banał jakich wiele :( czy powinnam się z Nim rozstać ?

nie mam znajomych którym mogłabym się wygadać więc liczę na wasze dobre rady lub choćby bezstronną ocenę sytuacji
2 lata 6 mies. związku i mieszkamy razem:
więc tak mam 22 lata, poznałam Go gdy miałam 19 i od tamtej pory jesteśmy razem, On jest 2 lata starszy. Na początku oczywiście wszystko super bąbelki w głowie motyle w brzuchu, gdzieś po kilku miesiącach przyłapałam go na tym że pisze ze swoją byłą, powiedziałam że dla mnie to nie fair bo ex to nie są tacy normalni znajomi tylko jakby coś więcej, zresztą On również wymagał ode mnie bym nie utrzymywała kontaktu z byłymi i ja się przystosowałam do jego próśb... przebolałam to, stwierdziłam,że to taka drobnostka. W między czasie zamieszkaliśmy razem i na początku oczywiście wszystko pięknie, gdy się kłóciliśmy i ja czasami wybiegałam zapłakana z pokoju to On wybiegał za mną, pocieszał mnie, zapewniał o swoich uczuciach i po 15 min wszystko było ok. no bajka po prostu, myślałam że takie rzeczy zdarzają się tylko w filmach lub harlequinach myślałam znalazłam faceta dla siebie, twardego i jednocześnie wrażliwego, pełnego empatii? niestety przeliczyłam się, gdyż szybko znudziło mu się odbudowywanie mojego zaufania, dochodziło do tego, że ryczałam (autentycznie nie można tego nazwać nawet płaczem) a On nie zwracając na mnie uwagi, grał w grę jak gdyby nigdy nic [muszę tutaj wspomnieć, że jedyne czego wtedy potrzebowałam to zwykłe przytulenie, nawet nie musiał nic mówić, chciałam wtedy poczuć, że jestem dla Niego najważniejsza i sprawa sama by się rozwiązała, wiem jak to może brzmieć, jakbym była jakąś rozkapryszoną księżniczką ale pomyślcie dziewczyny, ZASŁUGUJEMY NA TAKIE GESTY CZUŁOŚCI nikt tu nie mówi o płaszczeniu się na kolanach!!] wracając do historii; wyjechaliśmy na święta ja do siebie On do siebie, On w tym czasie chodził na imprezy o czym wiedziałam i nie przeszkadzało mi to bo mu ufałam, niestety to co odkryłam później dało mi do myślenia... gdy przyjechałam do Niego na wakacje przejrzałam jego gg (już przed tym wyjazdem kilkakrotnie nadużył mojego zaufania nie staram się tłumaczyć ale doświadczenie podpowiadało mi że mogę coś tam znaleźć) znalazłam tam rozmowę z jego byłą "kochanką", flirtowali, Ona mu mówiła że ma chłopaka ale że tylko On potrafił ją zaspokoić, wspominali stare dzieje i umawiali się przy okazji na sex, przez całą rozmowę On jakby odbijał piłeczkę (mówił ze jemu też było z nią fajnie i chętnie by to powtórzył) i dopiero na końcu wspomniał o mnie, że nie może bo ma dziewczynę, ona oczywiście przekonywała go dalej i w końcu rozmowa się urwała... sprawdziłam datę i okazało się że pisali ze sobą podczas tych świąt na które rozjechaliśmy się do domów wtedy kiedy było jeszcze między nami słodko jak w ulu. ta jego "akcja" bardzo nadwyrężyła moje zaufanie tym bardziej, że ja nie byłam nawet w stanie pomyśleć o tym ze mogłabym z innym "coś", był dla mnie ideałem i jak On twierdził ja dla niego też. Nie mieściło mi się w głowie, że był zdolny to takich akcji jeszcze zanim nasz związek spowszedniał, bardzo mnie to zabolało... mimo wszystko byłam z nim bo wierzyłam że miłość wszystko zniesie i powinnam zacisnąć zęby i starać się dalej, czułam też że nie są to rzeczy za które można kogoś tak po prostu przekreślić. Przeprowadzaliśmy się 3 razy, ja od zaborczej, sprawdzającej każdy telefon i sms a także NK zołzy zmieniłam się w względnie normalną dziewczynę, sama zaproponowałam Mu zmianę haseł do poczty, eN-ek i innych face-booków, żeby mnie nie kusiło ale także żeby Mu pokazać że staram się dla Niego, że chce Mu ufać. Jakoś sobie żyliśmy lepiej lub gorzej ale dawaliśmy radę. Niestety po tym co wydarzyło się na drugim mieszkaniu nie wiem co myśleć, zaczął mnie obrażać (od kurw, dziwek, suk itd. Itp.)  wszystko to miało miejsce w kłótniach, wtedy też pierwszy raz się pobiliśmy ( z tym ze ja ważę 45 a On 95), miało to miejsce jeszcze kilka razy, potem 2 razy pobił mnie sam z siebie? to było jakiś rok temu, przez ten czas zmienił się, wielokrotnie pokazał mi że się stara ale niestety zdarzało nam się jeszcze doprowadzać do rękoczynów, choć nie tak często. I kolejne ?niestety? niedawno wracaliśmy z imprezy, On był bardzo pijany, tak się stało, że rozdzieliliśmy się niedaleko przed mieszkaniem i każde wracało trochę inna stroną, ja przyszłam pierwsza ale nie miałam klucza więc musiałam czekać, gdy wrócił On było go słychać w całym bloku jak rzuca we mnie wyzwiskami, spokojnie czekałam na 6 piętrze, gdy wjechał i mnie zobaczył zaczął mnie dalej wyzywać o telefon którego nie odbierałam ( zostawiłam go w domu żeby nikt mi na imprezie nie podprowadził On o tym wiedział a przynajmniej powinien) znowu doszło do rękoczynów, najpierw mnie kopnął w pupę a gdy to zrobił to puściły mi hamulce i zaczęłam do niego mówić coś w stylu ?no dalej, za**b mi przecież to Ci wychodzi najlepiej? itp. (w międzyczasie weszliśmy do mieszkania)  On chciał mnie uciszyć i gdy już leżałam na poduszce i wciąż powtarzałam te bzdury to wcisnął mi twarz w poduszkę a gdy chciałam Go odepchnąć, ugryzł mnie w palec, wtedy zaczęłam krzyczeć tak głośno że dał mi spokój?
teraz chcę od Niego odejść, powiedziałam mu o tym, lecz On nie chce tego zaakceptować, mówi mi że się zmieni, że będzie tak jak chcę i że będzie się starał jeszcze bardziej?
proszę dziewczyny, pomóżcie mi bo ja Go kocham bardzo ale waham się, już tyle razy obiecywał, że się zmieni i robił to ale nie na długo.. mówi mi żebym mu tym razem uwierzyła, że tym razem to już będzie tak naprawdę.. co byście doradziły przyjaciółce?