Po ślubie mąż zmienił się z partnera we współlokatora :(

Może taki wzorzec wyniósł z domu? A może ma kłopoty w pracy?
Czy Ty się nie zmieniłaś po ślubie?

Chyba często tak sie dzieje, nie wiem czy po ślube, ale w ogóle po latach bycia razem. U mnie też jest podobnie, a jesteśmy razem 9 lat, ale ja dorobiłam do tego własną ideologię i jakos się odnajduję w szarej codzienności bez ciepła, uczuć, przytulania itp....

dzieki za odzew:) Wszyscy po trochu macie racje najgorsza jest ta rutyna!!:(Ja z nim rozmawiam i to bardzo czesto o tym ze jest mi zle ze potrzebuje duzo czułosci.Ja wychodze z domu w ktorym był rozwod rodzicow po 21 latach malzenstwa ale tak naprawde nigdy mniedzy moimi rodzicami nie bylo dobrze tak naprawde zabila ich rutyna, odalali sie od siebie az wkoncu zoabczyli ze zyjatylko obok siebie a nie ze soba i ja własnie boje sie  tego w swoim zwiazku .Ja potrzebuje duzo uwagi zainteresowania a przedewszystkim czulosci taka juz jestem;/
Natomiast jemu chyba nie za bardzo to odpowiada a zreszta nie wiem bo ja jestem bardzo wylewna z uczuciami i na kazdym kroku mu pokazuje jak go kocham robie mu rozne niespodzianki spelniam jego zachcianki natomiast on od siebie nie daje za wiele;/
Czasami sie zastanawiam czy ja go naprawde kocham czy przyzwyczajenie??;/

A ja uważam że śluby niestety zabijają uczucia popatrzcie nawet na to forum ile jest nieszczęśliwych małżeństw ile rozwodów to przerażające jak dwoje ludzi potrafi sobie nawzajem robić krzywdę. Faceci z reguły po ślubie dochodzą do wniosku że ich żona to ich własność i mają to na papierze więc po co się starać przecież i tak nie odejdzie. A o związek trzeba dbać cały czas bo gdy o tym zapomnimy budzimy się w pustym domu. Powiedz o tym mężowi próbuj rozmowy,  bo inaczej to samo zgaśnie.

Bo Ty nie masz mu mówić tylko mu to pokazać. Wychodzić, niewinnie flirtować itp. Może go ruszy, a może nie. Po twoim przykładzie tym bardziej utwierdzam się w przekonaniu, że żeby kogoś naprawdę poznać należy z nim zamieszkać i to przed ślubem kiedy nie jest za późno.

Witajcie!
Ja mieszkam ze swoim facetem 1,5 roku i jest dokładnie tak jak w przypadku Samaniewiem, tyle że nie jesteśmy po ślubie. Czuję się jakbym miała współlokatora, a nie mężczyznę z którym chcę/chciałam spędzić życie. Mało czułości, mało dotyku, seks zdarza się raz na jakiś czas, jak w małżeństwie 70latków. Każde z nas czas spędza w zasadzie osobno, mimo tego, że koło siebie. Nie raz już też z nim o tym rozmawiałam, ale z rozmowy na rozmowę z coraz mniejszym efektem. Faceci już tak chyba mają, bo po co gonić króliczka skoro już się go dawno temu złapało A takie zachowanie z ich strony, niestety ale powoli zabija uczucia kobiet. Takie przynajmniej jest moje zdanie.