Jak zastosować prawo przyciągania, aby on chciał ze mną być

Czesc,

Tutaj kiedys dyskutowalismy o takich sprawach: http://www.netkobiety.pl/t19808.html

nic na sile, czekaj, badz soba, jak staniesz sie ''nachalna'' to facet ucieknie, szczerze mu powiedzilas, ze jestes nim zainteresowana, a on szczerze odpowiedzial, ze nie jest gotowy na nastepny zwiazek. Badz przy nim na stopie przyjacielskiej, bliskiej, ale nic poza tym z czasem wszytko samo sie pouklada
a tak w ogole to jak czytalam Twojego posta to mialam wrazenie, ze prosisz o zaklecie milosne takie istnieja, ale niestety magia nie dziala w taki sposob jak w Harrym Potterze

A umnie chyba zaczyna dzialac prawo przyciagania !! po 3 miesiacach moj byly sie domnie odezwal i co ciecej dziennie dzwoni do mnie narazie jest forma przyjazi al ja wierze ze wrocimy do siebie ogladalam ten film sekret i polecam naprawde warto obejrzec bardzo motywuje ten film i daje duzo optymizmu w dzialaniu bardzo polecam  ,, Gdy kogos kochalas wal o te milosc do konca nawet gdy przegrasz nikt z twego serca ci tego nie wyrwie ,,
Aleksandra.18 badz cierpliwa optymistycznie nastawiona do tego tak jak ja . Ja zawsze dziennie przed spanie zamykam oczy i mysle o nim cos milego cos co razem robilismy albo moglibysmy razem robic cos co sprawia radosc . Nie badz nachalna poprostu czekaj badz cierpliwa na sile nic nie zrobisz bo mozesz pogorszyc .... Ale ja mysle ze wiara czyni cuda a nadzieja umiera ostatnia wiec bedzie dobrze tak mysle

jak czytam co piszecie to mam taki maly malutenki plomyczek nadzieji ze i moj maz sie opamieta i wroci do mnie. nie wiem dlaczego Go wciaz kocham po tym co mi zrobil ale tak juz mam - jak pokocham to mimo wszystko i do konca. mamy syna, i wierze ze piekna przyszlosc przed nami.
Kochana. popieram rady cierpliwego podejscia do sprawy. wierz mi ze wiem jak jest Ci ciezko. ja ze wszystkich sil walczylam o mojego mezulka, a On Im bardziej sie staralam tym bardziej mnie nienawidzil. do dzis nie wiem za co...a teraz czekam choc to czekanie i to uczucie mnie rozrywa od srodka. masz na co, na kogo czekac, daj Mu to czego potrzebuje teraz najbardziej-zrozumienie. wiem-to tak jak wygrac milion zlotych i widziec je zza szyby, ale jesli bedziesz sie przebijac na sile-bardzo sie pokaleczysz. warto czekac na taka nagrode.
powodzenia i odezwij sie czasem jak ma sie sytuacja:)

Ech... ci faceci...

Mi zawsze prawo przyciągania "wychodziło" - naprawdę. A z nim - chyba się nie da. Kocham przyjaciela, najlepszego zresztą, znamy się wiele lat, spędzamy mnóstwo czasu razem. Mamy wspólne pasje, podobnie widzimy świat - wszyscy znajomi mówią, że byłaby z nas idealna para. Tym bardziej, że on nie ma nikogo, ja też nie. To nie była żadna miłość od pierwszego wejrzenia -po prostu odkryłam, że to TEN. I co? Zawsze byliśmy szczerzy, powiedziałam mu o tym - a on - nakadził mi jaka jestem cudowna i w ogóle - ale... że mu się nie podobam, nic do mnie takiego nie czuje, choć kocha mnie jak przyjaciela. I nie możemy być razem... Gdybym mu sie podobała - dawno już bylibyśmy... Myślałam, że mi przejdzie - minęło trochę czasu - nic z tego. Jakby był jednym facetem na świecie. Nikt inny mnie nie interesuje...
No i boli. A miłości chyba nie da sie przyciągnąć - w końcu to już ingerencja w jego wolność...
Trzymajcie się dziewczyny i powodzenia!

hej Aleksandra
hm.. sposób - chyba prosty - wierzę w siebie, wierzę, że mi się uda - nie boje się marzyć - właściwie to nie marzenia - ale plany ponoć "każde marzenie jest nam dane razem z mocą potrzebną do jego spełnienia" - i trzeba w tą moc wierzyć, to prawda - że wystarczy czegoś chcieć - tylko tyle - chcieć i wierzyć, że się uda - a cała reszta przyjdzie sama, pojawią się ludzie, okoliczności. i ważne żeby się cieszyć, już teraz się cieszyć, zanim osiągniesz to, czego chcesz - czuć się, jakbyś to już miała - nie wiem jak - ale to działa.

No a on - ech... tak, wygląd (faceci hehe) - choć ja nie mam kompleksów, lubie siebie, on też twierdzi, że jestem ok - no, ale nie w jego typie... Nie chce mi się wierzyć, żeby był aż tak małostkowy - może chodzi o coś innego? I rozgryźć tu takiego... Czasem mówi, że tak naprawdę to boi się (uuu jaka jestem starszna ...

A widujemy się, dość często nawet, ale chyba dla własnego dobrego samopuczucia czas te kontakty ograniczyć... Za dużo cierpienia...

A z walczeniem do końca - masz rację... Zawsze trzeba walczyć.... Może ja też powinnam....

pozdrawiam

Kraska

Wiesz, jeżeli chodzi o ten Twój sposób na przyciąganie to ja mam tak samo, ale z jednym nie mogę sobie poradzić- z tym, żeby myśleć, że już się to coś ma i  już się z tego cieszyć, no bo tak naprawdę tego nie mam bo boję się, że sobie coś "nawkręcam" i potem się tylko rozczaruje, ale skoro mówisz, że to działa..

A co do Ciebie- to cieszę się, że nawet po tym co on Ci mówił to i tak nie masz kompleksów i lubisz siebie! i to jest super !

Wiesz, to, że on mówił, że się boi to też coś w tym może być, może boi się że jak się z Tobą zwiąże to nagle zacznie się miedzy Wami źle układać? no nie wiem... ale oni czasem są dziwni.
Widzisz ten "mój" z jednej strony chce mieć kogoś kto będzie mu wierny i tak naprawdę go pokocha a z drugiej strony boi się i nie chce nic zaczynać .W sumie to mam mało czasu żeby go jakoś do siebie przekonać, bo jakoś w czerwcu wyjeżdza do pracy i tylko będzie kontakt internetowy, a potem przeprowadza się do miasta gdzie na dodatek mieszka jego była dziewczyna Fakt, że ja też się przeprowadzam i dojazd do niego to jakieś 2 h i dla mnie to żaden byłby problem, nawet mogłabym się do niego później przeprowadzić, bo jak mi na kimś zależy to zrobię wszystko... ale ja tylko mogę sobie o tym pomarzyć gdyby tylko on wiedział...

Faith

Czy mi się wydaje czy powodem Waszego rozpadu była teściowa...? to jest najgorsze co może być jak rodzice się wtrącają.Przykro mi, że najpierw tak chciał mieć szczęśliwą rodzinę a teraz co? znudziło mu się? Kurczę dlaczego tak się zmienił o 360 stopni?

Jeżeli chodzi o mnie, wiesz Was jednak coś łączy-kochaliście się no i macie dziecko a u mnie to inaczej to wszystko wygląda, ja nawet nie wiem czy on zechce mnie tak naprawdę poznać, żeby dostrzec to czego nie miały inne. <bezradna>

Ale dziękuję Wam za słowa otuchy

dziewczyny pisalyscie sporo o filmie SEKRET. czy mozecie mi podac rezysera, albo odtworcow rol? nie widzialam go a z tego co mowicie jest interesujacy, pelen entuzjazmu, a ogladanie poraz 60 NIGDY W ZYCIU chyba mija sie z celem..

kraska

Pomyśle, może z czymś mi się uda
Mam nadzieję, że u Was teraz będzie coraz lepiej a nie coraz gorzej:>

Dzięki za pocieszenie- właśnie może faktycznie tak ma być...wyjdzie to na dobre albo na złe, ale nie ukrywam, że wolałabym to pierwsze

Faith

Jak podasz maila to mogę Ci przesłać książkę ja czytałam.

Wiesz Faith, czasem bywa tak, że jak "ukochany" nagle zauważa, że ty juz sobie go odpuściłaś i masz już go gdzieś to nagle zaczyna dostrzegać co stracił.Może będzie tak w Twojej sytuacji?
Tak czy siak trzymam za Ciebie kciuki, za to żebyś była szczęśliwa !

u mnie ciag dalszy historii pt. kolejny dowod na to ze nic dla mnie nie znaczysz jako zona, moglabys nie istniec.
Maz przyjechal po synka i znowu musial pokazac jakim smieciem jestem.. ale nie bede wnikac bo znowu sie rozkleje a swoje juz dzis wyplakalam.
postanowilam tylko ze jesli wreszcie dostane prace, przeniose sie do rodziny ktora zaproponowala pomoc jesli w ich miescie znajde jakies zajecie. zwlaszcza ze nie mam samochodu i nie mam mozliwosci dojazdow z obecnego miejsca zamieszkania. w ciemno zapisalam malego do złobka.
albo maz zobaczy ze zrobilam krok do przodu bez Niego i cos w Nim peknie, moze powie nie wyprowadzaj sie zostan sprobujmy jeszzce raz (haha, ale smieszne,sama w to nie wierze), albo bedzie wsciekly i bedzie sie mscil jeszcze bardziej. najbardziej obawiam sie ze jak sie dowie o moich planach, nie przywiezie mi malego po ktorejs z wizyt. oficjalnie nie mamy sadowego orzeczenia ws opieki nad synkiem wiec nawet nie mialabym prawnie mozliwosci Go odzyskac.
dlatego jak sie tylko cos wyjasni z praca, pojade do adwokata i zapytam co powinnam zrobic by miec pewnosc ze synus zostanie ze mna.
takie mam na dzis postanowienie. oby jutro nie umarlo..

kurcze to Aleksandre mialysmy pocieszac a tu sie okazuje ze Wy pocieszacie mnie:)

aleks.18
dziekuje za maila bardzo bardzo.zabieram sie do czytania! opowiem potem wrazenia.

kraska
tym razem wiem ze robie to dla siebie. nie mam sil na gierki,choc gdzies tli sie nadzieja ze gdy troszke sie odizoluje od Niego,moze choc przestanie byc taki straszliwie msciwy,o wielkim wybuchu dawnego uczucia juz nie marze nawet..chcialabym zeby nasze stosunki byly choc-poprawne,zebym "oddajac" synula Jemu miala pewnosc ze nie bedzie tam nastawiany przeciw mnie, czy wychowywany innym torem,ja swoje a On swoje. chcialabym zebysmy na tyle na ile to mozliwe zachowali jakas spojnosc w kwestii Malucha,zeby biedak nie mial metliku w glowie.
wiem ze praca pomoze mi stanac na nogi, problem tylko w tym ze od pol roku juz szukam i na razie nic:/
widzialam ten watek o kochajacych za bardzo,ale dziekuje

"powtarzam truzim - zająć się sobę - zawsze pomaga - wróci lub nie - zawsze jest z tego kolosalna korzyść.... a jak nie wróci - może nie był tego wart, aby być z tak wspaniałą kobietą.... Jego strata. Fatih - masz synka, masz dla kogo żyć, on jest najważniejszy..."
kraska dobrze napisałaś!
Faith-pamiętaj, że jesteś wartościową kobietą i żadna z nas nie powinna być tak traktowana.

A co do Ciebie kraska to wiesz, ja mam taka skrytą nadzieję, że jak minie trochę czasu i zobaczy, że kogoś mu brakuje to odezwie się do Ciebie i powie Ci parę "ładnych" rzeczy tylko szkoda, że zazwyczaj bywa tak tylko w romantycznych filmach, chyba za dużo się ich naoglądałam...

Jeżeli chodzi o mnie to hmm, pisze cały czas do mnie, widzieliśmy się ostatnio i widzimy się jutro, wszystko powolutku jakoś idzie do przodu, ale co z tego będzie to nie wiem..., wkurza mnie tylko jego przyjaciółka-była dziewczyna :] ale tak już pewnie pozostanie.Pozostało mi teraz tylko czekanie i dużo dużo cierpliwości...

Cześć kobietki, co u Was?

U mnie dwa kroki do przodu, dwa kroki w tył
Muszę Wam powiedzieć(a właściwie napisać), że się cholernie boję.Boję się, że się w to wszystko ZA BARDZO zaangażuję, chociaż nie powinnam, ale to nie jest już zależne ode mnie...jestem o niego zazdrosna, boję się, że jak wyjedzie to już będzie "kaplica",a ja się nie pozbieram...
Wiecie o czym też myślę?że jak już teraz spotka jakąś kobietę bądź wróci do byłej to tak na stałe-małżeństwo, bo w końcu ma 24 lata i jak teraz nie wykorzystam szansy to koniec.

Wiem jestem głupia i stanowczo za dużo myślę dobrze, że chociaż tutaj mogę się "wygadać"

"A od kogo zalezne, Swietego Mikolaja? To sa Twoje uczucia i tylko Ty mozesz nad nimi zapanowac, wiem, ze latwo mowic ale taka jest prawda"

Właśnie sęk tkwi w tym, że nie zawsze da się nad nimi zapanować;)

"Sluchaj, faceci teraz pozniej sie zenia, nasi rodzice dobierali sie w wieku 22-25 lat, teraz srednia wieku jest blizsza 30tki, takze masz czas.
Kobietom sie spieszy do slubu, facetom przewaznie nie"

Dzięki za pocieszenie ale wiesz, jak ja słyszałam jak on mówił, że teraz to już szuka kogoś na stałe, to sam widzisz.

<bezradna>

Pozdrawiam!

Badz po prostu soba, spedzajcie milo czas jak macie okazje - nic bez pospiechu, niech sprawy same sie tocza.