Jak na razie w życiu miałam tylko 2 poważniejsze związki. I w każdym muszę coś spieprzyć. Sama już nie wiem czy to ze mną jest coś nie tak ?
Za każdym razem gdy odczuwam zauroczenie bądź zakochanie, boję się.. zwyczajnie boję się zaangażować. Gdy już to robię, tracę tą osobę.
Wiem, że ponoć " pierwsza miłość " zostaje w sercu, w pamięci, już na zawsze. Ale moja chyba została, aż za bardzo. Będąc z innym chłopakiem, którego na prawdę kochałam, myślałam, o tym pierwszym, który trafił do mojego serca. Gdy Pan. M. ( tak nazwę mojego eks.) znalazł sobie inną dziewczynę, poczułam zadzrość i złość. Niewyobrażałam sobie, jak może kochać kogoś innego, jak wgl. inna dziewczyna może lądować w jego ramionach, jak moze być obdarowywana jego pocałunkami, jak może budzić się koło niego rano ? Nie mogłam sobie tego wyobrazić, na prawdę..
Za każdym razem gdy o tym myślałam, łzy napływały mi do oczu.
Teraz jestem sama. Coraz lepiej radzę sobie z myślą, że Pan M. może mieć inną, choć nie dokońca. Ale stwierdziłam, że zaczne nowy rozdział. Bez niego.