Witam, liczę na Waszą pomoc. Jestem z moim facetem już kilka ładnych lat i od tych kilku lat wszystko jest w porządku. Ale mam kilka złych wspomnień z samego początku związku, które mnie przytłaczają. Nie chodzi tu o seks, bo z nikim innym nie spałam. Chodzi o to, że na początku związku nie traktowałam mojego faceta zbyt poważnie. Umawiałam się z innymi, imprezowałam z innymi, czasem zdarzył się nawet jakiś pocałunek (najczęściej jak zbyt dużo wypiłam). Dopiero po kilku miesiącach zabrałam się na poważnie za ten związek i zdecydowałam na niego na 100%. Po co to robiłam? Chyba liczyłam na to, że poznam jeszcze kogoś innego, fajniejszego albo chodziło o sprawdzenie się? Miałam wtedy kilkanaście lat i niezbyt rozumiem teraz siebie z tamtych czasów. Nie chcę, żeby mój facet się o tym dowiedział, mam wyrzuty sumienia i boję się, choć to było bardzo dawno temu. Czasem myślę czy by mu o tym nie powiedzieć albo nie skończyć tego związku, tak się z tym męczę. Jakie wyjście z sytuacji mi radzicie? Proszę nie osądzajcie mnie zbyt surowo i tak już mam dość za swoje od własnego sumienia, uwierzcie mi. Pozdrawiam i dziękuję za uwagę.
Podobne tematy
- Kriss
- 100% Netkobieta
- Nieaktywny
A ile to było czasu "na początku", kiedy się skończyło i dlaczego teraz jest inaczej?
Kilka miesięcy. Z tym, że widywaliśmy się bardzo rzadko. Dzieliła nas duża odległość a po drugie mój facet też nie był jakoś super zaangażowany, bo wiecznie nie miał czasu by do mnie przyjechać. Po prostu - z niezobowiązującej związko-znajomości zrobił się związek ale przeszłość pozostała.
- paulla777
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
ja mialam no prawie identycznie..tez popelnialam szczeniackie bledy,ale niektore on z nich widzial.nie bralam tego na powaznie i nie mialam pojecia,ze go tym tak bardzo ranie...tez sie na poczatku naszego zwiazku calowalam z innym,ale od samego poczatku tego zalowalam i ukrylam to.po poltorej r sie dowiedzial,oczywiscie nie ode mnie.bylo strasznie..ale nie przetrwaln.zawsze powtarzal mi,ze najwazniejsza jest prawda.chocby nie wiem jak bolala.ale dzieki niej mozna wybaczyc,zaufac...ja zrobilam inaczej.ale ze strachu.nie potrafil zaufac,uwierzyc...wdl mnie tez powinnas mu o tym powiedziec,porozmawiac.jak ci zalezy na tym zwiazku i nie daje ci to spokoju.porozmawiajcie,choc mineln kupe czasu ,ale powiedz mu co czujesz.ze czujesz sie przez to zle..moze nabierze jeszcze wiekszego zaufania i zobaczy ,ze ci zalezy na szczerosci i prawdzie,a jak nie,to chociaz bedzie wiedzial dlaczego odchodzisz...
paulla ja już z nim o tym rozmawiałam ale opowiadałam mu wszystko "w uproszczeniu" tzn nie odkryłam wszystkich szczegółów. Wiedziałam, że coś się może wydać więc trochę chciałam go na to jakoś przygotować. Od tamtej pory nikt z nim ani ze mną ani właściwie z nikim o tym nie rozmawiał, właściwie nikt o niczym nie wie no za wyjątkiem jakichś kilku facetów którzy już pewnie dawno zapomnieli o moim istnieniu. Jednak mimo wszystko czuję się fatalnie, chociaż nie wiem właściwie czy on nie ma czegoś podobnego na sumieniu.
- paulla777
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
i wiesz z tamtych czasow kiedy jeszcze nie bralam tak powaznie na powaznie naszej znajomosci ,mialam baardzo podobne odczucia do twoich..dlaczego to robilam..u mnie jeszcze chodzilo o pewnego kolege,ze bedac z moim teraz juz ex liczylam na to,ze moze jeszcze bede z tamtym kolega..mialam 17lat.nie wiele wiecej niz teraz,ale patrzac na tamto teraz,tez nie poznaje siebie..wtedy nie wiedzialam,ze moim zachowaniem moge zranic tego kogos,bo nie widzialam w tym nic zlego...swietnie cie rozumiem..gryzie cie to.wiec powiedz wszystko..mnie tez gryzlo,ale wolalam nie mowic,az samo sie wydalo..i wtedy o wiele gorzej.bo nawet wierzyc nie chca
- paulla777
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
paulla ja już z nim o tym rozmawiałam ale opowiadałam mu wszystko "w uproszczeniu" tzn nie odkryłam wszystkich szczegółów. Wiedziałam, że coś się może wydać więc trochę chciałam go na to jakoś przygotować. Od tamtej pory nikt z nim ani ze mną ani właściwie z nikim o tym nie rozmawiał, właściwie nikt o niczym nie wie no za wyjątkiem jakichś kilku facetów którzy już pewnie dawno zapomnieli o moim istnieniu. Jednak mimo wszystko czuję się fatalnie, chociaż nie wiem właściwie czy on nie ma czegoś podobnego na sumieniu.
hmmm.skoro mu to mowilas,choc bez szczegolow i nijako na to zareagowal,ale sumienie dalej nie moze dac ci spokoju,to opowiedz mu tym razen te szczegoly..a moze i ty sie czegos dowiesz,choc nie zycze ci tego...a pamietaj ,ze choc tobie sie wydaje,ze nikt o tym juz pewnie nie pamieta,to kiedys w najmniej nieodpowienim momencie moze to wszystko sie wydac.i nawet drobny dawny pocalunek bedzie mogl to zniszczyc...wiesz,sama powinnas podjac ostateczna decyzje...czy zostawic to w spokoju czy miec wkoncu czyste sumienie...ja doradzilam ci w taki sposob
ja już sama nie wiem bo po głębszym zastanowieniu on już właściwie wszystko wie... i ostatnio nawet z nim o tym rozmawiałam i powiedział, żebym już nie wracała do przeszłości. Wie, że z nikim nie wylądowałam w łóżku (i całe szczęście, bo dopiero wtedy byłby problem)
- paulla777
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
ja już sama nie wiem bo po głębszym zastanowieniu on już właściwie wszystko wie... i ostatnio nawet z nim o tym rozmawiałam i powiedział, żebym już nie wracała do przeszłości. Wie, że z nikim nie wylądowałam w łóżku (i całe szczęście, bo dopiero wtedy byłby problem)
no to czyli wszystko wie...skoro potrafil to zrozumiec ,to teraz problem w tym zebys ty sie z tym uporala..powiedz mu,ze nadal jednak nie daje ci to spokoju,a moze razem przez to przejdziecie.moze on bedzie w stanie ci pomoc zeby ta przeszlosc cie juz tak nie gryzla...
Czasem zdarza się tak, że sumienie przez cały czas nas męczy, ale to pusty wyrzut, coś jak nadwrażliwość. Ważne jest teraz, wasza relacja i zaangażowanie. Na tym się koncentruj, a nie na początkach, kiedy sama nie wiedziałaś czy on jest ok, a i on też nie był zaangażowany na 100 procent.