Zdrada fizyczna czy duchowa. Co gorsze?

Dla mnie każda zdrada jest feeeeeeeeee.........
zarówno zdrada fizyczna i duchowa jest dla mnie czyms czego nigdy nikomu nie wybacze...
sama nigdy bym tego nie zrobiła ukochanej osobie i tego samego oczekuję....
nawet nie wiem jak można wybrać, która lepsza...każda jest czymś strasznie wstrętnym, czymś co można zrobić najgorszego drugiej osobie.....
nie rozumiem po co się zdradzać, bo jak się już nie kocha -  lepiej po prostu odejść i się wyszaleć....
dla mnie ktoś kto kocha na prawdę nie zdradza i nie myśli nawet o tym.....

Obie macie rację....Ale mnie bardziej boli zdrada duchowa....

A ja zgodze się z autorka wątku , faceci często ulegaja chwili popęd to ich pierwotne oblicze. Każda zdrada boli jednak dla mnie gorszym było by usłyszec ze on poznał kogoś wyjątkowego i że w sumie to nasze życie było tylko fikcja czy przyzwyczajeniem. Czasami po zdradzie ludzie wracają do siebie i żyją ze soba lepiej niż przed a gdy wchodzą w gre uczucia do tej trzeciej/go to nie ma wyjścia.

No tak....... mnie łatwo się "mądrzyć" ,bo  nie byłam  i już nie będę zdradzona. Rzeczywiście teraz takie jakieś głupie czasy nastały,że luźno podchodzi się do związków damsko-męskich ........ i aż mi się ciśnie na usta.........za moich czasów............ ale przecież tak naprawdę - to śmieszne ...... bo to nie o czasy chodzi.......a o ludzi

Zarówno fizyczna jak i duchowa jest zdradą, którą ciezko wybaczyć i zapomniec. Jednak z fizyczną byłoby mi łatwiej sie pogodzić. Oczywiście zakładając, ze byłoby to jeden jedyny raz, a ja wiedziałąbym o tym, ze sie to nie powtórzy. Momo wszytsko zal w sercu zawsze zostaje i zaufanie tez staje sie fikcją. A jaki z tego wniosek? Ze zycie z druga osoba, do której ma sie ograniczone zaufanie prawdopodobnie stanie sie męczarnia.:/

dokładnie, ja mam tak samo.
dla mnie nic nie jest tłumaczeniem zdrady.
zadrada to zdrada.
owód, że się nie kocha.
takie moje zdamnie.

nigdy nie zrobi.łam czegoś takie swojemu ukochanemu ..

Ale psychiczna  chyba gorsza...

Wydaje mi się, że zdrada psychiczna pociąga za sobą tę fizyczną... Ale nie potrafię powiedzieć, która jest gorsza. Obie byłyby w stanie mnie zniszczyć jednakowo.

Oczywiście, nie zawsze.

Ja wiem, że nie potrafiłabym wybaczyć. W pijanym zwidzie, na trzeźwo, z miłości, z ciekawości... powód nie miałby dla mnie znaczenia. Jeszcze (tfu tfu) nigdy tego nie przeżyłam i nie potrafię sobie wyobrazić tego ogromu rozpaczy, upadku samooceny, która w moim wypadku jest zmienna jak chorągiewka, utraty zaufania do ludzi i świata...

Nawet myśląc o tym czuję ból w środku.

Wydaje mi się, że niezależnie, czy fizycznie, czy psychicznie, czy obie na raz- u mnie zostałaby właśnie tylko spalona ziemia.

Punkt widzenia zależy JAK ZWYKLE od punktu siedzenia.
Kristofinio - inaczej do zdrady podchodzę gdy jestem sama sobie sterem, okrętem i żeglarzem a inaczej gdy jestem odpowiedzialna za czyjeś życie - mam na myśli wspólne dzieci. Bo z ich uczuciami się wówczas liczę. Więc nigdy nie mówię nigdy - dopuszczam ewentualność i wyjątkowe okoliczności przy jednorazowym idiotycznym wyskoku, po którym ujrzałabym skuchę, żal itp. Umiem wybaczać. Co innego długotrwały romans z zaangażowaniem emocjonalnym. Bo wtedy nic nie zostaje... Każdy opiera się na bazie własnych doświadczeń - gdy takich doświadczeń nie ma, to jest tylko czysta teoria. Dlatego nigdy nie mówię nigdy

A ja uważam, że nie można jednoznacznie odpowiedzieć na tak postawione pytanie, ponieważ lepsza/gorsza jest pojęciem względnym i wszystko zależy w jakim sensie rozpatrujemy taką zdradę.
Gorsza w sensie bardziej dotkliwa i bolesna będzie emocjonalna, czy jak kto woli duchowa, bo to znaczy,
że ktoś kocha kogoś innego. Ale zważywszy na to, iż  uczucia są bezwarunkowe i tak naprawdę nie mamy na nie wpływu, rodzą się w nas niezależnie od tego czy sobie tego życzymy, czy też nie, to czy można mieć o to pretensje ? Czy można za to kogoś winić?
Natomiast gorszą z perspektywy moralności i winy wydaje mi się być zdrada fizyczna,  dlatego, że jest
w pełni świadomą, ale jeżeli ktoś do nas wróci i zaangażuje się uczuciowo z nami, to zdradę fizyczną jakoś przeżyjemy.
Co by jednak nie mówić zarówno jedna jak i druga zdrada boli, ale tak naprawdę obarczać winą możemy chyba tylko za zdradę fizyczną, za zdradę emocjonalną, czyli tą, która jest poza naszą kontrolą raczej nie, bo to tak jakby winić kogoś za to, że ma sny erotyczne...

Żadnej bym nie wybaczyła, nie umiałabym.
Życie mnie nauczyło, że to się nie opłaca, zawsze bym już się bała...
Choć wiem, że są przypadki gdzie może być inaczej.

A jakie to ma znaczenie, skoro jedna i druga najczęściej oznacza rozpad związku. Czasami naprawdę nie warto się zastanawiać nad takimi rzeczami.

ja myślę że zdrada duchowa jest o wiele gorsza. Głupia sytuacja dla zobrazowania : gdyby mój facet przeleciał jakąś prostytutkę na spotkaniu z kumplami, może bym mu wybaczyła - zależnie od sytuacji co prawda ale w ogóle wzięłabym taką opcję pod uwagę. Gdyby jednak przespał się ze swoją koleżanką nigdy w życiu bym mu tego nie wybaczyła i opcja "second chance" nawet by mi przez myśl nie przeszła.