Mam 31 lat.
Mam tzw męża i czuję się samotna.
Mój mąż jest kierowcą i nigdy go nie ma, a ja mam cały dom na swojej głowie. Bardzo często już nie daję rady psychicznie i fizycznie. Mimo że mam córeczką 9 lat i ona jest jedyną osobą dla której coś znaczę. Bardzo ją kocham, ale miłość dziecka nie wystarczy.Potrzebna jest kobiecie osoba /facet do którego można się przytulić, poczuć ciepło i to coś......
Mój "mąż" niestety ma inny pogląd na życie, może i coś do mnie jeszcze czuje, ale już dwa lata temu znalazł sobie kogoś/kobietę. Różnica polega na tym, że ja myślę o domu i dziecku a ta osoba poprostu ma jakieś ukryte walory chyba....
Podobno z nią skończył, ale kolka miesięcy temu odkryłam że ma nowe źródło zainteresowań.....
Jest mi ciężko, bo nie wiem co robić z jednej strony myślę żeby go zostawić w cholerę i ... i co dalej bardzo go kocham ale on chyba mnie nie. Ale jest też inny powód mój mąż to moja pierwsza miłość, a także pierwszy i jedyny facet z jaim poszłam do łóżka, może boję się zaczynać od nowa....
Bardzo potrzebuję z komś porozmawiać i przytulić się do kogoś!!!!!!!!!!!!!!!
Podobne tematy
Ja trwałam w takich chorym związku 10 lat. U mnie sytuacja była trochę inna, zyłam jak w sekcie! Nic nie było mi wolno... Uratowała mnie miłość, poznałam mężczyznę, prawdziwego faceta! Jesteśmy ze sobą 2 lata. Oczywiście rozwiodłam się z mężem, po co tkwić w chorym związku, życie kochana masz tylko jedno! Korzystaj z niego, żyj - nie trwaj... Czas ucieka! Ja żałuję tylko jednego, że tak późno się rozwiodłam... Nie miałam nic: nie było ciepła, szacunku, przytulania, potrzymania za rękę... nic, pustka! A przecież my kobiety jesteśmy do tego stworzone i uwierz mi mężczyźni też! Są tacy którzy to kochają... Teraz to wszystko mam, a moje życie jest piękne!
Może nie warto yrwać w chorym związku? Weź kartkę i na spokojnie rozważ wszystkie ZA i PRZECIW, zobacz czego będzie więcej. Rozmawiaj z nim. Jeśli to nic nie da nie ratuj na siłe tego. To się uda - ale może na chwilę. Nie da się robić nic na siłe jeśli się tego nie pragnie... a życie ucieka...
Życzę powodzenia....
- Paulina
- Tajemnicza Lady
- Nieaktywny
Pamiętaj o swojej córce- będzie najszczęśliwsza gdy będzie pod opieką szczęśliwej mamy. Mąż zawiódł Twoje zaufanie i nie sprawdził się jako życiowy partner. Daj sobie szansę na szczęście, warto być odważnym i czasem zacząć wszystko od nowa. Nie bój się i po prostu spróbuj
Cały czas myślę co zrobić. nie jestem szczęśliwa.I jeśli mogę coś radzić to,to że trzeba czasu aby zrozumieć, a on tak szybko ucieka.
Ja mam podobną sytuacje...kocham swojego faceta ale on wiecznie jest na misjach! Nie ma go w domu 
kocham go i nie wyobrażam sobie życia bez niego teraz też mam wrażenie że poznał sobie tam kogoś choć on sie wypiera no bo co ma powiedzieć ten związek robi sie toksyczny ale nie potrafię nawet pomyśleć że moglibyśmy sie rozstać choć rozstajemy sie codziennie przez skype'a i codziennie wracamy do siebie. Tylko u mnie dochodzi sytuacja tego typu że ja jestem zawsze kiedy on mnie potrzebuje a on tego nie docenia, docenia za to swoja rodzine która kompletnie ma go w du..ie za przeproszeniem. Jego rodzina potrafi nie odzywać sie do niego przez rok np jak jest na misji nie wspomne nawet o smsie na urodziny czy swieta a on za nimi jest. Ojciec, bracia, siostra nikt sie nim nie interesuje ale interesuja sie jak wraca i on ich kocha i jest ślepy nie widzi tego więc jak ja mam kochać faceta który kocha ludzi którzy go wykorzystują a on tego nie widzi??? Agusia wiem jak Ci cięzko bo nawet wiedząc że on kogos ma lub mial Ty go nie zdradzisz bo byl Twoim pierwszym ja mam to samo...kocham go a juz mnie zdradzil, ja go nie bo nie potrafie. Byl moim pierwszym facetem i jak narazie jest do tej pory...Rozumiem Cię w 100%!!!
poki co rowniez na nadmiar swego faceta nie narzekam ciagle jakies konferencje, kursy, jezdzenie miedzy lotniskami...kwitowanie do pozna.... ale zawsze powtarza, ze na tym wlasnie polega jego praca ( a ja wiem o tym i sie nie uskarzam). wprawdzie powiedzial mi kiedys, ze jesli zechce ,to on odejdzie na emeryture ( ma juz za soba 15 lat sluzby)....,ale nie potrafilabym Go o to prosic. staral sie bardzo by byc tym kim teraz jest i wierze ,ze stac Go na jeszcze na duzo... Wspolczuje wam drogie Panie...jesli chodzi o zdrade ,to w kwestii mojego M jestem spokojna - to typ z zasadami, "wierny jak pies ":) z tego jednak co mi opowiada wiem ,ze jego niektorzy koledzy to straszne swinie.....bedac na misjach albo podrywaja malolaty na nk albo zabawiaja sie z panienkami z GZM ;/ i jak kobiety maja ufac facetom...? sama mam ogromny dystans bo po 3 latach zwiazku zdradzil mnie facet ( a raczej chlopiec). najbardziej bolalo mnie to ,ze wszyscy wiedzieli a ja bylam tak glupia i dawalam sie nabierac na jego niewinnosc ;/
samanthaaa : w jakim korpusie jest twoj facet? tak z ciekawosci...
No właśnie, gdyby nie dziecko to sprawa była by prosta... Musisz wziąć pod uwagę dobro dziecka, ale swoje też musisz mieć na uwadze.
Może z nowym facetem będzie Ci lepiej i Twojej córce też? Ona też potrzebuje ojca, ale takiego który jest z matką (to się rodzina nazywa)...
Agusia taki jest żywot kierowcy, to jest jego praca w ten sposób twój mąż zarabia na wasze utrzymanie na pewno dla niego taka praca też jest uciążliwa ciągłe jeżdżenie tam i z powrotem. To bardzo odpowiedzialny zawód, bardzo męczący, trzeba uważać aby nie spowodować wypadku. Ale powiem ci, że on też czuje się samotny w tym co robi. Każda z nas patrzy tylko na siebie na własną samotność na to, że mąż nas zaniedbuje a to nie jest tak. Zawód kierowcy ciężko pogodzić z życiem rodzinnym zawsze któraś ze stron będzie cierpiała aby takie małżeństwo przetrwało trzeba dużo wyrozumiałości i cierpliwości. Pozdrawiam serdecznie.