Rozstanie- mamy dziecko, a nic nam się nie układa:(

Też mam wrażenie, że chłopak nie dorósł do roli męża, ojca i trochę go ta nowa rzeczywistość przerosła.
Rozmowa, rozmowa i jeszcze raz rozmowa, a jak to nie pomoże to może delikatna interwencja ze strony osób trzecich np. Twojej mamy, pozwoli mu się otrząsnąć i  zrozumieć, że rodzina jaką teraz posiada do czegoś zobowiązuje.

Wydaje mi się, że nic z tego nie będzie, jesteście bardzo młodzi, pewnie ślub ze względu na dziecko? Facet jest niedojrzały i nie nadaje się do tak poważnej realcji jak dla mnie. Spróbuj jeszcze rozmowy, jeśli nadal będzie Cie olewał i wyzywał to się wyprowadź.. Szkoda dziecka, żeby na to patrzyło.

Powiedz mężowi,że nikt nie mówił,iż w małżeństwie będzie lekko.Że Ty też nie spodziewałaś się,że doczekacie takiego momentu,kiedy stanie między Wami mur.Odpoczynku do obowiązków w dorosłym życiu nie ma i nie będzie,a tym samym od dziecka,o które powinien dbać także ojciec.
I czy gotów jest stracić Ciebie i dziecko,bo swoim zachowaniem doprowadza do tego,że tak może się stać.

Loczek 87 zauważ, że post był edytowany po wypowiedziach obu pań.

Facet ma 23 lata i jest niezbyt dojrzały jak na swój wiek. Mam wrażenie, że ślub był z powodu dziecka. Niestety dziecko często nie jest wystarczającym argumentem, który trzyma rodziców razem. Czy przed ślubem także tak Cię nie szanował? czy biorąc z nim ślub kochałaś go, czy tylko ze względu na dziecko?
Moim zdaniem mieszanie w Wasz związek osób trzecich (Twojej mamy) tak jak Miriam napisała byłoby dużym błędem. Im mniej osób spoza tym lepiej. Dobrze, że mieszkacie bez rodziców teoretycznie powinno być łatwiej. Może z czasem przyzwyczai się do nowej sytuacji, chociaż nie wygląda to zbyt dobrze.

MISIA91  miałam taką samą sytuację , przezywałam to co ty teraz kilkanascie lat temu... bylismy mlodym małżenstwem , od razu na swoim ja miałam 20 lat a mąż 23 .. on pracował ja wychowywaam córkę .. układało się niby ok , ale w pewnym momencie zaczeło sie psuć , jego ciągłe pretensje o wszystko , moje obrażanie się z byle powodu , jego pokazywanie mi jak się sprzata uważał ze zle to robię.. i tak trwaliśmy .. pisałam w tym czasie pamiętnik , oj jak teraz do niego wracam to widze nieszczesliwą kobietę..
on nie potrafił ze mna rozmawiac , mieszkaliśmy od razu na swoim , na nim ciązył fakt naszego utrzymania.. i powiem ci teraz z persp[ektywy czasu ze on po prostu sie BAŁ ..  bał ze nie daje rady ze córka zachoruje a nam nie wystarczy do 10-tego .. bał sie że nie wystarczy na rachunki , życie , mało zarabiał , w pracy sytuacja napięta.. wtedy ja byłam smutna , chodziłam za nim i słyszałam słowa np  skamlesz jak pies.. z nienawiścią w oczach ..
było naprawdę zle , nawet napiusałam pozew o rozwód.. ale dzięki mojej madrej mamie , naszemu uczuciu które jednak sie tliło  PRZETRWALIŚMY:):)  nauczyliśmy sie siebie , przede wszystkim nauczyliśmy sie rozmawiac o nas , naszych emocjach , pragnieniach .. nie skreslajcie siebie  jesli sa to tylko takie nieporozumienia , jeśli nie ma przemocy , patologi warto walczyć.. ja dzis nie żałuję , jestem szczęśliwą mężatką , matką dwójki dzieci , spełnioną kobieta.. mojego meża nie zamieniłabym na nikogo innego..
  to co mnie przeraża to fakt jak mlodzi ludzie szybko odpuszczają , nie walczą , nawet mimo dziecka , a nawet mimo to ze te niepowodzenia nie są traumatyczne... dziś młodzi muszą jezdzić autem dobrej klasy , miec super sprzet w domu agd i stereo , jezdzić co rok na wakacje..
jest cos  o wiele bardziej trwałego i zasługujacego na wasze zAbieganie i zaangazowanie  UCZUCIE  i jego owoc czyli wasze DZIECKO:):)
TRZYMAM KCIUKI ZEBY SIE UDAŁO:)  jak sobie dacie szansę zawalczycie to nie jedna burzę razem przetrwacie:)

Ktoś kiedys powiedział, ze nie jest sztuką rozstanie i znalezienie nowej osoby. Sztuką jest bycie z kimś i zgranie się mimo wszystko... Czego Wam życzę.

może powinnaś trochę dłużej go "przetrzymać" i nie wracać od siostry tak szybko,ale moim zdaniem musisz teraz wykorzystać to,że chce rozmawiać,powodzenia dziewczyno...

nie przeprosil, nie bylo rozmowy, dziś wrócił z pracy i nawet sie nie odezwał

rozumiem was kobietki,w takiej sytuacji jest strasznie ciężko-też weszłam ze względu na moją byłą sytuację.Miałam podobmie na początku wychodziliśmy,a gdy już zamieszkaliśmy razem zaczeło się psuć,a jak już doszło do tego wszystkiego dziecko,to w tedy się działo!! Zaczełam w końcu być nie ufna dla mojego faceta-wkońcu się przekonałam,że mnie odstawił na 3plan.  1-koledzy i wypady z nimi nawet oszustwa,aby iść z nimi na impreze (dobrze,że byłam nie ufna i się tylko domyślałam,aż wyszly kłamstwa), 2-po pracy chodził do typowej dla mnie k..... była to moja znajoma ze szkolnych lat,gdzie b.długo się niewidziałyśmy-ona miała zupełnie inne życie niż ja.Była panną do każdego wzięcia-miała tyle kasy przez tą pewną niwetypową prace,że wynajmowała sama mieszkanie-wiadomo po co!jaką 20latke stać by było na mieszkanie 3pokojowe,gdzie nie oszukujmy się tanie nie jest-jezdziła do niemiec z tego co wiem,sama mówiła-więc on z nią przebywał nie tak często jak ze mną,ale sam fakt,że zachodził do takiej dz.....  .Do dzisiejszego dnia dręczy mnie to co oni mogli by tam robić-zdrada,ćpanie???różnie to bywa jak to z facetami-chcą się wyszaleć!!No a na 3planie mniał zawsze auta,te jego zloty vw i tym podobne tiuningi rajcowanie aut.Byłam zazdrosna o niego,bo zamało czasu spędzał ze mną i ze swoją córką, a jak już spędzał ten czas to naprawde ja przy nim czułam brak jakiego kolwiek przyciągania się do siebie i za zwyczaj tworzyły się klutnie i nie tylko sami się domyślcie.Trwało to wszystko,ten dramat przez 3 lata,aż zdecydowaliśmy,że pojedzie do GB niebyło go przez prawie 2 lata,oczywiście przyjeżdzał do mnie i do dzieciątka przeważnie był 2 tygodnie,ale co z tego jak tyklo 1,lub 2 razy w roku.Czułam ,że nasz związek jest skreślony i zdany na straty,myślałam, że ma tam jakąś inną,że jest ładniejsza i nie tylko-sory,za sie popłakalam gdy wspominam to wszystko,ale muszę sie wygadać.No dzwoniłam do niego prawie co dziennie i w południe,wieczorkiem,on-żadziej dzwonił-wiem już teraz,że zależy mu na mnie i na moich córkach-nim wyjeżdzał,zaszłam w ciąże-też miałam trudny okres, bo mnie posądzał o bóg wie co!dobrze mu było samemu na uk,lecz docenił brak swojej prawdziwej kobiety,która go naprawde kocha.Doczekałam się przyjechał po nas do polski i wzią nas do siebie.Uwierzcie to były naprawed wspaniałe chwile spędzone razem-te pierwsze chwile były jak w bajce uwierzcie. oj długo bym mogła pisać,co po 8,9 miesiącach działo się w naszym domu-Jestem glupia,kocham go na zabuj,ale jestem nie ufna,i ciągle go podejrzewam, ze miał tu jakąś panne i nie tylko,bo jak kobieta nie widzi,to niewie.Niewiem,przestałam mu mówić,że go kocham, nie okazuje też, że on mnie tak bardzo obchodzi-dzieci są dla mnie warzniejsze-gdy coś chce,albo znajde dość wiarygodną wymówke.I napisze wam,że to działa, ale nie na maxa.Jesteśmy razem nadal kochamy się, ale o szacunku można by długo rozmawiać,chciałabym,aby mnie zaczoł szanować.Ja przez jego taki jaki jest szacunek co do mojej osoby, też mam minimalny szacunek do niego.Dziwne prawda-2ie ludzi ktorzy się kochają, lecz nie szanują- to dla mnie też jest nienormalne.

NAPISZCIE MI PROSZE SPROSTOWANIE;       CZYM JEST WOLNY ZWIĄZEK- mam pare wytlumaczeń,ale chciałabym poznać waszą opinie na ten temat?dziękuję.    PRZEPRASZAM ROZPISAŁAM SIĘ.   

Więc dajcie tym mlodym szanse oni dopiero zaczynają sie siebie uczyć,niemieszkali razem,to było wspaniale.Uczom się razem żyć.Zgodzę się z tym, nie sztuka jest  zmienić osobe ukochaną, sztuką i pięknem jest odkrywać razem caly ten wredny świat,chodzby, czasem bywa osobno.

witam otóz jestem w dziwnej sytuacji rozstałam sie z facetem po 3 latach związku mamy ze sobą dziecko powodem rozstania były kłotnie i z jego strony nie panowanie nad emocjami czyli czasem uderzył mnie po czym tego bardzo załował teraz jestem w nowym związku od 4 miesiecy bo tyle nie jestem już z nim no on teraz próbuję odzyskać nas ostatnio rozmawialismy szczerze o tym wszystkim i naprawde zauwazyłąm ze sie zmienił juz nie obwinia mnie o to co sie miedzy nami działo ze to była nasza wina bo ja go kilka msc przed rozstaniem zdradziłam z obecnym partnerem ciezko mi jest bo mam teraz w głowie pustkę nie wiem co myslec czy naprawde sie zmienił czy udaję?a potem pokaze na co go stać jestesmy młodzi on 23 ja 19 dziecko oczywiscie byuło nie planowane .Teraz z tym obecnym partnerem chcemy sie zarenczyć ale nie wiem sama czy mam coś robić w tym kierunku by spróbować vczy odpuścić teraz mój były cche bym do niego przychodziła chociaz by na kawę pogadać i sie z czasem przekonać ze sie zmienił oczywiscie wszystkow  swoim czasie i tez ja mu powiedziiałam chociaz niewiem czy dobrze ze jak bym odeszła od obecnego to ze jak bym sie wprowadziła do niego to narazie bysmy były na etapie kolega koleżankę nie odrazu sie wiązac tylko chciałą bym zobaczyć czy sie zmienił .poradzcie coś !był ktoś w takiej sytuacji