O ludziach, którzy "pozjadali wszystkie rozumy"

Ja takich ludzi spotkałam na swojej drodze, ale nie tak często jak teraz. Zastanawiam się, czy czasem to się nie rozprzestrzenia??? A może to po prostu przez zmianę otoczenia/ środowiska...

Oczywiście, nie chodzi mi tu o specjalistów w danej dziedzinie, bo to całkiem inny temat. Mam na myśli ludzi, którzy wszystko i o wszystkim wiedzą, są tzw. "specjalistami od wszystkiego". Zawsze naj... Działa mi to na nerwy!

Myślę że to też potrzeba zaistnienia, wybicia się. Taka osoba najczęściej chce poczuć się tym, kim tak naprawdę nie jest. Nie wolno tutaj generalizować, jednak z własnego doświadczenia (o zgrozo!) wiem że tak jest. na początku mnie to strasznie irytowało, co ktoś by nie powiedział to tamta osoba ma już gotową odpowiedź, nie zawsze trafną i zgodną z prawdą, ale jego i tak musiało być na wierzchu. Naprawdę ciężko przebywać z takimi osobami, osobiście staram się unikać ;D

Sęk w tym, że niektórzy są tacy, że nikt im nosa nie utrze, bo choć nie mają racji to nie dopuszczają do siebie innego rozwiązania/ racji innych, choćby argumenty były niezbite. I możesz mówić jak do słupa, a słup stoi jak... Masakra!

Pisałam powyżej, że nie spotkałam się z takim typem ignoranta , a okazało się, że jest bliżej niż myślałam - to mój Tata ;)

Spotkałam taką dziewczynę na weselu siostry... Strasznie mnie irytowała, coś powie - koniec kropka, tak jest, a jeśli ktoś zaczął kwestionować jej zdanie to było wywracanie oczami, ech
Może takie zachowanie to maska? Lub tacy ludzie naprawdę istnieją: pewni siebie, nieco chamscy i aroganccy?
To są po prostu silne osobowości, czasem naprawdę, innym razem udawane, które lubią rządzić, narzucać swoje zdanie, są przekonane o mądrości, słuszności i myślę, że "fajności", skoro bez skrępowania wydają osądy na temat innych.
I nieco niewychowane osoby, moim zdaniem. Nawet na przykładzie tej dziewczyny, gdy była trochę pyskata i opryskliwa w stosunku do starszych.
Trzeba tylko mieć nadzieję, że spotkają na swojej drodze osoby jeszcze bardziej mądre, wtedy będzie niezły widok

Mam zawsze własne zdanie ale i słuchać też potrafię.Każdy rozmówca o ile mówi merytorycznie to nie ma problemu, ale gdy opowiada bzdury , albo dąży w rozmowie do konfliktu to ja protestuje.Mam takiego męża z którym lepiej nie dyskutować bo kończy się to awanturą, obrazą itp. I na tle takiej sytuacji czasem ktoś niewinnie , wygląda na zarozumiałego lub takiego co zjadł wszystkie rozumy.Dlatego przestroga dla tych co mają dużo do powiedzenia - czasem lepiej skończyć wcześniej i nie prowokować a swoje mądrości zachować dla siebie.Natomiast pyskowanie i opryskliwość w stosunku do starszych to tylko brak wychowania.

Boski tekst

Hyhyhyhyhy dobre

Przez grzeczność nie przeczę.

Oczywista oczywistość

Ja trochę taka jestem. Trochę, bo staram się mieć własne zdanie na każdy temat, nie cierpię kiedy ktoś prezentuje jakiś pogląd, ale jak się go zapytać, DLACZEGO tak uważa, to nagle nie wie. Bo tak. Ale nie staram się nikomu swojego zdania narzucać i strasznie mnie wkurza, jak ktoś uważa, że jego poglądy są jedyne i najważniejsze na świecie. Moim zdaniem tylko głupi ludzie mogą tak uważać.