napiszę tę moją historię nieco inaczej ,pewnie tylko mało zrozumiałą ale chce żeby przeszłość już tylko przeszłością została i myśle ,że tak już jest.
Jestem dzieckiem ze strachem w oczach
Jestem dzieckiem w zadużych butach i niemodnej kurtce
Jestem dzieckiem wstrzymującym oddech
Jestem dzieckiem pytającym Boga?
Jestem dzieckiem niepewności
Jestem dzieckiem wyciągającym dłonie.
Bawię się kijkiem,skaczę przez kałużę-tworzę opowieści
Głaszczę konie,tulę psy,płaczę po śmierci dziadka.
Na nic nie mam wpływu,gubię się w złości.
Jestem dziewczyną niepewną
Jestem dziewczyną-nieważne...
Jestem młodym człowiekiem bez celu.
jestem dziewczyną wyrwaną z domu, jestem człowiekiem
Nic nie wiem.
Wszystko za szybko się dzieje.
Jestem kobietą i ciągle dzieckiem
zgubiłam się myślę
zamknęlam oczy i uszy-Jakoś to będzie.
Nie było!
Nie ma co tu komentować ale na swój sposób oczyszczam się z tego co było-
- Amis
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
Podobne tematy
Widocznie twoja przeszlosc idzie jednak za toba jak przyslowiowy CIEN. Czy uda ci sie ja zaqgluszyc? Bo prawda jest , ze NIGDY o pprzeszlosci sie nie zapomina. Jest ona wpisana w dusze czlowieka. Czesto jest naprawde OGROMNA i OKRUTNA DRECZYCIELKA. Ale czas zawsze jest naszym najwierniejszym przyjacielem i sprzymierzencem. On delikatnie rozmazuje nasza przeszlosc i jest wtedy nieostra w swojej wymowie. A wiec, mniej nas DRECZY i MECZY. Zycze powodzenia.
- Amis
- Przyjaciółka Forum
- Nieaktywny
dziękuję -tak przeszłość jest i nas tworzy ale już przestała ciążyć-raczej pozwala mi inaczej spojrzeć na życie-dopiero ,kiedy zrozumiałam jak wielki wpływ miała na moje nietrafione wybory.
Czyli krotko mowiac, nasza przeszlosc stanowi dla nas doswiadczenie ktore byc moze potrafi nas uchronic , wlasnie przed niefortunnymi wyborami w terazniejszosci i przyszlosci. Trudna to lekcja , ale widocznie czasami musimy jej doswiadczyc, aby umiec posiasc madrosc, ktora pomoze nam odroznic dobre decyzje od tych wlasnie nietrafionych. Nasza przeszlosc czesto w takich chwilach o sobie przypomina. Mowia , ze nauka nie idzie w las tylko w nas. Cos w tym powiedzeniu jest.
oj ja tez mam ochote powiedziec czasem cos podobnego.. czasem czuje sie zagubiona w tym swiecie..
ale pracuje nad tym aby przeszlosc nie dawala mi sie we znaki w przyszlosci.. 
to bardzo trudne ale nawet z sama ta pewnoscia ze walcze czuje sie lepiej.
moze staraj sie mniej o tym myslec, skupic sie na tu i teraz i zachowywac sie tak naprawde jak chcesz w srodku..
kidy nachodza przezle mysli.. zastap je myslami o terazniejszosci o tym co bedzie za chwilke 