czy ojciec ma prawo wymusić na mnie spotkanie z dziećmi?

Robisz to dla siebie czy dla dzieci? Dzieci potrzebują kontaktu emocjonalnego z ojcem, żeby prawidłowo się rozwijać, jeżeli nie robi on im żadnej krzywdy, to po co utrudniać mu kontakty z dziećmi?

pijany awanturuje się przy dzieciach, po pracy zamiast pobawić się z synkiem siada do komputera ( jest miłośnikiem "strzelanek") mały biega po domu i robi cały czas "pach, pach" to nie jest normalne... Samookaleczał się przy dziecku, kilka razy próbował popełnić samobójstwo, prawie wyskoczył z 4 piętra i ma zaburzenia osobowości... Wystarczy tych powodów? Nie chcę źle, może spotykać się z dziećmi pod moim nadzorem ale nie chcę żeby zabierał je sam na spacer po prostu...
Mam udokumentowane przez pogotowie jego ostatnią próbę samobójczą, pobyt w szpitalu psychiatrycznym i nadużywanie alkoholu.

Tak, takie powody to już zupełnie inna sprawa. Możesz wnioskować o spotkania ojca z dziećmi tylko w Twojej obecności czy pod nadzorem kuratora. Możliwe, że wobec dowodów na jego rozchwianie emocjonalne sąd nałoży na niego dodatkowe obowiązki.
Pamiętaj by taki wniosek był roszczeniem niezależnym od żądania pozbawienia władzy rodzicielskiej. Ale możesz oba zamieścić na jednym piśmie.
W pierwszym poście zbyt oględnie określiłaś sytuację, stąd taka moja początkowa reakcja. Życzę wytrwałości.

Teoretycznie dziadkowie mają takie samo prawo widywania się z wnukami co rodzice z dziećmi. Jeśli jednak uważasz, że takie spotkanie zaszkodziłoby dzieciom-masz prawo zdecydować inaczej.
Przy czym pamiętaj, że były i jego rodzina mogą zarzucić Tobie utrudnianie kontaktów z dziećmi na rozprawie-będziesz musiała wówczas udowodnić, że kierowałaś się dobrem dzieci, inaczej może się to obrócić przeciwko Tobie (np. utrudnianie przez jednego rodzica kontaktów drugiemu może być podstawą do złożenia przez odrzucanego rodzica wniosku o ograniczenie władzy rodzicielskiej rodzicowi odmawiającemu spotkań).
Tak na dobrą sprawę wszelkie ograniczanie kontaktów dzieci z bliskimi bez orzeczenia sądu nie jest przez sąd mile widziane. Ale przecież nie do pomyślenia jest byś narażała dzieci.
Kieruj się po prostu dobrem dzieci, a do rozprawy gruntownie przygotuj się merytorycznie-argumenty i dowody.

Niestety tutaj prawo jest bardzo niedoskonałe (choć zależy, z której strony na to patrzeć), gdyż nawet ojciec dziecka nie pozbawiony władzy rodzicielskiej, jeśli przypomni sobie o dziecku po latach, ma prawo do swobodnych z nim kontaktów.
Podobnie z babcią. Dotąd się nie interesowała, ale nagle zaczęła. To według sądu będzie przesłanka pozytywna, nie negatywna.
Jeśli więc babcia nie jest dla dzieci żadnym zagrożeniem, a ojciec obecnie ma takie samo prawo decydować o dzieciach jak i Ty-owszem, zgodnie z prawem powinnaś pozwolić.

Kochana, naprawdę chciałabym Ci bardziej pomóc, ale niestety to, że ojciec dzieci bardzo źle się do Ciebie odnosi to za mało by zabronić mu kontaktów z dziećmi, gdyż im konkretnie on niczego złego nie robi. Chodzi stricte o relacje ojciec-dzieci, a nie ojciec-Ty.
Jeśli na takiej podstawie zabronisz mu kontaktów, na sprawie obróci się to przeciwko Tobie. Jeśli stwierdzisz, że robiłaś to po to by chronić dzieci, sąd zapyta jakie są na to dowody, że ojciec dzieciom zagrażał. Jaki świadek to potwierdzi?
Złóż jak najszybciej wniosek o uregulowanie kontaktów i wedle uznania o pozbawienie lub ograniczenie władzy rodzicielskiej. Przed rozprawą zjawi się u Ciebie kurator sądowy i przeprowadzi szczegółowy wywiad. Będziesz mogła opowiedzieć o wszystkim co się dzieje, a raport kuratora ma duże znaczenie na rozprawie.
Wiem, że to trudne, ale zaciśnij zęby i działaj jak najszybciej na drodze formalnej. Bo szans na porozumienie bez sądu, jak widzę, żadnych nie ma.

Ojciec ma prawo do kontaktów z dzieckiem i nie ma Pani prawa mu tego ograniczać. Koniec kropka. Sąd oczywiście może wyznaczyć formę i zasady takich spotkań.