Czy sprzedałybyście mieszkanie na moim miejscu?

I to jest właśnie bardzo ważne. Ja bym na Twoim miejscu nie sprzedawała w żadnym wypadku tego mieszkania, tym bardziej, że jest Twoje własne - wiesz, jaką rzadkością jest w tych czasach, żeby młoda osoba miała mieszkanie na własność? Mieszkanie to inwestycja, możesz je komuś wynająć i mieć z tego całkiem niezły dochód. A niestety związki nigdy nie są "na zawsze", zawsze jest ryzyko rozstania - i co wtedy? Gdzie będziesz mieszkać? To bardzo ryzykowne.

Z narzeczonym właśnie remontujemy sobie górę w domu rodziców, ale u mnie jest ten plus, że u moich. Na Twoim miejscu teraz załatwiłabym formalne sprawy z przepisaniem mieszkania i wynajęła je. Będziecie mieć dodatkowe pieniądze. Przyznam, że miałabym na Twoim miejscu podobne wątpliwości. Z jednej strony kocham narzeczonego, ale z drugiej... Na razie się tym nie zadręczaj i je wynajmij, a czas pokaże

Ja bym nie sprzedawala, nawet za namowa chlopaka.
W zyciu zoznie bywa, przynajmniej masz zabezpieczenie w razie gdyby Twoje plany w zwiazku z Twoim chlopakiem ulegly zmianie. Poza tym nie ma co dzielic skory na niedzwiedziu, mieszkanie nie jest jeszcze calkowicie Twoje , a i pewnie Twoje rodzenstwo bedzie Ci odradzalo sprzedaz. Odnajmij (za porozumieniem z rodzenstwem) mieszkanie komus, przynajmniej nie bedzie stalo puste.

Kochana, po pierwsze to musisz załatwić sprawę mieszkania ze swoim rodzeństwem.
Wtedy gdy już faktycznie będzie Twoje, to 'wpuść' tam lokatorów. Za wynajem będziesz mieć dodatkowe pieniążki co miesiąc. Nie sprzedawaj mieszkania! To najgorsze rozwiązanie z możliwych.
Pomyśl: kiedyś może będzie dla Waszych dzieci itp.

Dom jest teściów. Rozumiem, że nie jest przepisany na chłopaka? Jeżeli nie,to nie warto tam nic robić, póki kwestia prawna nie jest jasna. Już piszę dlaczego, teraz jest dobrze,ale co będzie kiedyś?
Nigdy nie wiadomo co może teściom strzelić do głowy. Ty włożysz kupę kasy w remont,a później może się okazać,że to pieniądze wyrzucone w błoto.
Poza tym w razie rozstania,czego Ci nie życzę, zostaniesz bez niczego. Wtedy dopiero miałabyś problem.

Kiedyś będę pewnie w podobnej sytuacji. Moi bracia mają już swoje domy, mieszkanie będzie przepisane na mnie, ale moi rodzice na razie tam mieszkają. My z chłopakiem remontujemy górę w jego domu, ta część domu została przepisana na niego i tam zamierzamy mieszkać. Na dole będzie jego brat. Ja już się zgodziłam na to, bo on mieszka w wiekszym mieście, ma już tam pracę, a ja za rok kończę studia, więc bede zaczynać od nowa wszystko. Sama pochodzę z niewielkiej miejscowości i wiem, że mieszkania nie sprzedam, ewentualnie je wynajmę jeśli zdarzy się sytuacja, że będzie ono całkowicie moje. Może bym je sprzedała ale to za kilkanaście lat, choć wątpię. Także ja na Twoim miejscu nie sprzedawałabym tego mieszkania, bo nigdy nic niewiadomo. Lepiej je wynając

Ja na Twoim miejscu pogadałabym z facetem, żeby jednak mieszkać w tym Twoim mieszkaniu. Zazdroszczę Ci, taka młoda jesteś i masz własne mieszkanie. Naprawdę doceń to. Moja siostra np ma 25 lat i nie ma własnego, ma niby po takiej ciotce, ale to nie należy do niej, więc niepewna inwestycja i gdyby nie to mieszkanie, to jej nie stać byłoby z facetem na własne mieszkanie. Dlatego masz powody do radości, bo realia ogólnie są jakie są. Ludzie często nawet po studiach nie mają mieszkania i muszą kombinować jak koń pod górkę.
Nie wiem, może jestem dziwna, ale ja w przyszłości wolałabym mieszkać nawet w bloku niż w domu, uwielbiam małe lub średnie metraże, dlatego mieszkanie w domu jednorodzinnym raczej by mnie przerażało. Pewnie przyzwyczaiłabym się, ale wolę mniejsze przestrzenie
Pogadałabym z Twoim facetem na Twoim miejscu, żebym tam się wprowadzić , przecież to lepsze niż mieszkanie z teściami , nawet jak teściowie są kochani, to fajnie mieć coś własnego i mieszkać bez nich, wtedy ma się pełną swobodę i w ogólę.
Pod żadnym pozorem nie sprzedawaj, bo potem możesz żałować.

Bardzo Wam wszystkim dziękuje za odpowiedzi, utwierdziłyście mnie w tym i nie sprzedam tego mieszkania. Rozwiałyście moje wątpliwości. Mój chłopak nigdy nie namawiał mnie do sprzedaży, sama o tym pomyślałam...  Ale nie zrobie tego, skoro tak piszecie to musi w tym coś byc.

Jeśli chodzi o kwestie prawne to wiem że to wszystko nie jest takie proste... Nie mam nawet kiedy wybrac się do jakiegoś radcy prawnego, nie znam się na tym po prostu.

Jeśli chodzi o wynajem to nie wiem czy moi bracia zgodzą się na to, przynajmniej ci którzy są zameldowani w domu, nigdy z nimi o tym tak nie rozmawiałam. To wszystko jest takie pokręcone... chłopak na pewno nie będzie chciał mieszkac w bloku choc mam duże mieszkanie. Ale teraz przynajmniej jestem pewna że go nie sprzedam. Boje sie jeszcze tylko jednego... mój brat mieszka ze swoją teściową i żoną w ciasnym mieszkaniu, obawiam się że kiedy ja nie będe mieszkała u siebie to on się tam wprowadzi i jesli nie daj Boże cos się stanie to wrócę do siebie ale będzie tam rządzic już jego żona... chciała bym dla brata jak najlepiej ale nie wiem sama co myslec... nie wiem czy jesli wszyscy zgodza sie aby mieszkanie bylo moje to ono naprawde bedzie moje czy tez dwóch braci którzy sa tam zameldowani?? Moze ktos z was orienyuje sie w tej sprawie??

Nie sprzedawaj, wynajmuj

Dorbze gabisiulu, ale czytając Twój inny wątek - o Twojej przyszłej teściowej - to mam wrażenie, że lepszym wyjściem byłoby zamieszkać z facetem nawet w tym bloku i mieć spokój. Nawet jak ma się fajną teściową, to lepiej zamieszkać oddzielnie.
No ale wiem, że niektórym facetom się do rozumu nie przemówi

dayzi, dom został przepisany po połowie na niego i jego brata. Teraz oni są właścicielami, a wcześniej była jego mama. Wszystko było załatwiane u notariusza. Dom tez został wyceniony na pewną wartość i teraz będą wszystko remontować.

Nie sądziłam że dostanę tyle odpowiedzi od Was.  No tak, jeśli chodzi o kwestię prawne to chyba jednak będe musiała wybrac się do prawnika bo mimo że mi pomagacie to jednak chciała bym wiedziec czarno na białym na czym stoje.
Truskaweczka, zgadza się, mojemu facetowi nie przemówię do głowy chocbym nie wiem co zrobiła, czy stała na głowie czy rzęsach. Nie i koniec, już wiele razy z nim o tym rozmawiałam i zawsze kończyło się to małą sprzeczką. więc sądze że już więcej razy nie będę z nim o tym rozmawiała. Moja przyszła teściowa jest jaka jest ale po moim wątku o niej dzięki Wam troche roztoczyłam między mną a nią mały dystans. Nie boję się jej powiedziec co tak naprawdę myślę, oczywiście nie kłócę się ani nie rządze ale nie dam się już omamiac. Wiem już że mieszkania nie sprzedam i też postaram się to wszystko unormowac, żeby nie było niejasności tak jak jest teraz. Heh mogłabym pisac i pisac ale nie chcę zmieniac tematu w wątku, ale powiem wam że tęsknie za domem coraz bardziej. mimo że czasem teściowa jest wkurzająca to jest mi tu dobrze jakby nie patrzec, wkońcu mam przy sobie ukochanego faceta i nic mi więcej do szczęscia nie potrzeba, ale jednak tęsknie za moim mieszkankiem w bloku, za osiedlem, czasami to chętnie bym stąd uciekła do siebie aby pobys zupełnie sama. Brakuje mi tych dzwięków z osiedla, krzyków dzieci, znajomych, sąsiadów, ale chocbym nie wiem co zrobiła to mój chłopak nie przeprowadzi się do mnie, on twierdzi że to dla nas dobrze... ale obawiam się że ja nigdy nie przyzwyczaje się do mieszkania w innym miejscu... no tak, zeszlam trochę z tematu