Jak nauczyć faceta porządku??

Desire, dziewczyno, nie pozwól sobą tak pomiatać!
Takie zachowanie wynosi się niestety z domu,więc jeżeli jest bałaganiarzem to możesz mieć pretensje do przyszłej teściowej.Jeżeli u niego w domu, to właśnie matka wszystko robiła,a ojciec to pan i władca, któremu wszystko trzeba podać,to Twój narzeczony mysli,że tak jest okej i że u Was też tak będzie.

Są dwa sposoby według mnie.
1.porozmawiaj z nim spokojnie, wytłumacz,że skoro oboje pracujecie,to obowiązki dzielicie na pół. Pozwalaj robić mu to co lubi np. On gotuje,ty sprzątasz po gotowaniu.I na odwrót.
W ten prosty sposób może zrozumie o co Ci chodzi.

2.jeżeli on nie sprząta, to i Ty nie sprzątaj.Skończą się czyste majtki i skarpetki to upierze.
Nie będzie czystych talerzy to będzie musiał umyć,żeby jakoś zjeść.
Nie gotuj, niech sam weźmie się do roboty.

Życzę owocnych skutków.
Nawiasem mówiąc,dobrze że ja nie mam takich problemów:D

mam ten sam problem ze swoim, i niestety wyniesione jest to z domu, mamusia wszystkim pod nos wszystko podtykała... szkoda, ze jeszcze tyłków im nie podcierała...
i też nie potrafię sobie z tym poradzić, próbowałam już wiele sposobów, ale żaden nie zdziałał nic na dłuższą metę... właśnie znów mam nerwy i to nie tylko z tego powodu, więc święta zapowiadają się nieciekawie...
ja już mam dość, więc pewnie Ty też, tylko Ty jesteś na początku tej drogi i jeszcze wiele możesz zmienić i zacznij jak najszybciej, my jesteśmy 6,5 roku po slubie, i dość się już nausługiwałam, ale też muszę to zmienić, szkoda że od początku nie byłam taka mądra... Polak mądry po szkodzie...

maddlen własnie dlatego ze jestem na początku drogi musze cos z tym robic ale  niemam zupełnie pomysłu jak to rozegrac...
Mam nadzieje ze obie damy sobie radę-

P/s
gratuluję wagi:) to niesamowite!! ja od stycznia zaczynam diete zdradz jak to zrobiłas:P czyzby Dukan?

To, że tak mówi to jedno, tu się liczy zachowanie, a jak widać on już się zachowuje jak ojciec, czyli wzorce wyniesione z domu niestety.
Moim zdaniem błąd jaki popełniłaś to to, że wszystko na siebie wzięłaś: pranie, prasowanie gotowanie itp. stąd Twoja frustracja. Nie ma u was podziału obowiązków i wszystko spadło na Ciebie. Poza tym widać, że nie umie docenić Twojej pracy, chodzi mi np. o tą zabłoconą podłogę. Gdyby sam ją sprzątał i czyścił to myślę, żeby się dwa razy zastanowił nad brudzeniem jej butami, bo może szkoda by mu było własnej pracy...
Mówisz, że rozmowy nie pomagają, uważam, że jemu potrzebny jest wstrząs, czyli, żebyś przestała za niego wszystko robić. Jak zobaczy, że nie ma czystych majtek, skarpetek to będzie musiał je sam uprać, bo nie będzie miał innego wyjścia skoro Ty też mu ich nie upierzesz. Teraz widzi, że Ty to wszystko robisz no to po co się będzie wysilał, jak wie, ze narzeczona mu wszystko zrobi, on się może poświęcić przyjemniejszym rzeczom jak np. działanie w garażu. Powiedzmy sobie szczerze, jemu jest tak wygodnie plus to, że nie został tego wszystkiego nauczony.

Tak zgadzam się z Alexytymia facetowi trzeba dać jasne sygnały. U mnie w domu rodzice dzielą się obowiązkami i chciałabym,aby w moim wypadku też tak było.A nie podaj, przynieść, pozamiataj..

Kochana, u mnie było całkiem podobnie. Mój chłopak najpierw miał podane wszystko od mamuni, a później - gdy mieszkał sam - przypominał sobie o umyciu garów, kiedy same prawie zaczęły wychodzić ze zlewu:D.

Sporo mnie to nerwów kosztowało, ale jest sukces. Od początku dużo tłumaczenia, żeby zapomniał o kobiecie, która będzie mu wszystko podtykała pod nos plus powoływanie się na antyprzykład mojej koleżanki, która jest podnóżkiem swojego narzeczonego, a jej drugie imię to "przynieś, wynieś, pozamiataj". Mówię wprost, że ja też mam prawo być zmęczona, może mi się nie chcieć czegoś po prostu i nie jestem robotem wielofunkcyjnym, który będzie za nim biegał ze ścierką w jednej i odkurzaczem w drugiej ręce. Nasz związek to nasz bajzel, właśnie w dosłownym znaczeniu. Udało nam się naturalnie podzielić prace domowe (nie mieszkamy razem, raczej pomieszkujemy i wtedy np. kiedy ja gotuję to on zmywa i odwrotnie, abo ja robię pranie, on prasowanie itp.). Osobiście nie jestem za tym, żeby zarzucić focha i zastosować terapię szokową, czyli skończyć ze sprzątaniem i czekać aż sam skruszeje (chyba, że to ostatnia deska ratunku...), bo ślepo wierzę w to, że facet to jednak istota rozumna i wszystko można przegadać;).

Dziwię się trochę zachowaniu Twojego lubego, serio. Ok, wzorce z domu to jedno, ale budowanie tu i teraz z kimś to drugie. Chyba on widzi jak Ci na tym zależy, a awantury z powodu sprzątania to szczyt.

Powodzenia!

Desire1987 nie odpuszczaj!Musisz być konsewentna w tym co robisz.Odpuścisz raz, to zrobisz to drugi, trzeci,a fochem się nie przejmuj- przejdzie mu. Głowa do góry i Wesołych świąt życzę

Kocham Go bardzo , chce z nim iść przez zycie i skoro on sam twerdzi ze tez lubi porzadek ( czasem jego zachowanie wyraznie temu zaprzecza) to dlaczego mam mu pobłazac i akceptowac to? wiecznie łazic za nim i sprzatac? to zwykłe lenistwo i wygodnictwo! a na to sie nie godze! bo mi tez sie czasem nie chce wstac z lozka nie chce mi sie isc do pracy nie chce mis ie gotowac a jednak to robie , on tez moze tylko musze go tego nauczyc!

Otóż dlatego, że on nie jest Tobą. Tobie zależy a jemu najwyraźniej nie. Jest dorosły. Mówi dla świętego spokoju ale nie ma to dla niego znaczenia - jeszcze nie usłyszałaś, że się czepiasz? To pewnie kiedyś usłyszysz No, ale każdy musi się sparzyć osobiście. Myślę, że jeszcze jesteście na etapie, że możesz dużo zwojować - czy efekty będą długotrwałe, czas pokaże Życzę powodzenia 

Pogodziliśmy się dopiero przy opłatku. Powiedzmy ze wyjasnilismy sobie sytuację. Dziś przed wyjsciem do pracy wymusiłam na nim obietnice ze sprzatnie. Zrobiłam mu listę rzeczy do zrobienia, zeby nie miał watpliwości co do tego co oznacza w moim mniemaniu "sprzątanie" Zobaczymy co zastanę w domu po powrocie. Kochane , dziękuje Wam za wsparcie, i za to że zawsze moge zasięgnąć Waszej rady , pożalić się, za to ze zawsze jestescie moje kochane internetowe przyjaciółki:*

Jak wojsko ich nie nauczyło to macie nikłe szanse A jak tam nie byli to macie większe

Chyba trudniej "nauczyć" faceta porządku mają dziewczyny pedantyczne - takie, które dostają białej gorączki na widok brudnego talerza w zlewie czy jednej zabłąkanej pary skarpetek na podłodze... Bo facet, który widzi, że dostosowanie się do tak wysokich standardów wymaga zbyt dużo pracy po prostu odpuszcza. No i nie da się zastosować metody "na przeczekanie", bo zanim jemu brud zacznie przeszkadzać to jego kobieta już dawno wyniesie się do mamusi...

Jeśli się nie określiło swojej roli na początku związku to potem walka z nawykami może okazać się walką z wiatrakami. Desire - a może nie oczekuj od niego "sprzątania" tylko wyznacz mu konkretny zakres obowiązków, rzeczy, które bezwarunkowo mają być zrobione. Np wynoszenie śmieci, zmywanie czy odkurzanie - coś, czego wykonanie będzie należało tylko do niego i Ty się do tego palcem nie dotkniesz. Jeśli on wywiąże się ze swoich obowiązków być może Tobie łatwiej będzie spokojnie wykonać resztę sprzątania, aby dopasować mieszkanie do twoich standardów i nie czuć się wykorzystywaną.

Niestety, muszę przyznać, że bardzo głupie zwyczaje zaprowadziłaś w Waszym związku. Kto powiedział, że po pracy powinnaś zamieniać się w kurę domową? Zamiast gotować obiadek wróć do domu, przebierz się i oświeć mężczyznę, że idziesz na kawę do koleżanki, wrócisz późno, wiec niech zrobi sobie obiad i dla Ciebie trochę zostawi...

Najrozsądniej jest od początku związku (kiedy mężczyzna jest najbardziej skłonny do współpracy) ustalić jakiś rozsądny podział obowiązków. U mnie wyszło to niejako naturalnie - lubię gotować, więc gotuję, lubię sprzątać szafki, układać w nich coś, lubię robić porządki w lodówce, lubię sprzątać kuchnię. Więc robię to co lubię. Nie znoszę odkurzać, wynosić śmieci, wieszać prania, myć wanny, okien, wieszać firanek czy zasłonek. I to robi mój mężczyzna. W sumie to zrobiliśmy z obowiązków domowych integrujący rytuał. Bo jak pada hasło "ogarniamy chałupkę" (czasem wychodzi od niego) to wtedy oboje bierzemy się do roboty i szybko jest czysto. Albo jak ja idę coś pitrasić to on z własnej nieprzymuszonej woli przychodzi za mną do kuchni, zmywa, rozmawiamy sobie... Fajne to jest.