potrzebuje wyjaśnienia zdrady nie rozgrzeszenia

Tak czytam was i sobie myślę, że takie zachowanie, jak code to chyba "krzyk rozpaczy". Gdzieś tam coś się zadziało, co spowodowało, że oddałaś się innemu. Czy nie marzysz, by to wszystko działo się z mężem? Bo chyba tak. Chciałabyś, by to on cię pożądał, właśnie mąż, ale chyba nie doczekałaś się.
Może pójdź do psychologa. Może brakuje Wam dialogu, czujesz się gdzieś "poza" małżeństwem?
Czy jest miłość, czy jest pożądanie od Ciebie w kierunku męża? Czy już wszystko wygasło?

CODE myslę że doskonale wiesz dla czego zdradzilaś...
Chcialas zapewne jakiejs doskoczni od swojego malżeństwa,gdzie wkradla się już rutyna.Przyczyna może być  brak więzi w malżeńswie...glębokiej więzi psychicznej i fizycznej.Generalnie jesli wszystko jest okey to nie mam miejsca na zdrade,nawet nie bierze sie pod uwage takiej opcji(zdrada).może chcialas tez trochę poeksperymentować ,zobaczyc jak to jest z innym facetem...Twoj mąz byl dla ciebie tym pierwszym i jedynym...pewnie nie chcialas czegoś w zyciu przegapić i sprobowac innego.
Popelnialas totalny bląd,bo faktycznie juz nigdy nic nie będzie takie samo.
Czy powiedzieć prawde...nie wiem...jednak cos musisz z tym zrobić,bo jak piszesz ta tajemnica cie "zjada".

Zrobiłaś to bo nie szanujesz partnera i stawiasz własne żądze i chęć ekscytacji nad niego.

Oberwałam,cóż,zasłużyłam w pełni na potepienie ( Moje pytanie dotyczy przyczyny mojego zachowania bo sama nie moge siebie zrozumiec.Ja naprawde jestem,bylam dotad,głeboko moralna osobą.I nie chodzi o rutyne,o brak szacunku.Trudno to wytłumaczyc-to tak jakby tamten mezczyzna mial cos co zmienia mnie w kukielke na sznurkach,powaznie przestaje na chwile myslec i robie to,a potem nagle wraca przytomnosc i szok jakis.własnie zrezygnowałam z pracy która lubilam,bo racujemy razem,ale jak juz tu przeczytałam-nic nie bedzie takie same,juz nigdy
((( i nie wiem co dalej ((((

Wczoraj mąż zapytał mnie co sie dzieje-chudne w oczach,w sposób nieprzemyslany i bez konsultacji z nim rzucam prace,powiedzial ze sie o mnie martwi (((( Wytłumaczyłam sie ogólnym przemęczeniam i zniecheceniem,moja praca była bardzo stresujaca i sam namawiał mnie kiedys zebym poszukała innej wiec uwierzył ( mysle o psychologu (((((

Postaraj sie wiecej tego nie robic. Goscia unikaj. Z mezem porozmawiaj, bo sie zagnebisz. A moze jeszcze bedziesz sczesliwa. Gdy przeczytalem twojego posta myslalem ze to pisala moja zona, ale ona jest w pracy. Ja przezylem cos podobnego tylko jako ten zdradzony. Moze jestem glupi ale kocham swoja zone, nawet i po tym co mi zrobila, a to byl moj kolega.

Beata1169
tak trochę nie na temat, ale już kilka razy to zauważyłem w Twoich postach: CapsLock Ci się zacina? No nie idzie tych wielkich liter czytać...

Nigdy nie zozumiem tego, co zrobilas, jak i tego, co zobil moj maz. Nigdy nie zrozumiem, jak on chcial zyc z taka tajemnica i budowac dalej nasz zwiazek, tak i nie mam pojecia, jak Ty chcesz tego dokonac. Nie wiem, czy tajemnica to dobre rozwiazanie, nie wiem, czy prawda cos wam da. Jak prawda wyjdzie na jaw za jakis czas, kilka lat, co Twoj maz bedzie czol? Myslisz, ze uzna, ze jak to bylo dawno, to nie ma znaczenia? Jego swiat juz sie zawalil, on tylko o tym jeszcze nie wie. Ja juz nawet nie umiem patrzec mezowi w oczy, zeby nie widzial w moich pogardy, rozczaroawania i kazdego dnia modle sie, zeby wreszcie moc niepamietac o tym i zyc w miare normalnie. Juz nic nie bedzie takie samo.

Sama nie wiem, co Ci powiedziec. Sama czasem mysle, ze moze lepiej by bylo, gdybym nie wiedziala. Najzdrowiej byloby powiedziec cala prawde i pozwolic, aby to zdradzony podjal decyzje, czy chce ratowac ten zwiazek, dac szanse. Code zaje sie latwo ulegac urokowi innego faceta, wiec cos zdaje sie byc nie tak. Jak zyc z czyms takim? Sama sobie nie ufa, jak moze zadac, zeby maz jej ufal? A co bedzie, jak znajdzie sie nastepny facet, ktory bedzie na nia dzialal podobnie? Znow zdradzi?

Na pytanie dlaczego zdradziłaś możesz odpowiedzieć sobie tylko sama...Dlaczego ja zdradziłam?Bo na początku to był dla mnie szok -mężczyzna chce ze mną rozmawiać.Jestem przecież beznadziejna dupa jak powiadał mój mąż.Kiedy kochanek pocałował mnie pierwszy raz pomyślałam że całuje tak samo jak mój mąż.Poprosiłam o jeszcze i tak się zaczęło.Wystarczyło że usiadłam obok niego i już policzki płonęły ...Trwało to trzy lata.Obiecywałam sobie że nigdy więcej się z nim nie spotkam ,nie odbierałam od niego trzech telefonów - odebrałam czwarty - i wszystko od początku.
  Trwało to trzy lata - ale odnalazłam w sobie siłę i mądrość aby zakończyć tą toksyczną relację.
Musiałam wszystko nazwać po imieniu - dałam się nabić w butelkę po raz drugi.Ale to też nie wiele pomogło - w końcu kolejny telefon z prośbą o spotkanie.Czułam jaka jestem bezsilna - trzymałam ten telefon w ręce i podjęłam decyzje - poszłam z tym do męża liczyłam że mi pomoże albo wystawi walizki za drzwi.Był spokojny -nawet mi podziękował za to że mu powiedziałam .Zapytał tylko czy był lepszy od niego.A potem to mi się dostało - ty taka i owaka....Mąż mi nie pomógł -ale byłabym najgorszą debilką gdybym najpierw przyznała się do zdrady a potem dalej kontynuowała potajemne schadzki.Co prawda spotkałam się z tamtym ale seksu nie było.Powiedział tylko:"Teraz pragnę Cię jeszcze bardziej"

Pytasz co dalej - miej zawsze na uwadze swoje uczucia.Pamiętaj jak czujesz się "po".Myślę że jesteś bardzo ważna dla mężczyzny z którym jesteś w związku.On widzi że masz kłopoty- ale lepiej będzie jeśli sama przejdziesz przez drogę ku sobie.Porozmawiaj z partnerem o tym czego Ci brakuje.Może przyszedł czas żeby się zatrzymać na chwilkę,spojrzeć w głąb siebie,poznać swoje potrzeby,oczekiwania.Masz przy sobie dobrego człowieka z którym będziesz mogła zbudować dobry związek - no chyba że lubisz trudnych facetów i ten dreszczyk emocji.
Pamiętam jak ja bardzo chciałam o tym mówić bo też nie mogłam tego zrozumieć- więc poszłam do księdza,pogadałam z koleżanką ,psychologiem a na koniec to chciałam się wybrać na spotkania osób uzależnionych od miłości i seksu.Teraz wiem że mam problem z bliskością,że się jej boje...

Mój mąż zdradzał mnie z butelką - zresztą nie obchodzi mnie wasze zdanie na ten temat.W przeciwieństwie do autorki która chudnie i niknie w oczach -ja nabrałam chęci do życia.Zmieniam zdanie na temat mężczyzn.
Ja nie oszukiwałam swego męża - on miał to gdzieś.Nigdy o nic nie pytał nawet gdy przynosiłam kwiaty do domu.Ja szlajałam się a mąż przez ten okres trzech lat nie pił - w domu był spokój .Ja uśmiechnięta nie gderałam "porozmawiaj ze mną" bo miałam towarzysza ,przestałam wrzeszczeć na syna,chciało mi się rano wstać z łóżka.
Dziś jestem kobietą bardziej świadomą swoich uczuć i to one są dla mnie drogowskazem.
I jestem pewna że mój mąż ma nie jedno na sumieniu - bo który normalny facet dostaje od przyjaciela wizytówkę salonu masażu albo znika na tydzień z domu.

Ciesze się ze mój watek sie tak rozwinła,dziekuje za wpisy,zawsze to razniej )Wciąż myśle o tym,czytam posty i chyba wiem dlaczego to zrobiłam.Nie usprawiedliwia to mojego podłego czynu ale wiem dlaczego.Mój mąż ma bardzo ciężki charakter i to nie tylko moja opinia,bardzo ciężko mu dogodzic i zaspokoić jego oczekiwania i ambicje.Od pewnego czasu wciąż zajęty,wiele razy słyszałam,ze go juz nie pociągam,że sie mało staram,mieliśmy jakby takie kłopoty,przejściowe ale jednak wracajace co jakis czas.Tamtego mężczyzne znam jakiś czas i zawsze patrzył na mnie z pożądaniem,wiem to sama i od ludzi postronnych.Mój mąż od bardzo bardzo dawna,a może nawet nigdy nie patrzył na mnie tak jak patrzy tamten,pożera,sprawia że czuję się po prostu kobietą.I w koncu uległam ( Rozumiem Darie,naprawde,to nie jest takie łatwe.Najłatwiej kogoś podsumowac od najgorszych,wyzwac.Ja tez obiecywałam sobie solennie po pierwszym razie-nigdy wiecej,NIGDY!!Nie odpisywałam na sms-y,ignorowałam zaczepki,byłam chłodna i profesjonalna  wpracy.Ale on nie przestawał i wkoncu znów odpisałam.Nie da sie tego racjonalnie wytłumaczyc.Ja nie potępiam,nie ma do tego prawa,ja szczerze współczuje ((((

Mars 225,skąd w tabie tyle agresji i potepienia?ja nie zwalam na męża,wiem co zrobilam,nie usprawiedliwiam sie,staram sie to zrozumiec,znależć przyczyne bo mam nadzieje,ze to mi doda siły i że dzieki temu,tej świadomosci potrzeb i braków nigdy juz tego nie zrobie.Czemu nie odeszłam?Nie wiem,bo jestem słaba,bo siła przyzwyczajenia,bo wciąż kocham mojego męża tylko nie potrafie go jakoś dla siebie znów rozbudzić,znów nie znam odpowiedzi,znów sie plączę (((
Bardzo Tobie zazdroszcze,ze Ty jestes taką pewna siebie i właściwie postepująca zawsze osoba i szczerze mam nadzieję,ze nigdy sie nie rozczarujesz co do siebie,bo widzisz,ja tez byłam własnie taka niedawno całkiem i dostałam od życia niezle za to po dupie.Pozrawiam.

a więc code deficyt kobiecości..
myślę że gdybym była kobietą pewną swej kobiecości,asertywną a nie ogólnie mówiąc dupą wołową to z pewnością pożegnałabym się z facetem który mi ubliżał,kłamał,oszukiwał już na początku znajomości.Było by jasne że mężczyzna który tak się zachowuje nigdy mnie nie pokocha bo takie typy nie są do tego zdolne.Oszczędziłabym sobie cierpienia,nie katowałbym się myślami typu "no tak znowu pije,więc jestem do niczego".Otworzyłabym mu drzwi i życzyła pomyślnych poszukiwań kobiety która będzie w stanie zdobyć jego serce.Mi się nie udało - może to boli - ale wcale nie oznacza że jestem gorsza.

  Code byłam z siebie dumna że tak działam na kochanka,cały drżał - myślałam że jestem wyjątkowa - byłam wyjątkowa do seksu.Ale jego serce należało do innej kobiety.
Cały czas dobijam się do serc ludzi którzy mnie nie chcą kochać - zaczęło się już w dzieciństwie.Chciałam miłości mamy ale ona wolała się uganiać za ojcem.Widziałam wiele razy jak płakała przez niego - patrzyłam na nią wtedy i myślałam - do czego Ci on ,przecież ja mogę Cię kochać.Mama była nieosiągalna,nie chciała mojej miłości - i tak jest do dziś.Nie będę już żebrać o miłość - ani miłość mamy,męża czy kogokolwiek.

Wszystko zaczyna się układać w jedną całość,musiałam zdradzić,podobnie jak Ty code zadawać pytania i szukać odpowiedzi.Dziś czuję się o niebo lepiej we własnej skórze -uśmiecham się,w lustrze widzę atrakcyjną kobietę,potrafię stanąć po swojej stronie,bronić swoich granic.Zmieniam się i bardzo mi się to podoba...A może jeszcze spotkam miłość,kto wie?

sandra sandra - bo wiesz ,można wpakować się w bagno raz ale drugie bagno to już powinno dać do myślenia.I dzięki Bogu popukałam się po główce...

Uczę się,tęsknie za bliskością ale wiem że z powodu deficytów mam skłonność do trudnych facetów.Więc czasem sama siebie  muszę pogrozić palcem gdy zaczynam się znów zapędzać.
Czasem aż mnie skręca żeby zadzwonić do niego - zadaje sobie wtedy pytanie - i co z tego będziesz miała? Wiecie jaka jest szczyt bezrobocia - pajęczyna między nogami prostytutki?
Nie wiem jak podobna sytuacja ma się do mężatki - to tak trochę nie na temat.

Sam wiem doskonale jak ciezko zyc ze swiadomoscia, ze bylo sie zdradzonym. Zona usprawiedliwiala sie tym, ze bylem zbyt zajety praca i ona poszla tak jaby w odstawke. Teraz nawet nie potrafie sie normalnie z nia kochac, bo gdy to robimy to przed oczami mam obraz, jak ona mnie zdradza. A najgorsze jest to, ze wiem z kim to robila. Widuje go prawie codziennnie. Ale zyc trzeba dalej, dla siebie, dla rodziny, dla dzieciakow. Najwazniejsze jest to, zeby chciec sie zmienic i wiecej tego nie robic. Czlowiek potrafi zniesc wiele i wiele wybaczyc.

Mój mężczyzna-odskocznia napisał do mnie wczoraj,zapytał o spotkanie.Odmówiłam,po raz kolejny,powiedzialam,zeby wiecej do mnie nie pisal,nie dzwonil,mam nadzieje ze to koniec bo chyba uraziłam jego męską dume na dobre.Mężowi nic nie powiem.Stało sie.Nie chce zeby cierpiał,nie chcę tez go stracic.Staram się wszystko naprawić.Szukam pracy.W niedziele jedziemy na cały dzień w plener,razem,pierwszy raz od dłuuuuugiego czasu.CZuje,ze jeszcze bedzie dobrze,albo dzis mam po prostu dzien optymisty.To forum bardzo mi pomogło,bardzo dziekuję ))))

Najbardziej wzruszajacy post z ust zdradzajacego jaki kiedykolwiek przeczytam...
Nasza droge zdrady zaczynamy czasem duzo wczesniej niz od seksu. Zdrada ma wiele twarzy.
Zdradzamy sieebie samych gdy dajemy przyzwolenie na bicie, klamstwa i zle traktowanie
Zdradzamy nasze idee, takie oczywiste, przejrzyste jak np. " Ja nigdy nie pozwole by on mnie uderzyl"
Zdradzmy wlasna potrzebe komfortu psychicznego kontrolujac go czy
-nas znowu nie zdradzil
-bierze leki przepisane przez lekarza
-chodzi na terapie
-nie schowal butelki w piwnicy
Zdradzamy nasza potrzebe poczucia bezpieczenstwa...
Ktos kto zdradzil na tysiace mozliwych sposobow osobe, na ktorej powinno mu zalezec najbardziej... czyli samego siebie, ma prawo nie rozumiec czym jest zdrada i jakie sustoszenie moze spowodowac w rodzinie...
no bo coz, ta zdrada towarzyszyla mu codziennie... malymi kroczkami zdradziecko sprzedawal przeciez siebie.
Ja bym zaufala ponownie osobie, ktora gorliwie szuka pomocy terapeutow, duszpasterzy, rodziny oraz szuka odpowiedzi w ksiazkach, internecie i bardzo stara sie zrozumiec przyczyny swojego moralnego upadku
Nie wierze natomiast w trwale zmiany u osob, ktore tylko powierzchownie staraja sie zrobic dobre wrazenie na partnerze by uniknac kary lub zakonczyc "czas wypominania".
To dobrze jesli mamy odwage szukac pomocy gdy nie umiemy ponosic odpowiedzialnosci za wlasne czyny, lub nie rozumiemy wlasnego postepwania.
Chyle beret przed takimi osobami cokolwiek by w przeszlosci uczynili.

Dziekuje za słowa otuchy ale to nie ja na nie zasługuje i nie mnie powinno byc żal tylko tego mężczyznę którego tak zdradziłam.I chyba powinnam przeprosić za słowo ODSKOCZNIA,niezbyt miłe okreslenie,niezależnie od sytuacji ale jakoś nie mogłam sie przemóc żeby npisać - kochanek
(
Dziękuje bardzo i również życze Wesołych Świat ))