szansę na życie. Powinno się jak najwięcej mówić i pisać o byciu dawcą szpiku ,tak nie wiele od nas to wymaga a jednocześnie tak wiele znaczy dla kogoś innego.

Witaj,troche z innej strony poruszę ten temat, dzieci często chorują nawet na bardzo poważne choroby jak jeden rodzic wyjeżdza ,lub się wyprowadza ,lub rodzice się rozwodzą (one chyba myślą że to jest  ich wina ) a dziecko wyczuwa , że coś się złego dzieje po twoim zachowaniu,wprowadzasz niepokój,a dziecko to wyczuwa, ja będac na twoim miejscu poważnie porozmawiałabym z synem ,ale tak poważnie jak z dorosłym!!! bo dzieci wiedzą jak się udaje, i jeszcze jedną rzecz bym zrobiła wprowadziła nowego mężczyznę do jego życia ,małe dzieci szczególnie chłopcy potrzebują męskiej ręki ,męskich zabaw i rozmów! kobieta jest w tych sprawach bezurzyteczna, postaraj się o jakiegoś fajnego odpowiedzialnego przyjaciela rodziny męzczyznę żeby bawił się z twoim synem i spędzał z nim czas ,poniekąd wypełnił obowiązki ojca, a jak twój synek będzie widział że się uśmiechasz to jemu też zechce się żyć.

Wiesz Korba jak przeczytałam  serce mi zamarło na tą jedną chwilę serdeczne współczucia dla ciebie jesteś dzielna i silna.Świat Ci się nie kończy wierzę w to że kiedyś się spotkacie i nie będzie wtedy bólu cierpienia.On będzie na Ciebie czekał i patrzył na ciebie z góry. Gdzieś w twojej duszy jest ktoś kto kochał Cię najbardziej na świecie i zostanie tam na zawsze bo jakaś część kochanych przez nas ludzi zostaje z nami na zawsze mimo że ich tu z nami nie ma serdeczne pozdrowienia Muszka28