Niezaradny życiowo i nieodpowiedzalny mąż

Kochana bardzo Ci współczuję, ale gratuluję też, że jesteś taką dzielną i zaradną kobietą.
Rozwód to absolutna konieczność i to jak najszybciej! On jest dupkiem, nieodpowiedzialnym draniem. Jeszcze Ci narobi więcej długów i będziesz musiała spłacać za niego. Nie daj mu się zastraszyć, złóż papiery jak najszybciej i wcale się nie oglądaj na niego, on jest tylko kula u Twojej nogi. Jaki z niego mąż? Jaki ojciec? Daj spokój. Załatw formalności jak najszybciej. A co do finansów to może warto się zwrócić do jakiejś fundacji?

Dziękuję za słowa otuchy, rozmawiałam przez skypa dziś ze swoim mężem, póki co pracy nie ma, jak będzie miał to wyśle... Tylko kiedy to będzie...Rozmawiał chwilę z synkiem, ale Mój mały skarb nie chce rozmawiać z tatą i widać, że było mu przykro, choć twierdzi, że nie tęskni za tatą. Mąż stwierdził, ze zamknęłam mu drogę do syna i wysłał mi sms-a że myślę tylko o sobie. Ja mu nie zabraniam kontaktu z synem, może się z nim widzieć kiedy chce. Sam podjął decyzje o wyjeździe.Postaram się w przyszłym tygodniu załatwić sprawy rozwodowe. Dziękuję Wam...

Wykrzycz mu przez skypa  ze jak masz wytlumaczyć dziecku  ze nie ma jedzenia  ??  ze  tatus nie ma pracy  ??
Mysle ze tam bedzie mu trudno znależc prace a jezeli ju z  - znajdzie to szybko go wywalą ,
Tam trzeba pracować a nie udawać ze się pracuje .

bardzo przykra i ciężka sytuacja ale wierze że ci się uda pamiętaj "zawsze odbić się od dna trzeba rade dać" masz motywacje i masz dla kogo żyć dla dziecka szkoda że moja matka nie chciała nawet walczyć możesz udać się do państwowego radcy prawnego który udzieli ci informacji co możesz zrobić z tymi długami zawsze możesz podać nowy adres męża i będą musieli się z nim skontaktować i starać się ściągać długi.

Witaj Agasta.
Bardzo wzruszyła mnie Twoja historia, współczuje Ci przede wszystkim z uwagi na chorobę synka, że mając męża, sama zmagasz się z trudnościami związanymi z jego opieką i wychowaniem. Bowiem jak piszesz, mąż nawet w zabawach z dzieckiem nie chce uczestniczyć.

Jeżeli karta kredytowa i telefon jest na męża, to może nie musisz za niego spłacać ? to pytanie do prawnika.
Jednakże chcąc uniknąć w przyszłości płacenia za niego zobowiązań możesz wystąpić do Sądu o rozdzielność majątkową. Dotyczy to jego własnych zadłużeń, a nie np. za czynsz , media, bo wtedy jesteście oboje użytkownikami. Moja koleżanka tak zrobiła, mieszka nadal z mężem, ale jego zadłużenia komornik ściąga tylko z niego.

Co do odmowy dofinansowania zakupu wózka inwalidzkiego dla synka, przez PCPR to mam pytanie, na jakiej podstawie? W piśmie , które otrzymałaś  winno być zawarte uzasadnienie oraz podany termin do odwołania i adres placówki. Jeżeli jeszcze nie jest po terminie, to szybciutko się odwołaj. W nagłówku  z lewej strony podaj swój adres, a z prawej adresata. Poniżej, że odwołujesz się od decyzji z dn.....wydanej przez......w sprawie................
Następnie musisz uzasadnić swoje odwołanie, czyli trudna sytuacja materialna, a zatem brak funduszu na zakup wózka, nie posiadacie żadnych oszczędności, a mąż już kolejny miesiąc nie przysyła żadnych pieniędzy, bo jest bez pracy. itd. 
Natomiast, jeżeli jest już po terminie albo może się odwołałaś i utrzymana została decyzja, to tak jak Ci radzi naiwna, kieruj kroki do władz ( wójta, prezydenta) osobiście idź na rozmowę i jeszcze koniecznie prośbę o pomoc na piśmie. Na piśmie też Ci muszą odpowiedzieć.
W końcu to właśnie niepełnosprawnym , a tym bardziej dzieciom należy się pomoc finansowa. Taki wózek zapewni Twojemu dziecku lepszą egzystencję, poruszania się, a Ciebie odciąży.

Rozumiem, że mąż jest jedynym żywicielem rodziny i dodatkowo otrzymujecie pomoc z MOPS-u. Zatem Twoja sytuacja finansowa nie jest dobra, ponieważ jak piszesz, mąż nie zarabiał dużo i przedkładał zakup ? zabawek? dla siebie  ponad potrzeby synka ( wyjazd na rehabilitację), a obecnie wyjechał za granicę i jest bez pracy. Ale stara się o nią i wtedy się okaże, czy będzie wysyłał pieniądze na Wasze utrzymanie.

Dlatego, może jednak, poczekaj z tym rozwodem. Masz na razie tyle zajęć przy dziecku, a sprawy w Sądzie czasem ciągną się latami- za tym idą pisma, rozprawy, tym bardziej, że mąż jest poza granicami. Co prawda, Sąd wydaje też wyrok zaoczny, ale nie wiem w jakim przypadku- to pytanie do prawnika. Mąż może się również nie zgodzić na rozwód.
Z Twojej historii wnioskuję, że:
mąż nie tracił pieniędzy na alkohol, nie jest agresywny w stosunku do Ciebie i dziecka ? nie wyzywa i nie bije,  nie zdradza Cię ( chyba , że pominęłaś te istotne dla sprawy szczegóły). Ważne też jest , czy mimo wszystko nadal darzysz go uczuciem...
Sąd z pewnością będzie się pytał, czy istnieje między Wami więź emocjonalna. Niekoniecznie wyda wyrok o rozwodzie, bo może wziąć pod uwagę, że jesteście młodym małżeństwem ( tak wnioskuję ) i istnieje możliwość poprawy Waszych relacji oraz dobro dziecka, które jednak tatę kocha ? piszesz, że synek tęskni za nim.
Myślę, że w chwili obecnej najważniejsze jest dla Ciebie zabezpieczenie finansowe.
Czy rozwód Ci to zapewni?
Jakie korzyści w chwili obecnej uzyskasz oprócz tego dokumentu?
Przecież i tak nie ma go w domu, więc odpada Ci stres związany z jego ? leżakowaniem?- nic nierobieniem.
Najważniejsze , żeby przysyłał Ci pieniądze, a jak mu będziesz mówiła o rozwodzie, to będzie robił na przekór. Bądź przebiegła, w rozmowie z nim opowiadaj jak synek tęskni, pyta czy tata kupi mu zabawkę, może wyślij do męża jakiś rysunek narysowany przez synka, że nie masz pieniędzy na życie. Sam o tym powinien wiedzieć, ale Twój mąż to też dziecko... gorzej bo duże ? więc póki co, to tak go traktuj.

Jeżeli jednak już teraz się zdecydujesz i wniesiesz pozew o rozwód, to pamiętaj , że z orzeczeniem o winie męża. Jeżeli taka sentencja będzie w wyroku Sądu, to wówczas być może możesz się starać o alimenty również dla siebie. Na pewno mogą mieć przyznane alimenty chore żony, ale Ty opiekujesz się niepełnosprawnym dzieckiem więc może też...., bo przecież nie możesz podjąć przynajmniej na razie pracy, ale to też zapytanie do  prawnika.

Moje stanowisko jest inne od dotychczasowych, ale myślę, że warte przemyślenia.
Decyzja jak zawsze należy do Ciebie, zadecydujesz co dla Ciebie i Twojego synka będzie najlepsze.

We wszystkich sprawach jak już wcześniejsze forumowiczki  radziły, kontaktuj się z radcą prawnym. Biuro radców prawnych znajduje się przy MOPS-ie oraz powinno się znajdować przy Domu Samotnej Matki. Może w pobliżu Twojego miejsca zamieszkania działa Stowarzyszenie Aktywne Kobiety, tam tez można uzyskać bezpłatne porady prawne.

Serdecznie Cię pozdrawiam oraz Twojego synka.

Agasta, podaję Ci link http://gratyzchaty.pl/index.php?topicwojew=%B6l%B1skie&start=15
może coś Ci się przyda z oferowanych darmowych rzeczy.
Pozdrawiam Cię serdecznie.

poruszyła mnie ta historia.. Jak można takim byc człowiekiem!! 
Jedynym wyjsciem jest niestety rozwód.  Jestes zaradna osobą. i synek z pewnoscia zna obojętność taty... kazde dziecko to wyczuwa nawet chore.

Co do długów meża.. to jest tak.. Jesli telefon figuruje na ciebie możesz iśc do operatora by zawiesił.. ja skolei bym bardziej była upierdliwa, poszłam bym na policje.. że moj mąż  ukradł mi telefon bo niemiał za pić lub spłacic długu.. wtedy  blokujesz telefon  i koniec..
  Co długu bankowego jesli to jest kredyt wziety na ciebie no to trudno nic w tej sprawie niemozesz zrobić. Chyba że bedziesz sie odwoływała o zawieszenie całkowite kredytu bo masz taki a taki problem... lub chociaz by ci zmniejszyli raty.
Jesli dług bankowy jet wzięty na meża a było potrzeba twojego podpisu.. czy zgody... lbu co gorsza nie wiedziałas (tak ja)
to  weszła taka ustawa że za wziety kredyt gotówkowy po 2005 roku bez podpisu współmałżonka  kredytobiorca odpowiada sam.. nie jego cała rodzina.. 
taka ustawa weszła w styczniu 2005 roku..  o tym mozesz przeczytać w internecie na forum prawnym.. lub radca prawny Ci powie.

Co do synka.. Jesli jest niepełnosprawny.. i nie uleczalnie chory.. moze napisz do jakieś fundacji co pomaga chorym dzieciom..  tam powonnaś uzyskać pomoc.. nawet finansową
powodzenia..

Drogie Forumowiczki pomóżmy Agaście. Nawet po 10 czy 20 zł od każdej to dla niej cokolwiek na turnus zdrowotny w Krakowie czy na ten wózek. Agasta podaj nr konta.

Dziękuję serdecznie, ale wysłałam już dokumenty do PFRON-u i powinnam w przyszłym tygodniu dostać odpowiedź- mam wielką nadzieję, że pozytywną. Pomogła mi w tym Pani z Opieki, podzwoniła w kilka miejsc i dała mi adres. Dzwoniłam i Pan kazał wysłać mi dokumenty, więc dofinansowanie powinno być. Mam jeszcze wspaniałą siostrę i szwagra i rodziców na których mogę liczyć, może niekoniecznie finansową, ale gdy trzeba to też. Jak na razie daję radę i ta zbiórka jest nie potrzebna, ale wielkie dzięki za propozycję:) Nie spodziewałam się takiej propozycji, ale miło jest wiedzieć, że zawsze można liczyć na pomoc. Wasze wsparcie jest dużą siłą napędową i mobilizacją dla mnie. Czasem mnie już przerasta tak wielka odpowiedzialność i pamięć o wszystkim. Kocham nad życie swojego skarba i zrobię wszystko by był szczęśliwy i w miarę możliwości zdrowy:) Jeszcze raz serdecznie dziękuję...

Pomimo tego co przeszłam nie uważam,że Faceci są denni... Są też porządni mężczyźni, znam wielu którzy są wspaniałymi ojcami i mężami... Ja po prostu dokonałam złego wyboru:( Mam nadzieję, że jak się uporam ze wszystkimi sprawami to jeszcze będę miała swoją szansę... Nie chcę być sama do końca życia, mój syn nie będzie szczęśliwy gdy jego mamusia za jakiś czas zrobi się zgorzkniała... Mam nadzieję, że znajdzie się jakiś facet, który nie przestraszy się kobiety z dzieckiem, z dzieckiem niepełnosprawnym..:)

a mnie to strasznie bulwersuje:/ jak w ogóle tak można??
jesteś bardzo dzielna i silna:)
czasami a nawet bardzo często odnoszę wrażenie ,że do każdego faceta powinna być dołączona "instrukcja obsługi" dlaczego tak rzadko są przy nas kiedy ich potrzebujemy? dlaczego zawsze z igły robią widły?
nie chcę być pesymistką ani tym bardziej cię urazić..ale wydaje mi się,że ten twój mąż ma tam pracę może byle jaką ale starcza mu na zapewnienie sobie egzystencji a tobie po prostu oczy mydli:(
bo skoro siedzi tam od stycznia twierdząc,że nie ma pracy to za co żyje?gdzie mieszka? i czy na prawdę pojechał by za granicę w ciemno?
najprościej jest olać rodzinę  a później winą obarczać żonę czy dziewczynę:/ dlaczego dorosły człowiek nie potrafi ponieść odpowiedzialności za swoją rodzinę,dziecko? irytuje mnie to!!
mam nadzieję że wszystko się tobie ułoży i z pomocą innych będzie już tylko lepiej:)
no i super kobietki,że zdeklarowałyście pomoc:-)
życzę tobie i twojemu synkowi jak najlepiej:-)

W cale bym się nie zdziwiła gdyby mój mąż miał tam już pracę, a mnie wkręcał, całkiem możliwe. Mój mąż pojechał do Szwecji, a tam jest już jego mama od prawie 4 lat, siostra od roku, więc mieszkać ma gdzie. Jednakże wątpię, żeby go utrzymywały. Moja teściowa jest tam już spory czas i odkąd pamiętam nie mogliśmy liczyć na jej jakąkolwiek pomoc, z miesiąca na miesiąc słyszałam tylko, że już niedługo będzie jej lepiej, a ona tam uczy się języka, robi jakieś praktyki, a mąż nawet potajemnie przede mną raz, a może dwa razy wysyłał jej pieniądze... Ja w sumie nigdy nie liczyłam na jej pomoc, jednakże nie lubię kiedy ktoś w oczy kłamie i ewentualnie najpierw sam Ci coś obiecuje, a potem słyszy się to samo co zwykle... Za pomoc dziękuję,  w razie gdybym nie dawała rady, to się do Was zgłoszę o pomoc...:)

AGASTA ja tez podejrzewam ze Twoj mąz pracuje.To typ cholernego egoisty!Przykre jest tez to że jego rodzina ma gdzies Twoja sytuacje.
Agasta jesli nadal nie będzie Ci pomagał wystap o alimenty dla dziecka.Nie musisz miec rozwodu żeby uzyskac alimenty.Nie wachaj sie.To nie jest najważniejsze czy on pracuje czy nie.Licza sie mozliwości zarobkowe...a takowe zapewne posiada...

Moja droga juz sam fakt ,ze podjelas decyzje o rozstaniu pokazuja jak silna i niezalezna jestes.Jestem pewna,ze mimo choroby synka znajdziesz na tyle sily w sobe zeby przez to wszystko przejsc.Wiem co mowie ja mam rozwod juz za soba. Moj byly maz byl calkiem podobny do twojego.Wiecznie zmeczony i pracy dla mezczyzn z jego wyksztalceniem w Polsce brak.A umial zrobic wszystko .Z wyksztalcenia tokarz z papierami spawacza,pracowal na kolei,w fabryce ampulek ,w zakladzie ceramicznyn, mechanicznym itp.,itd Nasz coreczka choc zdrowa miala kolki i czesto plakala to tez byl problem bo tatus nie mogl sie wysypiac.Zatrudnial sie i zwalnial srednio co kilka miesiecy.Nasze dlugi rosly .Doszlam do wniosku ,ze musz sprawe wziac we wlasne rece.Zeby splacic dlugi wyjechalam na dwa miesiace do Niemiec do opieki.Dwie corki(starsza 9 lat i mlodsza 18 miesiecy).Okazalo sie ze po prostu nie ma do czego wraca ex malzonek rozpil sie .tez zostalam bez mieszkania musialam zabrac dzieci i uciekac .nigdy nie bylo wiadomo co strzeli mu do glowy. Dwa lata mieszkalam katem u przyjaciol.W tym czasie zlozylam pozew o rozwod,ktory dostalam na jednej rozprawie i oczywiscie z calkowitej winy meza.Po malu znalazlam prace na umowe -zlecenie co prawda i nie sa to jakies kokosy ale wywalczylam alimenty i rodzinne tez dostaje wiec nie mam co nazekac.Ostatnio wynajelam mieszkanie malutkie bo na razie na wieksze mnie nie stac ale mam spokoj.Czekam na przydzial mieszkania komunalnego i moze sie doczekam.Od momentu rozstania minelo prawie trzy lata .Zaczynam myslec o sobie nie zalamalam sie i potrafie dostrzegac pozytywne stony zycia.Poznalam wartosciowego czlowieka ,ktory akceptuje moje dorastajace corki(starsza 16 mlodsz terz8 lat)Czasami trzeba wiele przejsc,zeby dostrzec swiatelko w tunelu .Ja tez myslalam,ze nic dobrego mnie juz nie spotka a jednak?Moj ex maz nie moze sie pogodzic ,ze kogos mam a on dopiero teraz docenia co stracil.Probuje do mnie wrocic ,zabie o moje wzgledy ,dba o nasza corke....Niestety na niektore sprawy juz za pozno.Nie wchodzi sie dwa razy do tej samej rzeki a niektorzy ludzie po porstu sie nie zminiaja.Uszy do gory poradzisz sobie a poza tym na pewno znajdzie sie ktos na twojej drodze kto ci pomoze.Wiara gory przenosi

Witam Was, nie było mnie jakiś czas. U mnie powoli jakoś wszystko się toczy, jak jedno wychodzi to z innym idzie gorzej. Wczoraj złożyłam pozew o rozwód, czekam teraz na polecony z sądu... Zobaczymy.

Niestety mąż póki co nie wysyła pieniędzy, twierdzi że nie ma. A jeśli chodzi o sprawę wózka, to nie ciekawie, dzwoniłam do PFRONU do Warszawy, tam gdzie wysłałam dokumenty i niestety Pan mi powiedział, że nie mogą pomóc, gdyż nie pomagają osobom prywatnie, a tylko instytucjom pozarządowym... Czekam teraz na pismo. Został mi tydzień przed wyjazdem do Krakowa na turnus i jak nic nie wymyślę do środy to muszę jechać i rozłożyć te pieniążki na raty> ale się nie poddaję, mam jeszcze kilka pomysłów gdzie pójść, może się uda...
Ale powiem Wam tak szczerze, że momentami jest mi ciężko, wczoraj po złożeniu pozwu opadłam z sił...wiem że podjęłam słuszną decyzję i jestem jej pewna w 100% jednakże, wieczorem gdy mój maluszek już zasnął siedziałam i płakałam, za dużo mam na głowie i momentami nie daję rady. Mimo że nie miałam w mężu zbytniego wsparcia, to czułam że ktoś ze mną jest kto teoretycznie tak jak ja odpowiada za wszystko, a teraz zostałam całkiem sama, nie mam nawet do kogo się przytulić... Wiem że to śmieszne... Wszystko na mojej głowie, stałe rehabilitacje mojego synka, teraz turnus, jak wrócimy kontrola u neurochirurga i trzeba jechać do Warszawy, muszę już szukać kliniki gdyż mój mały ma niezstąpione jąderka i pan doktor podjął decyzję że musimy w końcu zrobić zabieg, pozew rozwodowy, a na dodatek piszę pracę magisterską bo w lipcu mam obronę... I jakoś nie wyrabiam się na zakrętach... Serdecznie pozdrawiam.

Wiem, że każdy ma jakiś swój problem...
Gdy jednak patrzę na sportowców, wyczynowców, siłaczy... to przecież każdy z nich sam podejmuje się nieprzeciętnego wysiłku, aby się rozwijać...
Może, więc ten ciężar, z którym musi iść przez życie, jest nam potrzebny do rozwoju?
Przykładem niech będzie Jacek, o którym można przeczytać na stronie: www.przyjaciel.opole.pl
Jest on przykładem człowieka, który pomimo ogromnego ciężaru choroby, nie załamuje się, lecz wciąż rozwija...

Podczytuje ten temat i mysle że AGASCIE jest potrzebna doraźna pomoc finansowa.Nie ma innego sposobu żeby rozwiązala swoje problemy...
Może faktycznie my na tym forum możemy pomóc koleżance...

AGASTA ciesze się  że troszke sobie poradzilas z tymi sprawami w toku.Super że siostra Ci pomogła.Chwala jej za to!Jestes naprawde tak dzielną kobietką,ktora zasluguje na to co najlepsze w życiu.Miejmy nadzieje że kiedys karta sie odwróci na te dobra strone.
Pozdrawiam Cię serdecznie i życze udanego pobytu w Krakowie
całusek

Ja też polecam Ci historię Jacka to super facet,zawsze pamięta o swoich znajomych.
Agasta ja piszę prace mgr przy trójce dzieci i dodatkowo też chodzimy na rehabilitacje więc wiem jak jest i bardzo Ciebie podziwiam.
Silna z Ciebie kobietka.
W szkołach dzieci zbierają nakrętki dla dzieci na zakup wózków, czy taka akcja by Ciebie interesowała?
Pozdrawiam serdecznie.

ORSZULIK jak ty to robisz...wieczna 18-ka...ja też tak chce

Kurcze piszecie tyle wspaniałych słów otuchy,a pomimo tego człowiek ma wątpliwości czy dalej sobie poradzi i jak. Przerażą mnie myśl mieszkania z rodzicami, a póki co zdaję sobie sprawę że nic innego mnie nie czeka. Synek się zaczyna gubić gdzie mieszkamy, teraz mnie pyta czy mieszkamy w szpitalu...czysta parodia. Momentami pluję sobie w brodę jaki dziecku los zgotowałam. Przecież on jest niczemu winien. A szpital na dodatek ma do siebie to iż za dużo ma się tu czasu na myślenie. Człowiek siedzi myśli, analizuje, czasem usprawiedliwia. Są osoby, które  pewnością popatrzą na moje małżeństwo i powiedzą, że przesadzam. Że ani mąż mnie nie bił, nie znęcał się - a nie mówię że za dużo czasu na myślenie. Normalnie człowiek zajmie się pracą i jakoś idzie.. A najbardziej teraz mnie denerwuje, w sumie może nie denerwuje co robi mi się przykro, gdy widzę małżeństwo, które jest z dzieckiem w szpitalu, wymieniają się przy opiece nad dzieckiem, rozmawiają, ale tak normalnie... Są z tym dzieckiem cały dzień, a nie tak jak mój wpadł na godzinę i musiał zmykać, bo zmęczony, a potem okazywało się że odwiedził kumpla..

Właśnie przed chwilą rozmawiałam ze swoim jeszcze teściem i okazało się że mój mąż zaczyna pracę w Szwecji. Ze mną się nie kontaktuje, a teść się chyba wygadał. Niedawno tam pojechał i nie wie chyba że mi mój mąż powiedział, że wyjeżdża...do Anglii... Powoli wychodzi szydło z worka. Nigdy nie uchodziły płazem kłamstwa mojego męża...
Jakoś ostatnio rozmawiałam ze swoją mamą, wychodzi że tylko ja głupio wierzę iż mój mąż naprawdę będzie utrzymywał kontakt z synem i pomagał mi finansowo przy dziecku...Powoli zaczynam się budzić i widzieć co jest snem a co życiem.

Witaj.
Agasta, przekazujesz same dobre wiadomości. Synek już chodzi o chodziku i masz już dla niego wózek. To Twoja wielka radość widzieć jakie postępy robi i na pewno będzie coraz lepiej.
Dobrze , że postawiłaś na rehabilitację, bo rozumiem , że dołożyłaś wiele starań, aby ją otrzymał. Jesteś bardzo dzielną matką i robisz wszystko , co tylko w Twojej mocy , aby synek był sprawny.

Rozumiem Twoją boleść, że z tym wszystkim w realu jesteś sama...ale, masz tutaj (w wirtualnym świecie ) swój wątek - pisz zatem nadal o swoim życiu, co Cię boli i co Ci sprawia radość. Takie wypowiedzi z pewnością w jakimś stopniu odstresują Cię, zrzucisz z siebie nagromadzone emocje. Zawsze znajdzie się ktoś , kto Cię wysłucha ( przeczyta) i napisze słowa otuchy i wsparcia.

Obecnie masz bardzo dużo spraw do załatwienia. Często jest tak, że w natłoku zdarzeń zapominamy o pewnych szczegółach, co rodzi pewne komplikacje, wymaga dodatkowych działań i wydłuża czas realizacji. Myślę, że każdemu to się zdarza (twierdzę tak z własnego doświadczenia), zatem nie obwiniaj się tak bardzo,"... bo mogłaś zapomnieć..." o tych podpisach na dokumentach do pozwu.
To było do przewidzenia, zresztą pisałam wcześniej o tym , bo tylko ja odradzałam Ci występowanie z pozwem o rozwód w czasie, kiedy zbiegło Ci się tyle różnych życiowych problemów. Ciężko wtedy wszystko ogarnąć...ale skoro klamka zapadła...a może nie , bo pozew wrócił...może to jakiś znak?

Dzisiaj przeczytałam na forum wątek: " Mój wymarzony rozwód" przez marynarka.
Polecam Ci , abyś tam zajrzała- jest dużo osobistych porad forumowiczek, a w poście nr 704 " kanonista - porady" oferuje:
Jeśli ktoś jest zainteresowany stwierdzeniem nieważności małżeństwa proszę o pytania:
proszę dzwonić: 607-841-951
Poradnia Kanoniczna specjalizuje się w procesie o stwierdzenie nieważności małżeństwa, pomaga osobom z całej Polski, również tym, które po zawarciu małżeństwa wyjechały na stałe za granicę.
Wszyscy nasi pracownicy są absolwentami prawa kanonicznego (UKSW), a często także prawa cywilnego.
pozdrawiam,
Michał Poczmański

Serdecznie Cię pozdrawiam i Twojego synka.

Agasta, oczywiście że warto i tak jak postanowiłaś pisz w swoim wątku...i na pewno nie jest to wyrazem Twojego egoizmu- sama Cię do tego zachęcałam.

Ja nie odbieram Cię jako osoby, która się nad sobą użala, po prostu piszesz o swoim życiu, które nie jest usłane różami. W chwili obecnej jest ono wypełnione troską o zdrowie syna, problemami małżeńskimi, borykasz się  z kłopotami finansowymi. Ale, piszesz też o swoich radościach ( synek zaczyna chodzić), sprawach, które dzięki Twoim działaniom udało Ci się załatwić ( wózek dla synka).To Twoje osiągnięcia i na pewno będzie ich z każdym dniem więcej.

Wierz w to, że będzie coraz lepiej - jesteś bardzo dzielną matką, kochającą ponad wszystko swoje dziecko, co niezbicie wykazujesz. Twoje osobiste pragnienia związane z życiem u boku kochającej Cię osoby i kochającej Twojego synka, też są całkowicie realne do spełnienia.
To dobrze, że masz swoje pragnienia i życzę Ci, żebyś znalazła w sobie siłę i utrzymywała tę wiarę, bo to się na pewno spełni. Mówią, że: " wiara , czyni cuda", ale trzeba też jej dopomóc w spełnieniu. Na wszystko przyjdzie czas i pora, zatem nie zniechęcaj się, jeżeli przyjdzie Ci poczekać.

Czy w święta jesteście jeszcze w Krakowie, czy już w domu?
Gdziekolwiek je spędzacie, niech dotrą do Ciebie i synka moje osobiste życzenia świąteczne:
" Życzenia ciepłe , jak tchnienie wiosny,
  składam Wam , w ten dzień radosny,
  Niech wszystkie troski będą daleko,
  a dobro płynie szeroką rzeką."
i przede wszystkim zdrówka... oraz smacznego jajka...

Serdecznie Was pozdrawiam.

AGASTA, również dziękuję za życzenia.
Masz rację, dobro powraca - zostaje też tam skąd jest przekazane, czyli działa w dwie strony.

Fajnie, że święta spędziłaś już z synkiem w domu. Pewnie robi coraz lepsze postępy w chodzeniu.
Przedszkole...to duży krok do przodu, synek będzie przebywał  wśród rówieśników, nauczy się wielu różnych zabaw i większej samodzielności. Ty też będziesz bardziej odciążona. Daleko jest to przedszkole od Twojego domu? będzie jakiś problem w dowiezieniu go?

Czekam na kolejne wieści, te dobre i te inne...
Pozdrawiam Was.

Witaj AGASTA.
Zobacz, jak wszystko zaczyna Ci się układać, kroczek po kroczku realizujesz swoje życiowe plany.
Jak dużo już zdziałałaś od momentu opisania swojej historii (marzec). Zakup wózka dla synka, przedszkole, w lipcu masz obronę pracy magisterskiej( trzymam kciuki) i już planujesz szukanie pracy.  Rozumiem, że chcesz wynająć mieszkanie w pobliżu przedszkola, z uwagi na trudności z dojazdem z obecnego miejsca zamieszkania. Żebyś jak najszybciej otrzymała alimenty, bo  poprawią Twoją sytuację finansową.
Czy mąż nadal nie wysyła żadnych pieniążków?

Masz w sobie bardzo dużo życiowej energii, trudności nie załamują Cię, wręcz inspirują.
Doceniam to w Tobie, bo ja też jestem z tych osób, które zawsze szukają wyjścia z każdej sytuacji, rozwiązują problemy i idą dalej przez życie. Pewno, że są momenty załamania, ale "po nocy przychodzi dzień".

Te słowa synka, że jesteś jego " księżniczką" są najlepszym wyrazem tego, że dziecko widzi jaką miłością go darzysz, podziękowaniem. On również Cię kocha ponad życie, jesteś dla niego wszystkim, co jest dobre, piękne i bezpieczne. We dwójkę tworzycie wspaniałą rodzinę.

Nic nie piszesz odnośnie rozwodu...

Serdecznie Was pozdrawiam.

Witaj;) Strasznie Ci współczuje, że nie możesz liczyć na swojego męża. On chyba nie dorósł. Sam potrzebuje niańki. Nie wiem, czy Cię to pocieszy, ale znam osobę, która miała podobną sytuację, co Ty. Co prawda jej dziecko ma autyzm, ale jej facet totalnie miał gdzieś, i wszystko było na jej głowie. Co więcej, powiedział jej, że on chciał zdrowe dziecko, na chore nie jest gotowy... ;(Podobnie, jak Ty złożyła papiery o rozwód, a dziś ma nowego mężczyznę, na którego może liczyć i jest szczęśliwa. Tobie i Twojemu dziecku, również życzę szczęścia. Mam nadzieje, że wszystko się ułoży. Podziwiam, takie babeczki. Silna jesteś! Pozdrawiam ciepło;)

Staram się nie poddawać choć nie zawsze jest łatwo, bywają chwile trudne i podłamki ale staram się dla mojego synka i dla mnie samej.
Dziękuję za miłe słowa. Pozdrawiam.

AGASTO, faktycznie, Twój jeszcze mąż jest nieobliczalnym człowiekiem.
Przecież taka podroż i pobyt w Szwecji sporo kosztuje...a do tej pory od chwili wyjazdu nic nie łoży na Twoje i dziecka życie, bo jak wcześniej pisałaś wysłał Ci sms-a z wiadomością, że pierwszą wypłatę otrzyma dopiero 25 czerwca.

Zastanawiająca ta propozycja wyjazdu do niego...niby dobrze, bo synek tęskni za tatą.
Doprawdy trudno Ci coś doradzić. Do wakacji jeszcze trochę czasu,to myślę , że jeszcze wiele może się wydarzyć.

A czy mąż wie , że złożyłaś pozew o rozwód?
Pozdrawiam Cię i synka.

AGASTO, też odnoszę wrażenie, że mąż "coś" kombinuje.

W sumie nie utrzymuje z synkiem żadnego kontaktu, nie zależy mu bo nawet olał Dzień Dziecka. Taka wysłana kartka z życzeniami od taty z pewnością sprawiłaby mu wiele radości, czy nawet rozmowa przez telefon.
Mąż nie widzi takiej potrzeby, chyba nawet nie rozumie prostej formy wyrażania swoich ojcowskich uczuć, więzi jaka powinna być pielęgnowana skoro jest tak daleko od niego i to od dłuższego czasu.

Myślę, że Twoje obawy są w pełni uzasadnione. Pojedziesz i możesz nie wrócić do kraju z dzieckiem...przeciwko sobie będziesz miała nie tylko męża, ale i jego rodzinę...a Ty sama w obcym kraju. Nie potrzebne Ci teraz przysparzanie sobie kłopotów i problemów na jego życzenie.
Skoro mąż już wie , że podałaś o rozwód to jeśli pojedziecie do niego, to myślę, że w Sądzie może kłamać, iż utrzymujecie nadal współżycie, a rodzina poświadczy.

Zatem, Twoja decyzja jest słuszna. Nie zabraniasz mu kontaktu z synem, wręcz dla dobra dziecka pragniesz tego, a skoro mąż chce z nim pobyć to w miejscu dla Was bezpiecznym, czyli w kraju.
Pewnie już w najbliższym czasie będzie rozprawa, to i tak powinien wtedy przyjechać.
Chyba, że się nie stawi i będzie wyrok zaoczny. Moja znajoma tak uzyskała wyrok, z tym że jej mąż przebywał za granicą kilka lat. Nie mam za bardzo rozeznania w tym temacie, ale myślę, że jak się nie stawi, a będzie prawidłowo powiadomiony, to tak właśnie Sąd orzeknie.

Spokojnie, AGASTO - tyle już przeszłaś, to dasz radę usunąć kolejne kłody jakie mąż Ci rzuca pod nogi. Tyle, że problemy i negatywne przeżycia piętrzą się, a masz przed sobą egzaminy w lipcu.
Musisz zatem skumulować swoje siły , energię i czas na naukę.
Będzie dobrze, z każdym dniem torujesz swoje życie na bezpieczne tory - życie Twoje i synka.

Pozdrawiam Was serdecznie.

Witam Was serdecznie, nie pisałam jakiś czas, jakoś nie mogłam się zebrać. Jutro jadę i składam już swoją pracę magisterską, obronę mam wyznaczoną na 8 lipca, więc już niedługo będę panią magister..:) Mój maluszek, rośnie jest coraz fajniejszy, po podwórku chodzi przy balkoniku więc radzi sobie rewelacyjnie. Jestem z niego dumna, jest bardzo dzielny i wytrwały, pomimo zmęczenia nie poddaje się.
W okolicach gdzie mieszkam niestety nie ma możliwości wypożyczania sprzętu, z pomocy Caritasu póki co też nie korzystałam. Jeśłi chodzi o mojego męża to naciska abyśmy przyjechali, jak również ceka abym mu wysłała akt urodzenia dziecka, ja niestety się boję. Szczerze nie wiem co mam robić, rozumiem żę tego pisma od niego wymagają, jednakże jeśli on przedstawi dokument potwierdzający posiadanie dziecka, dostanie na syna pieniądze, a mnie opieka wstrzyma wypłacanie zasiłku. Nie mam żadnej gwarancji że będzie mi wysyłał pieniądze, do tej pory muszę radzić sobie sama. Nie chcę być od niego uzależniona i liczyć na jego łaskę. Zresztą zbliża się dzień, kiedy mój mąż ma dostać pierwszą wypłatę i zagwarantował mi że wyśle mi pieniądze, okaże się wkrótce jak postąpi. Nie zdziwię się jeśli mi napisze, że jeśli wyślę mu dokumenty to on wyśle mi pieniądze. Naprawdę nie wiem jak powinnam postąpić, nie chcę aby miał tam jakieś problemy, jak również nie chcę wyjść na wredną zołzę, ale ja mam do utrzymania dziecko i siebie, jeśli bym od momentu rozstania liczyła na niego to byśmy z głodu umarli. pozdrawiam wszystkich serdecznie.