Jak pomóc samotnie wychowywujacej matce ??

Koleżanka musi wyprostować sprawy dziecka.
Ustalenie ojcostwa, alimenty.
Z czego oni się utrzymują? Dziewczyna pracuje?
Powinna zwrócić się do Ośrodka Pomocy Społecznej lub Centrum Interwencji Kryzysowej.
DSM to tylko chwilowa pomoc. W najlepszym wypadku można tam przebywać do ukończenia przez dziecko 3 lat.

Żeby komuś pomóc to ta osoba musi tego chcieć.
DSM- adresy znajdziesz w necie. Niektóre prowadzone są przez MOPS inne przez organizacje pozarządowe. Obowiązuje tam dyscyplina i obowiązek współpracy w celu wyjścia z trudnej sytuacji.
Jak pisałam to jest pomoc tylko doraźna.
Dziewczyna albo się usamodzielni albo zacznie współpracę z rodzicami.
CIK- rozmowa bardzo by tu pomogła.

Tosia na Twoim miejscu nie zapraszałabym koleżanki "na pomieszkanie".
Prawda lepsza.

Iść możesz, wspierać powinnaś ale żadnego "składania zeznań"! Bo tak na prawdę, to nie wiesz jak tam jest u nich w domu. To sprawa wewnętrzna, domowa i prywatna. Jeszcze zostaniesz wrogiem nr 1.
Niech sobie przy pomocy fachowców sami wszystko wyjaśniają. Po to tam pracują (a przynajmniej powinni) ci specjaliści. Myślę, że jakieś wyjście znajdą. Jest opcja, że rodzice dziewczyny mogą zostać rodziną zastępczą dla wnuczki skoro jej matka nie dorosła do tej roli. To lepsze wyjście niż jej ucieczki z domu i porzucanie dziecka - bo tak to może zostać potraktowane. Tak czy inaczej koleżanka będzie musiała się ogarnąć, bo ile można tak żyć? Kiedyś trzeba dorosnąć
Idiotyzm takie wzajemne oczernianie - trzeba szukać pomocy i rozwiązań a nie szkalować się nawzajem.

TOSIA, moim zdaniem przekaż koleżance wszystkie informacje jakie tu uzyskałaś i to wystarczy.

Przestań się zamartwiać co koleżanka o Tobie pomyśli, a co niby masz jeszcze dla niej zrobić.?

Najlepiej będzie dla Ciebie jak zajmiesz się swoim życiem.
Czytałam przed chwilą Twój wątek, w którym skarżysz się, że masz dużo pracy w domu. Obsługujesz chorego na serce ojca, dla rodzeństwa wyprawiasz święta - a, wszyscy i tak mają Cię za NIC. Jesteś wewnętrznie rozdygotana, roztrzęsiona.
Wszystkich dookoła uszczęśliwiasz, można powiedzieć na siłę i zamartwiasz się za wszystkich - teraz za koleżankę.
Bądź asertywna, naucz się mówić NIE.
Zainwestuj w siebie i naucz się poprawnej pisowni.
W sumie powinnam o tym napisać w wątku dot. Ciebie...no trudno, poniosło mnie.

Tosiu a Twój komputer też ma dysortografię?:)

Weź powiedz tej dziewczynie prawde. Mnie tu już szlag trafia przed komputerem jak to wszystko czytam! Pannica wpadła i teraz wielce dupy nie ruszy żeby zadbać o siebie i dziecko tylko na rodziców bedzie skakać. Bardzo mądre! Sorry, też jestem samotną matką, mam 20 lat, moja córka 4. I miałam od początku na tyle oleju we lbie żeby o alimenty się postarać i wszelkie sprawy prawne załatwić to A. B rodzice i dziadkowie pomogli mi i nadal pomagają ale staram się usamodzielnić, wyprowadzilam się ze śląska do Krakowa z narzeczonym (tak nawet faceta sobie fajnego znalazłam), pracuję i uczę się zaocznie, mam kilka pasji które zajmują sporą część mojego życia i oczywiście zajmuję się moją małą. I jak czytam takie pierdoły że jakaś za przeproszeniem kretynka wpadła i ona nie daje rady, kłóci się z rodzicami i zbija bąki to mnie krew zalewa! Weź kopnij w d... tą swoją kumpelę żeby się łaskawie ogarneła.