problem w związku poczucie samotności

Powiem Ci tak  problem samotności w związku, niespełniania potrzeb jest dość powszechny...
Wydaje mi się, że dobrze robisz, że do niego nie piszesz. Nie zabiegaj o niego, niech on też się postara. Poczekaj, aż on coś napisze, powinien zabiegać o Twój cenny czas i Ciebie. Jeśli mu na Tobie zależy, odezwie się prędzej czy pózniej. Meżczyzna nigdy nie powinien być pewny swojej wybranki. Wiesz kobitki są wrażliwe i potrzebują kogoś, kto by się nimi zaopiekował. Mów mu często, tego czego potrzebujesz. Sprawisz tym, że on będzie czuł sie Tobie potrzebny.
Faceci tacy są ciepli na zewnątrz, zimni w środku, a kobiety odwrotnie.
Moze zaciekawi Cię książka "Mężczyzna od a do z" . Jest w niej wszystko o meskiej psychice etc... jeśli Cię zaciekawi http://dlaczego-mezczyzna.blog.onet.pl/ poczytaj sobie.
Bedzie dobrze, pozdrawiam :**

dzięki dziewczyny za słowa otuchy :**

maryna240
ten pomysł z książka bardzo mi się podoba już kiedyś myślałam o tym żeby coś takiego sobie kupić ale nie wiedziałam jaką więc jeżeli ją polecasz to chyba się skusze i ja kupie noo mam nadzieję że się kiedyś odezwie a jak nie to wtedy wszystko wydaje się z pozoru proste no bo to oznacza koniec.

Maya373
Jestem z Tobą :* zgadzam się z Tobą w 100% że jak ich "zdobycz" jest nieosiągalna to strasznie kreci ale jak już się ja zdobędzie to wychodzą z założenia że teraz to nic już nie muszą robić!!

Dobrze, że uznałyście, że to co robię to dobry pomysł zobaczymy jak to będzie. Oczywiście napisze jak się w końcu odezwie, albo i nie i zobaczymy co dalej pozdrawiam :**

bardzo dobrze robicie, nie ma co starac sie sklejac cos czego facet nawet nie chce aby bylo sklejane,
najlepiej robic jak Wy robicie dziewczyny, zajac sie soba, ewentualnie powiedziec mu dla jasnosci co o tym myslicie i niech wybierze jak chce funkcjonowac. nie ma sie co meczyc!

zgadzam się z DORIS2727 czyny są dużo ważniejsze od słów w szczególności jeżeli ktoś ma problemy z wyrażaniem swoich uczuć przez słowa w szczególności faceci!!
Ale jak mamy jakiś problem to może nie powiedzą nic mądrego ale jakiś wewnętrzny instynkt im podpowie że najlepszym rozwiązaniem będzie nas wysłuchać żebyśmy mogły się wyżalić i przytulić to są takie małe ale wielkie rzeczy z których trzeba się cieszyć
Nie jestem ekspertem ale z perspektywy czasu wydaje mi się że kryzysy w związku zawsze się zdarzają i sa one chyba po to aby zobaczyć czy tez w złych chwilach potrafimy to razem przetrwać. Oczywiście nie powinno tak być że faceci traktują nas jak jakiś worek treningowy bo może staramy się być silne ale po prostu przychodzi taki moment kiedy już nie mamy siły i chcemy tylko żeby ktoś okazał nam uczucie i się nami chociaż przez chwile zaopiekował.

Maya373 no to nie ciekawa sytuacja szczerze nie wiem jak ci doradzić:(
ale sadze że musisz wszystko sobie na spokojnie przemyśleć i zobaczyć czy on może zmienić swoje zachowanie żeby było między wami lepiej czy rozważyć rozstanie no bo na siłę nie można być z kimś kto ma nas gdzieś. Trzeba się cenić nawet jeżeli nasza samoocena jest niska to każda z nas zasługuje na szczęście i on gdzieś tam czeka

miałam identyczną sytuacje jak ty!! ale wiesz wydaje mi się że faceci pewne rzeczy odbierają inaczej i dla nich to chyba jest normalne ze my tez przecież możemy się odezwać do nich wychodzą z takiego założenia głupie no ale co poradzisz!! ja dzisiaj sie widziałam z tym moim rozmawialiśmy byłam w szoku!! co prawda nie pogadaliśmy o wszystkim ale sadze ze jest jeszcze na to czas żeby sobie wyjaśnić niektóre sprawy i powiedzieć o własnych potrzebach mam nadzieje ze będzie dobrze daje mu szanse jeżeli nic się nie zmieni i nadal będę się złe czuć no to będzie trzeba to zakończyć ale na razie wole żyć myślą ze się poprawi

Ja w sumie tez moge wypowiedziec sie cos na ten temat. Otoz jesli chodzi o samotnosc w zwiazku, w sumie kazdy czlowiek jest inny. U mnie tez na pocztaku bylo swietnie rozumielismy sie, ciagle dogadywalismy sie, pozniej byl straszy kryzys, uslyszalam od niego  " ze niewiem czy Cie kocham" kompletnie sie zalamalam, ale nie poddawalam sie trzymalam to w sobie. Koncu tez powiedzialam dosyc, zadzwonil do mnie i zaczal ze nie wyobraza sobie zycia beze mnie. Ja wtedy dokladnie wyjasnilam co i jak. Pozniej kolejny etap codzienne klotnie. Zastanawialam sie dlaczego tak jest a pozniej zauwazylam ze mamy takie same charaktery on uparty i ja. Tez mielismy sie rozstac, ale przetrwalismy. jednak w ty wszystkim ciagle mi czegos brakowalo, mozliwosci zrozumienia, wsparcia. Poznalam innych facetow, rozmawialismy swietnie spedzalo mi sie czas. Zaczelam w to coraz bardziej sie angazowac wypady do klubow z innymi "kolegami", wyjazdy na proby zespolu itd. tam konczylo sie , ze zaczelam byc mnie odpowiedzialna, wracalam pozno kompletnie pijana itd. chcialam mu robic na zlosc bo on tez wychodizl do kolegów. Jednak po pewnym czasie zauwazylam to czego nie widzialam. Powiedzialam mu wszystko co mnie bolalo, co prawda niezrozumial tego do konca, ale zauwazylam te jego starania. Ja jestem romantyczka, on typowym facetem umysl scisly. Zauwazylam jego starania np przy montowaniu gniazdka, kabli, sprzedawaniu rzeczy elektronicznych. Raz jak chcial mi cos ugotowac i zrobil rybe na patelni ktora plywala cala w oleju :P ale liczy sie gest. Jestesmy obecnie ze soba ponad rok i powoli zaczynam odkrywac strukture. Dlatego nie warto sie odrazu poddawac ani popelniac tez takich bledow jak ja szukac sposobu na samotnosc w zwiazku gdzie indziej. Uwazam ze milosc wszystko przetrwa tylko trzeba byc ciepliwym i walczyc o to I takim konczac akcentem zycze zeby i Wam tu wszystkim w podobnej sytuacji sie udalo Pozdrawiam